മൃന്മയേ ഭാജനേ കൃത്വാ സവിതുഃ പുരതഃ സ്ഥിതഃ ൪൪.
മണ്ണുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ പാത്രത്തിൽ വെച്ച്, സൂര്യന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു.
ദീയസേ ധര്മതത്ത്വജ്ഞൈര്മാനുഷാണാം വിശോധനമ് ൪൪.
ധർമ്മത്തിന്റെ സാരാംശം അറിയുന്നവർ മനുഷ്യരുടെ ശുദ്ധിക്കായി ഇത് നൽകുന്നു.
നിഷ്ഠീവനേ കൃതേ തേഷാം സവിതുഃ പുരതഃ സ്ഥിതേ ൪൪.
അവർ സൂര്യന്റെ മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട് തുപ്പിയപ്പോൾ,
ഏവമഷ്ടവിധം ദിവ്യം പാപസംശയച്ഛേദനമ് ൪൪.
ഇങ്ങനെ എട്ടു വിധത്തിലുള്ള ദൈവിക മാർഗം പാപസന്ദേഹങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നു.
ജലദിവ്യം തഥാ പ്രാഹുര്ദ്വിപ്രകാരം പുരാവിദഃ ൪൪.
പണ്ടത്തെ ജ്ഞാനികൾ ജലത്തിന്റെ ദൈവികതയെ രണ്ടുവിധം പറയുന്നു.
ബാണക്ഷേപസ്തഥാദാനം യാവദ്വീര്യവതാ കൃതമ് ൪൪.
ശക്തരായവർ അമ്പെറിയലും എടുക്കലും ചെയ്താൽ അതിന് അർത്ഥമുണ്ട്.
ഏവംവിധമിദം സ്ഥാനം ഭട്ടാദിത്യസ്യ ഭാരത ൪൪.
ഭാരതാ, ഇതാണ് ഭട്ടാദിത്യന്റെ സ്ഥലം.
തഥാ ബഹൂദകസ്ഥാനേ കഥാമാകര്ണയാദ്ഭുതാമ് ൪൫.
അങ്ങനെ, പല ജലസ്രോതസ്സുകളുള്ള സ്ഥലത്ത് അത്ഭുതമായ കഥ കേൾക്കണം.
തദസ്തി ചാത്ര സംക്രാംതം തസ്മാത്പ്രോക്തം ബഹൂദകമ് ൪൫.
ഇവിടെയും ഒരു മാറ്റം ഉണ്ടാകുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് ഇത് 'പല ജലങ്ങൾ' എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
സ്ഥാപിതം ശോഭനം ലിംഗം കപിലശ്വരസംജ്ഞിതമ് ൪൫.
ഇവിടെ കപിലേശ്വരൻ എന്ന പേരിൽ മനോഹരമായ ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു.
വണിക്സംപൂജയാമാസ ത്രികാലം ച കൃതാദരഃ ൪൫.
ഒരു വ്യാപാരി ഭക്തിയോടെ മൂന്ന് പ്രാവശ്യം ദിവസവും അതിനെ ആരാധിച്ചു.
നാജ്ഞാതം തസ്യ കിംചിച്ച യദ്ധര്മേഷു പ്രകീര്ത്യതേ ൪൫.
ധർമ്മകാര്യങ്ങളിൽ പറയുന്ന ഒന്നും അവനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അജ്ഞാതമായിരുന്നില്ല.
കര്മണാ മനസാ വാചാ ധര്മമേനമുപാശ്രിതഃ ൪൫.
കർമ്മത്താൽ, മനസ്സിലൂടെ, വാക്കിലൂടെ, അവൻ ഈ ധർമ്മം ആചരിച്ചു.
വിദോഷോ യോ ഹി സര്വത്ര നിശ്ചിത്യൈവം വ്യവസ്ഥിതഃ ൪൫.
എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ദോഷമില്ലാത്തവൻ ഇങ്ങനെ ഉറപ്പിച്ചു നിലകൊണ്ടു.
നിര്മഥ്യ നന്ദഭദ്രേണ ആഹൃതം തന്നിശാമയ ൪൫.
നന്ദഭദ്രൻ ചുരണ്ടി കൊണ്ടുവന്നു—ഇത് കേൾക്കു.
പരിച്ഛിന്നൈഃ കാഷ്ഠതൃണൈഃ ശരണം തേന കാരിതമ് ൪൫.
