ദേവി കോഽപി യുവാ ശ്രീമാംസ്ത്രൈലോക്യേഷ്വമിതപ്രഭഃ
ദേവി, ഈ ലോകത്രയത്തും അപാരപ്രഭയുള്ള ഒരു യുവാവാണ് വന്നത്.
കദാചിദ്ദേവസംഗത്യാ സമയോ മേഽഭിപൂര്യതേ
ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഇടപഴകിയാല് ഒരിക്കല് എങ്കിലും എന്റെ സമയം നിറവേറും.
ഇത്യുക്തവചനാച്ചേടീ പ്രാപ്യാവോചദ്ഘടോത്കചമ്
ഈ വാക്കുകള് കേട്ട ദാസി പോയി ഘടോല്ക്കചനോട് പറഞ്ഞു.
ഇത്യുക്തഃ സ പ്രഹസ്യൈവ തത്രോത്സൃജ്യ സ്വകാനുഗാന്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള് അവന് ചിരിച്ചു, ഉടന് തന്നെ തന്റെ അനുചരരെ അവിടെയിട്ട് വിട്ടുപോയി.
സ പശ്യഞ്ഛുകസംഘാതാന്പാരാവതഗണാംസ്തഥാ
അവന് അപ്പൊള് തത്തകളുടെ കൂട്ടങ്ങളും പ്രാവുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളും കണ്ടു.
രൂപേണ വയസഃ ചൈവ രതേരപി രതിംകരീമ്
സൗന്ദര്യത്തിലും യൗവനത്തിലും കാമത്തിലുമെല്ലാം അവള് രതിദേവിയെ പോലും മറികടന്നു.
താം വിദ്യുതമിവോന്നദ്ധാം ദൃഷ്ട്വാ ഭൈമിരചിംതയത 1.2.60.
മിന്നല് പോലെ പ്രകാശമുള്ള അവളെ കണ്ടപ്പോള് ഭൈമി ആലോചിച്ചു.
ന്യായ്യമേതത്കൃതേ പൂര്വം നഷ്ടാ യത്കാമിനാം ഗണാഃ
അവളെ കാരണം മുമ്പ് കാമുകന്മാരുടെ കൂട്ടങ്ങള് നശിച്ചത് നീതിയാണെന്ന് തോന്നി.
കാമിനീനാം കൃതേ യേഷാം ക്ഷീയതേ ഗണനാത്ര കാ
സ്ത്രീകളെക്കായി എത്ര പേരെ എണ്ണാനാകും എന്നതിനു ഇവിടെ എന്ത് ഗണനയുണ്ട്?
നിഷ്ഠുരേ വജ്രഹൃദയേ പ്രാപ്തോഽഹമതിഥിസ്തവ
നിഷ്ഠുരയുമായ കല്ലുപോലുള്ള ഹൃദയമുള്ളവളേ, ഞാൻ അതിഥിയായി നിന്റെ അടുത്ത് എത്തി.
ഇതി ഹൈഡംബിവചനം ശ്രുത്വാ കാമകടംകടാ
ഹിഡിംബയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കാമാഗ്നിയിൽ കത്തുന്നവളായ അവൾ കേട്ടു.
ധിഗഹം യന്മയാ പൂര്വം സമയഃ സ കൃതോഽഭവത്
അയ്യോ, ഞാൻ മുമ്പ് ആ കരാറ് ചെയ്തതിനു ഞാൻ തന്നെ ശപിക്കട്ടെ!
ഇതി സംചിന്തയന്തീ സാ ഭൈമിം വചനമബ്രവീത്
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച അവൾ ഭീമനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അഥ കാമയസേ മാം ത്വം തത്കഥാം ശീഘ്രമുച്ചര തതോഽഹം വശഗാ ജാതാ ഹതോ വാ സ്വപ്സ്യസേ മയാ
നീ എന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ആ കഥ വേഗം പറയൂ; പിന്നെ ഞാൻ നിന്റെ വശമായിരിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ നിന്നെ കൊല്ലും, നീ ഉറങ്ങും.
സ്മൃത്വാ ചരാചരഗുരും കൃഷ്ണമാരബ്ധവാന്കഥാമ്
സഞ്ചരിക്കുന്നവർക്കും അചഞ്ചലന്മാർക്കും ഗുരുവായ കൃഷ്ണനെ ഓർത്ത് അവൻ കഥ തുടങ്ങിച്ചു.
തസ്യ ചൈകാ സുതാ ജജ്ഞേ ഭാര്യാ തസ്യ മൃതാഽഭവത് 1.2.60.
