യസ്യാഃ പ്രണശ്യതേ പുഷ്പം ഗര്ഭോ വാ പതതേ യദി ധാരയേത ഇമാം വിദ്യാമേഭിര്ദോഷൈര്ന ലിപ്യതേ
ഒരു സ്ത്രീയുടെ പൂവ് ഉണങ്ങുകയോ ഗർഭം വീഴുകയോ ചെയ്താൽ, അവൾ ഈ വിദ്യ മനസ്സിൽ ധരിച്ചാൽ, ഈ പാപങ്ങൾ അവളെ അഴുക്കാക്കില്ല.
രണേ രാജകുലേ ദ്യൂതേ നിത്യം തസ്യ ജയോ ഭവേത്
യുദ്ധത്തിൽ, രാജസഭയിൽ, ചൂതാട്ടത്തിൽ — എല്ലായിടത്തും അവന് എപ്പോഴും ജയമേ ലഭിക്കും.
ഗുല്മശൂലാക്ഷിരോഗാണാം നിത്യം നാശകരീ തഥാ
ഗുഡം, വയറുവേദന, കണ്ണ് രോഗങ്ങൾ — ഇവയെല്ലാം ഈ വിദ്യ സ്ഥിരമായി നശിപ്പിക്കും.
ഇതീമാം സാധയാമാസ വൈഷ്ണവീമപരാ ജിതാമ്
ഇങ്ങനെ അവൻ പരമമായ വൈഷ്ണവിയെ ജയിച്ച് ഈ വിദ്യ പൂർത്തിയാക്കി.
യ ഇമാം പഠതേ നിത്യം സാധനേന വിനാപി ച
ആൾക്കാർ ഈ വിദ്യ പ്രതിദിനം ജപിച്ചാൽ, യാതൊരു പ്രത്യേക സാദ്ധനയും ആവശ്യമില്ല.
ജുഹ്വതോ മംത്രമുഖ്യൈശ്ച ബലാതിബലസംജ്ഞകൈഃ
ബലവും അതിബലവും എന്ന പേരിലുള്ള പ്രധാന മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം നടത്തുമ്പോൾ,
യാമേ തു പ്രഥമേ യാതേ കാചിന്നാരീ സമായയൌ
രാത്രിയുടെ ആദ്യ യാമം കടന്നപ്പോൾ, ഒരു സ്ത്രീ അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി.
ദാരുണാക്ഷീ ശുക്ലദന്തീ ഭയസ്യാപി ഭയംകരീ
ഭയങ്കരമായ കണ്ണുകളും വെളുത്ത പല്ലുകളും ഉള്ള, ഭയത്തിനും ഭയപ്പെടുത്തുന്നവളായിരുന്നു അവൾ.
താം ദൃഷ്ട്വാ ചുക്ഷുഭേ സദ്യോ വിജയോ ഭീതിമാനിവ
അവളെ കണ്ടപ്പോൾ വിജയൻ ഉടൻ തന്നെ ഭയപ്പെട്ടതുപോലെ വിറച്ചു.
തതഃ കണ്ഠം സമാശ്ലിഷ്യ തസ്യാ മതിമതാം വരഃ
അപ്പോൾ, ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വിജയൻ അവളുടെ കഴുത്ത് അണച്ചു പിടിച്ചു.
തം ദൃഷ്ട്വാ വിസ്മിതാ സാ ച യാവന്മുംചതി കര്തികാമ്
അവൻ അവളെ അങ്ങനെ പിടിച്ചപ്പോൾ, അവൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു; കാർത്തികേയനെ വിട്ടുവിടുന്നതുവരെ അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു.
പീഡ്യമാനേ ച ബലിനാ കംഠേ തസ്യാ മുഹുര്മുഹുഃ
ബലവാനായ വിജയൻ അവളുടെ കഴുത്ത് വീണ്ടും വീണ്ടും അമർത്തിയപ്പോൾ,
ക്ഷണം രാവാംസ്തതോ മുക്ത്വാ ത്രാഹി മുഞ്ചേതി വക്ത്യണു
ഒരു നിമിഷം അവൾ നിലവിളിച്ചു; പിന്നെ വിട്ടുവിട്ടപ്പോൾ, 'രക്ഷിക്കൂ, വിടൂ' എന്നു പറഞ്ഞു.
ശരണം തേ പ്രപന്നാസ്മി ദാസീ കര്മകരീ തവ
ഞാൻ നിന്റെ അഭയം തേടുന്നു; ഞാൻ നിന്റെ ദാസിയും സേവികയും ആകുന്നു.
കാശീശ്മശാനനിലയാം ദേവദാനവദര്പഹാമ് 1.2.63.
കാശിയിലെ ശ്മശാനത്തിൽ വസിക്കുന്ന, ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും അഹങ്കാരം തകർക്കുന്നവളാണ് അവൾ.
തതസ്തപശ്ചരിഷ്യാമി സര്വഭൂതാഭയപ്രദാ
ഇനി ഞാൻ തപസ്സു ചെയ്യാം; എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഭയരഹിതത്വം നൽകുന്നവളാവാം.
