ജടാജൂടവതാ ബാലചംദ്രചൂഡേന മൌലിനാ
ജടകളോടും, കിരീടത്തില് ബാലചന്ദ്രനോടും കൂടിയവനായിരുന്നു.
നാഗകുംഡലിഭിഃ ഫാലഫലകോദ്ഭാസിലോചനൈഃ
പാമ്പ് കാതിലണിയുമായി, വിശാലമായ നെറ്റിയില് പ്രകാശിക്കുന്ന കണ്ണുകളുമായി,
ശൂലം കപാലം ഡമരും സാരംഗം പരശും ധനുഃ
അവന് ത്രിശൂലം, കപ്പാലം, ഇടയ്ക്കു മൃദംഗം, കുരങ്ങ്, പരശു, വില്ല് എന്നിവ കൈവശം വഹിച്ചു.
ശ്വസിതോദ്ധൂലിതാകാരോ ഗജചര്മോത്തരീയവാന്
ശ്വാസം കൊണ്ട് പൊടിപടര്ന്ന രൂപവും, ആനച്ചർമ്മം മേല് വസ്ത്രമായി ധരിച്ചവനുമായിരുന്നു.
പരിധാനീകൃതവ്യാഘ്രചര്മാ താഭ്യാമദര്ശി സഃ
കീഴ് വസ്ത്രമായി പുലിച്ചർമ്മം ധരിച്ചവനെ അവര് കണ്ടു.
ന കിംചിദപി ജാനാനോ മുമോഹ ച സരോജഭൂഃ
ഒന്നും അറിയാതെ, പദ്മത്തില് ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവ് അജ്ഞതയില് മുങ്ങി.
ദൃശാഭിനംദ്യ മാധവം പ്രസന്നയാ മഹേശ്വരഃ
കൃപയുള്ള ദൃഷ്ടിയോടെ മഹേശ്വരന് മാധവനെ സന്തോഷത്തോടെ നോക്കി.
ജഗാദ ചാധികാരിതാമദാദ്യുവാം സമുദ്ധതൌ
സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തില് നിങ്ങള്ക്കുണ്ടായ അധികാരം അവന് പറഞ്ഞു.
പരീക്ഷ്യ വൈഭവം മമ പ്രബോധവാനഭൂദ്ധരിഃ 1.3.2.15.
എന്റെ മഹത്വം പരീക്ഷിച്ച ശേഷം ഹരി സത്യസന്ധനായി.
അശാസി പംചവക്ത്രതാ യദോപഹാസിതോ ഹ്യഹമ്
ഞാന് പരിഹസിക്കപ്പെട്ടപ്പോള്, നീ അഞ്ചു മുഖങ്ങള് ഉണ്ടാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു.
തൃതീയ ഏഷ മംതുരപ്യഹോ കഥം നു സഹ്യതേ
ഇത് മൂന്നാം പ്രാവശ്യം നീ സംസാരിക്കുന്നു—ഹായ്, ഇത് എങ്ങനെ സഹിക്കാം?
അയം ച കേതകച്ഛദോ യദാപ കൂടസാക്ഷിതാമ്
കേതകപൂവ് കിരീടത്തില് ധരിച്ച ഈയാള് കള്ളസാക്ഷ്യം പറഞ്ഞപ്പോള്—
ശപ്ത്വൈവമേതൌ ഗിരിശഃ പ്രീത്യാ വിഷ്ണുമഭാഷത
ഇങ്ങനെ ശപിച്ച്, ഗിരീശന് സ്നേഹത്തോടെ വിഷ്ണുവിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
നനു ത്വമംഗാന്മേ ജാതസ്സാത്ത്വികോഽസി വിശേഷതഃ
നീ എന്റെ അംശത്തില് നിന്നാണ് ജനിച്ചത്; പ്രത്യേകിച്ച് സത്ത്വഗുണം നിറഞ്ഞവനാണ് നീ.
ന തവാതഃ പരം ജാതു ഭക്തിഹാനിര്ഭവേന്മയി
അതിനാൽ, ഒരിക്കലും നിന്റെ ഭക്തിയിൽ എനിക്ക് കുറവോ നഷ്ടമോ ഉണ്ടാകില്ല.
