കാരണാദ്ധര്മമന്വിച്ഛന്ന ലോഭം ച തതശ്ചരന്॥ ൪൫.
ഒരു കാരണത്താൽ ധർമ്മം അന്വേഷിച്ച്, പിന്നെ ലാഭം തേടി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
വിവിച്യ നംദഭദ്രസ്തത്സാരം മോക്ഷേഷു ജഗൃഹേ ൪൫.
സാരാംശം മനസ്സിലാക്കി, നന്ദഭദ്രൻ മോക്ഷമാർഗങ്ങളിൽ അതിനെ സ്വീകരിച്ചു.
യസ്യാം ഛിംദംതി വൃഷണാ വൃഷാണാം ചൈവ നാസികാമ് ൪൫.
അവിടെ കാളകളുടെ വൃക്കയും മൂക്കും മുറിച്ചുകളയുന്നു.
ബഹുദംശമയാന്ദേശാന്നയംതി ബഹുകര്ദമാന് ൪൫.
അവരെ പലതരം കടി ചെയ്യുന്ന കീടുകളും കുഴപ്പം നിറഞ്ഞ മണ്ണും ഉള്ള ദേശങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു.
മന്യംതേ ഭ്രൂണഹത്യാപി വിശിഷ്ടാ നാസ്യ കര്മണഃ ൪൫.
ഭ്രൂണഹത്യ പോലും ഈ പ്രവൃത്തിയേക്കാൾ മെച്ചമാണെന്ന് അവർ കരുതുന്നു.
ഭൂമിം ഭൂമിശയാംശ്ചൈവ ഹംതി കാഷ്ഠമയോമുഖമ് ൪൫.
വൃക്ഷമോ ഇരുമ്പ് ആയുധമോ ഉപയോഗിച്ച് ഭൂമിയെയും അതിൽ കിടക്കുന്നവരെയും കൊല്ലുന്നു.
ആദിത്യശ്ചംദ്രമാ വായുഃ പ്രഭൂത്യൈവ ച താംസ്തു യഃ ൪൫.
സൂര്യനും ചന്ദ്രനും കാറ്റും മറ്റും ഇങ്ങനെ ശക്തിയുള്ളവരാരായാലും,
അജോഽഗ്നിര്വരുണോ മേഷഃ സൂര്യശ്ച പൃഥിവീ വിരാട് ൪൫.
ജനനമില്ലാത്തവൻ, അഗ്നി, വരുണൻ, ആട്, സൂര്യൻ, ഭൂമി, വിരാട് ഇവരും,
ഏവംവിധസഹസ്രൈശ്ച യുതാ ദോഷൈഃ കൃഷിഃ സദാ ൪൫.
ഇവയൊക്കെപോലുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് തെറ്റുകൾ കൃഷിയുമായി എപ്പോഴും ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
ധര്മേ ദദ്യാത്പശൂന്വൃദ്ധാന്പുഷ്യാദേഷാ കൃഷിഃ കുതഃ ൪൫.
ധർമ്മത്തിന് വേണ്ടി വയസ്സായ മൃഗങ്ങളെ ദാനം ചെയ്താൽ, അങ്ങനെ കൃഷി എങ്ങനെ ശുദ്ധമാകും?
വിസാധിതവ്യാന്യന്നാനി സ്വശക്ത്യാ ദേവപിതൃഷു ൪൫.
തനിക്കുള്ള ശേഷിയനുസരിച്ച് ദേവന്മാർക്കും പിതൃകൾക്കും അന്നം അർപ്പിക്കണം.
കേചിച്ഛംസംതി ചൈശ്വര്യം നംദഭദ്രോ ന മന്യതേ ൪൫.
ചിലർ ഐശ്വര്യം പ്രശംസിച്ചാലും, നന്ദഭദ്രൻ അങ്ങനെ കരുതുന്നില്ല.
വധബംധനിരോധേന പീഡയംതി ദിവാനിശമ് ൪൫.
ബന്ധിച്ചും കൊല്ലിയും തടഞ്ഞും അവർ പകലും രാവും വേദന ഉണ്ടാക്കുന്നു.
മാതുഃ പിതുര്വാ ബലിനഃ ക്രേതുരഗ്നേഃ ശുനോഽപി വാ ൪൫.
അത് അമ്മയുടേതായാലും അച്ചന്റെതായാലും ശക്തനായവനുടേതായാലും വാങ്ങിയവനുടേതായാലും അഗ്നിയുടേതായാലും നായ്ക്കുടേതായാലും,
ഐശ്വര്യമദപാപിഷ്ഠാ മഹാമദ്യമദാദയഃ ൪൫.
