ജംജല്പാകൌ ജജപതുഃ സര്വമംത്രാധികം സദാ
അവർ എല്ലായ്പ്പോഴും ഉച്ചരിച്ച്, ഉന്നതമായ മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ചു.
പ്രദക്ഷിണാനമസ്കാരൈര്മുദ്രാബംധൈര്നവൈര്നവൈഃ
പ്രദക്ഷിണം, നമസ്കാരം, പുതുപുതിയ മുദ്രകൾ എന്നിവയോടെ,
പംചബ്രഹ്മഷഡംഗാദ്യൈരര്ചയാമാസതുഃ ശിവമ്
അവർ ശിവനെ അഞ്ചു ബ്രഹ്മങ്ങളും ആറു അംശങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ വിവിധ വഴികൾകൊണ്ട് ആരാധിച്ചു.
വേധോവിഷ്ണൂ സമാരാധ്യ ശിവജ്ഞാനമവാപതുഃ
ബ്രഹ്മാവിനെയും വിഷ്ണുവിനെയും ആരാധിച്ച് അവർ ശിവജ്ഞാനം നേടി.
ഇതീദമശ്രാവി മയാ രഹസ്യം പിതുഃ ശിലാദസ്യ മുഖാത്പുരാ യത്
ഇങ്ങനെ, ഈ രഹസ്യം ഞാൻ ഒരിക്കൽ എന്റെ അച്ഛൻ ശിലാദനിൽനിന്ന് കേട്ടതാണ്.
തഥാപി കൌതുകേനാഹമാക്രാംതോ മുനയോഽപ്യമീ
എന്നാൽ എന്നാലും, ഈ മുനിമാരെപോലെ തന്നെ എനിക്ക് കൗതുകം തോന്നുന്നു.
ശൃണു ത്വമവധാനേന മാര്കംഡേയ മഹാമതേ
മഹാമതിയായ മാർകണ്ടേയ, നീ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കു.
നനു ജാനാസി തത്പൂര്വം യഥാ ദാക്ഷായണീ ശിവഃ
പണ്ടു ദാക്ഷായിണി ശിവന്റെ ഭാര്യയായത് നീ അറിയുന്നില്ലേ.
യഥാ ച സാ ക്രുധാ ഭര്തുര്ദ്രുഹി ദക്ഷപ്രജാപതൌ
ഭർത്താവിനോട് കോപംകൊണ്ട ദാക്ഷയെ എങ്ങനെ എതിര്ത്തുവെന്ന് നീ അറിയുന്നു.
തദാ ഹരാജ്ഞാനിഘ്നേന വീരഭദ്രേണ യത്കൃതമ്
അപ്പോൾ ഹരന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം വീരഭദ്രൻ ചെയ്തതൊക്കെയും സംഭവിച്ചു.
അശ്രൌഷീസ്തസ്യ ദക്ഷസ്യ ഗണൈഃ ശീര്ഷാസഖംഡനമ്
ദക്ഷന്റെ തല ഗണങ്ങൾ വെട്ടിയതും നീ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
ദംതഘാതം രവേഃ പാണിപാടനം ജാതവേദസഃ
സൂര്യന്റെ പല്ലുകൾ തകർത്തതും കൈകൾ വെട്ടിയതും അഗ്നിയെ പരിക്കേൽപ്പിച്ചതും നീ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
സാ ച ദേവീ പുനര്ജന്മ ലേഭേ ഹിമവതോ ഗൃഹേ
ആ ദേവി വീണ്ടും ഹിമവാന്റെ വീട്ടിൽ ജനിച്ചു.
ദേവഃ സ്ഥാണുവനേ താം ച പരിചര്യാപരം രഹഃ 1.3.2.17.
ദൈവം രഹസ്യമായി സ്ഥാണുവനത്തിൽ അവളോടൊപ്പം പാർത്തു സേവനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
ജിതേംദ്രിയം ച തം ദേവം ക്വാപി യാതം ഗണൈഃ സഹ
ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ച ദൈവം ഗണങ്ങളോടൊപ്പം എവിടെയോ പോയി.
