ഏവമുക്ത്വാ ഗതാഃ സര്വേ ദേവാ ദേവ്യസ്ത്വദൃശ്യതാമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, എല്ലാ ദേവന്മാരും ദേവിമാരും നിന്നെ വിട്ട് അപ്രത്യക്ഷരായി.
വിസ്മിതാഃ പാംഡവാസ്തം ച പൂജയിത്വാ പുനഃ പുനഃ
ആശ്ചര്യത്തോടെ, പാണ്ഡവർ അവനെ വീണ്ടും വീണ്ടും ആരാധിച്ചു.
ഭീമോപി യത്ര രുദ്രേണ മോക്ഷിതസ്തത്ര സുപ്രഭമ്
ഭീമനും അവിടെയെ രുദ്രന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ മോക്ഷം നേടിയതുകൊണ്ടു, ആ സ്ഥലം അതിരായ പ്രകാശത്തോടെ തിളങ്ങുന്നു.
ജ്യേഷ്ഠമാസേ കൃഷ്ണപക്ഷേ ചതുര്ദശ്യാമുപോഷിതഃ
ജ്യേഷ്ഠമാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ പതിനാലാം ദിവസം ഉപവാസം പാലിച്ചാൽ,
യഥൈവ ലിംഗാനി സുപൂജിതാനി സപ്താത്ര മുഖ്യാനി മഹാഫലാനി
ഇവിടെയുള്ള ഏഴു പ്രധാന ലിംഗങ്ങൾ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചാൽ വലിയ ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും.
യുധിഷ്ഠിരോ മഹാതേജാ ഗമനായോപചക്രമേ
മഹത്തായ തേജസ്സുള്ള യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ യാത്ര തുടങ്ങാൻ തയ്യാറായി.
പ്രഭാതേ വിമലേ സ്നാത്വാ ദേവീര്ലിംഗാന്യഥാര്ച്യ ച പ്രയാണകാലേഷു സദാ ജപ്യം കൃഷ്ണേന കീര്തിതമ്
പ്രഭാതത്തിൽ ശുദ്ധിയോടെ കുളിച്ച് ദേവീ ലിംഗങ്ങളെ വിധിപൂർവ്വം പൂജിച്ചശേഷം, യാത്രയ്ക്കു പോകുമ്പോൾ കൃഷ്ണൻ പ്രശംസിച്ച ജപം എപ്പോഴും ഉച്ചരിക്കണം.
നത്വാ ത്വാം ശരണം യാമി മനോവാക്കായകര്മഭിഃ
ഞാൻ നമസ്കരിച്ച് മനസ്സും വാക്കും ശരീരവും പ്രവർത്തികളുംകൊണ്ട് നിന്നെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.
സംകര്ഷണാഭയദാനേ കൃഷ്ണച്ഛവിസമപ്രഭേ
സങ്കർഷണനെപ്പോലെ ഭയമില്ലായ്മ നൽകുന്നവനേ, കൃഷ്ണന്റെ നിറംപോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ളവനേ,
ത്വയാ തതമിദം വിശ്വം ജഗദവ്യക്തരൂപയാ
നിന്റെ അദൃശ്യരൂപത്തിലൂടെ ഈ മുഴുവൻ ലോകവും നീ നിറച്ചിരിക്കുന്നു.
കാര്യാരമ്ഭേഷു സര്വേഷു സാനുഗേന മയാ തവ
എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും എന്റെ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ഞാൻ നിന്നുവേണ്ടിയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.
വായുപുത്രഃ പ്രഹസ്യൈവ സാസൂയമിദമബ്രവീത്
വായുവിന്റെ പുത്രൻ അസൂയയോടെ ചിരിക്കയാൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
യേ ത്വാം രാജന്വദംത്യേവം സര്വജ്ഞോഽയം യുധിഷ്ഠിരഃ
രാജാവേ, നിന്നെ കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പറയുന്നവർ, 'യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ എല്ലാം അറിയുന്നവനാണ്' എന്നു പറയുന്നു.
കോ ഹി പ്രജ്ഞാവതാം മുഖ്യഃ സര്വശാസ്ത്രവിദാംവരഃ
ആർക്കാണ് ജ്ഞാനികളിൽ പ്രധാനിയും എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളും അറിയുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും എന്നത്?
യതസ്ത്വമേവ വേത്സീദം സര്വശാസ്ത്രേഷു കീര്ത്യതേ 1.2.65.
