ഭവിഷ്യം വിക്രമാദിത്യരാജ്യം സോഽഥ പ്രലപ്സ്യതേ ൪൦.
അവന് ശേഷം വിക്രമാദിത്യന്റെ രാജ്യം ഭാവിയില് ലഭിക്കും.
തതഃ ശതസഹസ്രേഷു ശതേനാപ്യധികേഷു ച ൪൦.
അതിനുശേഷം ഒരു ലക്ഷവും നൂറ് വര്ഷവും കഴിഞ്ഞാല്,
തതസ്ത്രിഷു സഹസ്രേഷു ഷട്ശതൈരധികേഷു ച ൪൦.
അതിനുശേഷം മൂവായിരം ആറുനൂറ് വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം,
വിഷ്ണോരംശോ ധര്മപാതാ ബുധഃ സാക്ഷാത്സ്വയം പ്രഭുഃ ൪൦.
വിഷ്ണുവിന്റെ ഭാഗമായ, ധര്മ്മം പുലര്ത്തുന്ന ബുദ്ധന് തന്നേ, പ്രഭു ആയി പ്രത്യക്ഷപ്പെടും.
ജ്യോതിര്ബിദുമുഖാനുഗ്രാന്സ ഹനിഷ്യതി കോടിശഃ ൪൦.
ജ്ഞാനികളും പണ്ഡിതന്മാരെയും വിരോധിക്കുന്നവരെ കോടിക്കണക്കിന് അവന് നശിപ്പിക്കും.
ഭക്തേഭ്യഃ സ്വയശോ മുക്ത്വാ ദിവം പശ്ചാദ്ഗമിഷ്യതി ൪൦.
ഭക്തന്മാര്ക്ക് തന്റെ മഹത്വം വിട്ട്, അവന് പിന്നീട് സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് പോകും.
തതോ വക്ഷ്യംതി തം ഭക്ത്യാ സര്വപാപഹരം ബുധമ് ൪൦.
അതിനുശേഷം, ഭക്തിയോടെ, എല്ലാവിധ പാപങ്ങള് നീക്കുന്ന ബുദ്ധനെ അവര് പ്രഘോഷിക്കും.
സാധികേഷു മഹാന്രാജാ പ്രമിതിഃ പ്രഭവിഷ്യതി ൪൦.
ആ സമയമെത്തുമ്പോള് മഹാരാജാവ് പ്രമിതി ശക്തനായിരിക്കും.
മ്ലേച്ഛാന്സ കോടിശോ ഹത്വാ പാഷംഡാനി ച സര്വശഃ ൪൦.
അവൻ കോടിക്കണക്കിന് മ്ലേഛന്മാരെയും എല്ലാ പാഷണ്ടന്മാരെയും സംഹരിക്കും.
ഗംഗായമുനയോര്മധ്യേ നിഷ്ഠാം യാസ്യതി പാര്ഥിവഃ ൪൦.
ഗംഗയും യമുനയും തമ്മിലുള്ള പ്രദേശത്ത് രാജാവ് തന്റെ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കും.
ഘോരം വാ ധര്മമാശ്രിത്യ ശാഠ്യേന ച ഭവംതി താഃ ൪൦.
അവർ ഭയാനകമായ ഒരു ധർമ്മം സ്വീകരിച്ച്, കപടതയോടെ പെരുമാറും.
ഉപഹിംസംതി ചാന്യോന്യം വ്യാകുലാഃ ശ്രമപീഡിതാഃ ൪൦.
തീവ്രമായ ക്ഷീണത്തിൽ പെട്ട്, അവർ തമ്മിൽ തന്നെ അന്യോന്യം ഹാനി ചെയ്യും.
നിര്മര്യാദാ നിഷ്കരുണാ നിസ്സ്നേഹാ നിരപത്രപാഃ ൪൦.
അവർക്ക് ആചാരപരിധിയും കരുണയും സ്നേഹവും ലജ്ജയും ഇല്ലാതാകും.
ഹാഹാഭൂതാശ്ചരിഷ്യംതി വിഷാദവ്യാകുലേംദ്രിയാഃ ൪൦.
ദുഃഖത്തിൽ മുഴുകി, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ വിഷാദത്തിൽ അലഞ്ഞ് അവർ അകമ്പടിയോടെ സഞ്ചരിക്കും.
പ്രത്യംതാംസ്താ നിഷേവംതി ഹിത്വാ ജനപദാന്സ്വകാന് ൪൦.
സ്വന്തം ഗ്രാമങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, അവർ അതിരപ്രദേശങ്ങളിൽ താമസിക്കും.
മാംസൈര്മൂലഫലൈസ്ചൈവ വര്തയംതി സുദുഃഖിതാഃ ൪൦.
