നമസ്തുഭ്യം ഭഗവതേ വാസുദേവായ ധീമഹി ൪൨.
നമസ്കാരം, ഭഗവനെ, വാസുദേവാ; ഞങ്ങൾ നിന്നെ ധ്യാനിക്കുന്നു.
നമോ വിജ്ഞാനമാത്രായ പരമാനംദമൂര്തയേ ൪൨.
ശുദ്ധമായ വിജ്ഞാനമായും പരമാനന്ദസ്വരൂപനായും ഉള്ളവനേ, നമസ്കാരം.
ആത്മാനംദാനുരുദ്ധായ സമ്യക്തയക്തോര്മയേ നമഃ ൪൨.
ആത്മാനന്ദത്തിൽ അധിഷ്ഠിതനായി യഥാർത്ഥ യോഗത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
വചസ്യുപരതേ പ്രാപ്യോ യ ഏകോ മനസാ സഹ ൪൨.
വാക്കുകൾ നിലച്ചു മനസിനൊപ്പം ഏകതയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നവനെയാണ് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നത്.
യസ്മിന്നിദം യതശ്ചേദം തിഷ്ഠത്യപൈതി ജായതേ ൪൨.
ഇഹ ലോകം ആരിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, ആരിൽ നിന്നാണ് ഉദയം, ആരിൽ തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു, ആരിലേക്കാണ് അസ്തമനം, ആരിൽ നിന്നാണ് ജനനം—all ഈ വിശ്വം ആർക്കാണ് ആധാരം, ആർക്കാണ് ആദി, ആർക്കാണ് അന്ത്യം.
യം ന സ്പൃശംതി ന വിദുര്മനോബുദ്ധീംദ്രിയാസവഃ ൪൨.
ആളിന്റെ മനസ്സും ബുദ്ധിയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും പ്രാണനും ആയാൾക്ക് തൊടാനോ, അറിയാനോ കഴിയുന്നില്ല.
ദേഹേംദ്രിയപ്രാണമനോധിയോഽമീ യദംശബ്ദ്ധാഃ പ്രചരംതി കര്മസു ൪൨.
ദേഹം, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, പ്രാണൻ, മനസ്സ്, ബുദ്ധി—ഇവയെല്ലാം ആൾക്കുള്ളിൽ ഭാഗങ്ങളായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
ചതുര്ഭിശ്ച ത്രിഭിര്ദ്വാഭ്യാമേകധാ പ്രണമാമി തമ് ൪൨.
നാലായി, മൂന്നായി, രണ്ടായി, ഒറ്റയാളായി പ്രകടമാകുന്ന ആ മഹാനെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ഹിത്വാ ഗതീര്മോക്ഷകാമാ യം ഭജംതി ദശാത്മകമ് ൪൨.
മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ എല്ലാ മാർഗങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് പത്തു സ്വഭാവങ്ങളുള്ള ആ മഹാനെ ആരാധിക്കുന്നു.
ഓംനമോ ഭഗവതേ മഹാപുരുഷായ മഹാനുഭാവായ വിഭൂതിപതയേ സകലസാത്വതപരിവൃഢനികരകരകമലോത്പലകുഡ്മലോപലാലിതചരണാരവിംദയുഗല പരമപരമേഷ്ഠിന്നമസ്തേ॥ ൪൨.
ഓം, മഹാപുരുഷനായ ഭഗവനെ, മഹാനുഭവശാലിയായ, സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങളുടെ ഉടമയായ, സകല സാത്വത മഹന്മാരുടെ കറകമലങ്ങൾ സ്പർശിക്കുന്ന പാദാരവിന്ദങ്ങളുള്ള പരമോന്നതനായ പരമേശ്വരനേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
തവാഗ്നിരാസ്യം വസുധാംഘ്രിയുഗ്മം നഭഃ ശിരശ്ചംദ്രരവീ ച നേത്രേ ൪൨.
