കുമാരേശസ്യ മാഹാത്മ്യം കീര്തയേദ്യസ്തദഗ്രതഃ ൩൪.
ആയാൾക്ക് മുന്നിൽ കുമാരേശന്റെ മഹത്വം ആരെങ്കിലും പാടിയാൽ—
അസ്യ ലിംഗസ്യ മാഹാത്മ്യം ശ്രാദ്ധകാലേ തു യഃ പഠേത് ൩൪.
ശ്രാദ്ധകാലത്ത് ഈ ലിംഗത്തിന്റെ മഹത്വം ആരെങ്കിലും വായിച്ചാൽ—
അസ്യ ലിംഗസ്യ മാഹാത്മ്യം ഗുര്വിണീം ശ്രാവയേദ്യദി ൩൪.
അല്ലെങ്കിൽ ഗർഭിണിയായ സ്ത്രീക്ക് ഈ ലിംഗത്തിന്റെ മഹത്വം ആരെങ്കിലും കേൾപ്പിച്ചാൽ—
ഏതത്പുണ്യം പാപഹരം ധര്മ്യം ചാഹ്ലാദകാരകമ് ൩൪.
ഈ പുണ്യം പാപം നീക്കുകയും, ധർമ്മം പുലർത്തുകയും, ആനന്ദം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
കുമാരേണ സ്ഥാപിതോഽത്ര കുമാരേശസ്തതഃ സുരാഃ ൩൫.
ഇവിടെ കുമാരൻ സ്ഥാപിച്ച ലിംഗം കുമാരേശൻ എന്നായി; അതുകൊണ്ട് ദേവന്മാർ—
കിംചിദ്വിജ്ഞാപയഷ്യാമോ വയം ത്വാം ശ്രൃണു തത്ത്വതഃ ൩൫.
നാം നിന്നോട് ഒരു കാര്യം അറിയിക്കാനാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്; നീ സത്യമായി കേൾക്കണം.
ജയംതി യേ രണേ ശത്രൂംസ്തൈഃ കാര്യഃ സ്തംഭചിഹ്നകഃ ൩൫.
യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവർ വിജയത്തിന്റെ അടയാളമായി ഒരു കൂറ്റൻ തൂൺ സ്ഥാപിക്കണം.
നക്ഷിപാമ വയം യാവത്ത്മനുജ്ഞാതുമര്ഹസി ൩൫.
അത് സ്ഥാപിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതിനായി നീ അനുമതി നൽകണം.
തസ്യ സ്തംഭാഗ്രതസതം ച സംസ്ഥാപയ ശിവാത്മജ ൩൫.
ശിവപുത്രാ, അവനുവേണ്ടി ആ തൂണിന് മുന്നിൽ അതിനെ സ്ഥാപിക്കൂ.
തതോ ഹൃഷ്ടാഃ സുരഗണാഃ ശക്രാദ്യാഃ സ്തംഭമുത്തമമ് ൩൫.
അതിനുശേഷം, ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ ആ ശ്രേഷ്ഠമായ തൂൺ സ്ഥാപിച്ചു.
പരിതഃ സ്ഥംഡിലം ദിക്ഷു സര്വരത്നമയം തു തേ ൩൫.
നിന്റെ ചുറ്റും എല്ലാ ദിക്കുകളിലും അവർ വിലയേറിയ രത്നങ്ങൾകൊണ്ട് ഒരു പീഠം നിർമ്മിച്ചു.
മാതരോ മംഗലാന്യസ്യ ജഗുഃ സ്കന്ദസ്യ നംദിതാഃ ൩൫.
സ്കന്ദനിൽ സന്തോഷം കൊണ്ട മാതാക്കൾ അവനുവേണ്ടി മംഗളഗാനങ്ങൾ പാടി.
പേതുഃ ഖാത്പുഷ്പവര്ഷാണി ദേവവാദ്യാനി സസ്വനുഃ ൩൫.
ആകാശത്തിൽ നിന്ന് പൂക്കൾ മഴപോലെ വീണു, ദൈവീയ വാദ്യങ്ങൾ സംഗീതം പോലെ മുഴങ്ങി.
സ്തമ്ഭേശ്വരസ്തതോ ദേവഃ സ്ഥാപിതസ്ത്ര്യക്ഷസൂനുനാ ൩൫.
അതിനുശേഷം, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവന്റെ മകനാൽ അവിടെ സ്ഥംഭേശ്വരനെന്ന ദൈവം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.
ഹരിഹരാദിത്യുക്തൈസ്തൈഃ സേന്ദ്രൈര്മുനിഗണൈരപി ൩൫.
ഹരി, ഹര, ആദിത്യൻ, ഇന്ദ്രൻ, മുനികൾ എന്നിവരാൽ അവിടെ വിളിക്കപ്പെട്ടു.
ഗുഹേന നിര്മിതഃ കൂപോ ഗംഗാ തത്ര തലോദ്ഭവാ ൩൫.
