തൃതീയ ഏഷ മംതുരപ്യഹോ കഥം നു സഹ്യതേ
ഇത് മൂന്നാം പ്രാവശ്യം നീ സംസാരിക്കുന്നു—ഹായ്, ഇത് എങ്ങനെ സഹിക്കാം?
അയം ച കേതകച്ഛദോ യദാപ കൂടസാക്ഷിതാമ്
കേതകപൂവ് കിരീടത്തില് ധരിച്ച ഈയാള് കള്ളസാക്ഷ്യം പറഞ്ഞപ്പോള്—
ശപ്ത്വൈവമേതൌ ഗിരിശഃ പ്രീത്യാ വിഷ്ണുമഭാഷത
ഇങ്ങനെ ശപിച്ച്, ഗിരീശന് സ്നേഹത്തോടെ വിഷ്ണുവിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
നനു ത്വമംഗാന്മേ ജാതസ്സാത്ത്വികോഽസി വിശേഷതഃ
നീ എന്റെ അംശത്തില് നിന്നാണ് ജനിച്ചത്; പ്രത്യേകിച്ച് സത്ത്വഗുണം നിറഞ്ഞവനാണ് നീ.
ന തവാതഃ പരം ജാതു ഭക്തിഹാനിര്ഭവേന്മയി
അതിനാൽ, ഒരിക്കലും നിന്റെ ഭക്തിയിൽ എനിക്ക് കുറവോ നഷ്ടമോ ഉണ്ടാകില്ല.
ഇത്യനുഗ്രഹകൃതം ത്രിലോചനം ഭക്തിഭാജി നിരഹംക്രിയേ ഹരൌ
ഇങ്ങനെ, കരുണകൊണ്ട് മൂന്നുകണ്ണുള്ളവൻ അഹങ്കാരമില്ലാത്ത ഹരിയുടെ ഭക്തനോട് അനുഗ്രഹം കാണിച്ചു.
വിനാ ഭായൈക്യസുലഭം ഭവദീയമനുഗ്രഹമ്
ഭയം കൂടാതെ, നിന്റെ അനുഗ്രഹം എളുപ്പത്തിൽ ലഭിക്കില്ല.
അകര്തൃകാണി വാക്യാനി ഐശ്വര്യം തേ നിരത്യയമ്
നിന്റെ വാക്കുകൾ നീയല്ലാതെ മറ്റാരോ പറയുന്നു; നിന്റെ ആധിപത്യം ഒരിക്കലും തകർന്നുപോകില്ല.
കോ വിഷ്ണുഃ കോഽഹമേതേ വാ ദിക്പാലാ വാസവാദയഃ
വിഷ്ണു ആരാണ്? ഞാൻ ആരാണ്? ഈ ദിക്കുകളുടെ രക്ഷകരും ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും ആരാണ്?
പതിസ്ത്വം പാര്വതീനാഥ പശവോ വയമപ്യമീ
പാർവതിയുടെ ഭർത്താവേ, നീയാണ് നാഥൻ; ഞാനും ഇവരും എല്ലാം പശുക്കളാണ്.
ഷഡ്വിംശത്തത്ത്വരൂപസ്ത്വമഭിതശ്ചാഭിവര്ത്തസേ
നീ ഇരുപത്താറ് തത്ത്വങ്ങളുടെ രൂപവും എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നവനുമാണ്.
കിരാതഃ കില ദേവസ്ത്വം സാരമേയൈഃ കിലാഗമൈഃ
കഥകളിൽ പറയുന്നതുപോലെ, നീയാണ് സാരമേയന്മാരോടൊപ്പം കിരാതനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ദേവൻ.
ദേവ ദക്ഷാധ്വരേ പൂര്വം വരിഭദ്രസ്ത്വദാജ്ഞയാ
ദേവാ, മുൻപെ ദക്ഷന്റെ യാഗത്തിൽ, വിരഭദ്രൻ നിന്റെ കല്പന പ്രകാരം പ്രവർത്തിച്ചു.
തവ കാലാഗ്നിരൂപസ്യ സര്വബ്രഹ്മാംഡദാഹിനഃ
കാലാഗ്നിരൂപിയായ് നീ എല്ലാ ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളെയും ദഹിപ്പിക്കുന്നു.
കൃതാപരാധഃ ശൂലേന ത്വയാ ദീര്ണോ ജലംധരഃ
പാപം ചെയ്ത ജലന്ധരനെ നീ ശൂലംകൊണ്ട് തുളച്ചു.