ഇത്യനുഗ്രഹകൃതം ത്രിലോചനം ഭക്തിഭാജി നിരഹംക്രിയേ ഹരൌ
ഇങ്ങനെ, കരുണകൊണ്ട് മൂന്നുകണ്ണുള്ളവൻ അഹങ്കാരമില്ലാത്ത ഹരിയുടെ ഭക്തനോട് അനുഗ്രഹം കാണിച്ചു.
വിനാ ഭായൈക്യസുലഭം ഭവദീയമനുഗ്രഹമ്
ഭയം കൂടാതെ, നിന്റെ അനുഗ്രഹം എളുപ്പത്തിൽ ലഭിക്കില്ല.
അകര്തൃകാണി വാക്യാനി ഐശ്വര്യം തേ നിരത്യയമ്
നിന്റെ വാക്കുകൾ നീയല്ലാതെ മറ്റാരോ പറയുന്നു; നിന്റെ ആധിപത്യം ഒരിക്കലും തകർന്നുപോകില്ല.
കോ വിഷ്ണുഃ കോഽഹമേതേ വാ ദിക്പാലാ വാസവാദയഃ
വിഷ്ണു ആരാണ്? ഞാൻ ആരാണ്? ഈ ദിക്കുകളുടെ രക്ഷകരും ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും ആരാണ്?
പതിസ്ത്വം പാര്വതീനാഥ പശവോ വയമപ്യമീ
പാർവതിയുടെ ഭർത്താവേ, നീയാണ് നാഥൻ; ഞാനും ഇവരും എല്ലാം പശുക്കളാണ്.
ഷഡ്വിംശത്തത്ത്വരൂപസ്ത്വമഭിതശ്ചാഭിവര്ത്തസേ
നീ ഇരുപത്താറ് തത്ത്വങ്ങളുടെ രൂപവും എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നവനുമാണ്.
കിരാതഃ കില ദേവസ്ത്വം സാരമേയൈഃ കിലാഗമൈഃ
കഥകളിൽ പറയുന്നതുപോലെ, നീയാണ് സാരമേയന്മാരോടൊപ്പം കിരാതനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ദേവൻ.
ദേവ ദക്ഷാധ്വരേ പൂര്വം വരിഭദ്രസ്ത്വദാജ്ഞയാ
ദേവാ, മുൻപെ ദക്ഷന്റെ യാഗത്തിൽ, വിരഭദ്രൻ നിന്റെ കല്പന പ്രകാരം പ്രവർത്തിച്ചു.
തവ കാലാഗ്നിരൂപസ്യ സര്വബ്രഹ്മാംഡദാഹിനഃ
കാലാഗ്നിരൂപിയായ് നീ എല്ലാ ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളെയും ദഹിപ്പിക്കുന്നു.
കൃതാപരാധഃ ശൂലേന ത്വയാ ദീര്ണോ ജലംധരഃ
പാപം ചെയ്ത ജലന്ധരനെ നീ ശൂലംകൊണ്ട് തുളച്ചു.
അധാരയിഷ്യത്കണ്ഠേന കാലകൂടം ന ചേദ്ഭവാന് 1.3.2.16.
നീ കണ്ഠത്തിൽ കാലകൂട്ട വിഷം പിടിച്ചില്ലെങ്കിൽ, അതു സഹിക്കാൻ ആരാകും?
ദേവദാരുവനേ പൂര്വം മുനീന്കേവലകര്മഠാന്
മുന്പ് ദേവദാരുവനത്തിൽ, കർമത്തിൽ മാത്രം ലീനരായിരുന്ന മുനികളെ നീ കീഴടക്കി.
അംഘ്രിണാക്രാംതവാന്നോ ചേദത്യുഗ്രാം ത്വമപസ്മൃതിമ്
നീ ഞങ്ങളെ കാലിൽ ചവിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾ ഭയങ്കരമായ മായയിൽ വീണേനെ.
അര്ധനാരീശ്വരം രൂപം ത്വയാ ചേന്ന പ്രകാശിതമ്
നീ അർദ്ധനാരീശ്വര രൂപം കാണിച്ചില്ലെങ്കിൽ—
ഭവതാ സ്തംഭിതഃ ശമ്ഭോ സംരംഭാജ്ജംഭജിദ്ഭുജഃ
ശംഭോ, നീ അഹങ്കാരമുള്ള ജയിച്ച ഭുജങ്ങളുള്ളവനെ അടക്കി.