ആസ്താം ഗിരിരസൌ കിം തു തേജോ ഹ്യസ്യ സുദുസ്സഹമ്
ആ പർവ്വതം അവിടെയുണ്ടാകട്ടെ, പക്ഷേ അതിന്റെ പ്രകാശം സഹിക്കാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.
അതോയമുത്തമോ രുദ്ര തേജഃ സാമാന്യശൈലവത്
ഹേ രുദ്ര, ഇത് ഒരു സാധാരണ പർവ്വതമല്ല; ദൈവികമായ ഒരു പർവ്വതത്തിന്റെ പ്രകാശം ഇതിന് ഉണ്ട്.
വിവൃണോതി നിജം ജ്യോതിര്വിശ്വസ്യാസ്യ സമൃദ്ധയേ
ഈ ലോകത്തിന്റെ സമൃദ്ധിക്കായി അതിന്റെ സ്വന്തം പ്രകാശം അത് പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നു.
ശര്മദോപി നൃണാം ദേവ ശോണാദ്രിസ്തവ ശാസനാത്
എങ്കിലും, ദേവാ, നിന്റെ ആജ്ഞയാൽ ശോണപർവ്വതം മനുഷ്യർക്കു സന്തോഷം നൽകുന്നു.
ഏതസ്യോപത്യകായാം തദദ്യാരഭ്യാസ്മദര്ഥനാത്
ഇന്ന് മുതൽ, ഞങ്ങളുടെ അപേക്ഷ പ്രകാരം, ഈ പർവ്വതത്തിന്റെ താഴ്വരയിൽ—
തച്ചാരുണഗിരീശാനമാവാമാരാധയാവഹേ 1.3.2.16.
നാം ഇവിടെ തന്നെ ആ മനോഹരമായ അരുണപർവ്വതനാഥനെ ആരാധിക്കാം.
സംത്യത്ര കേശരാശ്ചൂതാ നാഗപുംനാഗകേസരാഃ
ഇവിടെ കേശരമരങ്ങൾ, മാവുകൾ, നാഗം, പുംനാഗം, കേശരപൂക്കൾ എന്നിവ കാണാം.
അത്രൈവ സന്നിധാതവ്യം ദേവദേവ ദയാനിധേ
ദയയുടെ സാഗരമായ ദേവദേവാ, നീ ഇവിടെ തന്നെ സന്നിധാനമാകണം.
നാന്യഥാ ചിത്തശുദ്ധിര്ന്നൌ ദേവേഽപ്യേവം പ്രസേദുഷി
അല്ലെങ്കിൽ, ദൈവം ഇങ്ങനെ പ്രസന്നനായാലും, ഞങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾ ശുദ്ധിയാകില്ല.
ശോണാദ്രേഃ പൂര്വദിഗ്ഭാഗേ സ ഏഷ ഭൃശമുന്നതഃ
ശോണപർവ്വതത്തിന്റെ കിഴക്കേ ഭാഗത്ത് ഈ ഉയർന്ന കുന്ന് നിലകൊള്ളുന്നു.
സാംഗവേദാ ധര്മശാസ്ത്രം പുരാണാനി ശിവാഗമാഃ
വേദങ്ങൾ, ധർമ്മശാസ്ത്രം, പുരാണങ്ങൾ, ശിവാഗമങ്ങൾ—
നിശ്രേയസായ ഭക്താനാം ത്വയൈവ ഗുരുരൂപിണാ
ഭക്തരുടെ പരമമംഗളത്തിനായി, ഗുരുവിന്റെ രൂപത്തിൽ നീയാണല്ലോ—
തേഷു കസ്യ പ്രകാരേണ കുര്വാണൌ ത്വദുപാസനാമ്
ഇവയിൽ, നിന്റെ ആരാധന എങ്ങനെ നടത്തണം എന്ന് ഞങ്ങൾ അറിയണം.
ജഗാദ കരുണാമൂര്ത്തിര്ജഗതീഭൃത്സുതാപതിഃ
അപ്പോൾ, കരുണയുടെ സാക്ഷാത്കാരമായ ഭൂമിയുടെ പുത്രനും ലോകത്തിന്റെ നാഥനുമായവൻ പ്രസംഗിച്ചു.
