അംതരാത്മാ ച മേ വേത്തി പ്രാപ്താമേവ മുരോഃ സുതാമ്
എന്റെ ഉള്ള് അറിയുന്നു, മുരയുടെ പുത്രിയെ ഇതിനകം ലഭിച്ചുവെന്ന്.
പ്രവൃത്താ ഏവ ഭാസംതേ സദ്ഗുണാശ്ച രവേഃ കരാഃ
സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ പോലെ നല്ല ഗുണങ്ങൾ സ്വാഭാവികമായി തെളിയുന്നു.
സര്വഥാ തത്കരിഷ്യാമി പിതരോ യേന മേഽമലാഃ 1.2.59.
എന്റെ പിതാക്കന്മാർക്കു കളങ്കം വരാതിരിക്കാൻ ഞാൻ എല്ലാം ചെയ്യും.
ഏവമുക്ത്വാ മഹാബാഹുരുത്ഥായ പ്രണനാമ താന്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് മഹാബാഹു എഴുന്നേറ്റ് അവരെ നമസ്കരിച്ചു.
തം ഗതുകാമമാഹേദമഭിനംദ്യ ജനാര്ദനഃ
അവൻ പുറപ്പെടാൻ തയ്യാറാകുമ്പോൾ ജനാർദ്ദനൻ അവനെ പ്രശംസിച്ചു പറഞ്ഞു.
യഥാ ബുദ്ധിം സുദുര്ഭേദ്യാം വര്ധയാമി ബലം ച തേ
നിന്റെ ബുദ്ധിയും ശക്തിയും ഞാൻ കൂടുതൽ ഉറപ്പാക്കും.
തതോ ഹിഡംബാതനയോ മഹൌജാഃ സൂര്യാക്ഷകാലാക്ഷമഹോദരാനുഗഃ
അതിനുശേഷം മഹാശക്തനായ ഹിഡിംബയുടെ മകൻ, സൂര്യാക്ഷനും കാലാക്ഷനും മഹോദരനും കൂടെ പുറപ്പെട്ടു.
സഹസ്രഭൂമികം ഗേഹമപശ്യത ഹിരണ്മയമ്
അവൻ ആയിരം നിലകളുള്ള പൊന്നിൻ മാളിക കണ്ടു.
വേണുവീണാമൃദംഗാനാം നിഃസ്വനൈഃ പരിപൂരിതമ്
അത് വേണു, വീണ, മൃദംഗങ്ങളുടെ ശബ്ദം നിറഞ്ഞിരുന്നതായിരുന്നു.
ആയാദ്ഭിഃ പ്രതിയാദ്ഭിശ്ച ഭഗദത്തസ്യ കിംകരൈഃ
ഭഗദത്തന്റെ സേവകർ വരികയും പോകികയും ചെയ്തു.
തദാസാദ്യ സ ഹൈഡംബിര്മേരോഃ ശിഖരവദ്ഗ്രഹമ്
അപ്പോള് അവന് അവളെ, മെറു പര്വ്വതത്തിന്റെ കൊടുമുടി പിടിക്കുന്നതുപോലെ, ഉറപ്പായി പിടിച്ചു.
താമാഹ ലലിതം വീരോ ഭദ്രേ സാ ക്വ മുരോഃ സുതാ
വീരന് അവളോട് സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു: ഭദ്രേ, മുരന്റെ മകളെവിടെയാണ്?
കോടിശോ നിഹതാഃ പൂര്വം തയാ കാമുക കാമുകാഃ
കാമുകാ, അവളാല് മുമ്പ് ലക്ഷക്കണക്കിന് കാമുകന്മാര് കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
തവ രൂപമഹം ദൃഷ്ട്വാ ഘടഹാസം സദോത്കചമ്
നിന്റെ സൗന്ദര്യം കണ്ടപ്പോള്, ഘടഹാസാ, എന്റെ രോമങ്ങള് നട്ടെരിഞ്ഞുപോവുന്നു.
തന്മയാ സഹ മോദസ്വ ഭുംക്ഷ്വ ഭോഗാംശ്ച കാമുക
അതുകൊണ്ട്, കാമുകാ, എന്നോടൊപ്പം സന്തോഷിച്ചുകൊണ്ട് ഭോഗങ്ങള് ആസ്വദിക്കൂ.
