പര്വതാദിമഹാഭാരവഹനം ലീലയൈവ ച
പർവ്വതങ്ങൾ പോലുള്ള വലിയ ഭാരങ്ങൾ എളുപ്പത്തിൽ ചുമക്കാൻ കഴിയും.
അംഗുല്യഗ്രനിപാതേന ഭൂമേഃ സര്വത്ര കമ്പനമ്
വിരലിന്റെ അറ്റം സ്പർശിച്ചാൽ ഭൂമി മുഴുവൻ നടുങ്ങിപ്പോകും.
ചതുര്വിംശതിഃ പൂര്വാശ്ചാപ്യഷ്ടാവേതാശ്ച സിദ്ധയഃ
മുൻപുണ്ടായ ഇരുപത്തിയൊന്ന്, ഇതോടൊപ്പം എട്ട് — ഇവയാണ് സിദ്ധികൾ.
ഛായാവിഹീനനിഷ്പത്തിരിംദ്രിയാണാമദര്ശനമ്
നിഴൽ ഇല്ലാതെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടലും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ കാണപ്പെടാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ദൂരേ ച ശബ്ദഗ്രഹണം സര്വശബ്ദാവഗാഹനമ്
ദൂരത്ത് നിന്ന് ശബ്ദം കേൾക്കാനും, എല്ലാ ശബ്ദങ്ങളിലും ലയിക്കാനും കഴിയും.
അഷ്ടൌ വാതാത്മികാശ്ചൈന്ദ്രേ ദ്വാത്രിംശദപി പൂര്വകാഃ
എട്ട് വാതുവിന്റെ സ്വഭാവമുള്ളവയും, മുൻപുണ്ടായ മുപ്പത്തിരണ്ടും ഇന്ദ്രന്റെ സിദ്ധികളാണ്.
സര്വത്രാഭിഭവശ്ചൈവ സര്വഗുഹ്യനിദര്ശനമ്
എവിടെയും ആധിപത്യം നേടാനും, എല്ലാ രഹസ്യങ്ങളും വെളിപ്പെടുത്താനും കഴിയും.
ചത്വാരിംശച്ച പൂര്വാശ്ച സോമലോകേ സ്മൃതാസ്ത്വിമാഃ 1.2.55.
മുൻപുണ്ടായ നാല്പതും, ഇതും, സോമലോകത്തിൽ ഓർക്കപ്പെടുന്നവയാണ്.
സര്വഭൂത പ്രസാദത്വം മൃത്യുകാലജയസ്തഥാ
എല്ലാ ജീവികളുടെയും അനുഗ്രഹം നേടുകയും, മരണസമയത്തെ ജയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ആകാരേണ ജഗത്സഷ്ടിസ്തഥാനുഗ്രഹ ഏവ ച
രൂപംകൊണ്ട് ലോകസൃഷ്ടിയും, അതുപോലെ അനുഗ്രഹവും ചെയ്യുന്നു.
അസാദൃശ്യമിദം വ്യക്തം നിര്വാണം ച പൃഥക്പൃഥക്
വ്യക്തമായ വ്യത്യാസം പ്രകടമാകുന്നു; മോക്ഷവും വേറിട്ടാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.
ഷട്പംചാശത്തഥാ പൂര്വാശ്ചതുഃഷഷ്ടിരിമേ ഗുണാഃ
മുൻപുണ്ടായ അമ്പത്താറും, ഇതോടൊപ്പം അറുപത്തിയൊന്നും, ഇവയാണ് ഗുണങ്ങൾ.
ജീവതോ ദേഹഭേദേ വാ സിദ്ധ്യശ്ചൈതാസ്തു യോഗിനാമ്
ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും, ശരീരം വിട്ടുപോകുമ്പോഴും, ഈ സിദ്ധികൾ യോഗികൾക്ക് ലഭ്യമാണ്.
ഏതാന്ഗുണാന്നിരാകൃത്യ യുഞ്ജതോ യോഗിനസ്തദാ
ഈ ഗുണങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ച് യോഗികൾ യോഗം അഭ്യസിക്കുന്നു.
അണിമാ ലഘിമാ ചൈവ മഹിമാ പ്രാപ്തിരേവ ച
അണിമ, ലഘിമ, മഹിമ, പ്രാപ്തി — ഇവയാണ് ആ ശക്തികൾ.
