വയം ച സര്വാസ്തേ ദാസ്യസ്ത്വാം പതിം പ്രവൃണീമഹേ
ഞങ്ങള് എല്ലാവരും നിന്നെ ഭര്ത്താവായി തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നു, നിന്നെ സേവിക്കും.
ബര്ബരീക ഇതി ഖ്യാതസ്തം ദൈത്യം ഹംതുമാഗതഃ
അവന് ബര്ബരീകനെന്നു പ്രശസ്തനായവനാണ്, ആ ദാനവനെ സംഹരിക്കാന് വന്നിരിക്കുന്നു.
സ ച ദൈത്യോ ഹതഃ പാപഃ പുനര്യാസ്യേ മഹീതലമ്
അവൻ്റെ പാപിയായ അസുരൻ കൊല്ലപ്പെട്ടാൽ വീണ്ടും ഭൂമിയിലേക്ക് ഇറങ്ങും.
ബ്രഹ്മചാരിവ്രതം യസ്മാദഹം സതതമാസ്ഥിതഃ
എനിക്ക് എപ്പോഴും ബ്രഹ്മചാര്യ വ്രതം കാത്തുസൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഊര്ധ്വമാചക്രമേ വീരഃ കാതരം താഭിരീക്ഷിതഃ
ഭയപ്പെട്ട സ്ത്രീകൾ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ ധൈര്യശാലിയായവൻ മേലോട്ട് കയറി.
പ്രഹര്ഷേണൈവ പൂര്വസ്യാ വിജയം ദദൃശേ ദിശഃ 1.2.63.
വലിയ സന്തോഷത്തോടെ അവൻ കിഴക്കൻ ദിക്കിലെ വിജയം കണ്ടു.
കാംത്യാ സൂര്യസമാഭാസ ഊര്ധ്വമാചക്രമേ ക്ഷണാത്
സൂര്യനുപോലെയുള്ള പ്രകാശത്തോടെ, അവൻ ഒരു നിമിഷത്തിൽ മേലോട്ട് കയറി.
ജഗുര്ഗംധര്വമുഖ്യാശ്ച നനൃതുശ്ചാപ്സരോഗണാഃ
ഗന്ധർവന്മാരിൽ പ്രധാനികൾ പാടുകയും അപ്സരസുകൾ നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
തവ പ്രസാദാദ്വീരേശ സിദ്ധിഃ പ്രാപ്താ മയാതുലാ
വീരന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ എനിക്ക് ഉപമയില്ലാത്ത വിജയം ലഭിച്ചു.
അത ഏവ ഹി സാധൃനാം സംഗമിച്ഛംതി സാധവഃ
അതിനാലാണ് നല്ലവർക്ക് നല്ലവരോടൊപ്പം കൂടാൻ ആഗ്രഹം.
ത്വം ച ഹോമസ്ഥിതം ഭസ്മ സിംദൂരസദൃശപ്രഭമ്
നീ യാഗത്തിൽ നില്ക്കുമ്പോൾ, ചുവന്ന സിന്ദൂരംപോലുള്ള പ്രകാശമുള്ള ബസ്മംപോലെയാണ്.
അക്ഷയ്യമേതത്സംഗ്രാമേ പ്രഥമം തേ പ്രമുംചതഃ
നീ യുദ്ധത്തിൽ ആദ്യം വിട്ടുവിട്ടത് അക്ഷയം ആണിത്.
ഏവം സുഖേന വിജയഃ ശത്രൂണാം തേ ഭവിഷ്യതി
ഇങ്ങനെ, ശത്രുക്കളെ എളുപ്പത്തിൽ ജയിക്കാൻ നിനക്കാകും.
സാകാംക്ഷമുപകുര്യാദ്യഃ സാധുത്വേ തസ്യ കോ ഗുണഃ
ആർക്കെങ്കിലും പ്രതീക്ഷയോടെ പ്രവർത്തിച്ചാൽ, അവനിൽ എന്ത് സദ്ഗുണം?
തദ്ദേഹി ഭസ്മ ചാന്യസ്മൈ കേനാപ്യര്ഥോ ന മേഽണ്വപി
അതിനാൽ, നീ ബസ്മം മറ്റൊരാള്ക്ക് കൊടുക്കൂ; എനിക്ക് ഒരു ചെറിയ ആവശ്യമുപോലും ഇല്ല.