അവിടെ ഗുഹൻ ഒരു കിണർ നിർമ്മിച്ചു; അതിന്റെ അടിയിൽ ഗംഗാ ഉദിച്ചുവന്നു.
കൂപേ സ്നാനം നരഃ കൃത്വാ ഭക്ത്യാ യഃ പാംഡുനംദന ൩൫.
പാണ്ഡുവംശജാ, ആ കിണറിൽ ഭക്തിയോടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ—
സ്തംഭേശ്വരം തതോ ദേവം ഗന്ധപുഷ്പൈഃ പ്രപൂജയേത് ൩൫.
—പിന്നീട് സ്ഥംഭേശ്വരദൈവത്തെ സുഗന്ധമുള്ള പൂക്കൾകൊണ്ട് ആരാധിക്കണം.
പൌര്ണമാസ്യാമമാവാസ്യാം മഹീസാഗരസംഗമേ ൩൫.
പൗർണമിയും അമാവാസ്യയും ഭൂമിയും സമുദ്രവും ചേരുന്ന സ്ഥലത്ത്,
പിതരസ്തസ്യ തൃപ്യംതി തൃപ്താ യച്ഛംതി ചാശിഷഃ ൩൫.
അവന്റെ പിതാക്കന്മാർ തൃപ്തരാകുന്നു; സന്തോഷത്തോടെ അനുഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്നു.
ഇത്യാഹ ഭഗവാന്രുദ്രഃ സ്കന്ദസ്യ പ്രീതയേ പുരാ ൩൫.
ഇങ്ങനെ, പുരാതനകാലത്ത്, ഭഗവാൻ രുദ്രൻ സ്കന്ദന്റെ സന്തോഷത്തിനായി പറഞ്ഞു.
പ്രണേമുര്ദേവതാഃ സര്വേ സാധുസാധ്വിതി തേ ജഗുഃ॥ ൩൫.
എല്ലാ ദേവതകളും വണങ്ങി, 'നന്നായി, നന്നായി' എന്ന് പാടിച്ചു.
ഇതി സ്കാംദേമഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പ്രഥമേ മാഹേശ്വരഖണ്ഡേ കൌമാരികാഖണ്ഡേ സ്തംഭേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണന നാമ പംചത്രിംശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, എൺപതിനായിരത്തി ഒരായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സ്കന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ ആദ്യമായ മഹേശ്വരഖണ്ഡത്തിലെ കൗമാരികാഖണ്ഡത്തിൽ സ്ഥംഭേശ്വരമാഹാത്മ്യവിവരണം എന്ന അഞ്ചത്തിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ഏവം ദൃഷ്ട്വാ ക്ഷിതൌ താനി ലിംഗാനി ഹരസൂനുനാ ൩൬.
ഇങ്ങനെ, ഭൂമിയിൽ ആ ലിംഗങ്ങൾ ഹരന്റെ മകൻ കണ്ടപ്പോൾ—
അഹോ ധന്യഃ കുമാരോഽയം മഹീസാഗരസംഗമേ ൩൬.
—'ഭൂമിയും സമുദ്രവും ചേരുന്ന സ്ഥലത്ത് ഈ കുമാരൻ എത്ര ഭാഗ്യവാനാണ്!'
വയമപ്യത്ര ശുദ്ധ്യര്ഥം തോഷാര്ഥം സ്കന്ദരുദ്രയോഃ ൩൬.
നാംകൂടി, ശുദ്ധിക്കും സ്കന്ദനും രുദ്രനും സന്തോഷപ്പെടുന്നതിനും വേണ്ടി—
അഥവാ കോടിശോ ദേവാ മുനയോ നൈവ സംഖ്യയാ ൩൬.
അല്ലെങ്കിൽ, കോടിക്കണക്കിന് ദേവന്മാരും മുനികളും ഉണ്ടായാലും അവരെ എണ്ണാൻ കഴിയില്ല.
പൂജാ തേഷാം കതം ഭാവി ബഹുത്വാച്ചാത്ര പഠ്യതേ ൩൬.
അവരെ ആരാധിക്കുന്നതെന്താണോ, അതെല്ലാം ഇവിടെയുണ്ട്, അവരുടെയധിക്യം കൊണ്ടാണ് ഇതു പറയുന്നത്.
തസ്യ സീദതി തദ്രാഷ്ട്രം ദുര്ഭിക്ഷവ്യാധിതസ്കരൈഃ ൩൬.
അവന്റെ രാജ്യത്ത് ക്ഷാമം, രോഗം, കള്ളന്മാർ എന്നിവ കൊണ്ട് ദുരിതം നിറയുന്നു.
ഇതി കൃത്വാ മതിം സര്വേ പ്രാപ്യാനുജ്ഞാം മഹേശ്വരാത് ൩൬.
ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച ശേഷം, എല്ലാവരും മഹേശ്വരനിൽ നിന്ന് അനുമതി വാങ്ങി—