യദ്യേതദ്വ്യത്യയം കുര്യാം ഭസ്മീഭൂയാം തതഃ ക്ഷണമ്
ഇതിൽ ഞാൻ ഒരു തെറ്റ് ചെയ്താൽ, അക്ഷണം തന്നെ ഞാൻ ചാരമായ് തീരട്ടെ.
മുമോച സാപി സംഹൃഷ്ടാ കൃച്ഛ്രാ- ന്മുക്താ യയൌ വനമ്
അവളും അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ കഷ്ടതകളിൽ നിന്ന് മോചിതയായി കാടിലേക്ക് പോയി.
തതോ മധ്യമരാത്രൌ ച ഗര്ജിതം ശ്രൂയതേ മഹത്
അതിനുശേഷം അർദ്ധരാത്രിയിൽ വലിയ ഒരു ഗർജ്ജനശബ്ദം കേട്ടു.
ദദൃശേ ച തതഃ ശൈലഃ ശതശൃംഗോഽതിവിസ്തരഃ
അതിനുശേഷം നൂറ് കൊമ്പുകളുള്ള, വിസ്തൃതമായ ഒരു പർവ്വതം കാണപ്പെട്ടു.
നാനാനിര്ഝര സംഘോഷം വവൃഷേ ശോണിതം വഹു
അത് അനേകം വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തോടെ ധാരാളം രക്തം ചൊരിഞ്ഞു.
പര്വതോ ദ്വിഗുണോ ഭൂത്വാ പര്വതം സഹസാപ്ലുതഃ
പർവ്വതം ഇരട്ടിയായി വലുതായി, പെട്ടെന്നൊരു പർവ്വതത്തിന്മേൽ ചാടി.
തദാ വിശീര്ണഃ സോഽഭൂച്ച പര്വതോ ഭൂമിമംഡലേ
അപ്പോൾ ആ പർവ്വതം തകർന്നു ഭൂമിയുടെ മേൽ വീണു.
വക്ത്രൈര്മുംചന്മഹാജ്വാലാം രേപലേന്ദ്രോഽഭ്യധാവത
വായിലൂടെ വലിയ ജ്വാലകൾ പുറത്ത് വിടുകയും, രേപലേന്ദ്രൻ മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു.
വിധായ താദൃശം രൂപം നര്ദന്തം ചാപ്യധാവത 1.2.63.
അങ്ങനെയുള്ള രൂപം ധരിച്ച്, ഗർജ്ജിച്ച്, അവനും മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു.
യുയുധാതേ ബാണജാലൈര്യഥാ പ്രാവൃഷി തോയദൌ
മഴക്കാലത്തെ മേഘങ്ങൾ പോലെ, അവർ അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ യുദ്ധം ചെയ്തു.
പര്വതാവിവ സത്പക്ഷൌ ചിരം യുയുധതുഃ സ്ഥിരമ്
ശക്തമായ ചിറകുള്ള രണ്ട് പർവ്വതങ്ങൾ പോലെ, അവർ ദീർഘകാലം ഉറച്ചുനിൽക്കെ യുദ്ധം ചെയ്തു.
ഭൂമൌ പ്രധര്ഷയാമാസ പ്രസൃതം ച മുമോച ഹ
അവൻ ശത്രുവിനെ നിലത്ത് വീഴ്ത്തി, തന്റെ ശക്തി പുറത്തുവിട്ടു.
തദ്ദൂരേ രേപലേന്ദ്രാഖ്യം ഗ്രാമമദ്യാപി വര്തതേ
അകലെ രേപലേന്ദ്രം എന്ന പേരിലുള്ള ഗ്രാമം ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു.
തദ്യഥാ ।। ഹന ൨ കാലി സര ൨ കാലി സര ൨ ഗൌരി ധമ ൨ ഗൌരി ധമ ൨ വിദ്യേ ആലേ താലേ മാലേ ഗംധേ വധേ പച ൨ വിദ്യേ നാശയ പാപം ഹന് ദുഃസ്വപ്നം വിനാശയ കഷ്ടനാശിനി രജനി സംധ്യേ ദുംദുഭിനാദേ മാനസവേഗേ ശംഖിനി ചക്രിണി വജ്രിണി ശൂലിനി അപമൃത്യുവിനാശിനി വിശ്വേശ്വരി ദ്രവിഡി ദ്രാവിഡി കേശവദയിതേ പശുപതിമഹിതേ ദുര്ദ്ദമദമിനി ശര്വരി കിരാതി മാതംഗി ഓംഹ്രാഁഹ്രഁഹ്രഁഹ്രഁക്രാഁക്രഁക്രഁക്രഁത്വര ൨ യേ മാം ദ്വിഷതി പ്രത്യക്ഷം പരോക്ഷം വാ സര്വാന്ദമ ൨ മര്ദ്ദ ൨ താപയ ൨ പാതയ ൨ ശോഷയ ൨ ഉത്സാദയ ൨ ബ്രഹ്മാണി മാഹേശ്വരി വാരാഹി വിനായകി ഐംദ്രി ആഗ്നേയി ചാമുംഡേ വാരുണി പ്രചംഡവിദ്യോതേ ഇംദോപേംദ്രഭഗിനി വിജയേ ശാംതിസ്വസ്തിപുഷ്ടിവിവര്ധിനി കാമാംകുശേ കാമദുധേ സര്വകാമവരപ്രദേ സര്വഭൂതേഷു വാസിനി പ്രതി വിദ്യാം കുരു ൨ ആകര്ഷിണി വേശിനി ജ്വാലാമാലിനി രമണി രാമണി ധരണി ധാരിണി മാനോന്മാനിനി രക്ഷ ൨ വായവ്യേ ജ്വാലാമാലിനി താപനി ശോഷണി നീലപതാകിനി മഹാഗൌരി മഹാശ്രയേ മഹാമയൂരി ആദിത്യരശ്മി ജാഹ്നവി യമധംടേ കിണി ൨ ചിംതാമണി സുരഭി സുരോത്പന്നേ കാമദുഘേ യഥാ മനീഷിതം കാര്യം തന്മമ സിധ്യതു സ്വാഹാ ഓംസ്വാഹാ ഓംഭൂഃ സ്വാഹാ ഓംഭുവഃ സ്വാഹാ ഓംസ്വഃ സ്വാഹാ ഓംഭൂര്ഭുവഃസ്വഃസ്വാഹാ യത്രൈവാഗതം പാപം തത്രൈവ പ്രതിഗച്ഛതു സ്വാഹാ ഓംബലേ മഹാബലേ ഉാസിദ്ധസാധിനി സ്വാഹാ ।। 1.2.62.