പുനര്നൈതദ്വചസ്തുഭ്യം വിശതേ മമ ചേതസി
എങ്കിലും, നിന്റെ ഈ വാക്ക് വീണ്ടും എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് വരുന്നില്ല.
വാമഃ കാമോ യതോ ഭദ്രേ യസ്മിന്നുപനിബദ്ധ്യതേ 1.2.60.
ഭദ്രേ, കാമം വളരെ ചഞ്ചലമാണ്; അത് എവിടെയായാലും ചേര്ന്നുപോകും.
അദ്യ തേ സ്വാമിനീ ദൃഷ്ടാ ജിതാ വാ ക്രീഡതേ മയാ
ഇന്ന് നിന്റെ സ്വാമിനിയെ ഞാന് കണ്ടു, ജയിച്ചു, അല്ലെങ്കില് അവളെക്കൊണ്ട് കളിച്ചു.
കര്ണപ്രാവരണേ തസ്മാച്ഛീഘ്രമേവ നിവേദ്യതാമ്
അതിനാല് ഇത് അവളുടെ ചെവിയില് രഹസ്യമായി ഉടന് അറിയിക്കണം.
ഇതി ഭൈമേര്വചഃ ശ്രുത്വാ പ്രസ്ഖലംതീ നിശാചരീ
ഇങ്ങനെ ഭൈമിയുടെ വാക്കുകള് കേട്ടപ്പോള്, ആ രാത്രി സഞ്ചാരിണി തളര്ന്നു.
ദേവി കോഽപി യുവാ ശ്രീമാംസ്ത്രൈലോക്യേഷ്വമിതപ്രഭഃ
ദേവി, ഈ ലോകത്രയത്തും അപാരപ്രഭയുള്ള ഒരു യുവാവാണ് വന്നത്.
കദാചിദ്ദേവസംഗത്യാ സമയോ മേഽഭിപൂര്യതേ
ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഇടപഴകിയാല് ഒരിക്കല് എങ്കിലും എന്റെ സമയം നിറവേറും.
ഇത്യുക്തവചനാച്ചേടീ പ്രാപ്യാവോചദ്ഘടോത്കചമ്
ഈ വാക്കുകള് കേട്ട ദാസി പോയി ഘടോല്ക്കചനോട് പറഞ്ഞു.
ഇത്യുക്തഃ സ പ്രഹസ്യൈവ തത്രോത്സൃജ്യ സ്വകാനുഗാന്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള് അവന് ചിരിച്ചു, ഉടന് തന്നെ തന്റെ അനുചരരെ അവിടെയിട്ട് വിട്ടുപോയി.
സ പശ്യഞ്ഛുകസംഘാതാന്പാരാവതഗണാംസ്തഥാ
അവന് അപ്പൊള് തത്തകളുടെ കൂട്ടങ്ങളും പ്രാവുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളും കണ്ടു.
രൂപേണ വയസഃ ചൈവ രതേരപി രതിംകരീമ്
സൗന്ദര്യത്തിലും യൗവനത്തിലും കാമത്തിലുമെല്ലാം അവള് രതിദേവിയെ പോലും മറികടന്നു.
താം വിദ്യുതമിവോന്നദ്ധാം ദൃഷ്ട്വാ ഭൈമിരചിംതയത 1.2.60.
മിന്നല് പോലെ പ്രകാശമുള്ള അവളെ കണ്ടപ്പോള് ഭൈമി ആലോചിച്ചു.
ന്യായ്യമേതത്കൃതേ പൂര്വം നഷ്ടാ യത്കാമിനാം ഗണാഃ
അവളെ കാരണം മുമ്പ് കാമുകന്മാരുടെ കൂട്ടങ്ങള് നശിച്ചത് നീതിയാണെന്ന് തോന്നി.
കാമിനീനാം കൃതേ യേഷാം ക്ഷീയതേ ഗണനാത്ര കാ
സ്ത്രീകളെക്കായി എത്ര പേരെ എണ്ണാനാകും എന്നതിനു ഇവിടെ എന്ത് ഗണനയുണ്ട്?
നിഷ്ഠുരേ വജ്രഹൃദയേ പ്രാപ്തോഽഹമതിഥിസ്തവ
നിഷ്ഠുരയുമായ കല്ലുപോലുള്ള ഹൃദയമുള്ളവളേ, ഞാൻ അതിഥിയായി നിന്റെ അടുത്ത് എത്തി.