ഇതി തേ സൂചിതം ബുദ്ധ്യാ ശ്രൃണു തത്പ്രാകൃതം പുനഃ॥ ൩൯.
ഇങ്ങനെ ഞാൻ ബുദ്ധിപൂർവ്വം നിന്നോട് സൂചിപ്പിച്ചു. ഇപ്പോൾ അതിന്റെ സ്വാഭാവികമായ കഥ വീണ്ടും കേൾക്കു.
ഇതി വൈധാത്രവ്യവസ്ഥിതിഃ ശ്രീനാരദ ഉവാച കലൌ പാര്ഥ ഭവിഷ്യംതി ലോകാനാം മോഹനാത്മികാഃ॥ ൩൯.
ഇത് സ്രഷ്ടാവിന്റെ നിയമം തന്നെയാണ്. ശ്രീനാരദൻ പറഞ്ഞു: കലിയുഗത്തിൽ, പാർഥ, ജനങ്ങളിൽ ഭ്രമം വിതയ്ക്കുന്ന ശക്തികൾ ഉദിക്കും.
തസ്യ പുത്രസ്തു ഭരതഃ ശതശ്രൃംഗസ്തു തത്സുതഃ ൩൯.
അവന്റെ മകനായിരുന്നു ഭരതൻ. ഭരതന്റെ മകൻ ആയിരുന്നു ശതശൃംഗൻ.
ഇംദ്രദ്വീപഃ കസേരുശ്ച താമ്രദ്വീപോ ഗഭസ്തിമാന് ൩൯.
ഇന്ദ്രദ്വീപം, കസേരു, താമ്രദ്വീപം, ഗഭസ്തിമാൻ—
വദനം ചാപി കന്യായാഃ പാര്ഥ ബര്കരികാകൃതി ൩൯.
പാർഥ, ആ കന്യയുടെ മുഖം ബർക്കരിക എന്ന രൂപം എടുത്തു.
മഹീസാഗരപര്യംതം വൃക്ഷരാജിവിരാജിതേ ൩൯.
ഭൂമി സമുദ്രം വരെ വ്യാപിച്ച്, മഹാവൃക്ഷങ്ങൾ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
അജാസമജതോ മധ്യാത്കാചിദേകാ ച ബര്കരീ ൩൯.
ആടുകളും ചെമ്മരികളും ഉള്ളിടയിൽ നിന്ന് ഒരു ബർക്കരി ഉദിച്ചു.
ഇതസ്തതോ ഭ്രമംതി സാ ജാലിമധ്യേ സമംതതഃ ൩൯.
അവൾ വലയുടെ ഉള്ളിൽ എല്ലാടും അലയിച്ചു.
വിലഗ്നാ ജാലിമധ്യേ തു തതഃ പംചത്വമാഗതാ ൩൯.
വലയിൽ കുടുങ്ങി അവൾ അവിടെ തന്നെ മരണമടഞ്ഞു.
പപാത ശനിദര്ശേ ച മഹീസാഗരസംഗമേ ൩൯.
ശനിയുടെ ദർശനസമയത്ത്, ഭൂമിയും സമുദ്രവും കൂടുന്ന സ്ഥലത്ത് അവൾ വീണു.
ശിരസ്തു തദവസ്ഥം ഹി സമഗ്രം തത്ര സംസ്ഥിതമ് ൩൯.
അവളുടെ തല അവിടെ അതേ അവസ്ഥയിൽ തന്നെ നിലനിന്നു.
ശേഷകായപ്രപാതേന മഹീസാഗരസംഗമേ ൩൯.
ശേഷിച്ച ശരീരം ഭൂമിയും സമുദ്രവും കൂടുന്നിടത്ത് വീണു.
ശകശ്രൃംഗസ്യ വൈ രാജ്ഞഃ സിംഹലേഷ്വഭവത്സുതാ ൩൯.
ശകശൃംഗൻ എന്ന രാജാവിന് സിംഹളദേശത്ത് ഒരു മകൾ ജനിച്ചു.
ദിവ്യനാരീ ശുഭാകാരാ ശേഷകായേ ബഭൌ ശുഭാ ൩൯.
ദിവ്യമായ, മനോഹരമായ ആകൃതിയുള്ള സ്ത്രീ ശേഷിച്ച ശരീരത്തിൽ പ്രകാശിച്ചു.
പുത്രീ ജാതാ പ്രമോദേന സ്വജനാനംദവര്ധിനീ ൩൯.