അവനു ഒരു മകൾ ജനിച്ചു; അവന്റെ ഭാര്യ മരിച്ചിരുന്നു.
സാ യദാഭൂദ്യൌവനഗാ വ്യംജിതാവയവാ ശുഭാ
അവൾ യൗവനത്തിലേക്ക് കടന്ന്, അവളുടെ അവയവങ്ങൾ മനോഹരമായി തെളിഞ്ഞപ്പോൾ,
തദാസ്യ കാമലുലിതമാലാനം പ്രജഹൌ മനഃ
അപ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സ് കാമത്തിൽ ചോര്ന്ന മാലകളെ ഉപേക്ഷിച്ചു.
പ്രാതിവേശ്മകപുത്രീ ത്വം മയാനീയാത്ര പോഷിതാ
നീ അയൽവാസിയുടെ മകളാണ്, ഞാൻ നിന്നെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്ന് വളർത്തി.
ഇത്യുക്താ സാ ച മേനേ ച തത്തഥൈവ വചസ്തദാ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ ആ വാക്കുകൾ സത്യമായാണ് വിശ്വസിച്ചു.
തതസ്തസ്യാം സുതാ ജജ്ഞേ തസ്മാന്മദനരാസഭാത് ഏനം പ്രശ്നം മമ ബ്രൂഹി ശീഘ്രം ചേച്ഛക്തിരസ്തി തേ
പിന്നീട് അവൾക്ക് ആ കാമകഴുതയിൽ നിന്നു ഒരു മകൾ ജനിച്ചു; ഇപ്പോൾ എന്റെ ചോദ്യം വേഗം ഉത്തരം പറയു, നിനക്കശക്തിയുണ്ടെങ്കിൽ.
ന ച പശ്യതി നിര്ദ്ധാരം പ്രശ്നസ്യാസ്യ കഥംചന
എന്ത് ചെയ്താലും ആ ചോദ്യം എങ്ങനെ പരിഹരിക്കാമെന്ന് അവൻ കണ്ടുമുട്ടിയില്ല.
അതാഡയദ്രുക്മരജ്ജും കരാഭ്യാം ദോലകസ്യ ച
അവൻ സ്വർണ്ണപ്പായ്ക്ക dâyവും ഊഞ്ഞാലിനെയും കൈകൊണ്ട് അടിച്ചു.
സിംഹവ്യാഘ്രവരാഹാശ്ച മഹിഷാശ്ചിത്രകാ മൃഗാഃ
സിംഹങ്ങൾ, കടുവകൾ, പന്നികൾ, കാളകൾ, പുള്ളിമൃഗങ്ങൾ,
അവാദയന്നഖൌ ഭൈമിഃ കനിഷ്ഠാംഗുഷ്ഠജൌ ഹസന് 1.2.60.
ഭീമൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ടു തന്റെ ചെറുവിരലും വലതുനഖങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് വായിച്ചു.
തൈര്മൌര്വീനിര്മിതാഃ സര്വേ ക്ഷണാദേവ സ്മ ഭക്ഷിതാഃ
വില്ലിന്റെ നാരിൽ നിർമ്മിച്ച അവയെല്ലാം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടു തിന്നു കളഞ്ഞു.
ഉത്ഥായ സഹസാ ദോലാത്ഖഡ്ഗമാദാതുമൈച്ഛത
ആ ദോലയിൽ നിന്ന് പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ അവൾ വാൾ പിടിക്കാനാഗ്രഹിച്ചു.
കേശേഷ്വാദായ സവ്യേന പാണിനാഽപാതയദ്ഭുവി
അവളെ ഇടത് കൈകൊണ്ട് മുടിയിൽ പിടിച്ച് നിലത്ത് തള്ളിയിട്ടു.
ദക്ഷിണേന കരേണാസ്യാശ്ഛേത്തുമൈച്ഛത നാസികാമ്
വലത് കൈകൊണ്ട് അവളുടെ മൂക്ക് വെട്ടാൻ അവൻ ശ്രമിച്ചു.
പ്രശ്നേന ശക്ത്യാ ച ബലേന നാഥ ത്രിധാ ത്വയാഹം വിജിതാ നമസ്തേ
നാഥാ, ചോദ്യംചെയ്യലിലും ശക്തിയിലും ബലത്തിലും, നീ എന്നെ മൂന്നു വിധത്തിൽ ജയിച്ചു. നിനക്ക് വന്ദനം.