അംഗുഷ്ഠേന ലിഖന്ഭൂമിം ചക്രേ ഗര്തം മഹോത്തമമ് ൪൦.
അവൻ തനിക്കു അംഗുഷ്ഠം ഉപയോഗിച്ച് നിലം ചുരണ്ടി ഒരു വലിയ, ഉത്തമമായ കുഴി ഉണ്ടാക്കി.
അത്യരിച്യത തോയം ച ചക്രേ പാദേന സംലിഖന് ൪൦.
അവിടെ വെള്ളം ഒഴുകി നിറഞ്ഞു, അവൻ കാൽകൊണ്ടു അതിൽ രേഖ വരച്ചു.
തദദ്ഭുതം മഹദ്ദൃഷ്ട്വാ നൈവ വിപ്രോ വിസിഷ്മിയേ ൪൦.
അത്ര വലിയ അത്ഭുതം കണ്ടിട്ടും ആ ബ്രാഹ്മണൻ അതിൽ അത്ഭുതപ്പെടില്ലായിരുന്നു.
തച്ചിത്രേണ ന ജഹ്യാച്ച ശ്രുതിമാര്ഗം സനാതനമ്॥ ൪൦.
ആ അത്ഭുതം കണ്ടിട്ടും അവൻ ശാശ്വതമായ വെദമാർഗ്ഗം വിട്ടുമാറിയില്ല.
അതിമൂര്ഖോസി വിപ്ര ത്വം പ്രജ്ഞാവാദാംശ്ച ഭാഷസേ കൂപോന്യസ്യ ഘടോഽന്യസ്യ രജ്ജുരന്യസ്യ ഭാരത॥ ൪൦.
ബ്രാഹ്മണാ, നീ വളരെ മൂഢനാണ്, എന്നിരുന്നാലും ജ്ഞാനമുള്ളവനെന്നപോലെ സംസാരിക്കുന്നു. ഒരാള്ക്ക് കിണർ ഉണ്ട്, മറ്റൊരാള്ക്ക് കലശം, മറ്റൊരാള്ക്ക് കയറ്, ഭാരതവംശജാ.
പായംത്യന്യേ പിബംത്യന്യേ സര്വേ തേ സമഭാഗിനഃ ൪൦.
ചിലർ വെള്ളം കോരുന്നു, ചിലർ കുടിക്കുന്നു; എല്ലാവർക്കും തുല്യമായ പങ്കുണ്ട്.
തതോ വിമമൃശേ ശ്ലോകോ ബഹുധാ സമഭാഗിനാമ് ൪൦.
തുല്യമായി പങ്കിടുന്നവരെക്കുറിച്ചുള്ള ശ്ലോകം അവൻ പലവിധത്തിൽ ആലോചിച്ചു.
ബഹുപോതദ്രവ്യക്ഷേപഃ സര്വൈഃ സാ സമഭാഗിതാ ൪൦.
അനവധി പാത്രങ്ങളും വസ്തുക്കളും എല്ലാവരും ചേർന്ന് സംഭാവന ചെയ്താൽ, അവർക്കെല്ലാം തുല്യമായ പങ്ക് ലഭിക്കും.
യഃ ശുചിശ്ച ശിവം ധ്യായന്പ്രാസാദകൂപകര്തരി ൪൦.
ശുദ്ധനായവനും ശിവനെ ധ്യാനിക്കുന്നവനും ക്ഷേത്രം അല്ലെങ്കിൽ കിണർ നിർമ്മിക്കുമ്പോൾ,
ഇതി നിശ്ചിത്യ പ്രോവാച കാലഭീതിര്നരം ച തമ് ൪൦.
ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച ശേഷം, മരണഭയമുള്ളവൻ ആ മനുഷ്യനോടു പറഞ്ഞു.
ദൃഷ്ട്വാ പ്രത്യക്ഷതോ മാദൃക്കഥം പിബതി ഭോ വദ ൪൦.
ഇത് നേരിട്ട് കണ്ടിട്ട്, എനിക്ക് പോലുള്ളവൻ എങ്ങനെ കുടിക്കും എന്ന് പറയൂ, മഹോദ്യോഗാ.
ഏവം വിനിശ്ചയം ദൃഷ്ട്വാസ്യ സ്ഥിരം കുരുനംദന ൪൦.
ഇങ്ങനെ അവന്റെ ഉറച്ച തീരുമാനമറിഞ്ഞ്, കുരുനന്ദനാ,
കാലഭീതിശ്ച പരമം വിസ്മയം സമുപാഗതഃ ൪൦.
മരണഭയമുള്ളവൻ അത്യന്തം അത്ഭുതത്തോടെ നിറഞ്ഞുപോയി.
തതശ്ചിംതയതസ്തസ്യ ബില്വാധസ്താത്സുശോഭനമ് ൪൦.
അവൻ ആലോചിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ, ബില്വവൃക്ഷത്തിനടിയിൽ മനോഹരമായതു പ്രത്യക്ഷമായി.
പ്രാദുര്ഭാവേ തതസ്തസ്യ മഹാലിംഗസ്യ ഭാരത ൪൦.