ഒരു മകൾ ജനിച്ചു; അവളുടെ ജനനം കുടുംബത്തിൽ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
വിസ്മയം സമനുപ്രാപ്താഃ സര്വേ തേ രാജപൂരുഷാഃ ൩൯.
അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന രാജാവിന്റെ സേവകർ അത്ഭുതത്തിൽ ആകപ്പെട്ടു.
ഖിന്നാഃ പ്രകൃതയഃ സര്വാസ്താദൃഗ്രൂപവിലോകനാത് ൩൯.
അങ്ങനെയൊരു രൂപം കണ്ടപ്പോൾ എല്ലാ ജനങ്ങളും വിഷമിച്ചു.
തതഃ സാ യൌവനം പ്രാപ്താ സാക്ഷാദ്ദേവസുതോപമാ ൩൯.
പിന്നീട് അവൾ യൗവനം പ്രാപിച്ചു; ദേവതകളുടെ മകളെപ്പോലെ ഭംഗിയോടെ.
തത്തീര്ഥസ്യ പ്രഭാവേണ മാതൃപിത്രോര്നിവേദിതമ് ൩൯.
ആ തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു അമ്മയും അച്ഛനും അർപ്പിച്ചത് ഫലപ്രദമായി.
മാ ശോകം കുരു മേ മാതഃ പൂര്വജന്മാര്ജിതം ഫലമ് ൩൯.
എന്റെ അമ്മേ, ദുഃഖിക്കേണ്ട; ഇതെല്ലാം മുൻജന്മത്തിൽ സമ്പാദിച്ച ഫലമാണ്.
പൂര്വജന്മോദ്ഭവഃ കായസ്യസ്യാ യത്രാപതത്തഥാ ൩൯.
ഈ ശരീരം മുൻജന്മത്തിൽ എവിടെയാണ് ഉൽഭവം കണ്ടതോ, അവിടെയാണ് ഇതും വീണത്.
അഹം താത ഗമിഷ്യാമി മഹീസാഗരസംഗമമ് ൩൯.
എന്റെ അച്ഛാ, ഞാൻ ഭൂമിയും സമുദ്രവും കൂടുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോകുന്നു.
തതഃ പിത്രാ പ്രതിജ്ഞാതം ശതശ്രൃംഗേണ തത്തഥാ ൩൯.
അപ്പൻ ശതശൃംഗൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്തതുപോലെ അതെല്ലാം നടന്നു.
സ്തംഭതീര്ഥം തതഃ സാഽപി പ്രാപ്യ പോതാര്യസംയുതാ ൩൯.
അവളും കപ്പൽക്കാരോടൊപ്പം സ്ഥംഭതീർത്ഥം എത്തി.
ജാലിഗുല്മാംതരേഽന്വിഷ്യ തതോ ദൃഷ്ടം നിജം ശിരഃ ൩൯.
ജാലികളും കുരുമുളകളും ഇടയിൽ തിരഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്ക് തൻറെ തല കണ്ടു കിട്ടി.
ദഗ്ധ്വാ സംഗമസാംനിധ്യേ ക്ഷിപ്താന്യസ്ഥീനി സംഗമേ ൩൯.
സംഗമസ്ഥലത്ത് അതു ചുട്ടു, ശേഷിച്ച അസ്ഥികൾ ജലസംഗമത്തിൽ ഇടിച്ചു.
ന താദൃഗ്ദേവകന്യാനാം ന താദൃങനാഗയോഷിതാമ് ൩൯.
ദേവകന്ന്യകളിലും നാഗസ്ത്രികളിലും അവളെപ്പോലൊരു സ്ത്രീയില്ലായിരുന്നു.
സുരാസുരനരാഃ സര്വേ തസ്യാ രൂപേണ മോഹിതാഃ ൩൯.
ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരും അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ ആകർഷിതരായി.
കഷ്ടം തയാ മുദാ തത്ര പ്രാരബ്ധം ദുശ്ചരം തപഃ ൩൯.
അവിടെ അവൾ സന്തോഷത്തോടെ ദുർലഭമായ കഠിനതപം ആരംഭിച്ചു.
പ്രത്യക്ഷതാം ഗതസ്തസ്യൈ വരദോഽസ്മീതി ചാബ്രവീത് ൩൯.
അവളുടെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷനായവൻ, 'ഞാൻ വരദാനി ആകുന്നു' എന്നു പറഞ്ഞു.