യത്ര കാമാവസായിത്വം മാഹേശ്വരപദസ്ഥിതാഃ
എവിടെയാണോ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കു മേൽ പൂർണ്ണ നിയന്ത്രണമുള്ളത്, അവിടെയാണ് മഹേശ്വരന്റെ സ്ഥിതിയിൽ ഉറച്ചിരിക്കുന്നവർ.
മഹിമാ ശേഷപൂജ്യത്വാത്പ്രാപ്തിര്നാപ്രാപ്യമസ്യ യത്
മഹത്വം എന്നത് എല്ലാവരുടെയും ആരാധനയ്ക്ക് അർഹതയുള്ളതുകൊണ്ടാണ്; പ്രാപ്തി എന്നത്, അത്തരം ഒരാള്ക്ക് ലഭിക്കാനാകാത്തത് ഒന്നുമില്ലെന്നതാണു.
വശിത്വാദ്വശിതാ നാമ സപ്തമീ സിദ്ധിരുത്തമാ 1.2.55.
നിയന്ത്രണമുള്ളതിനാൽ, ഏഴാമത്തെയും ഉന്നതമായതുമായ സിദ്ധി 'വശിത്വം' എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.
ഐശ്വരം പദമാപ്തസ്യ ഭവംത്യേതാശ്ച സിദ്ധയഃ
ദൈവിക സ്ഥിതി നേടിയവർക്കു ഈ സിദ്ധികൾ ഉണ്ടാകുന്നു.
ഏഷ മുക്ത ഇതി പ്രോക്തോ യ ഏവം മുക്തിമാപ്നുയാത്
ഇങ്ങനെ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നവനെയാണ് 'മുക്തൻ' എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
തഥൈവം സാത്മ്യമഭ്യേതി യോഗിനാമാത്മാ പരാത്മനാ
ഇങ്ങനെ യോഗികളുടെ ആത്മാവ് പരമാത്മാവുമായി ഏകതയിൽ എത്തുന്നു.
അത്രോപമാം വ്യാഹരംതി യോഗാര്ഥം യോഗിനോഽ മലാഃ
ഇവിടെ, നിർമലനായ യോഗികൾ യോഗത്തിനായി ഒരു ഉപമ പറയുന്നു.
സമുത്സൃജതി നൈകഃ സന്നുപമാ സാസ്തി യോഗിനഃ
ഒരാൾ പലരായി കാണപ്പെടുമ്പോഴും എല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ, അതാണ് യോഗിക്ക് അനുയോജ്യമായ ഉപമ.
ധ്വസ്തേ യാംത്യന്യതോ ദുഃഖം ന തേഷാം സോപമാ യതേഃ
ദുഃഖം നശിച്ചപ്പോൾ അവർ മറ്റിടത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ, അത്തരം ശ്രമിക്കുന്ന യോഗിക്ക് ഉപമയൊന്നുമില്ല.
കരോതി മൃദ്ഭാഗചയമുപദേശഃ സ യോഗിനഃ
കല്ല് കൂട്ടം ഒരുക്കുന്നതുപോലെ തന്നെയാണ് യോഗിക്ക് ഉപദേശം നൽകുന്നത്.
വൃക്ഷം വിലുപ്യമാനം ച ലബ്ധ്വാ സിധ്യംതി യോഗിനഃ
ഒരു വൃക്ഷം പിഴുതെടുക്കുമ്പോൾ അതു ലഭിച്ചാൽ, യോഗികൾ വിജയിക്കുന്നു.
സഹ തേന വിവര്ധേത യോഗീ സിദ്ധിമുപാശ്നുതേ
അത് കൂടെ, യോഗി വളർന്നു സിദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു.
തുംഗമാര്ഗം വിലോക്യൈവം വിജ്ഞാതം കി ന യോഗിനാമ് 1.2.55.
ഇങ്ങനെ ഉയർന്ന വഴിയെ കണ്ടാൽ, യോഗികൾക്ക് അറിയാത്തത് എന്താണ്?
യേന നിഷ്പാദ്യതേ ചാര്ഥഃ സ്വയം സ്യാദ്യോഗസിദ്ധയേ
ഏത് വഴി ലക്ഷ്യം സാധ്യമായോ, അതാണ് യോഗസിദ്ധിക്ക് യോജ്യം.
ജ്ഞാനാനാം ബഹുതാ യേയം യോഗവിഘ്നകരീ ഹി സാ
അറിയലിന്റെ അധികം ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതാണ് യോഗത്തിന് തടസ്സം.