ദാനം വാന്യശ്ച യത്കിംചിദക്ഷയം തദ്ഭവിഷ്യതി ൪൦.
യാതൊരു ദാനം അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും പ്രവർത്തിയും അക്ഷയമാകും.
ലിംഗാച്ച പൂര്വതഃ കൂപേസ്നാത്വാ യസ്തര്പയേത്പിതൄന് ൪൦.
ലിംഗത്തിൽ നിന്ന് കിണറ്റിന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് സ്നാനം ചെയ്ത് പിതൃകൾക്ക് തർപ്പണം ചെയ്യുന്നവൻ,
തസ്യാം രാത്രൌ മഹാകാലം യാമേയാമേ പ്രപൂജയേത് ൪൦.
ആ രാത്രി ഓരോ യാമത്തിലും മഹാകാലനെ ആരാധിക്കണം.
ജിതേംദ്രിയശ്ച യോ നിത്യം മാം ലിംഗേത്ര പ്രപൂജയേത് ൪൦.
ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ച് എപ്പോഴും ഇവിടെ ലിംഗത്തിൽ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നവൻ,
മാഘേ ചതുര്ദശ്യഷ്ടമ്യാം സോമവാരേ ച പര്വണി ൪൦.
മാഘമാസത്തിൽ, പതിനാലാം അല്ലെങ്കിൽ എട്ടാം തീയതിയിൽ, തിങ്കളാഴ്ച ഉത്സവസമയത്ത്,
ദാനം തപോ രുദ്രജാപഃ സര്വമക്ഷയമേവ ച ൪൦.
ദാനം, തപസ്സ്, രുദ്രജപം—ഇവയെല്ലാം അക്ഷയമാണ്.
കാലമാര്ഗജയാദ്വത്സ മഹാകാലാ ഭിധശ്ചിരമ് ൪൦.
കാലമാർഗ്ഗത്തെ ജയിച്ചതിനാൽ, കുഞ്ഞേ, മഹാകാലൻ എന്ന പേരിൽ അദ്ദേഹം ദീർഘകാലം അറിയപ്പെടുന്നു.
തസ്യ പ്രോച്യ ഭവാന്ധര്മാംസ്തതോ മല്ലോകമാവ്രജ ൪൦.
അവനോട് ധർമ്മം പറഞ്ഞശേഷം, പിന്നെ അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് വന്നു.
മഹാകാലോഽപി മുദിതസ്തത്ര തേപേ മഹത്തപഃ॥ ൪൦.
മഹാകാലനും സന്തോഷത്തോടെ അവിടെ വലിയ തപസ്സ് ചെയ്തു.
അഥ കേനാപി കാലേന പാര്ഥ രാജാ കരംധമഃ ൪൦.
അപ്പോൾ കുറച്ചുകാലം കഴിഞ്ഞ്, പാർത്താ, രാജാവായ കരന്ധമൻ
മഹാകാലചരിത്രം ച തത്രൈവ സമുപായയൌ ൪൦.
അവിടെത്തന്നെ മഹാകാലന്റെ കഥ അന്വേഷിച്ചു എത്തി.
മഹാകാലമനുപ്രാപ്യ പരമാം പ്രീതിമാഗതഃ ൪൦.
മഹാകാലനെത്തിയപ്പോൾ, അവൻ പരമാനന്ദം പ്രാപിച്ചു.
യഥാ ദരിദ്രഃ കൃപണോ നിധികുമ്ഭമവാപ്യ ച ൪൦.
എങ്ങനെ ഒരു ദരിദ്രനും ദുർഭാഗ്യനും ആയ മനുഷ്യന് ഒരു നിധികുടം കിട്ടിയാൽ...
പംചമംത്രായുതജപഫലം യസ്യേഹ ദര്ശനാത് ൪൦.
അവനെ ഇവിടെ കണ്ടു മാത്രം, അമ്പതിനായിരം മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ച ഫലം ലഭിക്കുന്നതുപോലെയാണ്.
ശ്രുത്വാ ച ലിംഗപ്രവരം മഹാകാലമുപാസദത് ൪൦.
ആ മഹത്തായ ലിംഗത്തെക്കുറിച്ച് കേട്ട ശേഷം, അവൻ മഹാകാലനെ സമീപിച്ചു.
പ്രത്യുദ്ഗമ്യ നൃപം പൂജാമര്ഘം ച പ്രത്യപാദയത് ൪൦.