പൊട്ടിയ മരക്കഷ്ണങ്ങളും പുല്ലും ഉപയോഗിച്ച് അവൻ ഒരു കാവൽകൂടാരം ഉണ്ടാക്കി.
സര്വഭൂതേഷു വാണിജ്യമല്പലാഭേന സോഽചരത് ൪൫.
എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഇടയിൽ, കുറച്ച് ലാഭം മാത്രം ഉണ്ടാക്കി വ്യാപാരം നടത്തി.
അമായയൈവ ഭൂതേഭ്യോ വിക്രീണാത്യസ്യ സദ്വ്രതമ് ൪൫.
പൂർണ്ണമായ സത്യതയോടെ, ജീവികൾക്ക് വിൽക്കുകയായിരുന്നു—ഇതാണ് അവന്റെ ഉത്തമവ്രതം.
ദോഷമേനം വിനിശ്ചിത്യ ശ്രൃണു തം പാംഡുനന്ദന ൪൫.
ഈ ദോഷം മനസ്സിലാക്കി, പാണ്ഡുവിന്റെ മകനേ, നീ കേൾക്കു.
യജന്യജ്ഞൈര്ജഗദ്ധംതി സ്വം ചാംധതമസം നയേത് ൪൫.
യജ്ഞങ്ങൾകൊണ്ട് ലോകം നശിപ്പിക്കുകയും, താനെത്തന്നെ കനത്ത ഇരുണ്ടതിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്.
ആദിത്യാജ്ജായതേ വൃഷ്ടിര്വൃഷ്ടേരന്നം തതഃ പ്രജാഃ ൪൫.
സൂര്യനിൽ നിന്ന് മഴ വരുന്നു; മഴയിൽ നിന്ന് അന്നം; അന്നത്തിൽ നിന്ന് ജീവികൾ.
ചൌരപ്രായസ്യ കലുഷാജ്ജന്മ ജായേജ്ജനസ്യ ഹി ൪൫.
കള്ളത്തരത്തിൽനിന്നും മലിനതയിൽനിന്നുമാണ് ജനങ്ങളുടെ തലമുറ പിറവിയെടുക്കുന്നത്.
പശവോ ലകുടൈര്ഹന്യുര്യജമാനം മൃതം ഹതാഃ ൪൫.
പശുക്കളെ കശാപ്പ് ചെയ്യുമ്പോൾ, യജമാനനും മരിച്ചശേഷം കൊല്ലപ്പെടുന്നു.
യജ്ഞ ഏവം വിചാര്യാസൌ യജ്ഞസാരം സമാസ്ഥിതഃ ൪൫.
യജ്ഞത്തെ ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചവൻ യജ്ഞത്തിന്റെ സാരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
നൈവേദ്യം ഹവിഷശ്ചൈവ യജ്ഞോഽയം ഹി വികല്മഷഃ ൪൫.
നൈവേദ്യവും ഹവിസും ഈ യജ്ഞം പാപമില്ലാത്തതാണ്.
കേചിച്ഛംസന്തി സംന്യാസം നന്ദഭദ്രോ ന മന്യതേ ൪൫.
ചിലർ സന്ന്യാസത്തെ പുകഴ്ത്തുന്നു, പക്ഷേ നന്ദഭദ്രൻ അതിനെ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല.
ഉഭയഭ്രഷ്ട ഏവാസൌ ഭിന്നാ ഭൂമിര്വിനശ്യതി ൪൫.
അവൻ ഇരുവശത്തുനിന്നും തെറ്റിപ്പോയവനാണ്; പിളർന്ന ഭൂമി നശിക്കുന്നു.
കസ്യചിന്നൈവ കര്മാണി ശപതേ വാ പ്രശംസതി ൪൫.
ആർക്കും അവന്റെ പ്രവൃത്തികളെ ശപിക്കുകയോ പുകഴ്ത്തുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.
ന ദ്വേഷ്ടി നോ കാമയതേ ന വിരുദ്ധോഽനുരുധ്യതേ ൪൫.
അവൻ ദ്വേഷിക്കുകയില്ല, ആഗ്രഹിക്കുകയുമില്ല; എതിര്ക്കുകയോ ആസക്തിയോ ഇല്ല.
അഭയഃ സര്വഭൂതേഭ്യോ യഥാംധബധിരാകൃതിഃ ൪൫.
അവൻ എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഭയമില്ലാത്തവനാണ്, കാഴ്ചയിൽ കുരുടനും ചെവിടനും പോലെയാണ്.