സൃജംതഃ പാദപാസ്തത്ര വ്യാപ്യ തിഷ്ഠന്തി തദ്വനമ്॥ ൪൨.
അവിടെ വൃക്ഷങ്ങൾ പടർന്നു വളർന്ന് ആ കാട് മുഴുവൻ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.
സപ്ത സ്ത്രിയസ്തത്ര വസംതി സത്യസ്ത്വവാങ്മുഖ്യോ ഭാനുമതോ ഭവംതി ൪൨.
അവിടെ ഏഴു സ്ത്രീകൾ വസിക്കുന്നു; അവർ സത്യവതികളും വാക്കിൽ ശ്രേഷ്ഠരുമാണ്, അവർ ഭാനുമതിയുടെ അനുയായികളാണ്.
സപ്തൈവ ഗിരയശ്ചാത്ര ധൃതം യൈര്ഭുവനത്രയമ് ൪൨.
അവിടെ ഏഴു മലകളും ഉണ്ട്; അവയാൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നു.
തേജശ്ചാഭയദാനത്വമദ്രോഹഃ കൌശലം തഥാ ൪൨.
അവിടെ പ്രകാശം, ഭയമില്ലായ്മ നൽകൽ, അനാഹിംസ, നൈപുണ്യം എന്നിവയും ഉണ്ട്.
ഇത്യേതേ ഗിരയോ ജ്ഞേയാസ്തസ്മിന്വിദ്യാവനേ സ്ഥിതാഃ ൪൨.
ഈ മലകൾ അതി വിശുദ്ധമായ ആ കാട്ടിൽ നിലകൊള്ളുന്നവയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
നിര്മമത്വം തപശ്ചാത്ര സന്തോഷഃ സപ്തമോ ഹ്രദഃ ൪൨.
അവിടെ അഹങ്കാരമില്ലായ്മ, തപസ്, സന്തോഷം, ഏഴാമത്തേത് ഒരു തടാകം എന്നിവയും ഉണ്ട്.
പുഷ്പാദിപൂജാ ദ്വിതീയാ തൃതീയാ ച പ്രദക്ഷിണാ ൪൨.
പൂക്കളാൽ തുടങ്ങിയ പൂജയാണ് രണ്ടാമത്തേത്; മൂന്നാമത്തേത് പ്രദക്ഷിണമാണ്.
ഷഷ്ഠീ ബ്രഹ്മൈകതാ പ്രോക്താ സപ്തമീ സിദ്ധിരേവ ച ൪൨.
ആറാമത്തേത് ബ്രഹ്മത്തോടുള്ള ഐക്യമാണ്; ഏഴാമത്തേത് സിദ്ധിയാണ്.
ബ്രഹ്മാ ധര്മോ യമശ്ചാഗ്നിരിംദ്രോ വരുണ ഏവ ച॥ ൪൨.
ബ്രഹ്മാവ്, ധർമ്മം, യമൻ, അഗ്നി, ഇന്ദ്രൻ, വരുണൻ ഇവരും ഉണ്ട്.
ധനദശ്ച ധ്രുവാദീനാം സപ്തകാനര്ചയംത്യമീ ൪൨.
ധനദനും കൂടെ, ഇവരെ ധ്രുവനും മറ്റ് അനുയായികളും ആരാധിക്കുന്നു.
ആത്മതൃപ്താ യതോ യാംതി ശാംതാ ദാംതാഃ പരാത്പരമ് ൪൨.
ആത്മതൃപ്തരായ, ശാന്തരായ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവരായവർ പരമാവധിയേക്കാൾ അപ്പുറത്തേക്ക് എത്തുന്നു.
സരിതഃ കേചിദാഹുഃ സ്മ സപ്തൈവ ജ്ഞാനവിത്തമാഃ ൪൨.
അവിടെ ഏഴു നദികളുണ്ടെന്ന് ചില ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.
ബ്രഹ്മൈവ സമിധസ്തത്ര ബ്രഹ്മാഗ്നിര്ബ്രഹ്മ സംസ്തരഃ ൪൨.
അവിടെ ബ്രഹ്മം തന്നെയാണ് ഇന്ധനം; ബ്രഹ്മം തന്നെയാണ് അഗ്നി; ബ്രഹ്മം തന്നെയാണ് വേदी.
ഏതദേവേദൃശം സൂക്ഷ്മം ബ്രഹ്മചര്യം വിദുര്ബുധാഃ ൪൨.
ഇങ്ങനെ സൂക്ഷ്മമായ ബ്രഹ്മചര്യമാണ് ജ്ഞാനികൾ അറിയുന്നത്.
ഏകഃ ശാസ്താ ന ദ്വിതീയോഽസ്തി ശാസ്താ ഹൃദ്യേവ തിഷ്ഠന്പുരുഷം പ്രശാസ്തി ൪൨.
ഒരു ഗുരുവാണ് ഉണ്ട്, രണ്ടാമൻ ഇല്ല; ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്ന ആ ഗുരു മനുഷ്യനെ ഉപദേശിക്കുന്നു.
