ബഹൂദകസ്യ കുംഡസ്യ തീരസ്ഥം ലിംഗമുത്തമമ് ൪൬.
വളരെയധികം വെള്ളമുള്ള ഒരു കുളത്തിന്റെ തീരത്ത് ഉത്തമമായ ഒരു ലിംഗം ഉണ്ടായിരുന്നു.
പ്രണമ്യ ചാഗ്രതസ്തസ്ഥൌ പ്രബദ്ധകരസംപുടഃ ൪൬.
അവൻ നമസ്കരിച്ചു, കൈകൂപ്പി മുന്നിൽ നിന്നു.
സ്രഷ്ടാരമസ്യ ജഗതശ്ചേത്പശ്യാമി സദാശിവമ് ൪൬.
ഈ ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവായ സദാശിവനെ ഞാൻ കാണുന്നു.
അപൂര്യമാണം തവ കിം ജഗത്സംസൃജനം വിനാ ൪൬.
ലോകസൃഷ്ടി ഒഴികെ, നിന്റെ നിറവില്ലായ്മക്ക് എന്താണ് ഉപയോഗം?
സചേതനേന ശുദ്ധേന രാഗാദിരഹിതേന ച ൪൬.
സൂക്ഷ്മമായ മനസ്സോടെ, ശുദ്ധിയും ആസക്തിയും പോലുള്ളതൊന്നുമില്ലാതെ,
നിര്വൈരേണ സമേനാഥ സുഖദുഃഖഭവാഭവൈഃ ൪൬.
വൈരമില്ലാതെ, സുഖദു:ഖങ്ങളിലും ജനനമരണങ്ങളിലും സമതയോടെ, ഭഗവനെ,
കാംശ്ചിത്സ്വര്ഗേഥ നരകേ പാതയംസ്ത്വം സദാശിവ ൪൬.
നീ ചിലരെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കും മറ്റുചിലരെ നരകത്തിലേക്കും അയക്കുന്നു, സദാശിവനേ,
ഇഷ്ടൈഃ പുത്രാദിഭിര്നാഥ വിയുക്താ മാനവാ ഹ്യമീ ൪൬.
പ്രിയപ്പെട്ട മക്കളും മറ്റുള്ളവരും വിട്ടുപോകുമ്പോൾ ഈ മനുഷ്യർ, ഭഗവാനേ,
അതീവ നോചിതം സര്വമേതദീശ്വര സര്വഥാ ൪൬.
ഇതെല്ലാം, ഭഗവാനേ, എല്ലാതരത്തിലും അത്യന്തം അന്യായമാണ്,
ഏവംവിധേന സംസാരചാരിത്രേണ വിമോഹിതാഃ ൪൬.
ഇങ്ങനെയുള്ള ലോകചരിത്രത്തിൽ ഭ്രമിച്ചുപോകുന്നവരാണ്,
മരണാംതമേവ യാസ്യാമി സ്ഥാസ്യേ സംചിംതയന്നദഃ ൪൬.
അത് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ മരണത്തിന്റെ അറ്റത്തേക്കു മാത്രം പോകും,
തതശ്ചതുര്ഥേ ദിവസേ ബഹൂകതടേ ശുഭേ ൪൬.
അതിനുശേഷം, നാലാം ദിവസം, ഒരു പുണ്യമായ നദീതീരത്ത്,
കൃശോതീവ ഗലത്കുഷ്ഠീ പ്രമുഹ്യംശ്ച പദേപേദ ൪൬.
ക്ഷീണനായും കുഷ്ഠരോഗം ചോർന്നുപോകുന്നവനായി, നടക്കുമ്പോൾ ഇടറികൊണ്ടു,
അഹോ സുരൂപസര്വാംഗ കസ്മാദ്ദുഃഖീ ഭവാനപി ൪൬.
ഹാ! ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാം ഭാഗവും മനോഹരമായിട്ടും, നീ എങ്ങനെ ദു:ഖിതനായി?
ശ്രുത്വാ തത്കാരണം സര്വം ബാലോ ദീനമനാ ബ്രവീത് ൪൬.
അത് കേട്ടശേഷം, ആ കാര്യം മുഴുവൻ മനസ്സിലാക്കി ആ ബാലൻ ദു:ഖിതനായി പറഞ്ഞു,
സംപൂര്ണേംദ്രിയഗാത്രാ യന്മര്തുമിച്ഛംതി വൈ വൃഥാ ൪൬.