നീ മാത്രമാണ് ഇതെല്ലാം അറിയുന്നത്, അതുകൊണ്ടു എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും നിന്നെ പ്രശംസിക്കുന്നു.
സചേതനം ച പുരുഷം പ്രകൃതിം ച വിചേതനാമ്
ചേതനയുള്ള പുരുഷനും അചേതനമായ പ്രകൃതിയും,
തത്സ്വയം പുരുഷോ ഭൂത്വാ യുധിഷ്ഠിര വൃഥാമതേ
അങ്ങനെ തന്നെ പുരുഷനായി, യുദ്ധിഷ്ഠിരാ, വ്യർത്ഥമായ ബുദ്ധിയോടെ,
ആരോഹയേച്ഛിരോ നൈവ ക്വചിദ്ധിത്വാ ഉപാനഹൌ
അവൻ എവിടെയും തല വെക്കുമ്പോൾ ഒരിക്കലും ചെരിപ്പ് അഴിച്ചിട്ട് മാത്രമേ ചെയ്യാവൂ.
യദി തേ ബന്ദിവത്പാര്ഥ തിഷ്ഠേദ്വാണ്യനിവാരിതാ
പാർഥാ, നിന്റെ വാക്കുകൾ മറ്റുള്ളവർ തടഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പോലെ മൗനത്തിലാണെങ്കിൽ,
അലക്ഷ്യമിതി വാ മത്വാ മഹേശാനം മഹാമതേ
അല്ലെങ്കിൽ മഹേശ്വരനെ കാണാനാവാത്തവനെന്നു കരുതി, മഹാബുദ്ധിയുള്ളവനേ,
യസ്യ പ്രസാദാദസ്മാഭിഃ പ്രാപ്താ ദ്രുപദനംദിനീ
ദ്രുപദന്റെ മകളെ നമുക്ക് ലഭിച്ചത് അവന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടാണ്.
വിജയേന ധനുര്ലബ്ധം ജരാസന്ധോ മയാ ഹതഃ
വിജയത്തോടെ ഞാൻ വില്ല് നേടുകയും, ജരാസന്ധനെ ഞാൻ കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.
യസ്യ പ്രസാദാത്തം മുക്ത്വാ കൃഷ്ണം ഹാ സ്തൌഷി യജ്ജയീ
കൃഷ്ണനെ ഒഴികെ, അവന്റെ കൃപയാൽ നീ ജയിച്ചവനെ പ്രശംസിക്കുന്നു.
ജാനന്നാത്മാനമല്പത്വാദ്ബുദ്ധേര്ന സ്തൌഷി യാദവമ്
നിന്റെ അൽപത്വവും ബുദ്ധിയില്ലായ്മയും അറിയുമ്പോൾ, നീ യാദവനെ പ്രശംസിക്കുന്നില്ല.
യേന വിദ്ധം പുരാ ലക്ഷ്യം യേന കര്ണാദയോ ജിതാഃ 1.2.65.
പണ്ടു ലക്ഷ്യം തൊടുത്തതും, കർണനും മറ്റുള്ളവരും ജയിച്ചതും അവൻ തന്നെയാണ്.
ശ്രൂയതേ യേന വിക്രമ്യ മഹേശാനോഽപി നിര്ജിതഃ
വീര്യം കാണിച്ച് മഹേശ്വരനേയും അവൻ ജയിച്ചതായി കേൾക്കുന്നു.
അഥവാ തേന ശക്രേണ രാജ്യം മേ നാര്പിതം കുതഃ
അല്ലെങ്കിൽ, ആ ഇന്ദ്രൻ എനിക്ക് രാജ്യം നൽകാത്തതെന്ത്?
തതോ മാം വാ കഥം വീരം ന സ്തൌഷി ത്വം യുധിഷ്ഠിര
അതിനാൽ, യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ വീരനാണെന്ന് നീ എനിക്കെന്തുകൊണ്ട് പ്രശംസിക്കാത്തത്, യുദ്ധിഷ്ഠിര?
വൃക്ഷേണാഹത്യ മദ്രേശോ നദീം ശുഷ്കാം പ്രസാരിതഃ
മദ്രരാജാവ് വൃക്ഷം കൊണ്ട് അടിച്ച് നദിയെ ഉണക്കിയിരിക്കുന്നു.
പൂര്വാ ദിങ്നിര്ജിതാ യേന യേന പൂര്വം ബകോ ഹതഃ
കിഴക്കൻ ദിശ ജയിച്ചതും, പൂർവ്വത്തിൽ ബകാസുരനെ കൊല്ലുന്നതും അവൻ തന്നെയാണ്.