ഐശ്വര്യത്തിന്റെ മദവും വലിയ ധനത്തിന്റെ അഹങ്കാരവും എല്ലാത്തിലും ഏറ്റവും മോശമാണ്.
ആത്മവത്സര്വഭൃത്യേഷു ശ്രിയാ നൈവ ച മാദ്യതി॥ ൪൫.
സ്വന്തം ഭൃത്യന്മാരിൽ ഐശ്വര്യം കാണുമ്പോൾ പോലും അവൻ സ്വയം ആനന്ദിക്കുന്നതുപോലെ സന്തോഷിക്കുന്നില്ല.
ആത്മപ്രത്യയവാന്ദേഹീ ക്വേശ്വരശ്ചേദൃശോഽസ്തി ഹി ൪൫.
ഒരു മനുഷ്യന് ആത്മവിശ്വാസം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഇങ്ങനെ ഒരു യജമാനൻ എന്തിനാണ് ആവശ്യം?
സ്വശക്ത്യാ സര്വ ഭൂതേഷു യദസൌ ന പരാങ്മുഖഃ ൪൫.
തന്റെ ശക്തിയാൽ, അവൻ ഒരു ജീവിയോടും അനാസക്തനാവുന്നില്ല.
ശ്രമേണ സംകരാത്താപശീതവാതക്ഷുധാ തൃഷാ ൪൫.
കഷ്ടം, കലാപം, ചൂട്, തണുപ്പ്, കാറ്റ്, വിശപ്പ്, ദാഹം എന്നിവയിലൂടെ,
സൌഖ്യേന വാ ധനസ്യാപി ശ്രദ്ധയാ സ്വല്പഗോര്ഥവാന് ൪൫.
സുഖത്തോടോ ധനത്തോടോ വിശ്വാസത്തോടെ, അല്പം കിട്ടിയാലും അവൻ തൃപ്തനാണ്.
സദാ ശുചിര്ദേവയാജീ തീര്ഥസാരം ഗൃഹേഗൃഹ ൪൫.
എപ്പോഴും ശുദ്ധനും ദേവാരാധകനും ഓരോ വീട്ടിലും തീർത്ഥത്തിന്റെ സാരവും ആണവൻ.
ആത്മാ പുനാതി പാപാനി യദി പാപാന്നിവര്തതേ ൪൫.
പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറിയാൽ ആത്മാവ് തന്നെ പാപങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കും.
ഏകീകൃത്യ സദാ ധീമാന്നംദഭദ്രഃ സമാസ്ഥിതഃ ൪൫.
എല്ലാം ഒന്നാക്കി, എപ്പോഴും ബുദ്ധിമാനായ നന്ദഭദ്രൻ ഉറച്ചുനിന്നു.
വാസവപ്രമുഖാഃ സര്വേ വിസ്മയം ച പരം യയുഃ ൪൫.
വാസവൻ മുന്നിൽ നിന്ന് എല്ലാവരും അത്യന്തം അത്ഭുതത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
സ നംദഭദ്രം ധര്മിഷ്ഠം പുനഃ പുനരസൂയത ൪൫.
അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ധർമ്മപരനായ നന്ദഭദ്രനെ ജനിപ്പിച്ചു.
സ സദാ നംദഭദ്രസ്യ വിലോകയതി ചാംതരമ് ൪൫.
അവൻ എപ്പോഴും നന്ദഭദ്രന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
സ്വഭാവ ഏവ ക്രൂരാണാം നാസ്തികാനാം ദുരാത്മനാമ് ൪൫.
ക്രൂരന്മാരുടെയും നാസ്തികരുടെയും ദുഷ്ടന്മാരുടെയും സ്വഭാവം ഇതുപോലെയാണ്.
തതസ്ത്വേവം വര്തതോഽസ്യ നംദഭദ്രസ്യ ധീമതഃ ൪൫.
ഇങ്ങനെ ധീരനായ നന്ദഭദ്രൻ തന്റെ ജീവിതം തുടരുമ്പോൾ,
തച്ച ദൈവകൃതം മത്വാ ന ശുശോച മഹാമതിഃ ൪൫.
അത് ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടമെന്ന് കരുതി, മഹാമതിയായവൻ ദുഃഖിച്ചില്ല.
തതോഽസ്യ സുപ്രിയാ ഭാര്യാ സര്വൈഃ സാധ്വീഗുണൈര്യുതാ ൪൫.
പിന്നീട്, എല്ലാ നല്ല ഗുണങ്ങളും ഉള്ള പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യ അവനുണ്ടായിരുന്നു.