ശരീരവും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും പൂർണ്ണമായവരായിട്ടും മരണം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ വെറുതെയാണത് ചെയ്യുന്നത്,
തദഹോ ഭാരതം ഖംഡം സത്യായുഷി ത്യജേദ്ധി കഃ ൪൬.
സത്യമായായുസ്സുള്ളപ്പോൾ ഭാരതഭൂമി ഉപേക്ഷിക്കാനാരാണ് തയ്യാറാകുക?
അശക്തശ്ചലിതും വാപി മര്തുമിച്ഛാമി നാപി ച ൪൬.
നടക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ, മരിക്കാൻ ആഗ്രഹമില്ല, കഴിയുന്നതുമില്ല,
സംതോഷോഽപ്യുചിതസ്തുഭ്യം ദേഹം യസ്യ ദൃഢം ത്വിദമ് ൪൬.
ശരീരം ദൃഢമായിരിക്കുന്ന നിനക്ക് സന്തോഷം അനുയോജ്യമാണ്,
ക്ഷണേക്ഷണേ ച തത്കുര്യാം ഭുജ്യതേ യദ്യുഗേയുഗേ ൪൬.
പ്രതിക്ഷണം, ഓരോ കാലത്തും അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നതാണെങ്കിൽ അതാണ് ചെയ്യേണ്ടത്,
സോഽപ്യന്യദിച്ഛതേ ചേച്ച കോഽന്യസ്തസ്മാദചേതനഃ ൪൬.
അവനും വേറേതെങ്കിലും ആഗ്രഹിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അതിൽക്കാൾ ബോധംകെട്ടവൻ ആരുണ്ട്?
ദിവസേ ദിവസേ മൂഢമാവശംതി ന പംഡിതമ് ൪൬.
ദിവസംപ്രതി, മണ്ടന്മാർ അടങ്ങുന്നു, പണ്ഡിതന്മാർ അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല.
മൂലഘാതിഷു സജ്ജംതേ ബുദ്ധിമംതോ ഭവദ്വിധാഃ ൪൬.
നിങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ജ്ഞാനികൾ എല്ലാം അതിന്റെ അടിത്തറ തകർക്കുന്ന കാര്യങ്ങളോടാണ് മനസ്സു ചേർക്കുന്നത്.
ശ്രുതിസ്മൃത്യവിരുദ്ധാ സാ ബുദ്ധിസ്ത്വയ്യസ്തി നിര്മലാ ൪൬.
നിങ്ങളിൽ ഉള്ള ആ നിർമ്മലമായ ബുദ്ധി വേദങ്ങളോടോ സ്മൃതികളോടോ എതിരല്ല.
ശാരീരമാനസൈര്ദുഃഖൈര്ന സീദംതി ഭവദ്വിധാഃ ൪൬.
നിങ്ങളെപ്പോലുള്ളവർ ശരീരമോ മനസ്സോ അനുഭവിക്കുന്ന ദു:ഖങ്ങളിൽ തളരുന്നില്ല.
ആപത്സു ച ന മുഹ്യംതി നരാഃ പംഡിതബുദ്ധയഃ ൪൬.
പ്രതിസന്ധികളിൽ പോലും പണ്ഡിതബുദ്ധിയുള്ളവർ ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ ആകുന്നില്ല.
തയോര്വ്യാസസമാസാഭ്യാം ശമോപായമിമം ശ്രൃണു ൪൬.
ഇപ്പോൾ ഞാൻ ചുരുക്കമായും വിശദമായും ഈ ശാന്തിയുടെ മാർഗം പറയാം, കേൾക്കൂ.
ചതുര്ഭിഃ കാരണൈര്ദുഃഖം ശീരീരം മാനസം ച യത് ൪൬.
ശരീരവും മനസ്സും അനുഭവിക്കുന്ന ദു:ഖങ്ങൾക്ക് നാല് കാരണങ്ങളുണ്ട്.
ദ്വിപ്രകാരം മഹാകഷ്ടം ദ്വയോരേതദുദാഹൃതമ് ൪൬.
ഈ വലിയ കഷ്ടം രണ്ടുവിധത്തിൽ ഇരുവരിലും കാണപ്പെടുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.
അയഃപിംഡേന തപ്തേന കുംഭസംസ്ഥമിവോദകമ് ൪൬.
ചൂടാക്കിയ ഇരുമ്പ് പന്ത് ഒരു കലശത്തിലെ വെള്ളം എങ്ങനെ ചൂടാക്കുന്നുവോ,