തക്ഷകേശഃ സ്ഥിതഃ പശ്ചാദുത്തരേ കേതുമാനിതി ൩൯.
തക്ഷകേശൻ പിന്നിൽ നില്ക്കുന്നു, വടക്കോട്ട് കേതുമാൻ ഉണ്ട്.
കോടികോടീ യുതാ ദേവീ ദേവീനാം പാലയത്യദഃ ൩൯.
അവിടെ കോടിക്കണക്കിന് ദേവികളോടൊപ്പം ചേർന്ന് ഒരു ദേവി ദേവികളെ കാവലിരിക്കുന്നു.
നമാമി താനഹം നിത്യം ബ്രഹ്മവിഷ്ണുമഹേശ്വരാന് ൩൯.
ഞാൻ എപ്പോഴും അവരെ നമസ്കരിക്കുന്നു: ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, മഹേശ്വരൻ.
തം ച വര്ണയിതും ബ്രഹ്മാ ശക്തോ നൈവാസ്മദാദയഃ ൩൯.
അവനെ വിവരണം ചെയ്യാൻ ബ്രഹ്മാവിനും ഞങ്ങളുപോലുള്ളവർക്കും കഴിയില്ല.
ബ്രഹ്മാംഡം സംവൃതം ഹ്യേതത്കടാഹേന സമംതതഃ ൩൯.
ഈ ബ്രഹ്മാണ്ഡം ആ പാത്രം കൊണ്ട് മുഴുവനും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ദശോത്തരേണ പയസാ വൃതം തച്ചാപി തേജസാ ൩൯.
അത് പത്ത് പാളി വെള്ളം കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അതിനുമേൽ പ്രകാശം മൂടിയിരിക്കുന്നു.
അഹംകാരശ്ച മഹതാ തം ചാപി പ്രകൃതിഃ പരാ ൩൯.
അഹങ്കാരവും മഹത്ത്വവും, അതിനപ്പുറം പരപ്രകൃതിയും ഉണ്ട്.
പ്രാകൃതം ചരണം പാര്ഥ തദനംതം പ്രകീര്തിതമ് ൩൯.
പാർത്താ, ആദിമ പാദം അനന്തമാണെന്ന് പറയുന്നു.
ഈദൃശാനാം തഥാ ചാത്ര കോടികോടിശതാനി ച ൩൯.
ഇവയെപ്പോലെ തന്നെ ഇവിടെ കോടിക്കണക്കിന് ശതങ്ങൾ ഉണ്ട്.
യസ്യൈവം വൈഭവം പാര്ഥ തം നമാമീ സദാശിവമ് ൩൯.
പാർത്താ, ഇങ്ങനെ മഹത്വമുള്ള സദാശിവനെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
യ ഏവംവിധസംമോഹതാരകം ന ശിവം ഭജേത് ൩൯.
ഇങ്ങനെ മോഹം നീക്കുന്ന ശിവനെ ആരെങ്കിലും ആരാധിക്കാതിരുന്നാൽ—
കാഷ്ഠാ നിമേഷാ ദശ പംച ചാഹുസ്ത്രിംശച്ച കാഷ്ഠാ ഗണയേത്കലാ ഹി ൩൯.
ഒരു കഷ്ടം പത്ത് നിമിഷം; അഞ്ചു കഷ്ടം ഒരു ആഹു; മുപ്പത് കഷ്ടം ഒരു കലാ.
ദിവസേ പംച കാലാഃ സ്യുസ്ത്രിമുഹൂര്താഃ ശ്രൃണുഷ്വ താന് ൩൯.
ഒരു ദിവസം അഞ്ച് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു, ഓരോ ഭാഗവും മൂന്നു മുഹൂർത്തം വീതമാണ്. അവയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.
സായാഹ്നഃ പംചമശ്ചാപി മുഹൂര്താ ദശ പംച ച ൩൯.
അഞ്ചാമത്തേതാണ് സായാഹ്നം, ആകെ പതിനഞ്ച് മുഹൂർത്തങ്ങൾ ഉണ്ട്.
മാസഃ പക്ഷദ്വയേനോക്തോ ദ്വൌ മാസൌ ചാര്കജാവൃതുഃ ൩൯.
രണ്ടു പക്വസന്ധികൾ ചേർന്നതാണ് ഒരു മാസം, രണ്ടു മാസങ്ങൾ ചേർന്നാൽ ഒരു ঋതു ആകുന്നു.
ചതുര്ഭേദം മാസമാഹുഃ പംചഭേദം ച വത്സരമ് ൩൯.