വളരെ ദുഃഖിതരായി, അവർ മാംസം, കിഴങ്ങ്, പഴം എന്നിവയിലൂടെ ജീവിക്കും.
ധര്മസ്യ വാസമാത്രം ച ശാല്വോ മ്ലേച്ഛോ ഹനിഷ്യതി ൪൦.
ധർമ്മത്തിന്റെ ശേഷിച്ച അംശം പോലും ശാൽവൻ എന്ന മ്ലേഛൻ നശിപ്പിക്കും.
തതസ്തസ്യ വധാര്ഥായ വിഷ്ണുഃ സാക്ഷാജ്ജഗത്പതിഃ ൪൦.
അതിനുശേഷം, അവനെ സംഹരിക്കാൻ ലോകനാഥനായ വിഷ്ണു സ്വയം പ്രത്യക്ഷപ്പെടും.
ദ്വിജോത്തമൈഃ പരിവൃതഃ ശാല്വം തം സംഹരിഷ്യതി ൪൦.
ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്വിജന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, അവൻ ശാൽവനെ സംഹരിക്കും.
പാലയിഷ്യതി തം ധര്മം യോ ധര്മഃ ശ്രുതിപൂര്വകഃ॥ ൪൦.
വേദങ്ങളിൽ ആധാരമുള്ള ആ ധർമ്മത്തെ അവൻ സംരക്ഷിക്കും.
കൃത്വാ പോതം ധര്മരൂപം സാധൂനാം പരമേശ്വരഃ ൪൦.
പുണ്യന്മാർക്കായി പരമേശ്വരൻ ധർമ്മത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ ഒരു രക്ഷാനൗക ഉണ്ടാക്കും.
തതഃ കൃതയുഗം ഭൂയഃ പ്രവര്തിഷ്യതി പാര്ഥിവ ൪൦.
അതിനുശേഷം, രാജാവേ, കൃതയുഗം വീണ്ടും ആരംഭിക്കും.
അഷ്ടാവിംശകലിശ്ചൈവ ശേഷഃ പ്രാവര്ത അന്യതഃ ൪൦.
ശേഷിക്കുന്ന ഇരുപത്തിയെട്ട് കലിയുഗങ്ങൾ മറ്റിടങ്ങളിൽ ആരംഭിക്കും.
മരുരാജാച്ച ദേവാപേഃ ശ്രുതദേവാച്ച ബ്രാഹ്മണാഃ ചതുര്യുഗേ ച തേ ധന്യാ യേ ഭജംതി ഹരാച്യുതൌ॥ ൪൦.
മരു രാജാവിൽ നിന്നും ദേവാപിയിൽ നിന്നും ശ്രുതദേവയിൽ നിന്നും ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഉണ്ടാകും. നാലു യുഗങ്ങളിലും ഹരനെയും അച്യുതനെയും ഭജിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യശാലികളാണ്.
കേചിച്ഛിവം സമാശ്രിത്യ വിഷ്ണുമാശ്രിത്യ വേധസമ് ൪൧.
ചിലർ ശിവനിൽ ആശ്രയം തേടുന്നു, ചിലർ വിഷ്ണുവിൽ, ചിലർ സ്രഷ്ടാവിൽ.
അപാരവൈഭവാ ദേവാസ്ത്രയോഽപ്യേതേ നരര്ഷഭ ൪൧.
ഈ മൂന്ന് ദേവന്മാർക്കും അപ്പാരമായ മഹത്വം ഉണ്ട്, മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠ.
പുരാ കിലൈവം മുനയോ നൈമിഷാരണ്യവാസിനഃ ൪൧.
പഴയകാലത്ത്, നൈമിഷാരണ്യത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്ന മഹർഷിമാർ—
തസ്മിന്ക്ഷണേ വിരിംചോഽപി ശ്ലോകം പ്രഹ്വോഽബ്രവീത്കില ൪൧.
അപ്പോൾ തന്നെ, വിനയത്തോടെ ബ്രഹ്മാവു ഒരു ശ്ലോകം പറഞ്ഞു എന്നു പറയുന്നു—
മഹേശായ ച ഭക്തേ ദ്വൌ കൃപായേതാം സദാ മയി ൪൧.
മഹേശ്വരനും ഭക്തരായ ഇരുവരും എപ്പോഴും എന്നോടു കരുണ കാണിക്കണമേ—
തത്ര യോഗേശ്വരഃ ശ്ലോകം പ്രബുധ്യന്നമുമബ്രവീത് ൪൧.
അവിടെ, യോഗേശ്വരൻ ഉണർന്നു ഈ ശ്ലോകം പറഞ്ഞു—