തതോ ഭൂമിസ്ഥിതം ഭസ്മ പ്രാപ്സ്യംതി യദി കൌരവാഃ ।। 1.2.63.
പിന്നീട്, ഭൂമിയിൽ കിടക്കുന്ന ബസ്മം കൗരവന്മാർ നേടുകയാണെങ്കിൽ,
മഹാനനര്ഥോ ഭവിതാ പാംഡവാനാം തതഃ സ്ഫുടമ്
അതിനുശേഷം, പാണ്ഡവന്മാർക്ക് വലിയ അനർത്ഥം സംഭവിക്കും.
ദേവീഭിഃ സഹിതാ ദേവാഃ സംമാന്യ വിജയം ച തേ
ദേവതകളും ദേവികളും ചേർന്ന് നിന്നെയും നിന്റെ വിജയംകൂടി ആദരിച്ചു.
ഏവം സ വിജയോ വിപ്രഃ സിദ്ധിം ലേഭേ സുദുര്ലഭാമ്
അങ്ങനെ ആ ബ്രാഹ്മണൻ അതീവ ദുർലഭമായ വിജയംയും സിദ്ധിയും നേടി.
ഏവം തത്ര സ്ഥിതേ തീരേ ദേവ്യാരാധനതത്പരേ
അങ്ങനെ, അവൻ അവിടെ തീരത്ത് ദേവിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
തതഃ കാലേന കേനാപി പാംഡവാ ദ്യൂതനിര്ജിതാഃ
അതിനുശേഷം കുറേ കാലം കഴിഞ്ഞ്, പാണ്ഡവന്മാർ ചതുരംഗ കളിയിൽ തോറ്റുപോയി.
പ്രാഗേവ ചംഡികാം ദേവീം ക്ഷേത്രാദീശാനതഃ സ്ഥിതാമ്
അതിനു മുമ്പേ തന്നെ, ആ പ്രദേശത്തിന്റെ ദേവതയായ ചണ്ഡികാദേവി അവിടെ സന്നിഹിതയായിരുന്നു.
തത്രൈവ ചോപവിഷ്ടോഽഭൂത്തദാനീം ചംഡികാഗണഃ
അവിടെ തന്നെയാണ് അന്നത്തെ സമയത്ത് ചണ്ഡികാദേവിയുടെ കൂട്ടവും ഇരുന്നിരുന്നത്.
പരം നാസൌ വേദ പാണ്ഡൂന്പാണ്ഡവാസ്തം ച നോ വിദുഃ
പക്ഷേ, അവൻ പാണ്ഡവന്മാരെ അറിയുന്നില്ലായിരുന്നു, പാണ്ഡവന്മാർക്കും അവനെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
തതഃ പ്രവിശ്യ വൈ തസ്മിന്ദേവീമാസാദ്യ പാംഡവാഃ
അതിനുശേഷം, അവിടെക്കുള്ളിൽ കടന്ന്, പാണ്ഡവന്മാർ ദേവിയെ സമീപിച്ചു.
തതോ ഭീമഃ കുണ്ഡമധ്യം ജലം പാതും വിവേശ ഹ
അതിനുശേഷം ഭീമൻ വെള്ളം കുടിക്കാൻ കുളത്തിന്റെ നടുവിലേക്ക് കടന്നു.
ഉദ്ധൃത്യ ഭീമ തോയം ത്വം പാദൌ പ്രക്ഷാല്യ ഭോ ബഹിഃ
ഭീമാ, നീ വെള്ളം എടുത്തശേഷം, കാൽ പുറത്തു കഴുകണം.
ഏതദ്രാജ്ഞോ വചോ ഭീമസ്തൃഷാ വ്യാകുലലോചനഃ
ദാഹംകൊണ്ട് കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച ഭീമനോടാണ് രാജാവിന്റെ ഈ നിർദ്ദേശം ഉണ്ടായത്.
സ ച ദൃഷ്ട്വാ ജലം പാതും തത്രൈവ കൃതനിശ്ചയഃ 1.2.64.
വെള്ളം കണ്ടതുമാത്രം, അവൻ അവിടെയിരുന്ന് തന്നെ കുടിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു.
യതഃ പീതം ജലം പുംസാമപ്രക്ഷാല്യ ച യദ്ഭവേത്
കാൽ കഴുകാതെ ആരെങ്കിലും വെള്ളം കുടിച്ചാൽ അതിൽ എന്ത് സംഭവിക്കും—