ഭൂമിഭാഗം ശുഭം വീക്ഷ്യ വിജനേ ലിംഗമുത്തമമ് ൩൬.
ഒരു ശാന്തമായ സ്ഥലത്ത്, ഭാഗ്യശാലിയായ ഭൂമി കണ്ടപ്പോൾ, അതിൽ ഉത്തമമായ ലിംഗം പ്രത്യക്ഷമായി.
സിദ്ധാര്ഥൈഃ സ്താപിതം യസ്മാ ദ്ദേവൈര്ബ്രഹ്മാദിഭിഃ സ്വയമ് ൩൬.
അത് സിദ്ധിമാന്മാരും ബ്രഹ്മാദിദേവന്മാരും സ്വയം സ്ഥാപിച്ചതാണ്.
സര്വൈര്ദേവൈസ്തത്ര ലിംഗേ ഖാനിതം സര ഉത്തമമ് ൩൬.
അവിടെ എല്ലാ ദേവന്മാരും ചേർന്ന് ആ ലിംഗത്തിന് സമീപം ഉത്തമമായ ഒരു കുളം തീർത്തു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ പാര്ഥ പാതാലാച്ഛേഷനംദനഃ ൩൬.
ഇതിനിടയിൽ, പാർത്ഥാ, പാതാളത്തിൽ നിന്ന് ശേഷന്റെ പുത്രൻ വന്നു.
അസ്മിംസ്താരകയുദ്ധേ തു പ്രലംബോനാമ ദാനവഃ ൩൬.
ഈ താരകയുദ്ധത്തിൽ, പ്രലമ്പൻ എന്നൊരു അസുരൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
സ വോ വസൂനി പുത്രാംശ്ച ഭാര്യാഃ കന്യാ ഗൃഹാണി ച ൩൬.
അവൻ നിങ്ങളുടെ ധനം, മക്കൾ, ഭാര്യമാർ, പുത്രിമാർ, വീടുകൾ എന്നിവയെല്ലാം എടുത്തുപോയി.
ശേഷാത്മജസ്യ തദ്വാക്യം കുമദസ്യ നിശമ്യതേ ൩൬.
കുമുദൻ പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ ശേഷപുത്രൻ കേട്ടു.
താന്നിവാര്യ തതഃ സ്കംദഃ ക്രുദ്ധഃ ശക്തിമഥാദദേ ൩൬.
അപ്പോൾ സ്കന്ദൻ ക്രുദ്ധനായി, തന്റെ ശക്തി എടുത്തു അവരെ തടഞ്ഞു.
തതഃ സ്കംദഭുജോത്സൃഷ്ടാ ഭുവം നിര്ഭിദ്യ വേഗതഃ ൩൬.
അതിനുശേഷം, സ്കന്ദന്റെ ഭുജത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോയ ശക്തി വേഗത്തിൽ ഭൂമിയെ തുളച്ച് കടന്നു.
സാ തം ഹത്വാ പ്രലംബം ച കോടിഭിര്ദശഭിര്വൃതമ് ൩൬.
ആ ശക്തി, പത്ത് കോടി സഹചാരികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്ന പ്രലമ്പനെ സംഹരിച്ചു.
യാംത്യാ ശക്ത്യാ തയാ പാര്ഥ യത്കൃതം വിവരം ഭുവി ൩൬.
പാർത്ഥാ, ആ ശക്തി കൊണ്ട് ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടായ ദ്വാരം അതാണ്.
തസ്യ നാമ ദദൌ സ്കംദഃ സിദ്ധകൂപ ഇതി സ്മൃതഃ ൩൬.
അത് 'സിദ്ധകൂപം' എന്ന് സ്കന്ദൻ പേരിട്ടു, അങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു.
സ്നാത്വാ കൂപേഽര്ചയേദീശം സിദ്ധേശ്വരമനന്യധീഃ ൩൬.
ആ കിണറ്റിൽ കുളിച്ച്, മനസ്സിൽ മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ സിദ്ധേശ്വരനെ ആരാധിക്കണം.
സിദ്ധകുംഡേ ച യഃ സ്നാത്വാ ശ്രാദ്ധം കുര്യാദ്വിചക്ഷണഃ ൩൬.
സിദ്ധകുണ്ടത്തിൽ കുളിച്ച് വിവേകത്തോടെ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവൻ—
വൃശ്ചാപ്യക്ഷയസ്തസ്യ തുഷ്ടോ രുദ്രോ വരം ദദൌ ൩൬.
അവനു രുദ്രൻ സന്തോഷത്തോടെ വരം നൽകും; അവന്റെ വംശം ക്ഷയിക്കാതെ തുടരും.
അത്രാഗത്യ മഹാഭാഗഃ ക്ഷാദ്ധം കുര്യാത്സുഭക്തിതഃ ൩൬.