ഒരു മാസം നാലു ഭാഗങ്ങളുണ്ട് എന്നും, ഒരു വർഷം അഞ്ചു ഭാഗങ്ങളുണ്ട് എന്നും പറയുന്നു.
ഇദ്വത്സരസ്തൃതീയോഽസൌ ചതുര്ഥശ്ചാനുവത്സരഃ ൩൯.
മൂന്നാമത്തേതിനെ 'ഇദ്വത്സര' എന്നും, നാലാമത്തേതിനെ 'അനുവത്സര' എന്നും വിളിക്കുന്നു.
മാസേന ച മനുഷ്യാണാമഹോരാത്രം ച പൈതൃകമ് ൩൯.
മനുഷ്യർക്കു ഒരു മാസം, പിതൃകൾക്കു ഒരു അഹോരാത്രം എന്നിങ്ങനെയാണ്.
മാനുഷേണ ച വര്ഷേണ ദൈവികോ ദിവസഃ സ്മൃതഃ ൩൯.
ഒരു മനുഷ്യവർഷം ദേവന്മാരുടെ ഒരു ദിവസം എന്നാണു കണക്കാക്കുന്നത്.
വര്ഷേണ ചൈവ ദേവാനാം മതഃ സപ്തര്ഷിവാസരഃ ൩൯.
ദേവന്മാരുടെ ഒരു വർഷം സപ്തർഷിമാരുടെ ഒരു ദിവസം എന്നാണു കരുതുന്നത്.
മനുഷ്യാണാം ച വര്ഷാണി ലക്ഷാസപ്തദശൈവ തു ൩൯.
മനുഷ്യർക്കു പതിനേഴു ലക്ഷം വർഷങ്ങളാണു കണക്കാക്കുന്നത്.
ലക്ഷദ്വാദശസാഹസ്രഷണ്നവത്യധികാഃ പരാഃ ൩൯.
അതിനൊപ്പം ഒരു ലക്ഷത്തി പന്ത്രണ്ടായിരത്തി തൊണ്ണൂറ്റിഒൻപത് വർഷങ്ങൾ കൂടി ഉണ്ട്.
ചതുര്ലക്ഷം തു ദ്വാത്രിംശത്സഹസ്രാണി കലിഃ സ്മൃതഃ ൩൯.
കലിയുഗം നാലു ലക്ഷത്തി മുപ്പത്തിരണ്ടായിരം വർഷങ്ങൾ ആണെന്ന് പറയുന്നു.
ആയുര്മനോര്യുഗാനാം ച സാധികാ ഹ്യേകസപ്തതിഃ ൩൯.
ഒരു മനുവിന്റെ ആയുസ്സ് എഴുപത്തൊന്ന് യുഗങ്ങൾക്കു കൂടി ഒന്നാണ്.
യുഗാനാം ച സഹസ്രേണ സ ച കല്പഃ ശ്രൃണുഷ്വ താന് ൩൯.
ആയിരം യുഗങ്ങൾ ചേർന്നതാണ് ഒരു കല്പം. അവയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.
സാവിത്ര ആസികശ്ചാപി ഗാംധാരഃ കുശികസ്തഥാ ൩൯.
സാവിത്ര, ആസിക, ഗാന്ധാര, കൂടാതെ കുശിക എന്നിങ്ങനെയാണ്.
വൈരാജശ്ച നിഷാദശ്ച മേഘവാഹനപംചമൌ ൩൯.
വൈരാജ, നിഷാദ, അഞ്ചാമത്തേതായി മേഘവാഹനൻ.
ശ്വേതോ ലോഹിതരക്തൌ ച പീതവാസാഃ ശിവഃ പ്രഭുഃ ൩൯.
ശ്വേതൻ, ലോഹിതൻ, രക്തൻ, പീതവാസൻ, പ്രഭുവായ ശിവൻ.
പൂര്വാര്ധമപരാര്ധം ച ബ്രഹ്മമാനമിദം സ്മൃതമ് ൩൯.
പൂർവാർദ്ധവും അപരാർദ്ധവും ചേർന്നതാണ് ബ്രഹ്മാവിന്റെ അളവെന്നു പറയുന്നു.
ക്വാഹമല്പമതിഃ പാര്ഥ ക്വാപരൌ ഹരിത്ര്യംബകൌ ൩൯.
പാർഥാ, എനിക്ക് ഈ ചെറിയ ബുദ്ധിയോടെ, ഹരിയും ത്ര്യമ്പകനും പോലുള്ളവരോടു എങ്ങനെ താരതമ്യം ചെയ്യാനാകും?