തതഃ കാലേന കേനാപി പാംഡവാ ദ്യൂതനിര്ജിതാഃ
അതിനുശേഷം കുറേ കാലം കഴിഞ്ഞ്, പാണ്ഡവന്മാർ ചതുരംഗ കളിയിൽ തോറ്റുപോയി.
പ്രാഗേവ ചംഡികാം ദേവീം ക്ഷേത്രാദീശാനതഃ സ്ഥിതാമ്
അതിനു മുമ്പേ തന്നെ, ആ പ്രദേശത്തിന്റെ ദേവതയായ ചണ്ഡികാദേവി അവിടെ സന്നിഹിതയായിരുന്നു.
തത്രൈവ ചോപവിഷ്ടോഽഭൂത്തദാനീം ചംഡികാഗണഃ
അവിടെ തന്നെയാണ് അന്നത്തെ സമയത്ത് ചണ്ഡികാദേവിയുടെ കൂട്ടവും ഇരുന്നിരുന്നത്.
പരം നാസൌ വേദ പാണ്ഡൂന്പാണ്ഡവാസ്തം ച നോ വിദുഃ
പക്ഷേ, അവൻ പാണ്ഡവന്മാരെ അറിയുന്നില്ലായിരുന്നു, പാണ്ഡവന്മാർക്കും അവനെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
തതഃ പ്രവിശ്യ വൈ തസ്മിന്ദേവീമാസാദ്യ പാംഡവാഃ
അതിനുശേഷം, അവിടെക്കുള്ളിൽ കടന്ന്, പാണ്ഡവന്മാർ ദേവിയെ സമീപിച്ചു.
തതോ ഭീമഃ കുണ്ഡമധ്യം ജലം പാതും വിവേശ ഹ
അതിനുശേഷം ഭീമൻ വെള്ളം കുടിക്കാൻ കുളത്തിന്റെ നടുവിലേക്ക് കടന്നു.
ഉദ്ധൃത്യ ഭീമ തോയം ത്വം പാദൌ പ്രക്ഷാല്യ ഭോ ബഹിഃ
ഭീമാ, നീ വെള്ളം എടുത്തശേഷം, കാൽ പുറത്തു കഴുകണം.
ഏതദ്രാജ്ഞോ വചോ ഭീമസ്തൃഷാ വ്യാകുലലോചനഃ
ദാഹംകൊണ്ട് കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച ഭീമനോടാണ് രാജാവിന്റെ ഈ നിർദ്ദേശം ഉണ്ടായത്.
സ ച ദൃഷ്ട്വാ ജലം പാതും തത്രൈവ കൃതനിശ്ചയഃ 1.2.64.
വെള്ളം കണ്ടതുമാത്രം, അവൻ അവിടെയിരുന്ന് തന്നെ കുടിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു.
യതഃ പീതം ജലം പുംസാമപ്രക്ഷാല്യ ച യദ്ഭവേത്
കാൽ കഴുകാതെ ആരെങ്കിലും വെള്ളം കുടിച്ചാൽ അതിൽ എന്ത് സംഭവിക്കും—
ഏവം പ്രക്ഷാലയാനേ ച പാദൌ തത്ര വൃകോദരേ
അങ്ങനെ വൃക്കോദരൻ അവിടെ കാൽ കഴുകുമ്പോൾ—
ദുര്മതേ ഭോഃ കിമേതത്ത്വം കുരുഷേ പാപനിശ്ചയഃ
അറിയാതെ ദുഷ്ടചിന്തയോടെ നീ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്, നീ പാപം ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവനല്ലേ?
യതോ ദേവീ സദാനേന ജലേന സ്നാപ്യതേ മയാ
എനിക്ക് ഈ വെള്ളം ദേവിയെ സ്നാനമിടാൻ എപ്പോഴും ഉപയോഗിക്കാറാണ്.
മലാക്തതോയം യന്നാമ അസ്പൃശ്യം തന്നരൈരപി
കഴുകാത്ത മലിനമായ വെള്ളം മനുഷ്യർക്കും തൊടാൻ പാടില്ലാത്തതാണെന്ന് കരുതുന്നു.
