നരകാണാമധോഭാഗേ സ്ഥിതഃ കാലാഗ്നിസംജ്ഞകഃ ൩൯.
നരകങ്ങളുടെ താഴെ ഭാഗത്ത് കാലാഗ്നി എന്ന തീ നിലകൊള്ളുന്നു.
യസ്യൈതത്സകലം വിശ്വം മൂര്ധാഗ്രേ സര്ഷപായതേ ൩൯.
അവന്റെ തലയുടെ അഗ്രത്തിൽ ഈ മുഴുവൻ ലോകവും ഒരു കടുക് വിത്തുപോലെ ചെറുതായി തോന്നുന്നു.
ദിശാം ഗജാസ്തത്ര പദ്മകുമുദാംജനവാമനാഃ ൩൯.
അവിടെ ദിശകളുടെ ആനകൾ താമര, കുമുദം, അഞ്ജനം എന്നിവ പോലെ ചെറുതായി കാണപ്പെടുന്നു.
ചതുര്ലക്ഷസഹസ്രാണി നവതിശ്ച ശതാനി ച ൩൯.
അവിടെ നാലു ലക്ഷം തൊണ്ണൂറ്റി തൊമ്മാനായിരം ജീവികൾ ഉണ്ട്.
തദധോ നരകാഃ കോട്യോ ദ്വികോട്യോഽഗ്നിസ്തതോ മഹാന് ൩൯.
അതിനടിയിൽ കോടിക്കണക്കിന് നരകങ്ങൾ ഉണ്ട്; അതിനേക്കാൾ ഇരട്ടിയോളം അഗ്നികളും, പിന്നെ ഒരു വലിയ അഗ്നിയും.
ചത്വാരിംശ്ച്ചകോട്യസ്തു ചതസ്രശ്ച തതഃ പരാഃ ൩൯.
അവിടെ നാല്പത് കോടിയുണ്ട്, അതിനപ്പുറം നാലു കൂടി ഉണ്ട്.
തദധോംഽഡകടാഹോഥ കോടിമാത്രസ്തഥാപരഃ ൩൯.
അതിനടിയിൽ ഒരു കോടിയോളം വലിപ്പമുള്ള മുട്ടാകൃതിയിലുള്ള പാത്രം ഉണ്ട്, അതുപോലൊരു മറ്റൊന്നും ഉണ്ട്.
ദേവീനാം കോടികോടീഭിഃ സംവൃതാ തത്ര പാലിനീ ൩൯.
അത് കോടിക്കണക്കിന് ദേവികൾ ചുറ്റി കാവലിരിക്കുന്നു.
കാലാഗ്നിം പ്രേരയത്യേവ കല്പാംതേ ദഹ്യതേ ജഗത് ൩൯.
യുഗാന്തത്തിൽ അവൾ കാലാഗ്നിയെ വിടുവിച്ച് ലോകം മുഴുവൻ ദഹിപ്പിക്കുന്നു.
മധ്യസൂത്രേ കടാഹേ ച പാലകാംസ്താഞ്ഛൃണുഷ്വ മേ ൩൯.
നടുവിലെ സൂത്രത്തിലും ആ പാത്രത്തിലും കാവലിരിക്കുന്നവരെ കുറിച്ച് എന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കു.
തക്ഷകേശഃ സ്ഥിതഃ പശ്ചാദുത്തരേ കേതുമാനിതി ൩൯.
തക്ഷകേശൻ പിന്നിൽ നില്ക്കുന്നു, വടക്കോട്ട് കേതുമാൻ ഉണ്ട്.
കോടികോടീ യുതാ ദേവീ ദേവീനാം പാലയത്യദഃ ൩൯.
അവിടെ കോടിക്കണക്കിന് ദേവികളോടൊപ്പം ചേർന്ന് ഒരു ദേവി ദേവികളെ കാവലിരിക്കുന്നു.
നമാമി താനഹം നിത്യം ബ്രഹ്മവിഷ്ണുമഹേശ്വരാന് ൩൯.
ഞാൻ എപ്പോഴും അവരെ നമസ്കരിക്കുന്നു: ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, മഹേശ്വരൻ.
തം ച വര്ണയിതും ബ്രഹ്മാ ശക്തോ നൈവാസ്മദാദയഃ ൩൯.
അവനെ വിവരണം ചെയ്യാൻ ബ്രഹ്മാവിനും ഞങ്ങളുപോലുള്ളവർക്കും കഴിയില്ല.
ബ്രഹ്മാംഡം സംവൃതം ഹ്യേതത്കടാഹേന സമംതതഃ ൩൯.
