ജയ രുദ്ര മഖാരാതേ പിനാകിന്പ്രമഥാധിപ
ജയിക്കട്ടെ രുദ്രാ, യാഗങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവാ, പിനാകം വഹിക്കുന്നവാ, പ്രമഥഗണങ്ങളുടെ നാഥാ!
ജയ ഭീമ മൃഗവ്യാധ കൃത്തിവാസഃ കൃപാനിധേ
ജയിക്കട്ടെ ഭീമാ, മൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടുന്നവാ, ചർമ്മം ധരിച്ചവാ, കരുണയുടെ സമുദ്രമേ!
ത്വദാജ്ഞയാ മരുദ്രാതി ഫണീ വഹതി ഭൂഭരമ്
നിന്റെ ആജ്ഞയാൽ വായുവും അഹിയും ഭൂഭാരം വഹിക്കുന്നു.
ജ്യോതീംഷി സംചരംതേ ഖേ സര്വം ത്വച്ഛാസനാത്പ്രഭോ
പ്രഭോ, നിന്റെ കല്പനയാൽ ആകാശത്ത് നക്ഷത്രങ്ങളും ഗ്രഹങ്ങളും സഞ്ചരിക്കുന്നു.
വിധായ കല്പസേ പുഷ്ട്യൈ സൂതേ സസ്യാനി മേദിനീ
നീ കല്പിച്ചാൽ സമൃദ്ധി വരുന്നു; ഭൂമി വിളകൾ ഉണർത്തുന്നു.
അണിമാദിമഹാസിദ്ധിനിഃസാധാരണവൈഭവഃ
അണിമാദി മഹാസിദ്ധികളുടെ അപൂർവമായ മഹിമ നിനക്കുണ്ട്.
വിശുക്ത്വേ വിസ്മരാമസ്ത്വാം സ്മരാമഃ സംകടേപി ച 1.3.2.14.
വിശ്രമം കിട്ടുമ്പോള് നാം നിന്നെ മറക്കുന്നു; കഷ്ടതയിലായാല് മാത്രം നാം നിന്നെ ഓര്ക്കുന്നു.
യദാ വിധിത്സേര്ഭക്തിം ത്വം യദാ ച പ്രാവൃണോഷി താമ്
നാഥാ, നീ ഭക്തി നല്കുമ്പോഴും അതു പിന്വലിക്കുമ്പോഴും—
ഇതി സ്തുതസ്സാംജലിബദ്ധപാണിനാ പതിഃ പശൂനാമഥ ചക്രപാണിനാ
ഇങ്ങനെ കൈകള് ചേര്ത്ത് സ്തുതി ചെയ്തപ്പോള്, ചക്രം കൈവശമുള്ള പശുക്കളുടെ നാഥന്—
കൈലാസകൂടധവലം വൃഷേന്ദ്രമധിതസ്ഥിവാന്
കൈലാസശിഖരത്തെപ്പോലെ വെളുത്ത കാളയുടെ മേല് അവന് കയറി.
ജടാജൂടവതാ ബാലചംദ്രചൂഡേന മൌലിനാ
ജടകളോടും, കിരീടത്തില് ബാലചന്ദ്രനോടും കൂടിയവനായിരുന്നു.
നാഗകുംഡലിഭിഃ ഫാലഫലകോദ്ഭാസിലോചനൈഃ
പാമ്പ് കാതിലണിയുമായി, വിശാലമായ നെറ്റിയില് പ്രകാശിക്കുന്ന കണ്ണുകളുമായി,
ശൂലം കപാലം ഡമരും സാരംഗം പരശും ധനുഃ
അവന് ത്രിശൂലം, കപ്പാലം, ഇടയ്ക്കു മൃദംഗം, കുരങ്ങ്, പരശു, വില്ല് എന്നിവ കൈവശം വഹിച്ചു.
ശ്വസിതോദ്ധൂലിതാകാരോ ഗജചര്മോത്തരീയവാന്
ശ്വാസം കൊണ്ട് പൊടിപടര്ന്ന രൂപവും, ആനച്ചർമ്മം മേല് വസ്ത്രമായി ധരിച്ചവനുമായിരുന്നു.
പരിധാനീകൃതവ്യാഘ്രചര്മാ താഭ്യാമദര്ശി സഃ
കീഴ് വസ്ത്രമായി പുലിച്ചർമ്മം ധരിച്ചവനെ അവര് കണ്ടു.
