രക്തോത്പലൈശ്ച കഹ്ലാരൈഃ കേസരൈഃ കരവീരകൈഃ ൪൩.
ചുവപ്പു താമരകളും കഹ്ലാരപൂക്കളും കേശരയും കരവീരപൂക്കളും കൊണ്ട്,
സപ്തമ്യാമഥ ഷഷ്ഠ്യാം വാ യേഽര്ചയിഷ്യംതി മാമിഹ ൪൩.
ഏഴാംതീയതിയോ ആറാംതീയതിയോ എന്നെ ഇവിടെ ആരെങ്കിലും പൂജിച്ചാൽ,
ദര്ശനാന്മമ ഭക്ത്യാ ച നാശോ വ്യാധിദരിദ്രയോഃ ൪൩.
എന്നെ ഭക്തിയോടെ ദർശിച്ചാൽ രോഗവും ദാരിദ്ര്യവും നശിക്കും.
അഭക്തിം യശ്ച കര്താ മേ സ ഗച്ഛേന്നിശ്ചിംതം ക്ഷയമ് ൪൩.
എന്നെ ഭക്തിയില്ലാതെ ആരെങ്കിലും സമീപിച്ചാൽ അവൻ നിർബന്ധമായും നാശം കാണും.
ത്രികാലമേകകാലം വാ പഠതഃ ശ്രൃണുയത്ഫലമ് ൪൩.
മൂന്നു പ്രാവശ്യം അല്ലെങ്കിൽ ഒരിക്കൽ ഈ സ്തോത്രം പാരായണം ചെയ്താൽ, അതു കേൾക്കുന്നവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഫലം,
ഭവേദ്വര്ഷശതായുശ്ച സര്വരോഗവിവര്ജിതഃ ൪൩.
നൂറുവർഷം ആയുസ്സും എല്ലാ രോഗങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകുന്നതുമാണ്.
അക്ഷയം സ്വല്പമപ്യന്നം ഭവേത്തസ്യോപസാധിതമ് ൪൩.
അവൻ നേടുന്ന അല്പം അന്നം പോലും അക്ഷയം ആയിരിക്കും.
തസ്മാദേതത്ത്വയാ ജാപ്യം പരം സ്വസ്ത്യയനം മഹത് ൪൩.
അതിനാൽ നീ ഈ ജപം നിർബന്ധമായും ചെയ്യണം; ഇത് ഏറ്റവും വലിയ മംഗളമാണ്.
കാമരൂപകലാ യത്ര തത്ര കുംഡം വനേ ഭവേത് ൪൩.
എവിടെയെങ്കിലും ഇഷ്ടരൂപം സ്വീകരിക്കുന്ന കലയുണ്ടെങ്കിൽ, അവിടെ കാട്ടിൽ ഒരു വിശുദ്ധ കുഴിയുണ്ട്.
തതോ ഭാസ്കരവാക്യേന സിദ്ധേശസ്യ ച സവ്യതഃ ൪൩.
പിന്നീട് ഭാസ്കരന്റെ വാക്കുകളും സിദ്ധികളുടെ നാഥന്റെ സാന്നിധ്യവും കൊണ്ട്,
കാമരൂപഭവം കുംഡം വൃക്ഷാസ്തേ ചാപി ഭാരത ൪൩.
ഇഷ്ടരൂപം ലഭിക്കാൻ ഉള്ള കുഴിയും ആ വൃക്ഷങ്ങളും, ഭാരത, അവിടെയുണ്ട്.
മാഘമാസസ്യ ശുക്ലായാം സപ്തമ്യാം സ്ത്രീ നരോഽപി വാ ൪൩.
മാഘമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ഏഴാം തീയതിയിൽ, സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ ആയാലും,
തസ്യാനംതം ഭവേത്പുണ്യം രഥം യശ്ച പ്രപൂജയേത് ൪൩.
ആ രഥത്തെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കുന്നവർക്കു അനന്തമായ പുണ്യം ലഭിക്കും.
യേ ച പശ്യംതി ലോകാസ്തേ ധന്യാഃ സര്വേ ന സംശയഃ ൪൩.
ആ രഥം കാണുന്ന എല്ലാവരും നിർവ്യാജമായി ഭാഗ്യശാലികളാണ്.
ഭവിഷ്യംതി നരാസ്തേ യേ കാരയംതി രഥോത്സവമ് ൪൩.
