ദേവാനാം ചാപി ദൃശ്യംതേ പ്രത്യക്ഷാഃ പ്രത്യയാഃ സദാ ൪൦.
ദേവന്മാരെയും ഇവിടെ നേരിട്ട് കാണാൻ കഴിയുന്നു, അവർ എപ്പോഴും സാക്ഷാൽ അനുഭവപ്പെടുന്നു.
യോനിരേവംവിദാ തേഷാം പിതൄണാം ച ദിവൌകസാമ് ൪൦.
ഇവരായ പിതാക്കന്മാർക്കും സ്വർഗവാസികൾക്കും ഇതാണ് ഉത്ഭവം.
ഭവ്യം ഭൂതം ഭവിഷ്യച്ച സര്വം ജാനംതി യാംതി ച ൪൦.
ഭൂതകാലം, വർത്തമാനം, ഭാവി — എല്ലാം അവർ അറിയുകയും അതിലേക്കു പോകുകയും ചെയ്യുന്നു.
നവതത്ത്വമയം ദേഹം ദശമഃ പുരുഷോ മതഃ ൪൦.
ഒമ്പത് തത്ത്വങ്ങൾകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ഈ ശരീരമാണ് പത്താമത്തെ പുരുഷനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
ശബ്ദതത്ത്വേന തുഷ്യംതി സ്പര്ശതത്ത്വം ച ഗൃഹ്ണതേ ൪൦.
ശബ്ദതത്ത്വംകൊണ്ട് അവർ തൃപ്തരാകുന്നു, സ്പർശതത്ത്വം അവർ ഗ്രഹിക്കുന്നു.
യഥാ തൃണം പശൂനാം ച നരാണാമന്നമുച്യതേ ൪൦.
എങ്ങനെ പുല്ല് മൃഗങ്ങൾക്ക് ആഹാരമാണോ, അതുപോലെ മനുഷ്യർക്കും ആഹാരമാണ്.
ശക്തയഃ സര്വഭാവാനാമചിംത്യാ ജ്ഞാനഗോചരാഃ ൪൦.
എല്ലാ ജീവികളുടെയും ശക്തികൾ അദ്ഭുതകരവും, ജ്ഞാനത്തിനു ഗ്രഹിക്കാവുന്നതുമാണ്.
പിതൃഭ്യോ ദീയതേ ശ്രാദ്ധം സ്വകര്മവശഗാശ്ച തേ ൪൦.
പിതാക്കന്മാർക്ക് ശ്രാദ്ധം അർപ്പിക്കുന്നു; അവർ തങ്ങളുടെ തന്നെ കർമ്മഫലത്തിന് വിധേയരാണ്.
അഥ സ്വര്ഗേഽഥ നരേക സ്ഥിതാഃ കര്മാഭിയംത്രിതാഃ ൪൦.
അവർ സ്വർഗത്തിൽ ആയാലും നരകത്തിൽ ആയാലും, കർമ്മത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.
ആയുഃ പ്രജാം ധനം വിദ്യാം സ്വര്ഗം മോക്ഷം സുകാനി ച ൪൦.
ആയുര്, സന്തതി, സമ്പത്ത്, വിജ്ഞാനം, സ്വർഗം, മോക്ഷം, സുഖങ്ങൾ —
സത്യമേതതസ്വകര്മസ്ഥാഃ പിതരോ യന്നൃപോത്തമ ൪൦.
രാജാവേ, പിതാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ തന്നെ പ്രവൃത്തികളിൽ സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്നു എന്നത് സത്യമാണ്.
മൂര്താശ്ചതുര്ണാം വര്ണാനാം പിതരഃ സപ്തധാ സ്മൃതാഃ ൪൦.
നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ പിതാക്കന്മാർക്ക് രൂപംകൊണ്ടു ഏഴു വിഭാഗങ്ങളായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
ഏകത്രിംശദ്ഗണാ യേഷാം പിതൄണാം പ്രബലാ നൃപ ൪൦.
രാജാവേ, ആ പിതാക്കന്മാരിൽ ഇരുപത്തൊന്ന് ശക്തമായ കൂട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നു പറയുന്നു.
തേ തൃപ്താസ്തര്പയന്ത്യസ്യ പൂര്വജാന്യത്ര സംസ്ഥിതാന് ൪൦.
അവർ തൃപ്തരായാൽ, മറ്റിടങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്ന അവരുടെ മുൻപിതാക്കളെയും സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു.
ഭൂതാദിഭ്യോ യഥാ വിപ്ര നാമ്നാ വോദ്ദിശ്യ ദീയതേ ൪൦.
ബ്രാഹ്മണനേ, ഭൂതാദികൾക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും പേരുപറഞ്ഞ് നൽകരുതേപോലെ,
ഇദം പിതൃഭ്യോ ദേവേഭ്യോ ദ്വിജേഭ്യഃ പാവകായ ച ൪൦.
ഇത് പിതാക്കന്മാർക്കും ദേവന്മാർക്കും ദ്വിജന്മാർക്കും അഗ്നിക്കും അർപ്പിക്കേണ്ടതാണ്.
ഉചിതാ പ്രതിപത്തിശ്ച കാര്യാ സര്വേഷു നിത്യശഃ ൪൦.