അധാരയിഷ്യത്കണ്ഠേന കാലകൂടം ന ചേദ്ഭവാന് 1.3.2.16.
നീ കണ്ഠത്തിൽ കാലകൂട്ട വിഷം പിടിച്ചില്ലെങ്കിൽ, അതു സഹിക്കാൻ ആരാകും?
ദേവദാരുവനേ പൂര്വം മുനീന്കേവലകര്മഠാന്
മുന്പ് ദേവദാരുവനത്തിൽ, കർമത്തിൽ മാത്രം ലീനരായിരുന്ന മുനികളെ നീ കീഴടക്കി.
അംഘ്രിണാക്രാംതവാന്നോ ചേദത്യുഗ്രാം ത്വമപസ്മൃതിമ്
നീ ഞങ്ങളെ കാലിൽ ചവിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾ ഭയങ്കരമായ മായയിൽ വീണേനെ.
അര്ധനാരീശ്വരം രൂപം ത്വയാ ചേന്ന പ്രകാശിതമ്
നീ അർദ്ധനാരീശ്വര രൂപം കാണിച്ചില്ലെങ്കിൽ—
ഭവതാ സ്തംഭിതഃ ശമ്ഭോ സംരംഭാജ്ജംഭജിദ്ഭുജഃ
ശംഭോ, നീ അഹങ്കാരമുള്ള ജയിച്ച ഭുജങ്ങളുള്ളവനെ അടക്കി.
ഭിക്ഷോഃ കപാലമാപൂര്യ രുധിരേണാത്മനോ ഹരിഃ
ഭിക്ഷാടകനായവന്റെ കപാലം ഹരി തന്റെ രക്തം കൊണ്ട് നിറച്ചു.
ന ചേദശിക്ഷയഃ സര്വശസ്ത്രാസ്ത്രാണ്യനുകംപയാ
നീ കരുണ പഠിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിൽ, എല്ലാ ആയുധങ്ങളും ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടേനെ.
നൃഹരിം ശരഭാകാരഃ സമഹാര്ഷീന്ന ചേദ്ഭവാന്
നീ നരസിംഹനും ശരഭനുമെന്ന രൂപങ്ങൾ ധരിച്ചില്ലെങ്കിൽ, മഹർഷിമാർ രക്ഷപ്പെടുമായിരുന്നില്ല.
ത്വമാചകൃക്ഷഃ കല്പാബ്ധൌ കൈവര്ത്തോ മത്സ്യകച്ഛപൌ
നീ കല്പസമുദ്രത്തിൽ മീനായും ആമയായും കപ്പലുകാരനായി മാറി രക്ഷപ്പെടുത്തി.
ഏകോനേ പദ്മസാഹസ്രേ സ്വനേത്രേണ കൃതാര്ചനമ്
നിന്റെ ആയിരം താമര കണ്ണുകളിൽ ഒന്നുപയോഗിച്ച് നീ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജ ചെയ്തു.
ധൂര്ജടിഃ സൃഷ്ടികര്തൃത്വം പുനരസ്യാഭ്യമന്യത ।। 1.3.2.16.
ധൂർജടി വീണ്ടും ഈ ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവാണെന്ന് കരുതി.
സമഁജ്യാസു ദ്വിജാനാം ച പൂജനം ചാനുശിഷ്ടവാന്
ദ്വിജന്മാരെ സമമായ ധനുസ്സും പൂജയും സംബന്ധിച്ച് ഉപദേശിച്ചു.
ഗുരും സ്മരതോ മാമേവ ജാഗ്രതം സൃഷ്ടിരക്ഷയോഃ
എന്നെ ഗുരുവായി ഓർക്കുന്നവന്, ജാഗ്രതയിലോ സൃഷ്ടിയിലോ ലയത്തിലോ ആയാലും,
ഇഹ പ്രദേശേ യുവയോര്യന്മയാനുഗ്രഹഃ കൃതഃ
ഇവിടെ തന്നെ, നിങ്ങൾ ഇരുവർക്കും ഞാൻ നൽകിയ അനുഗ്രഹം,
യോജനത്രയമാത്രേഽസ്മിന്ക്ഷേത്രേ നിവസതാം നൃണാമ്
ഈ പ്രദേശത്ത് മൂന്നു യോജന ദൂരത്തിനുള്ളിൽ താമസിക്കുന്നവർക്കും,