ന കിംചിദപി ജാനാനോ മുമോഹ ച സരോജഭൂഃ
ഒന്നും അറിയാതെ, പദ്മത്തില് ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവ് അജ്ഞതയില് മുങ്ങി.
ദൃശാഭിനംദ്യ മാധവം പ്രസന്നയാ മഹേശ്വരഃ
കൃപയുള്ള ദൃഷ്ടിയോടെ മഹേശ്വരന് മാധവനെ സന്തോഷത്തോടെ നോക്കി.
ജഗാദ ചാധികാരിതാമദാദ്യുവാം സമുദ്ധതൌ
സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തില് നിങ്ങള്ക്കുണ്ടായ അധികാരം അവന് പറഞ്ഞു.
പരീക്ഷ്യ വൈഭവം മമ പ്രബോധവാനഭൂദ്ധരിഃ 1.3.2.15.
എന്റെ മഹത്വം പരീക്ഷിച്ച ശേഷം ഹരി സത്യസന്ധനായി.
അശാസി പംചവക്ത്രതാ യദോപഹാസിതോ ഹ്യഹമ്
ഞാന് പരിഹസിക്കപ്പെട്ടപ്പോള്, നീ അഞ്ചു മുഖങ്ങള് ഉണ്ടാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു.
തൃതീയ ഏഷ മംതുരപ്യഹോ കഥം നു സഹ്യതേ
ഇത് മൂന്നാം പ്രാവശ്യം നീ സംസാരിക്കുന്നു—ഹായ്, ഇത് എങ്ങനെ സഹിക്കാം?
അയം ച കേതകച്ഛദോ യദാപ കൂടസാക്ഷിതാമ്
കേതകപൂവ് കിരീടത്തില് ധരിച്ച ഈയാള് കള്ളസാക്ഷ്യം പറഞ്ഞപ്പോള്—
ശപ്ത്വൈവമേതൌ ഗിരിശഃ പ്രീത്യാ വിഷ്ണുമഭാഷത
ഇങ്ങനെ ശപിച്ച്, ഗിരീശന് സ്നേഹത്തോടെ വിഷ്ണുവിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
നനു ത്വമംഗാന്മേ ജാതസ്സാത്ത്വികോഽസി വിശേഷതഃ
നീ എന്റെ അംശത്തില് നിന്നാണ് ജനിച്ചത്; പ്രത്യേകിച്ച് സത്ത്വഗുണം നിറഞ്ഞവനാണ് നീ.
ന തവാതഃ പരം ജാതു ഭക്തിഹാനിര്ഭവേന്മയി
അതിനാൽ, ഒരിക്കലും നിന്റെ ഭക്തിയിൽ എനിക്ക് കുറവോ നഷ്ടമോ ഉണ്ടാകില്ല.
ഇത്യനുഗ്രഹകൃതം ത്രിലോചനം ഭക്തിഭാജി നിരഹംക്രിയേ ഹരൌ
ഇങ്ങനെ, കരുണകൊണ്ട് മൂന്നുകണ്ണുള്ളവൻ അഹങ്കാരമില്ലാത്ത ഹരിയുടെ ഭക്തനോട് അനുഗ്രഹം കാണിച്ചു.
വിനാ ഭായൈക്യസുലഭം ഭവദീയമനുഗ്രഹമ്
ഭയം കൂടാതെ, നിന്റെ അനുഗ്രഹം എളുപ്പത്തിൽ ലഭിക്കില്ല.
അകര്തൃകാണി വാക്യാനി ഐശ്വര്യം തേ നിരത്യയമ്
നിന്റെ വാക്കുകൾ നീയല്ലാതെ മറ്റാരോ പറയുന്നു; നിന്റെ ആധിപത്യം ഒരിക്കലും തകർന്നുപോകില്ല.
കോ വിഷ്ണുഃ കോഽഹമേതേ വാ ദിക്പാലാ വാസവാദയഃ
വിഷ്ണു ആരാണ്? ഞാൻ ആരാണ്? ഈ ദിക്കുകളുടെ രക്ഷകരും ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും ആരാണ്?
പതിസ്ത്വം പാര്വതീനാഥ പശവോ വയമപ്യമീ
പാർവതിയുടെ ഭർത്താവേ, നീയാണ് നാഥൻ; ഞാനും ഇവരും എല്ലാം പശുക്കളാണ്.