ഉപയമ്യാഥ താം ദേവോ വൃത്താംതൈശ്ചിത്തഖംഡിഭിഃ
പിന്നീട് ദൈവം, പഴയ സംഭവങ്ങൾ ഓർത്തു മനസ്സു വിഷമമായ അവളെ സമീപിച്ചു.
വൈധവ്യഖിന്നയാ രത്യാ പ്രാര്ഥിതാ ശൈലനംദിനീ
വിധവാവേദനയാൽ ദുഃഖിതയായ ശൈലപുത്രി അവനോടു ചേർന്നിരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
പുനശ്ച മേനയാ മാത്രാ പിത്രാ ച ഹിമഭൂഭൃതാ
പിന്നീട് അവളുടെ അമ്മയായ മേനയും അച്ഛനായ ഹിമവാനും വീണ്ടും ഇടപെട്ടു.
തദാ ശുംഭനിശുംഭാഖ്യൌ ലേഭാതേ വേധസോ വരമ്
അപ്പോൾ ശുംഭനും നിശുംഭനും സ്രഷ്ടാവിൽ നിന്ന് ഒരു വരം നേടി.
ഇതി തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ജാതത്രാസൈഃ സുപര്വഭിഃ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ദേവന്മാർ ഭയത്തോടെ വിറച്ചു.
മാഭൈഷ്ട ഭദ്ര കാലേന തഥാ പ്രതിവിധീയതേ
ഭദ്ര, ഭയപ്പെടേണ്ട; സമയമായാൽ അതിന് ഉത്തരം ഉണ്ടാകും.
ദത്താഭയാന്മുകുംദാദീന്വിസൃജ്യാംധകസൂദനഃ
അഭയം നൽകിയ ശേഷം അന്ധകാസുരനെ ജയിച്ചവൻ മുഖുന്ദനും മറ്റുള്ളവരെയും വിട്ടയച്ചു.
കദാചിന്മര്മലക്ഷ്യേണ പ്രീത്യാ കാലീതി നിംദിതാ
ഒരു പ്രാവശ്യം, മറഞ്ഞ വേദന കാരണം അവളെ സ്നേഹത്തോടെ 'കാളി' എന്നു വിളിച്ചു.
യത്രോത്ക്ഷിപ്തവതീ ചര്മ സ്വേച്ഛയാ പരമേശ്വരീ 1.3.2.17.
അവിടെ പരമേശ്വരി തനിക്കിഷ്ടംപോലെ തൻറെ ചർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ചു.
സാ ച ത്വക്കൌശികീ നാമ്നാ കാലീ വിംധ്യാദ്രിവാസിനീ
ആ ത്വക്കൗശികി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാളി, വിന്ധ്യപർവതത്തിൽ താമസിക്കുന്നു.
ദേവീ ച ഗൌരീ ശിഖരേ തസ്മിന്നേവ മനോഹരേ
അത് പോലെ തന്നെ, മനോഹരമായ ആ പർവതശിഖരത്തിൽ ഗൗരി ദേവിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ക്രമേണ ദൌര്ഹൃദവതീ ഭൂത്വാ പ്രാസൂത പാര്വതീ
കാലക്രമേണ ആ ദേവി ആഗ്രഹം നിറഞ്ഞവളായി മാറി, പാർവതിയെ പ്രസവിച്ചു.
തൌ ചാഗമവിദഃ പ്രാഹുര്നാരായണചതുര്മുഖൌ
ആരാചാരപ്രകാരം, നാരായണനും ചതുരാനനനും അപ്പോൾ സംസാരിച്ചുവെന്ന് പറയുന്നു.
വര്ധമാനൌ ച തൌ ബാലൌ പിത്രോരാലോകമാനയോഃ
വളരുന്ന ആ രണ്ടു ബാലന്മാർ അവരുടെ മാതാപിതാക്കളെ നോക്കി സന്തോഷിച്ചു.
ജാതു വീണാനിനാദേന കദാചിച്ചിത്രലേഖനൈഃ
ഒരിക്കൽ വീണയുടെ ശബ്ദത്തോടും, മറ്റൊരിക്കൽ ചിത്രരചനയോടും കൂടിയാണ് അവർ സമയം കഴിപ്പിച്ചത്.