രഥോത്സവം നടത്തുന്ന പുരുഷന്മാർ ഭാവിയിൽ ഭാഗ്യവാന്മാരാകും.
ഭട്ടാദിത്യസ്യ കുംഡേ ച തത്ഫലം സപ്തമീദിനേ കപിലാ ഗോശതസ്യാസൌ ദത്തസ്യ ഫലമശ്നുതേ॥ ൪൩.
ഭട്ടാദിത്യന്റെ കുളത്തിൽ ഏഴാം ദിവസം, നൂറ് കപിലാ പശുക്കൾ ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലം ഒരാൾക്കു ലഭിക്കും.
വാസുദേവാദയഃ സര്വേ വദംത്യേവം മഹാമുനേ॥ ൪൩.
വാസുദേവനും മറ്റുള്ളവരും ഇതാണ് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്, മഹാമുനിയേ.
ഭാസ്കരാര്ഘം വിനാ പാതഃ കൃതം സര്വം ച നിഷ്ഫലമ് ൪൩.
ഭാസ്കരനു അർഘ്യം അർപ്പിക്കാതെ ചെയ്ത എല്ലാ പ്രവർത്തികളും ഫലരഹിതമാണ്.
യഥാ ബ്രഹ്മാദയോ ദേവാ യച്ഛംത്യര്ഘം മഹാത്മനേ ൪൩.
ബ്രഹ്മാദികൾ മഹാത്മാവിന് അർഘ്യം അർപ്പിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ.
പ്രഥമം താവത്പ്രത്യുഷേ ഉദിതേ സൂര്യേ ശുചിര്ഭൂത്വാ ഗോമയകൃതമംഡലസ്യോപരി രക്തചംദനേന മംഡലകം കൃത്വാ തതസ്താമ്രപാത്രേ രക്തചംദനോദകശ്വേതചംദനാദിദ്രവ്യൈഃ പ്രപൂരണം കൃത്വാ തന്മധ്യേ ഹേമാക്ഷതദൂര്വാദധിസര്പീഷി പരിക്ഷിപ്യ സ്ഥാപയേത്॥ ൪൩.
ആദ്യം സൂര്യോദയത്തിൽ ശുദ്ധനായ്, പശുവിന്റെ ചാണകത്തോടെ വൃത്തം വരച്ച ശേഷം, ചുവപ്പു ചന്ദനത്തോടെ ഒരു ചെറിയ വട്ടം വരയ്ക്കണം. പിന്നെ, താമ്രപാത്രത്തിൽ ചുവപ്പു ചന്ദനവെള്ളവും വെള്ള ചന്ദനവും മറ്റു ദ്രവ്യങ്ങളും നിറച്ച്, അതിന്റെ നടുവിൽ പൊന്നും അക്ഷതയും ദുർവയും തയിരും നെയ്യും വയ്ക്കണം.
സ്വശരീരമാലഭേത് അനേന മംത്രേണ സപ്തവാരാനുച്ചാര്യ സ്ഥാതവ്യമ് പശ്ചാദാസനസ്ഥം ദേവം സവിതാരം മംഡലമധ്യേ ദ്വാദശാത്മകം സുരാദിഭിഃ സംപൂജ്യമാനം ധ്യാത്വാ പൂര്വോക്തമര്ഘപാത്രം ശിരസി കൃത്വാ ഭൂമൌ ജാനുനീ നിപാത്യ സൂര്യാഭിമുഖസ്തദ്ഗതമനാഭൂത്വാര്ഘമംത്രമുദാഹരേത് ൪൩.
ഈ മന്ത്രം ഏഴു പ്രാവശ്യം ഉച്ചരിച്ച്, സ്വന്തം ശരീരം സ്പർശിക്കണം. പിന്നെ, ദേവനായ സവിറ്റാവിനെ ദ്വാദശാത്മാവായി വട്ടത്തിന്റെ നടുവിൽ ദേവന്മാർ ആരാധിക്കുന്നതുപോലെ ധ്യാനിച്ച്, മുമ്പ് പറഞ്ഞ അർഘ്യപാത്രം തലയിൽ വച്ച്, ഭൂമിയിൽ മുട്ടുകുത്തി സൂര്യനെ നേരിട്ട് മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി അർഘ്യമന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.