ഈ ബ്രഹ്മാണ്ഡം ആ പാത്രം കൊണ്ട് മുഴുവനും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ദശോത്തരേണ പയസാ വൃതം തച്ചാപി തേജസാ ൩൯.
അത് പത്ത് പാളി വെള്ളം കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അതിനുമേൽ പ്രകാശം മൂടിയിരിക്കുന്നു.
അഹംകാരശ്ച മഹതാ തം ചാപി പ്രകൃതിഃ പരാ ൩൯.
അഹങ്കാരവും മഹത്ത്വവും, അതിനപ്പുറം പരപ്രകൃതിയും ഉണ്ട്.
പ്രാകൃതം ചരണം പാര്ഥ തദനംതം പ്രകീര്തിതമ് ൩൯.
പാർത്താ, ആദിമ പാദം അനന്തമാണെന്ന് പറയുന്നു.
ഈദൃശാനാം തഥാ ചാത്ര കോടികോടിശതാനി ച ൩൯.
ഇവയെപ്പോലെ തന്നെ ഇവിടെ കോടിക്കണക്കിന് ശതങ്ങൾ ഉണ്ട്.
യസ്യൈവം വൈഭവം പാര്ഥ തം നമാമീ സദാശിവമ് ൩൯.
പാർത്താ, ഇങ്ങനെ മഹത്വമുള്ള സദാശിവനെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
യ ഏവംവിധസംമോഹതാരകം ന ശിവം ഭജേത് ൩൯.
ഇങ്ങനെ മോഹം നീക്കുന്ന ശിവനെ ആരെങ്കിലും ആരാധിക്കാതിരുന്നാൽ—
കാഷ്ഠാ നിമേഷാ ദശ പംച ചാഹുസ്ത്രിംശച്ച കാഷ്ഠാ ഗണയേത്കലാ ഹി ൩൯.
ഒരു കഷ്ടം പത്ത് നിമിഷം; അഞ്ചു കഷ്ടം ഒരു ആഹു; മുപ്പത് കഷ്ടം ഒരു കലാ.
ദിവസേ പംച കാലാഃ സ്യുസ്ത്രിമുഹൂര്താഃ ശ്രൃണുഷ്വ താന് ൩൯.
ഒരു ദിവസം അഞ്ച് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു, ഓരോ ഭാഗവും മൂന്നു മുഹൂർത്തം വീതമാണ്. അവയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.
സായാഹ്നഃ പംചമശ്ചാപി മുഹൂര്താ ദശ പംച ച ൩൯.
അഞ്ചാമത്തേതാണ് സായാഹ്നം, ആകെ പതിനഞ്ച് മുഹൂർത്തങ്ങൾ ഉണ്ട്.
മാസഃ പക്ഷദ്വയേനോക്തോ ദ്വൌ മാസൌ ചാര്കജാവൃതുഃ ൩൯.
രണ്ടു പക്വസന്ധികൾ ചേർന്നതാണ് ഒരു മാസം, രണ്ടു മാസങ്ങൾ ചേർന്നാൽ ഒരു ঋതു ആകുന്നു.
ചതുര്ഭേദം മാസമാഹുഃ പംചഭേദം ച വത്സരമ് ൩൯.
ഒരു മാസം നാലു ഭാഗങ്ങളുണ്ട് എന്നും, ഒരു വർഷം അഞ്ചു ഭാഗങ്ങളുണ്ട് എന്നും പറയുന്നു.
ഇദ്വത്സരസ്തൃതീയോഽസൌ ചതുര്ഥശ്ചാനുവത്സരഃ ൩൯.
മൂന്നാമത്തേതിനെ 'ഇദ്വത്സര' എന്നും, നാലാമത്തേതിനെ 'അനുവത്സര' എന്നും വിളിക്കുന്നു.
മാസേന ച മനുഷ്യാണാമഹോരാത്രം ച പൈതൃകമ് ൩൯.
മനുഷ്യർക്കു ഒരു മാസം, പിതൃകൾക്കു ഒരു അഹോരാത്രം എന്നിങ്ങനെയാണ്.
മാനുഷേണ ച വര്ഷേണ ദൈവികോ ദിവസഃ സ്മൃതഃ ൩൯.
ഒരു മനുഷ്യവർഷം ദേവന്മാരുടെ ഒരു ദിവസം എന്നാണു കണക്കാക്കുന്നത്.
വര്ഷേണ ചൈവ ദേവാനാം മതഃ സപ്തര്ഷിവാസരഃ ൩൯.
ദേവന്മാരുടെ ഒരു വർഷം സപ്തർഷിമാരുടെ ഒരു ദിവസം എന്നാണു കരുതുന്നത്.