നിന്റെ വായ് അഗ്നിയാണ്, രണ്ടു കാലുകൾ ഭൂമിയാണ്, തല ആകാശമാണ്, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും കണ്ണുകളാണ്.
ജന്മാനി താവംതി ന സംതി ദേവ നിഷ്പീഡ്യ സര്വാണി ച സര്വകാലമ് ൪൨.
ദേവാ, എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാം ചേർത്തു കണക്കാക്കിയാലും, അത്രയും ജന്മങ്ങൾ ഇല്ല.
സംപച്ഛിലാനാം ഹിമവന്മഹേംദ്രകൈലാസമേര്വാദിഷു നൈവ താദൃക് ൪൨.
ഹിമവാൻ, മഹേന്ദ്രൻ, കൈലാസം, മേരു തുടങ്ങിയ പർവതങ്ങളിൽ ഒന്നും അതുപോലെയല്ല.
ന സംതിതേ ദേവ ഭുവി പ്രദേശാ ന യേഷു ജാതോഽസ്മി തഥാ വിനഷ്ടഃ ൪൨.
ദേവാ, ഭൂമിയിൽ ഞാൻ ജനിച്ചും നശിച്ചും പോയിട്ടില്ലാത്ത സ്ഥലങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല.
ശോകാഭിഭൂതസ്യ മമാശ്രു ദേവ യാവത്പ്രമാണം പതിതം ഭവേഷു ൪൨.
ദേവാ, ദുഃഖത്തിൽ ആകമാനം ഞാൻ ഈ ലോകങ്ങളിൽ ഒഴുക്കിയ കണ്ണുനീർ എത്രയാണോ, അതാണ് അതിന്റെ അളവ്.
മന്യേ ധരിത്രീപരമാണുസംഖ്യാമുപൈതി പിത്രോര്ഗണനാ ന മഹ്യമ് ൪൨.
ഭൂമിയിലെ അനേകം അണുക്കളെ എണ്ണാൻ കഴിയാമെന്നു തോന്നുന്നു, പക്ഷേ എനിക്ക് പിതാക്കളെ എണ്ണാൻ കഴിയില്ല.
ത്വയ്യര്പിതം നാഥ പുനഃ പുനര്മേ മനഃ സമാക്ഷിപ്യ സുദുര്ദ്ധരാരി ൪൨.
നാഥാ, എത്രത്തവണ മനസ്സിനെ നിനക്കു സമർപ്പിച്ചാലും, അതിനെ വീണ്ടും വീണ്ടും പിടിച്ചെടുക്കുന്ന ദുഷ്പ്രതിരോധ്യമായ ശത്രു ഉണ്ട്.
സോഽഹം ഭൃശാര്തഃ കരുണാകരസ്ത്വം സംസാരഗര്തേ പതിതസ്യ വിഷ്ണോ ൪൨.
ഇങ്ങനെ ഞാൻ അതിയായി വേദനിക്കുന്നവൻ, നീ കരുണയുടെ സമുദ്രമായ വിഷ്ണു, ഈ സംസാര കുഴിയിൽ വീണവനായി നിന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു.
പരായണം രോഗവതോ ഹി വൈദ്യോ മഹാബ്ധിമഗ്നസ്യ ച നൌര്നരസ്യ ൪൨.
രോഗബാധിതനു വൈദ്യൻപോലെയും, മഹാസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയവനു കപ്പലുപോലെയും, നീ ആശ്രയമാണ്.
പ്രസീദ സര്വേശ്വര സര്വഭൂത സര്വസ്യ ഹേതോ പരമാര്ഥസാര ൪൨.
സർവ്വേശ്വരാ, സർവ്വഭൂതാത്മാവേ, സർവ്വത്തിന്റെയും കാരണം, പരമാർത്ഥത്തിന്റെ സാരം, ദയചെയ്യണം.
ക്ഷൃത്തൃട്ത്രിധാതുഭിരിമം മുഹുരര്ദ്യമാനം ശീതോഷ്ണ വാതസലിലൈരിതരേതരാച്ച ൪൨.