യസ്യോച്ചാരണശബ്ദേന രഥം സംസ്ഥാപ്യ ഭാസ്കരഃ ൪൩.
ആ ഉച്ചാരണശബ്ദം കൊണ്ടു ഭാസ്കരൻ രഥത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതനാകുന്നു.
ഓംയസ്യാഹുഃ സപ്ത ച്ഛംദാംസി രഥേ തിഷ്ഠംതി വാജിനഃ ൪൩.
ഓം — ഏഴു ഛന്ദസ്സുകളും കുതിരകളും രഥത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു എന്നു പറയുന്നു.
ജയാ ച വിജയാ ചൈവ ജയംതീ പാപനാശനീ ൪൩.
ജയ, വിജയ, ജയന്തി, പാപനാശിനി.
ഡിംഡിശ്ച ശേഷനാഗശ്ച ഗണാധ്യക്ഷസ്തഥൈവ ച ൪൩.
ഡിണ്ഡി, ശേഷനാഗൻ, ഗണാധ്യക്ഷൻ.
രാജ്ഞീ ച നിക്ഷുഭാ ദേവീ ലലിതാ ചൈവ സംജ്ഞികാ ൪൩.
രാജ്ഞി, നിക്ഷുഭാ ദേവി, ലളിത, സംജ്ഞിക.
ഏഭിഃ പരിവൃതോ യോഽസാവധരോത്തരവാസിഭിഃ ൪൩.
ഇവരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, വടക്കും തെക്കും വാസം ചെയ്യുന്നവരാണ് അവിടെ.
അമ്മയോ ഭഗവാന്ഭാനുരമും യജ്ഞം പ്രവര്തയന് ൪൩.
ഭഗവാൻ ഭാനു ഇവരോടൊപ്പം ഈ യജ്ഞം ആരംഭിക്കുന്നു.
സഹസ്രകിരണ വരദ ജീവനരൂപ തേ നമഃ ഓംവഷട് ഇത്യുച്ചാര്യ സൂര്യസ്യ ചരണയുഗലം പശ്യന് ഭുവി പദ്മ്യാം പാത്രീം നിര്വാപയേത് പാദ്യം തദുച്യതേ സ്വാഗതം ഭഗവന്നേഹി മമ പ്രസാദം വിധായ ആസ്യതാമ് തിഷ്ഠ ത്വം താവദത്രൈവ യാവത്പൂജാം കരോമ്യഹമ്॥ ൪൩.
സഹസ്രകിരണനായ, വരദനായ, ജീവസ്വരൂപനായ ദേവാ, നിനക്കു ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. 'ഓം വഷട്' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച്, സൂര്യന്റെ കാൽദ്വയം നോക്കി, താമരപ്പാത്രത്തിൽ നിന്നു വെള്ളം ഭൂമിയിൽ ഒഴിച്ച് പാദ്യം അർപ്പിക്കണം — അതാണ് സ്വാഗതം. 'സ്വാഗതം ഭഗവൻ, വരിക, ദയവായി അനുഗ്രഹം നൽകുക, ഇരിക്കൂ; ഞാൻ പൂജ ചെയ്യുന്നതുവരെ ഇവിടെ തന്നെ നില്ക്കൂ.'
ഏവം വിജ്ഞാപനം ദദ്യാദനേന മംത്രേണ കമലാസനമ് ആസന ഉപവിഷ്ടസ്യ ശേഷാം പൂജാം നിയോജയേത് അനേന വിധാനേന ഇതി ക്ഷീരാദിസ്നപനമ് തതോ വാസോയുഗം ശുഭ്രം ദദ്യാത് അനേന മംത്രേണ കടിഭൂഷണമേകം തേ ദ്വിതീയം ചാംഗപ്രാവരണമ്॥ ൪൩.
ഇങ്ങനെ ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് കമലാസനനോടു അപേക്ഷിക്കണം. ആസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ദേവനു ശേഷിച്ച പൂജയും ഈ വിധത്തിൽ നടത്തണം. പാൽ മുതലായവ കൊണ്ട് സ്നാനം ചെയ്യിക്കണം. ശേഷം, ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ശുദ്ധമായ വസ്ത്രദ്വയം അർപ്പിക്കണം: ഒന്ന് കട്ടിയിൽ ധരിക്കുന്ന ഭൂഷണം, രണ്ടാമത് അങ്ങയുടെ മേൽവസ്ത്രം.