മനുഷ്യാണാം ച വര്ഷാണി ലക്ഷാസപ്തദശൈവ തു ൩൯.
മനുഷ്യർക്കു പതിനേഴു ലക്ഷം വർഷങ്ങളാണു കണക്കാക്കുന്നത്.
ലക്ഷദ്വാദശസാഹസ്രഷണ്നവത്യധികാഃ പരാഃ ൩൯.
അതിനൊപ്പം ഒരു ലക്ഷത്തി പന്ത്രണ്ടായിരത്തി തൊണ്ണൂറ്റിഒൻപത് വർഷങ്ങൾ കൂടി ഉണ്ട്.
ചതുര്ലക്ഷം തു ദ്വാത്രിംശത്സഹസ്രാണി കലിഃ സ്മൃതഃ ൩൯.
കലിയുഗം നാലു ലക്ഷത്തി മുപ്പത്തിരണ്ടായിരം വർഷങ്ങൾ ആണെന്ന് പറയുന്നു.
ആയുര്മനോര്യുഗാനാം ച സാധികാ ഹ്യേകസപ്തതിഃ ൩൯.
ഒരു മനുവിന്റെ ആയുസ്സ് എഴുപത്തൊന്ന് യുഗങ്ങൾക്കു കൂടി ഒന്നാണ്.
യുഗാനാം ച സഹസ്രേണ സ ച കല്പഃ ശ്രൃണുഷ്വ താന് ൩൯.
ആയിരം യുഗങ്ങൾ ചേർന്നതാണ് ഒരു കല്പം. അവയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.
സാവിത്ര ആസികശ്ചാപി ഗാംധാരഃ കുശികസ്തഥാ ൩൯.
സാവിത്ര, ആസിക, ഗാന്ധാര, കൂടാതെ കുശിക എന്നിങ്ങനെയാണ്.
വൈരാജശ്ച നിഷാദശ്ച മേഘവാഹനപംചമൌ ൩൯.
വൈരാജ, നിഷാദ, അഞ്ചാമത്തേതായി മേഘവാഹനൻ.
ശ്വേതോ ലോഹിതരക്തൌ ച പീതവാസാഃ ശിവഃ പ്രഭുഃ ൩൯.
ശ്വേതൻ, ലോഹിതൻ, രക്തൻ, പീതവാസൻ, പ്രഭുവായ ശിവൻ.
പൂര്വാര്ധമപരാര്ധം ച ബ്രഹ്മമാനമിദം സ്മൃതമ് ൩൯.
പൂർവാർദ്ധവും അപരാർദ്ധവും ചേർന്നതാണ് ബ്രഹ്മാവിന്റെ അളവെന്നു പറയുന്നു.
ക്വാഹമല്പമതിഃ പാര്ഥ ക്വാപരൌ ഹരിത്ര്യംബകൌ ൩൯.
പാർഥാ, എനിക്ക് ഈ ചെറിയ ബുദ്ധിയോടെ, ഹരിയും ത്ര്യമ്പകനും പോലുള്ളവരോടു എങ്ങനെ താരതമ്യം ചെയ്യാനാകും?
ഇതി തേ സൂചിതം ബുദ്ധ്യാ ശ്രൃണു തത്പ്രാകൃതം പുനഃ॥ ൩൯.
ഇങ്ങനെ ഞാൻ ബുദ്ധിപൂർവ്വം നിന്നോട് സൂചിപ്പിച്ചു. ഇപ്പോൾ അതിന്റെ സ്വാഭാവികമായ കഥ വീണ്ടും കേൾക്കു.
ഇതി വൈധാത്രവ്യവസ്ഥിതിഃ ശ്രീനാരദ ഉവാച കലൌ പാര്ഥ ഭവിഷ്യംതി ലോകാനാം മോഹനാത്മികാഃ॥ ൩൯.
ഇത് സ്രഷ്ടാവിന്റെ നിയമം തന്നെയാണ്. ശ്രീനാരദൻ പറഞ്ഞു: കലിയുഗത്തിൽ, പാർഥ, ജനങ്ങളിൽ ഭ്രമം വിതയ്ക്കുന്ന ശക്തികൾ ഉദിക്കും.
തസ്യ പുത്രസ്തു ഭരതഃ ശതശ്രൃംഗസ്തു തത്സുതഃ ൩൯.
അവന്റെ മകനായിരുന്നു ഭരതൻ. ഭരതന്റെ മകൻ ആയിരുന്നു ശതശൃംഗൻ.
ഇംദ്രദ്വീപഃ കസേരുശ്ച താമ്രദ്വീപോ ഗഭസ്തിമാന് ൩൯.
