രാജ്ഞാ പുനഃ സ്നേഹവശാദ്യദുക്തം തന്ന ഭാതി മേ
എന്നാൽ, രാജാവ് സ്നേഹത്തിൽ പറഞ്ഞത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല.
കാര്യേ ദുഃസാധ്യ ഏവ സ്യാത്ക്ഷത്രിയസ്യ പരാക്രമഃ
കഷ്ടമായ കാര്യങ്ങളിൽ, ക്ഷത്രിയന്റെ വീരത്വം സത്യത്തിൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.
ആത്മാ പ്രഖ്യാതിമാനേയഃ സര്വഥാ വീരപുംഗവൈഃ 1.2.59.
സ്വയം പ്രശസ്തനാകേണ്ടത് എപ്പോഴും വീരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായവരുടെ ഇടയിൽ തന്നെ.
ന ഹ്യാത്മവശഗം പാര്ഥ ഹൈഡംബേരസ്യ രക്ഷണമ്
പാർഥാ, ഹിഡിംബയുടെ മകനെ സംരക്ഷിക്കാൻ സ്വയം കഴിയില്ല.
സര്വഥോച്ചപദാരോഹേ യത്നഃ കാര്യോ വിജാനതാ
ഉയർന്ന സ്ഥാനത്തെത്താൻ എല്ലാ വിധത്തിലും അറിവുള്ളവൻ പരിശ്രമിക്കണം.
യഥാ ദേവവ്രതസ്ത്വേകോ ജഹ്രേ കാശിസുതാഃ പുരാ
പണ്ടു ദേവവ്രതൻ ഒരുത്തൻ മാത്രം കാശിരാജാവിന്റെ പുത്രിമാരെ പിടിച്ചുപറ്റിയതുപോലെ.
അബലം ദൈവഹേതുത്വാത്പ്രബലം പ്രതിഭാതി മേ
വിധിയുടെ ശക്തിയാൽ ദുർബലൻ എനിക്ക് ശക്തനായി തോന്നുന്നു.
ന മൃഷാ ഹി വചോ ബ്രൂതേ കാമാഖ്യാ യാ പുരാഽബ്രവീത്
കാമാഖ്യാ മുമ്പ് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഒരിക്കലും പൊള്ളയല്ല.
അനേന ഹേതുനാ യാതു ശീഘ്രം തത്ര ഘടോത്കചഃ
ഈ കാരണത്താൽ ഘടോൽക്കചൻ വേഗത്തിൽ അവിടെ പോകട്ടെ.
ന ഹി തുല്യോ ഭൈമസേനേര്ബുദ്ധൌ വീര്യേ ച കശ്ചന
ബീമസേനന്റെ മകനുമായി ബുദ്ധിയിലും ശക്തിയിലും ആരും തുല്യനല്ല.
അംതരാത്മാ ച മേ വേത്തി പ്രാപ്താമേവ മുരോഃ സുതാമ്
എന്റെ ഉള്ള് അറിയുന്നു, മുരയുടെ പുത്രിയെ ഇതിനകം ലഭിച്ചുവെന്ന്.
പ്രവൃത്താ ഏവ ഭാസംതേ സദ്ഗുണാശ്ച രവേഃ കരാഃ
സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ പോലെ നല്ല ഗുണങ്ങൾ സ്വാഭാവികമായി തെളിയുന്നു.
സര്വഥാ തത്കരിഷ്യാമി പിതരോ യേന മേഽമലാഃ 1.2.59.
എന്റെ പിതാക്കന്മാർക്കു കളങ്കം വരാതിരിക്കാൻ ഞാൻ എല്ലാം ചെയ്യും.
ഏവമുക്ത്വാ മഹാബാഹുരുത്ഥായ പ്രണനാമ താന്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് മഹാബാഹു എഴുന്നേറ്റ് അവരെ നമസ്കരിച്ചു.
തം ഗതുകാമമാഹേദമഭിനംദ്യ ജനാര്ദനഃ
അവൻ പുറപ്പെടാൻ തയ്യാറാകുമ്പോൾ ജനാർദ്ദനൻ അവനെ പ്രശംസിച്ചു പറഞ്ഞു.