ഇങ്ങനെ: ഹന ഹന കാളി സര സര കാളി സര സര ഗൗരി ധമ ധമ ഗൗരി ധമ ധമ വിദ്യേ ആലേ താലേ മാലേ ഗന്ധേ വധേ പച പച വിദ്യേ, പാപം നശിപ്പിക്കണം, ദുഷ്ട സ്വപ്നം അകറ്റണം, കഷ്ടം നീക്കണം, രാത്രിയേ, സന്ധ്യേ, ദുന്ദുഭി ശബ്ദമേ, മനസ്സിന്റെ വേഗമേ, ശംഖധാരിണി, ചക്രധാരിണി, വജ്രധാരിണി, ത്രിശൂലധാരിണി, അകാലമരണി നശിപ്പിക്കണം, വിശ്വേശ്വരി, ദ്രാവിഡി, ദ്രാവിഡി, കേശവപ്രിയേ, പശുപതിപൂജിതേ, ദുർദമദാമിനി, ശർവരി, കിരാതി, മാതംഗി, ഹ്രാ ഹ്രാ ഹ്രാ ഹ്രാ ക്രാ ക്രാ ക്രാ ക്രാ ത്വര ത്വര, ആരെങ്കിലും എന്നെ വെറുക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, നേരിലും മറവിലും, അവരെല്ലാവരെയും തകർക്കണം, ചവിട്ടണം, കത്തിക്കളയണം, താഴ്ത്തണം, ഉണക്കണം, പുറത്താക്കണം, ബ്രാഹ്മാണി, മാഹേശ്വരി, വാർാഹി, വിനായകി, ഐന്ദ്രി, ആഗ്നേയി, ചാമുണ്ഡേ, വാർുണി, ഉഗ്രമായ പ്രകാശമേ, ഇന്ദ്രന്റെ സഹോദരിയേ, ജയമേ, ശാന്തി, ക്ഷേമം, പോഷണം വർദ്ധിപ്പിക്കൂ, കാമം കൈവരുത്തുന്നവളേ, എല്ലാ വരങ്ങളും നൽകുന്നവളേ, എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്നവളേ, എല്ലാ വിദ്യകളും സ്ഥാപിക്കൂ, ആകർഷിക്കൂ, അലങ്കരിക്കൂ, ജ്വാലാമാലിനി, രമണി, രാമണി, ധരണി, ധാരിണി, മാനോന്മാനിനി, രക്ഷിക്കൂ, വായുവിന്റെ ദിശയിൽ ജ്വാലാമാലിനി, താപനി, ഉണക്കുന്നവളേ, നീലപതാകയേ, മഹാഗൗരി, മഹാശ്രയേ, മഹാമയൂരി, ആദിത്യരശ്മി, ജാഹ്നവി, യമന്റെ വാതിലിൽ, കിണി, ചിന്താമണി, സുരഭി, ദേവതകളിൽ ജനിച്ചവളേ, കാമധുഗേ, എനിക്ക് ആഗ്രഹിച്ച കാര്യങ്ങൾ സാധിക്കട്ടെ, സ്വാഹാ, ഓം സ്വാഹാ, ഓം ഭൂഃ സ്വാഹാ, ഓം ഭുവഃ സ്വാഹാ, ഓം സ്വഃ സ്വാഹാ, ഓം ഭൂർഭുവഃസ്വഃ സ്വാഹാ, എവിടെയോ പാപം എത്തിയാൽ അതു അവിടെയേയ്ക്കു തന്നെ മടങ്ങട്ടെ, സ്വാഹാ, ഓം ബലേ, മഹാബലേ, സിദ്ധസാധിനി, സ്വാഹാ.