ഇന്ദ്രദ്വീപം, കസേരു, താമ്രദ്വീപം, ഗഭസ്തിമാൻ—
വദനം ചാപി കന്യായാഃ പാര്ഥ ബര്കരികാകൃതി ൩൯.
പാർഥ, ആ കന്യയുടെ മുഖം ബർക്കരിക എന്ന രൂപം എടുത്തു.
മഹീസാഗരപര്യംതം വൃക്ഷരാജിവിരാജിതേ ൩൯.
ഭൂമി സമുദ്രം വരെ വ്യാപിച്ച്, മഹാവൃക്ഷങ്ങൾ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
അജാസമജതോ മധ്യാത്കാചിദേകാ ച ബര്കരീ ൩൯.
ആടുകളും ചെമ്മരികളും ഉള്ളിടയിൽ നിന്ന് ഒരു ബർക്കരി ഉദിച്ചു.
ഇതസ്തതോ ഭ്രമംതി സാ ജാലിമധ്യേ സമംതതഃ ൩൯.
അവൾ വലയുടെ ഉള്ളിൽ എല്ലാടും അലയിച്ചു.
വിലഗ്നാ ജാലിമധ്യേ തു തതഃ പംചത്വമാഗതാ ൩൯.
വലയിൽ കുടുങ്ങി അവൾ അവിടെ തന്നെ മരണമടഞ്ഞു.
പപാത ശനിദര്ശേ ച മഹീസാഗരസംഗമേ ൩൯.
ശനിയുടെ ദർശനസമയത്ത്, ഭൂമിയും സമുദ്രവും കൂടുന്ന സ്ഥലത്ത് അവൾ വീണു.
ശിരസ്തു തദവസ്ഥം ഹി സമഗ്രം തത്ര സംസ്ഥിതമ് ൩൯.
അവളുടെ തല അവിടെ അതേ അവസ്ഥയിൽ തന്നെ നിലനിന്നു.
ശേഷകായപ്രപാതേന മഹീസാഗരസംഗമേ ൩൯.
ശേഷിച്ച ശരീരം ഭൂമിയും സമുദ്രവും കൂടുന്നിടത്ത് വീണു.
ശകശ്രൃംഗസ്യ വൈ രാജ്ഞഃ സിംഹലേഷ്വഭവത്സുതാ ൩൯.
ശകശൃംഗൻ എന്ന രാജാവിന് സിംഹളദേശത്ത് ഒരു മകൾ ജനിച്ചു.
ദിവ്യനാരീ ശുഭാകാരാ ശേഷകായേ ബഭൌ ശുഭാ ൩൯.
ദിവ്യമായ, മനോഹരമായ ആകൃതിയുള്ള സ്ത്രീ ശേഷിച്ച ശരീരത്തിൽ പ്രകാശിച്ചു.
പുത്രീ ജാതാ പ്രമോദേന സ്വജനാനംദവര്ധിനീ ൩൯.
ഒരു മകൾ ജനിച്ചു; അവളുടെ ജനനം കുടുംബത്തിൽ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
വിസ്മയം സമനുപ്രാപ്താഃ സര്വേ തേ രാജപൂരുഷാഃ ൩൯.
അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന രാജാവിന്റെ സേവകർ അത്ഭുതത്തിൽ ആകപ്പെട്ടു.
ഖിന്നാഃ പ്രകൃതയഃ സര്വാസ്താദൃഗ്രൂപവിലോകനാത് ൩൯.
അങ്ങനെയൊരു രൂപം കണ്ടപ്പോൾ എല്ലാ ജനങ്ങളും വിഷമിച്ചു.
തതഃ സാ യൌവനം പ്രാപ്താ സാക്ഷാദ്ദേവസുതോപമാ ൩൯.
പിന്നീട് അവൾ യൗവനം പ്രാപിച്ചു; ദേവതകളുടെ മകളെപ്പോലെ ഭംഗിയോടെ.
തത്തീര്ഥസ്യ പ്രഭാവേണ മാതൃപിത്രോര്നിവേദിതമ് ൩൯.
ആ തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു അമ്മയും അച്ഛനും അർപ്പിച്ചത് ഫലപ്രദമായി.
മാ ശോകം കുരു മേ മാതഃ പൂര്വജന്മാര്ജിതം ഫലമ് ൩൯.
എന്റെ അമ്മേ, ദുഃഖിക്കേണ്ട; ഇതെല്ലാം മുൻജന്മത്തിൽ സമ്പാദിച്ച ഫലമാണ്.