ഏകോ ഗുരുര്നാസ്തി തഥാ ദ്വിതീയോ ഹൃദി സ്ഥിതസ്തമഹം നൃ ബ്രവീമി ൪൨.
ഒരു ഗുരുവാണ്, രണ്ടാമൻ ഇല്ല; ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്ന അവൻ അന്ധകാരത്തെ അകറ്റുന്നവനാണെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നു.
ഏകോ ബംധുര്നാസ്തി തതോ ദ്വിതീയോ ഹൃദീ സ്ഥിതം തമഹമനുബ്രവീമി ൪൨.
ഹൃദയത്തിൽ പാർക്കുന്നവൻ ഒഴികെ മറ്റൊരുവനും സത്യസ്നേഹിതനില്ല; അവനെയാണ് ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നത്.
ബ്രഹ്മചര്യം ച സംസേവ്യം ഗാര്ഹസ്ഥ്യ ശ്രൃണു യാദൃശമ് ൪൨.
ബ്രഹ്മചര്യം ആചരിക്കണം; ഗാർഹസ്ഥ്യജീവിതം എങ്ങനെയാണെന്ന് ഇപ്പോൾ കേൾക്കു.
മച്ചിത്താ സാ സദാ മാതര്മമ സര്വാര്ഥസാധനീ ൪൨.
അമ്മേ, എന്റെ മേൽ മനസു സ്ഥിരമായി നിൽക്കുന്നവൾ എന്റെ എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും സഫലമാക്കുന്നു.
മനോ ബുദ്ധിശ്ച സപ്തൈതേ ദീപ്യംതേ പാവകാ മമ ൪൨.
എന്റെ മനസ്സും ബുദ്ധിയും കൂടെ ഈ ഏഴും എന്റെ അഗ്നികളായി പ്രകാശിക്കുന്നു.
മംതവ്യമഥ ബോദ്ധവ്യം സപ്തൈതാഃ സമിധോ മമ ൪൨.
ചിന്തിക്കേണ്ടതും ഗ്രഹിക്കേണ്ടതുമായ ഈ ഏഴു കാര്യങ്ങൾ എന്റെ ഹോമകഷണങ്ങളാണ്.
ഏവംവിധേന യജ്ഞേന യജാമ്യസ്മി തമീശ്വരമ് ൪൨.
ഇങ്ങനെയുള്ള യാഗംകൊണ്ട് ഞാൻ ആ പരമേശ്വരനെ ആരാധിക്കുന്നു.
ന മേ സ്വഭാവേഷു ഭവംതി ലേപാസ്തോയസ്യ ബിംദോരിവ പുഷ്കരേഷു ൪൨.
ജലബിന്ദു താമരയിലിൽ ചേർന്നില്ലപോലെ എന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ ദോഷങ്ങൾ ചേർന്നില്ല.
ന സജ്ജതേ കര്മസു ഭോഗജാലം ദിവീവ സൂര്യസ്യ മയൂഖജാലമ്॥ ൪൨.
കർമ്മഫലങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ആനന്ദങ്ങൾ എന്നിൽ ചേർന്നില്ല; ആകാശത്തിൽ സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ ചേർന്നില്ലപോലെ.
ഏവംവിധേന പുത്രേണ മാ മാതര്ദുഃഖിനീ ഭവ ൪൨.
ഇങ്ങനെയുള്ള മകനോടൊപ്പം, അമ്മേ, നീ ദുഃഖിതയാവേണ്ട.
ഇതി പുത്രവചഃ ശ്രുത്വാ വിസ്മിതാ ഇതരാഭവത് ൪൨.
മകന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവൾ അത്ഭുതത്തോടെ നിന്നു.
ലോകേഷു ഖ്യാതിമായാതി തതോ മേ സ്യാദ്യശഃ പരമ് ൪൨.
ലോകത്തിൽ അവൻ പ്രശസ്തി നേടുന്നു; അതുവഴി എന്റെ പരമോന്നതമായ യശസ്സും നിലനിൽക്കുന്നു.
പ്രഹൃഷ്ടസ്തസ്യ തൈര്വാക്യൈര്വിസ്മിതഃ പ്രാദുരാസ ച ൪൨.
ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് സന്തോഷവും അത്ഭുതവുംകൊണ്ട് അവൻ പ്രത്യക്ഷനായി.
ജഗദുദ്ഭാസയന്ഭാസാ സൂര്യകോടിസമപ്രഭഃ ൪൨.
പത്തു കോടിയോളം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശത്തോടെ ലോകം വെളിച്ചമാക്കി അവൻ തിളങ്ങി.
മൂര്ധ്നി ബദ്ധാംജലിം ധീമാനൈതരേയോഽഥ തുഷ്ടുവേ॥ ൪൨.
പണ്ഡിതനായ ഐതരേയപുത്രൻ തലയിൽ കയ്യുകൂപ്പി അവനെ സ്തുതിച്ചു.