ഇവിടെ എത്തുന്ന മഹാഭാഗ്യശാലി വലിയ ഭക്തിയോടെ ശ്രാദ്ധം നടത്തണം.
തതോ ബ്രഹ്മാദയോ ദേവാഃ സ്കംദേന സഹിതാസ്തദാ ൩൬.
അതിനുശേഷം, ആ സമയത്ത്, ബ്രഹ്മാവും മറ്റു ദേവന്മാരും സ്കന്ദനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ത്വയാവിഷ്ടോ ഹി ഭഗവാന്മത്സ്യരൂപീ ജനാര്ദനഃ ൩൬.
ഭഗവാൻ ജനാർദ്ദനൻ മീനരൂപത്തിൽ നിന്നിൽ പ്രവേശിച്ചു.
ഇതി താം പ്രാര്ഥയാമാസുരത്ര ത്യാജ്യം ന തേ ശുഭേ ൩൬.
അങ്ങനെ അവളോടു അവർ അപേക്ഷിച്ചു: 'ശുഭേ, നിന്നെ ഇവിടെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്.'
അഷ്ടമ്യാം വാ ചതുര്ദശ്യാം ബലിപുഷ്പൈശ്ച ത്വാം ശുഭേ ൩൬.
അഷ്ടമിയിലും ചതുര്ദശ്യിലും, ഭോജനവും പുഷ്പങ്ങളും അർപ്പിച്ച്, ശുഭേ, നിന്നെ ആരാധിക്കണം.
ഏവമുക്താ സിദ്ധമാതാ തഥേതി പ്രത്യപദ്യത ൩൬.
അങ്ങനെ കേട്ട സിദ്ധമാതാവ് 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു സമ്മതിച്ചു.
തതഃ ക്ഷേത്രപതീന്ദേവാശ്ചതുഃഷഷ്ടിം മഹേശ്വരമ് ൩൬.
അതിനുശേഷം, അമ്പതു നാലു ക്ഷേത്രപാലന്മാരും മഹേശ്വരനും,
ത്വാം ച യേ പൂജയിഷ്യംതി കാര്യാരഭേഷു സര്വദാ ൩൬.
നിന്നെ ആരൊക്കെ അവരുടെ കാര്യങ്ങൾ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ ആരാധിച്ചാലും,
താനസൌ പാലയേത്തുഷ്ടഃ പിതാ ലോകാനിവ സ്വകാന് ൩൬.
നീ സന്തോഷത്തോടെ അവരെ ഒരു പിതാവു പോലെ സ്വന്തം ലോകങ്ങളെപ്പോലെ കാത്തുകൊള്ളണം.
കപര്ദിതനയം പ്രാര്ഥ്യ സ്ഥാപയാചക്രിരേ മുദാ ൩൬.
കപർദിയുടെ പുത്രനോട് അപേക്ഷിച്ച്, അവർ സന്തോഷത്തോടെ അവനെ സ്ഥാപിച്ചു.
തേഷാം സിദ്ധിം ദദാത്യേഷ പ്രബലോ വിഘ്നരാഡ്ഭവഃ ൩൬.
വിഘ്നങ്ങളുടെ ശക്തനായ അധിപൻ അവർക്കു വിജയവും സിദ്ധിയും നൽകുന്നു.
പശ്യേദ്വാ സ്മരതേ വാപി സര്വദോഷൈര്വിമുച്യതേ സിദ്ധേയക്ഷേത്രാധിപതിശ്ച സിദ്ധസരസ്തഥാ സിദ്ധകൂപശ്ച സപ്ത॥ ൩൬.
അവനെ കാണുന്നവനോ ഓർക്കുന്നവനോ എല്ലാ ദോഷങ്ങളിൽ നിന്നുമൊഴുകുന്നു; സിദ്ധക്ഷേത്രാധിപനും സിദ്ധതീരും ഏഴു സിദ്ധകിണറുകളും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
അത്ര തുഷ്ടോ ദദൌ രുദ്രഃ സുരാണാം ദുര്ലഭാന്വരാന് ൩൬.
ഇവിടെ സന്തോഷപ്പെട്ട രുദ്രൻ ദേവന്മാർക്കും ലഭിക്കാനാവാത്ത വരങ്ങൾ നൽകി.
സ്നാത്വാ പിംഡാന്വടേ കൃത്വാ പൂജയന്മാം ച സിദ്ധഭാക് ൩൬.
കുളിച്ച്, വടവൃക്ഷത്തിന് കീഴിൽ പിണ്ഡം അർപ്പിച്ച്, എന്നെ ആരാധിച്ചാൽ സിദ്ധി ലഭിക്കും.
അഷ്ടാവിഷ്ടകരാ നിത്യം ഭവേയുസ്തസ്യ സിദ്ധയഃ ൩൬.
അവനു എപ്പോഴും എൺപത്തിരണ്ട് വിധത്തിലുള്ള സിദ്ധികൾ ലഭിക്കും.