യഥാ ബുദ്ധിം സുദുര്ഭേദ്യാം വര്ധയാമി ബലം ച തേ
നിന്റെ ബുദ്ധിയും ശക്തിയും ഞാൻ കൂടുതൽ ഉറപ്പാക്കും.
തതോ ഹിഡംബാതനയോ മഹൌജാഃ സൂര്യാക്ഷകാലാക്ഷമഹോദരാനുഗഃ
അതിനുശേഷം മഹാശക്തനായ ഹിഡിംബയുടെ മകൻ, സൂര്യാക്ഷനും കാലാക്ഷനും മഹോദരനും കൂടെ പുറപ്പെട്ടു.
സഹസ്രഭൂമികം ഗേഹമപശ്യത ഹിരണ്മയമ്
അവൻ ആയിരം നിലകളുള്ള പൊന്നിൻ മാളിക കണ്ടു.
വേണുവീണാമൃദംഗാനാം നിഃസ്വനൈഃ പരിപൂരിതമ്
അത് വേണു, വീണ, മൃദംഗങ്ങളുടെ ശബ്ദം നിറഞ്ഞിരുന്നതായിരുന്നു.
ആയാദ്ഭിഃ പ്രതിയാദ്ഭിശ്ച ഭഗദത്തസ്യ കിംകരൈഃ
ഭഗദത്തന്റെ സേവകർ വരികയും പോകികയും ചെയ്തു.
തദാസാദ്യ സ ഹൈഡംബിര്മേരോഃ ശിഖരവദ്ഗ്രഹമ്
അപ്പോള് അവന് അവളെ, മെറു പര്വ്വതത്തിന്റെ കൊടുമുടി പിടിക്കുന്നതുപോലെ, ഉറപ്പായി പിടിച്ചു.
താമാഹ ലലിതം വീരോ ഭദ്രേ സാ ക്വ മുരോഃ സുതാ
വീരന് അവളോട് സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു: ഭദ്രേ, മുരന്റെ മകളെവിടെയാണ്?
കോടിശോ നിഹതാഃ പൂര്വം തയാ കാമുക കാമുകാഃ
കാമുകാ, അവളാല് മുമ്പ് ലക്ഷക്കണക്കിന് കാമുകന്മാര് കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
തവ രൂപമഹം ദൃഷ്ട്വാ ഘടഹാസം സദോത്കചമ്
നിന്റെ സൗന്ദര്യം കണ്ടപ്പോള്, ഘടഹാസാ, എന്റെ രോമങ്ങള് നട്ടെരിഞ്ഞുപോവുന്നു.
തന്മയാ സഹ മോദസ്വ ഭുംക്ഷ്വ ഭോഗാംശ്ച കാമുക
അതുകൊണ്ട്, കാമുകാ, എന്നോടൊപ്പം സന്തോഷിച്ചുകൊണ്ട് ഭോഗങ്ങള് ആസ്വദിക്കൂ.
പുനര്നൈതദ്വചസ്തുഭ്യം വിശതേ മമ ചേതസി
എങ്കിലും, നിന്റെ ഈ വാക്ക് വീണ്ടും എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് വരുന്നില്ല.
വാമഃ കാമോ യതോ ഭദ്രേ യസ്മിന്നുപനിബദ്ധ്യതേ 1.2.60.
ഭദ്രേ, കാമം വളരെ ചഞ്ചലമാണ്; അത് എവിടെയായാലും ചേര്ന്നുപോകും.
അദ്യ തേ സ്വാമിനീ ദൃഷ്ടാ ജിതാ വാ ക്രീഡതേ മയാ
ഇന്ന് നിന്റെ സ്വാമിനിയെ ഞാന് കണ്ടു, ജയിച്ചു, അല്ലെങ്കില് അവളെക്കൊണ്ട് കളിച്ചു.
കര്ണപ്രാവരണേ തസ്മാച്ഛീഘ്രമേവ നിവേദ്യതാമ്
അതിനാല് ഇത് അവളുടെ ചെവിയില് രഹസ്യമായി ഉടന് അറിയിക്കണം.
ഇതി ഭൈമേര്വചഃ ശ്രുത്വാ പ്രസ്ഖലംതീ നിശാചരീ
ഇങ്ങനെ ഭൈമിയുടെ വാക്കുകള് കേട്ടപ്പോള്, ആ രാത്രി സഞ്ചാരിണി തളര്ന്നു.