മഹാമതേ മാംടിപുത്ര ന ധാര്യം തേ ഭയം ഹൃദി ൪൦.
മഹാമതിയായ മാണ്ടിയുടെ മകനേ, ഭയം ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല.
തതോഽപരാസ്ത്വധര്മാദ്യാഃ പ്രോചുര്നൈവ തഥാ വയമ് ൪൦.
അതിനുശേഷം, അധർമ്മം മുതലായ മറ്റ് ചിലർ പറഞ്ഞു: 'നാം അങ്ങനെ അല്ല.'
ഇത്യുക്തേ സ വിഭൂതീഭിഃ ശീഘ്രമേവ കുമാരകഃ ൪൦.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ആ കുട്ടിക്ക് ഉടൻ ശക്തികൾ ലഭിച്ചു.
തതോ വിഭൂതയഃ പ്രാഹുര്മാംടേ തവ സുതസ്ത്വസൌ ൪൦.
അതിനുശേഷം ആ ശക്തികൾ പറഞ്ഞു: 'മാണ്ടിയേ, ഇതാണ് നിന്റെ മകൻ.'
കാലഭീതിരിതി ഖ്യാതസ്തസ്മാദേഷ ഭവിഷ്യതി ൪൦.
അവന് കാലഭീതി എന്ന പേരില് അറിയപ്പെടും, കാരണം അവന് സമയത്തെ ഭയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സോഽപി ബാലഃ പ്രവവൃധേ ശുക്ലപക്ഷ ഇവോഡുപഃ ൪൦.
ആ ബാലനും വളര്ന്നു, വെളിച്ചം കൂടുന്ന പിറവി ചന്ദ്രനെപ്പോലെ.
പംചമംത്രാഞ്ജപഞ്ഛുദ്ധസ്തീര്ഥയാത്രാപരോഽഭവത് ൪൦.
അവന് അഞ്ചു മന്ത്രങ്ങള് ജപിച്ച് ശുദ്ധനായ്, തീര്ത്ഥയാത്രയില് മുഴുകി.
കാലഭീതിഗുപ്തക്ഷേത്രഗുണാഞ്ഛ്രുത്വാഭ്യുപായയൌ ൪൦.
കാലഭീതി സംരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തിന്റെ മഹത്വം കേട്ടു അവന് അവിടെ എത്തി.
നിവൃത്തോ നാതിദൂരേഥ ബില്വവൃക്ഷം ദദര്ശ സഃ ൪൦.
അവന് കുറച്ച് ദൂരം മാത്രം മാറി നിന്നപ്പോള്, ഒരു ബില്വമരം കണ്ടു.
ജപതസ്തസ്യ വിപ്രസ്യ ഇംദ്രിയാണി ലയം യയുഃ ൪൦.
ആ ബ്രാഹ്മണന് ജപം ചെയ്യുമ്പോള്, അവന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങള് അകത്തേക്ക് ലയിച്ചു.
തസ്യാനംദസ്യ നൌപമ്യം സ്വര്ഗാദീനാം ഭവേത്ക്വചിത് ൪൦.
അവന് അനുഭവിച്ച ആനന്ദത്തിന് സ്വര്ഗ്ഗാദികളിലും എവിടെയും ഉപമയില്ല.
തത്ര ലീനോ മുഹുര്തേന പുനശ്ചാഭൂദ്യഥാ പുരാ ൪൦.
അവിടെ ഒരു നിമിഷം ലയിച്ച ശേഷം, വീണ്ടും പഴയപോലെ അവന് തിരിച്ചുവന്നു.
നായം മമ മഹാനന്ദോ വാരാണസ്യാം ന നമിഷേ ൪൦.
വാരാണസിയിലും നമിഷയിലും എനിക്ക് ഇങ്ങനെ വലിയ ആനന്ദം ഉണ്ടായിട്ടില്ല.
ശ്രീപര്വതേ ന ചാന്യത്ര യാദൃശോദ്യപ്രവര്ത്തതേ ൪൦.
ശ്രീപര്വ്വതത്തിലും മറ്റെവിടെയും ഇങ്ങനെയുള്ള സന്തോഷം ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
ഭൂതേഷു പരമാ പ്രീതിസ്ത്രിജഗദ്ദ്യോതതേ സ്ഫുടമ് ൪൦.
ഭൂതങ്ങളില് പരമപ്രീതിയുണ്ടായി, മൂന്നു ലോകവും അതിനാല് പ്രകാശിച്ചു.
അഹോ സ്ഥാനപ്രഭാവോഽയം സ്ഫുടം ചാപ്യത്ര പ്രോച്യതേ ൪൦.