ശീഘ്രം ച ത്വം നിഃസരാസ്മാത്കുണ്ഡാദ്ഭൂത്വാ ബഹിഃ പിബ
നീ വേഗം ഈ കുളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി, പുറത്തു നിന്നു കുടിക്കണം.
യതസ്തോയാനി ജംതൂനാമുപഭോ ഗാര്ഥമേവ ഹി
വെള്ളം ജീവികൾക്ക് ഉപയോഗിക്കാനാണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്.
തീര്ഥേഷു കാര്യം സ്നാനം ചേത്യുക്തം മുനിവരൈരപി
ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്യണമെന്ന് മഹർഷിമാരും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
യദി ന ക്രിയതേ പാനമംഗപ്രക്ഷാലനം തഥാ
കുടിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ശരീരം കഴുകുന്നില്ലെങ്കിൽ—
ചരേഷു കിം തു സംവിശ്യ സ്ഥാവരേഷു ബഹിഃ സ്ഥിതഃ ।। 1.2.64.
ചലിക്കുന്ന ജീവികളോടൊപ്പം ഇരുന്ന്, അചലമായ വസ്തുക്കളിൽ പുറത്തിരിക്കുന്നു എങ്കിൽ,
സ്ഥാവരേഷ്വപി സംവിശ്യ തന്ന സ്നാനം വിധീയതേ
അചലമായ വസ്തുക്കളോടൊപ്പം ഇരുന്നാലും, അതിനെ സ്നാനം എന്നു പറയില്ല.
യച്ച ഹസ്തശതാദൂര്ധ്വം സരസ്തത്ര വിധീയതേ
നൂറ് കൈ ദൂരം കടന്നാൽ, അവിടെ ഒരു കുളം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
തതഃ സ്നാനം പ്രകര്തവ്യമന്യഥാ ദോഷ ഉച്യതേ
അതിനാൽ അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യണം; ഇല്ലെങ്കിൽ, പിഴവാണ് എന്ന് പറയുന്നു.
മലം മൂത്രം പുരീഷം ച ശ്ലേഷ്മ നിഷ്ഠീനാശ്രു ച
കഴിവ്, മൂത്രം, മല, കഫം, തുപ്പൽ, കണ്ണുനീർ —
തസ്മാന്നിഃസര ശീഘ്രം ത്വം യദ്യേവമജിതേന്ദ്രിയഃ
അതുകൊണ്ട്, നീ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കാനാവില്ലെങ്കിൽ, ഉടൻ പുറത്തേക്കു പോവണം.
യസ്യ ഹസ്തൌ ച പാദൌ ച മനശ്ചൈവ സുസംയതമ്
യാരുടെ കൈകളും കാലുകളും മനസ്സും നല്ലവണ്ണം നിയന്ത്രിച്ചിരിക്കുന്നു —
ക്ഷുധാ തൃഷാ മയാ നിത്യം വാരിതും നൈവ ശക്യതേ
വിഷമവും ദാഹവും ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും തടയാൻ കഴിയില്ല.
കിം ന ശ്രുതസ്ത്വയാ ശ്ലോകഃ ശിബിനാ യഃ സമീരിതഃ
ശിബി പറഞ്ഞ ശ്ലോകം നീ കേട്ടിട്ടില്ലേ?
മുഹൂര്തമപി ജീവേത നരഃ ശുക്ലേന കര്മണാ
നല്ല പ്രവൃത്തിയാൽ മനുഷ്യൻ ഒരു നിമിഷം പോലും ജീവിക്കാം.
പാസ്യാമ്യേവ ജലം ചാത്ര കാമം വിലപ ശുഷ്യ വാ ।। 1.2.64.
ഇവിടെ ഞാൻ ഇഷ്ടം പോലെ വെള്ളം കുടിക്കും; നീ ഇഷ്ടം പോലെ പരാതിപ്പെടുകയോ ഉണങ്ങിക്കിടക്കുകയോ ചെയ്യാം.
തസ്മാത്തേ പാതകം കര്തും ന ദാസ്യാമി കഥംചന
അതിനാൽ, പാപം ചെയ്യാൻ ഞാൻ ഒരിക്കലും അനുമതി തരില്ല.