അവർക്കെല്ലാവർക്കും എപ്പോഴും യോജിച്ച പെരുമാറ്റം പാലിക്കണം.
യഥാ ശ്വാ ഗൃഹദ്വാരസ്ഥോ ബലിം ഗൃഹ്ണാതി കിം തഥാ ൪൦.
വീട്ടുവാതിലിൽ നിന്നു നായ് ബലിചെലുത്തുന്നത് പോലെ, അതു തന്നെയാണോ?
ഏവം തേ ഭൂതവദ്ദേവാ ന ഹി ഗൃഹ്ണന്തി കര്ഹിചിത് ൪൦.
അങ്ങനെ, ദേവന്മാർ ഭൂതങ്ങളെപ്പോലെ ഒരിക്കലും അർപ്പണം സ്വീകരിക്കാറില്ല.
വിനാ മംത്രൈശ്ച യദ്ദത്തം ന തദ്ഗൃഹ്ണന്തി തേഽമലാഃ ൪൦.
മന്ത്രങ്ങൾ ഇല്ലാതെ എന്ത് നൽകിയാലും, ആ വിശുദ്ധർ അതു സ്വീകരിക്കില്ല.
"മംത്രാ ദൈവതാ യദ്യദ്വിദ്വാന്മന്ത്രവത്കരോതി ദേവതാഭിരേവ തത്കരോതി യദ്ദദാനി ദേവതാഭിരേവ തദ്ദദാതി യത്പ്രതിഗൃഹ്ണാതി ദേവതാഭിരേവ തത്പ്രതിഗൃഹ്ണാതി തസ്മാന്നാമന്ത്രവത്പ്രതിഗൃഹ്ണീയാത് നാമന്ത്രവത്പ്രതിപദ്യതേ" ഇതി॥ ൪൦.
മന്ത്രങ്ങൾ തന്നെയാണ് ദേവതകൾ. വിദ്യാവാൻ മന്ത്രത്തോടെ ചെയ്യുന്നത് ദേവതകളോടൊപ്പം തന്നെയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അവൻ നൽകുന്നത് ദേവതകളോടൊപ്പം തന്നെയാണ് നൽകുന്നത്. സ്വീകരിക്കുന്നത് ദേവതകളോടൊപ്പം തന്നെയാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് മന്ത്രമില്ലാതെ സ്വീകരിക്കരുത്; മന്ത്രമില്ലാതെ ചെയ്യുന്നതു ശരിയല്ല.
തസ്മാന്മംത്രൈഃ സദാ ദേയം പൌരാണൈര്വൈദികൈരപി ൪൦.
അതിനാൽ, പുരാണങ്ങളിലും വേദങ്ങളിലും പറയുന്ന മന്ത്രങ്ങളോടെ എപ്പോഴും അർപ്പണം നടത്തണം.
ദര്ഭാംസ്തിലാനക്ഷതാംശ്ച തോയം ചൈതൈഃ സുസംയുതമ് ൪൦.
ദർഭയും പൊട്ടാത്ത എള്ളും വെള്ളവും ഇവയൊക്കെ ചേർത്ത് നന്നായി ഒരുക്കണം.
പുരാ കില പ്രദത്താനി ഭൂമേര്ദാനാനി ഭൂരിശഃ ൪൦.
പഴയകാലത്ത് ഭൂമിയിൽ നിന്ന് അനേകം ദാനങ്ങൾ നൽകിയിരുന്നു.
തതോ ദേവാശ്ച പിതരഃ പ്രത്യൂചുഃ പദ്മസംഭവമ്॥ ൪൦.
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും പിതാക്കന്മാരും പദ്മത്തിൽ ജനിച്ചവനോടു പറഞ്ഞു.
സ്വാമിന്നഃ പശ്യതാമേവ സര്വം ദൈത്യൈഃ പ്രഗൃഹ്യതേ ൪൦.
സ്വാമിനേ, ഞങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ടായിരിക്കെ എല്ലാം ദാനവന്മാർ പിടിച്ചെടുക്കുന്നു.
തതോ വിമൃശ്യൈവ വിധീ രക്ഷോപായമചീകരത് ൪൦.
അതിനുശേഷം, സ്രഷ്ടാവ് ആലോചിച്ച് സംരക്ഷണത്തിന് ഒരു മാർഗം കണ്ടെത്തി.
തോയം ദര്ഭാംശ്ച സര്വത്ര ഏവം ഗൃഹ്ണന്തി നാസുരാഃ ൪൦.
ഇങ്ങനെ ദാനവന്മാർ എല്ലായിടത്തും വെള്ളവും ദർഭയും സ്വീകരിക്കാറില്ല.
നിഃശ്വസ്യ പിതരോ ദേവാ യാംതി ദാതുഃ ഫലം ന ഹി ൪൦.
ശ്വാസം വിട്ട് പിതാക്കളും ദേവന്മാരും ദാനിയുടെ ഫലം നേടാറില്ല.
ചതുര്യുഗവ്യവസ്ഥാനം ശ്രോതുമിച്ഛമി തത്ത്വതഃ ൪൦.
നാന്ന് സത്യമായി നാലു യുഗങ്ങളുടെ ക്രമം കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.