അഹോ, ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ ശക്തി വ്യക്തമായി കാണാം, അതാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്.
തത്ര സ്ഥിതസ്യ ധര്മാര്ഥസ്തദ്വദ്ഭൂയാത്സഹസ്രധാ ൪൦.
അവിടെ താമസിക്കുന്നവന് ധര്മ്മവും ഐശ്വര്യവും ആയിരംമടങ്ങ് വര്ധിക്കും.
വിശിഷ്ടം കാശിമുഖ്യേഭ്യസ്തീര്ഥേഭ്യഃ സ്ഥാനകം ത്വിദമ് ൪൦.
കാശി ഉള്പ്പെടെയുള്ള പ്രധാന തീര്ത്ഥങ്ങളേക്കാള് ഈ സ്ഥലം ഉന്നതമാണ്.
ഇദം ചേദം തീര്ഥമിതി സദാ യസ്തൃഷിതശ്ചരേത് ൪൦.
എപ്പോഴും ദാഹിച്ച്, 'ഇതാണ് ആ തീര്ത്ഥം' എന്ന് പറഞ്ഞ് സഞ്ചരിക്കുന്നവന്
ഇതി സംചിംത്യ ബില്വസ്യ വൃക്ഷസ്യാധോ വ്യവസ്ഥിതഃ ൪൦.
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച്, അവന് ബില്വമരത്തിന്റെ കീഴില് ഇരുന്നു.
ഗൃഹീത്വാ നിയമം തോയബിംദും വര്ഷശതേഽഗ്നിവത് ൪൦.
നിശ്ചയം പാലിച്ച്, ഒരു ജലബിന്ദു എടുത്തു, നൂറുവര്ഷം അഗ്നിപോലെ സൂക്ഷിച്ചു.
കശ്ചിത്തോയഭൃതം കുമ്ഭം ഗൃഹീത്വാ നര ആവ്രജത് ൪൦.
അപ്പോള് ഒരു മനുഷ്യന് വെള്ളം നിറച്ച ഒരു കുംഭം കൈവശം കൊണ്ടു സമീപിച്ചു.
അദ്യ തേ നിയമഃ പൂര്ണസ്തോയമേതന്മഹാമതേ ൪൦.
ഇന്ന് നിന്റെ വ്രതം പൂര്ത്തിയായി, മഹാത്മാവേ, ഈ വെള്ളവും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
കോ ഭവാന്വര്ണതോ ബ്രൂഹി കിമാചാരശ്ച തത്ത്വതഃ ൪൦.
നീ ആര് ആണെന്ന് പറയൂ. നിന്റെ ജാതിയും നിന്റെ പെരുമാറ്റവും സത്യമായി പറയണം.
ന ജാനേ പിതരൌ സ്വീയൌ നഷ്ടൌ വാ സര്വഥാ ന ഹി ൪൦.
എനിക്ക് എന്റെ മാതാപിതാക്കളെ അറിയില്ല; അവര് എനിക്ക് പൂര്ണമായും നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു.
ആചാരൈശ്ചാപി ധര്മൈശ്ച ന കാര്യം മമ കിംചന ൪൦.
ആചാരങ്ങളോ കര്മ്മങ്ങളോ എനിക്ക് ചെയ്യേണ്ടതൊന്നുമില്ല.
യദ്യേവം നോദകം തുഭ്യം ഗ്രഹീഷ്യാമ്യസ്മി കര്ഹിചിത് ൪൦.
ഇങ്ങനെ തന്നെയെങ്കില്, നിന്നില് നിന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും വെള്ളം സ്വീകരിക്കില്ല.
ന ജ്ഞായതേ കുലം യസ്യ ബീജശുദ്ധിം വിനാ തതഃ ൪൦.
ആളിന്റെ വംശം അറിയപ്പെടുന്നില്ലെങ്കില്, അവന് ശുദ്ധമായ വംശജനല്ലെങ്കില്, അവനെ അംഗീകരിക്കാറില്ല.
യശ്ച രുദ്രം ന ജാനാതി രുദ്രഭക്തശ്ച യോ നഹി ൪൦.
രുദ്രനെ അറിയാത്തവനും, രുദ്രഭക്തനല്ലാത്തവനും,
അജ്ഞാത്വാ യഃ ശിവം ഭുംക്തേ കഥ്യതേ സോഽത്ര ബ്രഹ്മഹാ ൪൦.
ശിവനെ അറിയാതെ ആഹാരം കഴിക്കുന്നവന് ഇവിടെ ബ്രാഹ്മണഹന്താവെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.