അവൻ രാജാവിനെ നേരിൽ വരവേറ്റു, പൂജയും അർഘ്യവും സമർപ്പിച്ചു.
മഹാകാലമുപാമംത്ര്യ കഥാംതേ വാക്യമബ്രവീത് ൪൦.
മഹാകാലനോട് അഭിവാദ്യം ചെയ്ത്, സംസാരത്തിന്റെ അവസാനം അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
യദിദം തര്പണംനാമ പിതൄണാം ക്രിയതേ നൃഭിഃ ൪൦.
പുരുഷന്മാർ പിതാക്കന്മാർക്കായി ചെയ്യുന്ന ഈ തർപ്പണം എന്ന ആചാരമാണ്...
ഏവം പിംഡാദിപൂജാ ച സര്വമത്രൈവ ദൃശ്യതേ ൪൦.
അങ്ങനെ തന്നെ പിണ്ഡാദിപൂജയും മറ്റു കർമങ്ങളും എല്ലാം ഇവിടെ തന്നെ കാണാം.
ന ചൈതദസ്തി യത്തേഷാം നോപതിഷ്ഠതി കിംചന ൪൦.
ഇവയിൽ ഒന്നും പോലും അവരിലേക്ക് എത്താത്തതൊന്നുമില്ല.
ദേവാനാം ചാപി ദൃശ്യംതേ പ്രത്യക്ഷാഃ പ്രത്യയാഃ സദാ ൪൦.
ദേവന്മാരെയും ഇവിടെ നേരിട്ട് കാണാൻ കഴിയുന്നു, അവർ എപ്പോഴും സാക്ഷാൽ അനുഭവപ്പെടുന്നു.
യോനിരേവംവിദാ തേഷാം പിതൄണാം ച ദിവൌകസാമ് ൪൦.
ഇവരായ പിതാക്കന്മാർക്കും സ്വർഗവാസികൾക്കും ഇതാണ് ഉത്ഭവം.
ഭവ്യം ഭൂതം ഭവിഷ്യച്ച സര്വം ജാനംതി യാംതി ച ൪൦.
ഭൂതകാലം, വർത്തമാനം, ഭാവി — എല്ലാം അവർ അറിയുകയും അതിലേക്കു പോകുകയും ചെയ്യുന്നു.
നവതത്ത്വമയം ദേഹം ദശമഃ പുരുഷോ മതഃ ൪൦.
ഒമ്പത് തത്ത്വങ്ങൾകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ഈ ശരീരമാണ് പത്താമത്തെ പുരുഷനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
ശബ്ദതത്ത്വേന തുഷ്യംതി സ്പര്ശതത്ത്വം ച ഗൃഹ്ണതേ ൪൦.
ശബ്ദതത്ത്വംകൊണ്ട് അവർ തൃപ്തരാകുന്നു, സ്പർശതത്ത്വം അവർ ഗ്രഹിക്കുന്നു.
യഥാ തൃണം പശൂനാം ച നരാണാമന്നമുച്യതേ ൪൦.
എങ്ങനെ പുല്ല് മൃഗങ്ങൾക്ക് ആഹാരമാണോ, അതുപോലെ മനുഷ്യർക്കും ആഹാരമാണ്.
ശക്തയഃ സര്വഭാവാനാമചിംത്യാ ജ്ഞാനഗോചരാഃ ൪൦.
എല്ലാ ജീവികളുടെയും ശക്തികൾ അദ്ഭുതകരവും, ജ്ഞാനത്തിനു ഗ്രഹിക്കാവുന്നതുമാണ്.
പിതൃഭ്യോ ദീയതേ ശ്രാദ്ധം സ്വകര്മവശഗാശ്ച തേ ൪൦.
പിതാക്കന്മാർക്ക് ശ്രാദ്ധം അർപ്പിക്കുന്നു; അവർ തങ്ങളുടെ തന്നെ കർമ്മഫലത്തിന് വിധേയരാണ്.
അഥ സ്വര്ഗേഽഥ നരേക സ്ഥിതാഃ കര്മാഭിയംത്രിതാഃ ൪൦.
അവർ സ്വർഗത്തിൽ ആയാലും നരകത്തിൽ ആയാലും, കർമ്മത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.
ആയുഃ പ്രജാം ധനം വിദ്യാം സ്വര്ഗം മോക്ഷം സുകാനി ച ൪൦.
ആയുര്, സന്തതി, സമ്പത്ത്, വിജ്ഞാനം, സ്വർഗം, മോക്ഷം, സുഖങ്ങൾ —