വിഷമം, ദാഹം, മൂന്നു ദോഷങ്ങൾ, തണുപ്പ്, ചൂട്, കാറ്റ്, വെള്ളം—ഇവയും പരസ്പരം തന്നെ ഈ ശരീരത്തെ വീണ്ടും വീണ്ടും പീഡിപ്പിക്കുന്നു.
ഭവംതു ഭദ്രാണി സമസ്തദോഷാഃ പ്രയാംതു നാശം ജഗതോഽഖിലസ്യ ൪൨.
സകല ലോകത്തിനും ക്ഷേമം ഉണ്ടാകട്ടെ; എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നശിക്കട്ടെ.
യേ ഭൂതലേ യേ ദിവി ചാംതരിക്ഷേ രസാതലേ പ്രാണിഗണാശ്ച കേചിത് ൪൨.
ഭൂമിയിലോ, സ്വർഗ്ഗത്തിലോ, ആകാശത്തിലോ, അടിയിലോ, എവിടെയായാലും ഉള്ള എല്ലാ ജീവികളും, ജീവികളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ എല്ലാം,
അജ്ഞാനിനോ ജ്ഞാനവിദോ ഭവംതു പ്രശാന്തിഭാജഃ സതതോഗ്രചിത്താഃ ൪൨.
അവരിൽ ആരെങ്കിലും അജ്ഞാനികളായാലും, ജ്ഞാനികളായാലും, എല്ലാവരും ശാന്തിയോടെ, എപ്പോഴും മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ ഇരിക്കട്ടെ.
ശ്രൃണ്വംതി യേ മേ സ്തുവതസ്തഥാന്യേ പശ്യംതി യേ മാമിദമീരയംതമ് ൪൨.
എനിക്ക് ഈ സ്തുതികൾ പറയുന്നത് കേൾക്കുന്നവരും, എന്നെ ഈ വാക്കുകൾ ഉച്ചരിക്കുന്നതായി കാണുന്നവരും,
യേ ചാപി മൂകാ വികലേംദ്രിയത്വാത്പഠംതി നോ നൈവ വിലോകയംതി ൪൨.
ഉള്ളിൽ സംസാരിക്കാൻ കഴിയാത്തവരും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ദുർബലമായവരും, ഈ സ്തോത്രം ഉച്ചരിക്കാതെയും കാണാതെയും ഇരിക്കുന്നവരും,
നശ്യംതു ദുഃഖാനി ജഗത്യപേതു ലോഭാദികോ ദോഷഗണഃ പ്രജാഭ്യഃ ൪൨.
ലോകത്തിൽ നിന്നു എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും അകറ്റപ്പെടട്ടെ, ലോഭം തുടങ്ങിയ ദോഷങ്ങൾ എല്ലാം ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറിപ്പോകട്ടെ.
സംസാരവൈദ്യൈഽഖിലദോഷഹാനിവിചക്ഷണേ നിര്വൃതിഹേതുഭൂതേ ൪൨.
സമസ്ത ദോഷങ്ങൾ നീക്കി മോക്ഷത്തിനുള്ള വഴി കാണിക്കുന്ന ഈ സാംസാരിക രോഗങ്ങൾക്ക് വൈദ്യനായവനാൽ,
പാപം പ്രണാശം മമ ച പ്രയാതു യന്മാനസം യച്ച കരോമി വാചാ ൪൨.
എന്റെ മനസ്സിൽ ഉദിക്കുന്നതും, ഞാൻ വാക്കിലൂടെ ചെയ്യുന്നതും, എല്ലാം പാപം അകറ്റപ്പെടട്ടെ.
യഥാ ഹി വാ വാസുദേവേതി പ്രോക്തേ സംകീര്ത്തനേ വിഷ്ണുഭക്തസ്യ വാപി ൪൨.
'വാസുദേവൻ' എന്ന നാമം ഉച്ചരിക്കുമ്പോഴും, വിഷ്ണുഭക്തൻ ഭക്തിയോടെ സങ്കീർത്തനം ചെയ്യുമ്പോഴും,