അപ്പോൾ, ഭാരതാ, ആ മഹാലിംഗത്തിന്റെ പ്രത്യക്ഷത ഉണ്ടായി.
പാരിജാതമയീം പുഷ്പവൃഷ്ടിമിംദ്രോ മുമോച ഹ ൪൦.
പാരിജാതപൂക്കളാൽ നിർമ്മിതമായ പുഷ്പവൃഷ്ടി ഇന്ദ്രൻ അവിടെ ചൊരിഞ്ഞു.
തസ്മിന്മഹതി കൌരവ്യ വര്തമാനേ മഹോത്സവേ ൪൦.
കൗരവ, ആ മഹാ ഉത്സവത്തിൽ അത്യന്തം വമ്പിച്ച ആഘോഷം നടന്നു.
പാപസ്യ കാലം ഭവപംകകാലം കലാകലം കാലമാര്ഗസ്യ കാലമ് ൪൦.
പാപത്തിന്റെ കാലം, ജന്മമൂടിയുടെ കാലം, കലയുടെ കാലം, മരണത്തിന്റെ കാലം, സമയത്തിന്റെ വഴിയുടെ കാലം — ഇതൊക്കെയാണ്.
ഈശാനവക്ത്രം പ്രണമാമി ത്വാഹം സ്തൌതി ശ്രുതിഃ സര്വവിദ്യേശ്വരസ്ത്വമ് ൪൦.
ഇശാനന്റെ മുഖമായ് നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; വേദങ്ങൾ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു; നീയാണ് എല്ലാ വിജ്ഞാനത്തിന്റെയും ദൈവം.
യം സ്തൌതി വേദസ്തമഹം പ്രപദ്യേ തത്പുരുഷസംജ്ഞം ശരണം ദ്വിതീയമ് ൪൦.
വേദങ്ങൾ ആരെ സ്തുതിക്കുന്നു, തത്പുരുഷൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ആ ദ്വിതീയനെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.
അഘോരവക്ത്രം ത്രിതയം പ്രപദ്യേ അഥര്വജുഷ്ടം തവ രൂപകാണി ൪൦.
അഥർവ്വവേദം പ്രിയപ്പെട്ട അഘോരമുഖങ്ങളുടെ മൂന്നു രൂപങ്ങളെയും ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.
ചതുര്ഥവക്ത്രം ച സദാ പ്രപദ്യേ സദ്യോഭിജാതായ നമോനമസ്തേ ൪൦.
നിന്റെ നാലാമത്തെ മുഖത്തെയും ഞാൻ എന്നും ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു; സദ്യോഭിജാതനേ, നമസ്കാരം.
നമോസ്തു തേ വാമദേവായ ജ്യേഷ്ഠരുദ്രായ കാലായ കലാവികാരിണേ ൪൦.
വാമദേവനേ, ജ്യേഷ്ഠരുദ്രനേ, കാലമേ, കാലത്തെ മാറ്റുന്നവനേ, നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ത്രിയംബകം ത്വാം ച യജാമഹേ വയം സുപുണ്യഗംധൈഃ ശിവപുഷ്ടിവര്ധനമ് ൪൦.
മൂന്നു കണ്ണുള്ളവനേ, ശിവപുഷ്ടി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവനേ, സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങൾകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു.
ഷഡക്ഷരം മംത്രവരം തവേശ ജപംതി യേ മുനയോ വീതരാഗാഃ ൪൦.
ഇശ്വരാ, രാഗരഹിതരായ മുനികൾ നിന്റെ ആറക്ഷരമന്ത്രം ജപിക്കുന്നു.
ഏവം സ്തുതോ മഹാദേവോ ലിംഗാന്നിഃസൃത്യ ഭാരത ൪൦.
ഇങ്ങനെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട മഹാദേവൻ ലിംഗത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു, ഭാരത.
യത്ത്വയാത്ര മഹാതീര്ഥേ ഭൃശമാരാധിതോ ദ്വിജ ൪൦.
ദ്വിജനേ, നീ ഈ മഹാതീർത്ഥത്തിൽ അത്യന്തം ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു.
അഹം ച നരരൂപീ യോ ദൃഷ്ട്വാ തേ ധര്മസംസ്ഥിതിമ് ൪൦.
ഞാനും മനുഷ്യരൂപത്തിൽ വന്ന്, നിന്റെ ധർമ്മനിഷ്ഠ കാണുകയും ചെയ്തു.
സര്വതീര്ഥോദകൈര്ഗരതഃ പൂരിതോ മേ സരസ്തഥാ ൪൦.
എന്റെ തടാകം എല്ലാ തീർത്ഥജലങ്ങൾ കൊണ്ടും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
സപ്തമംത്രരഹസ്യം ച യത്കൃതം സ്തവനം മമ ൪൦.
ഏഴാമത്തെ മന്ത്രത്തിന്റെ രഹസ്യവും, നീ എന്റെ പേരിൽ ചെയ്ത സ്തുതിയും.