കാമികോക്തേന മാര്ഗേണ മാമര്ചയിതുമര്ഹഥഃ
കാമികശാസ്ത്രത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മാർഗ്ഗം അനുസരിച്ച് നിങ്ങൾ എന്നെ ആരാധിക്കണം.
മോഹതോ വിസ്മൃതാ മന്യേ ഭവദ്ഭ്യാം ശൈവസംഹിതാ 1.3.2.16.
ഭ്രമം കാരണം, നിങ്ങൾ ഇരുവരും ശൈവസംഹിത മറന്നുവെന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു.
തദാ പ്രാദുരഭൂത്തത്ര ലിംഗം കിമപി മംഗലമ്
അപ്പോൾ അവിടെ ഒരു അതിമംഗളമായ ലിംഗം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തച്ചാവലോക്യ സാശ്ചര്യ്യൌ മുകുന്ദകമലാസനൌ
അത് കണ്ടു, മുകുന്ദനും കമലാസനനും അതിശയിച്ചു.
താവകാരയതാം ശോണഗിരിനാഥസ്യ ചാലയമ്
അപ്പോൾ അവർ ശോണഗിരിയുടെ നാഥന്റെ ക്ഷേത്രം പണിതു.
ഖാനയാമാസതുസ്തത്ര സരഃ കിമപി പാവനമ്
അവിടെ അവർ ഒരു വിശുദ്ധമായ കുളം കുഴിച്ചു.
അരുണാഖ്യം പുരം ചാരാത്കല്പയാമാസതുശ്ചിരമ്
അരുണാ എന്ന പേരിൽ ഒരു നഗരം അവർ ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ് സ്ഥാപിച്ചു.
തസ്യാം ബ്രഹ്മര്ഷയോ ദേവാ ഗംധര്വാ ദിവ്യയോഷിതഃ
അവിടെ ബ്രഹ്മർഷിമാർ, ദേവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, ദിവ്യസ്ത്രികൾ എന്നിവരും വസിച്ചു.
തീര്ഥാനി ധാര്യ കൂപത്വം ഗംഗാദ്യാഃ സരിതസ്തഥാ
അവിടെ തിര്ഥങ്ങൾ കിണറുകളുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു; ഗംഗയും മറ്റ് നദികളും അങ്ങനെ തന്നെ.
ഗോലോകോ ഗോഗോഷ്ഠതയാ നൈഗമത്വം കിലാഗമാഃ
ഗോലോകം അവിടെ പശുക്കളെ വളർത്തുന്ന സ്ഥലമായി മാറി; വേദങ്ങളും അവിടെയെത്തി രൂപം കൊണ്ടു എന്നു പറയുന്നു.
ഭൂതാഃ പ്രേതാഃ പിശാചാശ്ച വേതാലാഃ കടപൂതനാഃ
അവിടെ ഭൂതങ്ങൾ, പ്രേതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, വേതാലങ്ങൾ, കടപൂതനമാർ തുടങ്ങിയവയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദേവോപി ധൂര്ജടിസ്തസ്യാം കൌതുകീ സിദ്ധരൂപധൃക് 1.3.2.16.
ദേവനായ ധൂർജടി അവിടെയെത്തി, സിദ്ധന്റെ രൂപത്തിൽ കൗതുകത്തോടെ നിലകൊണ്ടു.
ന കേനചിദവിജ്ഞാതഃ സദാ സര്വത്ര ദീപ്യതി
അവനെ ആരും തിരിച്ചറിയാതെ ഇരിക്കാറില്ല; എല്ലായിടത്തും അവൻ എപ്പോഴും പ്രകാശിക്കുന്നു.
ദാംതൌ ശോണാദ്രിനാഥം തമര്ചയാമാസതുശ്ചിരമ്
അവർ ദീർഘകാലം ശോണാദ്രിനാഥനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.
ദീക്ഷാദികാനി ചക്രാതേ സ്വയമാചാര്യതാം ഗതൌ
അവർ ദീക്ഷയും മറ്റ് കര്മ്മങ്ങളും സ്വയം ഗുരുവായി നടത്തി.
പ്രാതഃ സ്നാത്വാ സമാഹൃത്യ പുഷ്പപത്രാദികം ഫലമ്
രാവിലെ കുളിച്ച് പൂക്കൾ, ഇലകൾ, പഴങ്ങൾ എന്നിവ ശേഖരിച്ചു.