യജ്ഞാദികാശ്ച യേ ധര്മാ വിനാ യസ്യാര്ചനം വൃഥാ ൩൩.
യാഗാദികൾ പോലുള്ള എല്ലാ കര്ത്തവ്യങ്ങളും, അവനെ ആരാധിക്കാതെ ചെയ്താൽ, അതെല്ലാം വ്യർത്ഥമാണ്.
ക്ഷോണീ രഥോ വിധിര്യംതാ ശരോഽഹം മന്ദരോ ധനുഃ ൩൩.
ഭൂമി രഥം, വിധി രഥസാരഥി, ഞാന് അമ്പ്, മന്ദരപർവ്വതം വില്ല്.
ആരാധനം തസ്യ കേചിദ്യോഗമാര്ഗേണ കുര്വതേ ൩൩.
ചിലർ യോഗമാർഗ്ഗം വഴി അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.
തസ്മാത്തസ്യാര്ചയേല്ലിംഗം ഭുക്തിമുക്തീ യ ഇച്ഛതി ൩൩.
ആത്മസുഖമോ മോക്ഷമോ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അവന്റെ ലിംഗം ആരാധിക്കണം.
അഭൂദ്യസ്യ പരിച്ഛേദേ നാലമാവാം ബഭൂവിവ ൩൩.
അവനെ അളക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അതിന് ഒരു അറ്റവും കണ്ടില്ല; ഞങ്ങൾ ഇരുവരും അതിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ എത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
തസ്മാല്ലിംഗമിതി പ്രോക്തം ദേവൈ രുദ്രസ്യ ധീമതഃ ൩൩.
അതിനാൽ, ദേവന്മാർ ബുദ്ധിമാൻ രുദ്രന്റെ ചിഹ്നമായി ലിംഗം പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ബ്രഹ്മാദിതൃണപര്യംതം തേനേദം തര്പിതം ജഗത് ൩൩.
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഒരു പുല്ല് വരെ ഈ ലോകം അതിനാൽ തൃപ്തി പ്രാപിക്കുന്നു.
തര്പിതം തേന വിശ്വം സ്യാത്സുധയാ പിതൃഭിഃ സമമ് ൩൩.
അതിനാൽ, പിതൃദേവതകളോടൊപ്പം ആമൃതം പോലെ, ഈ ലോകം മുഴുവൻ തൃപ്തിയോടെ നിറയുന്നു.
തേന സംപൂജിതം വിശ്വം സകലം നാത്ര സംശയഃ ൩൩.
അതിനാൽ, ഈ സർവ്വലോകം മുഴുവൻ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു — ഇതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല.
ഭോജിതം തേന വിശ്വം സ്യാല്ലിംഗസ്യൈവം ഫലം മഹത് ൩൩.
അതിനാൽ, ഈ ലോകം മുഴുവൻ പോഷിക്കപ്പെടുന്നു; ഇതാണ് ലിംഗത്തിന്റെ മഹത്തായ ഫലം.
ലിംഗസ്യ ക്രിയതേ യച്ച തത്സര്വം വിശ്വപ്രീതിദമ് ൩൩.
ലിംഗത്തിനായി ചെയ്യുന്നതെല്ലാം ഈ ലോകത്തിന് സന്തോഷം നൽകുന്നു.
സ സര്വപാപനിര്മുക്തോ രുദ്രലോകേ പ്രമോദതേ ൩൩.
അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, രുദ്രന്റെ ലോകത്ത് ആനന്ദിക്കുന്നു.
തച്ച സ്ഥാപയതോ ലിംഗം ശിവസ്യ ശുഭലക്ഷണമ് ൩൩.
അവൻ സ്ഥാപിക്കുന്ന ശിവലിംഗം ശുഭലക്ഷണങ്ങളോടെ നിലകൊള്ളുന്നു.
തഥൈവ സര്വജഗതാം മുഖം ലിംഗം ന സംശയഃ ൩൩.
അങ്ങനെ, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും ആധാരം ലിംഗമാണ് — ഇതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല.
അതീതം ച തഥാഗാമി കുലാനാം താരയേച്ഛതമ് ൩൩.
അവൻ ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ, കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതുമായ നൂറ് തലമുറകളെ രക്ഷിക്കുന്നു.
കൃതമായതനം ദദ്യാത്ക്രമാച്ഛതഗുണം ഫലമ് ൩൩.
അവൻ ക്ഷേത്രം പണിതാൽ, നൂറിരട്ടി ഫലം ക്രമമായി ലഭിക്കും.
ആകല്പാംതം രുദ്രലോകേ മോദതേ രുദ്രവത്സുഖീ ൩൩.
അവൻ കാലാന്ത്യം വരെ രുദ്രന്റെ ലോകത്ത് രുദ്രനെപ്പോലെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു.
തസ്മാദത്ര മഹാസേന ലിംഗം സ്ഥാപിതുമര്ഹസി ൩൩.
അതിനാൽ, മഹാസേന, നീ ഇവിടെ ലിംഗം സ്ഥാപിക്കണം.
തദ്ബ്രവീതു മഹാ സേന സ്വയം സാക്ഷീ മഹേശ്വരഃ ൩൩.
ഇത് മഹാസേനൻ തന്നെയാണ് പറയേണ്ടത്, കാരണം മഹേശ്വരൻ തന്നെ ഇതിന് നേരിട്ട് സാക്ഷിയാണ്.
മഹാദേവോ ഹ്യഥാലിംഗ്യ സ്കന്ദം വചനബ്രവീത് ൩൩.
അപ്പോൾ മഹാദേവൻ സ്കന്ദനെ അണിഞ്ഞു ചേർത്തു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
തേനാപി പരമാ പ്രീതിര്മമ ജാതാ തവോപരി ൩൩.
ഇതുകൊണ്ട്, നിന്നോടുള്ള എന്റെ പരമമായ സ്നേഹം ഉണർന്നിരിക്കുന്നു.
തത്ത്ഥാ നാന്യഥാ കിംചിദത്ര പ്രോക്തം ഹി വിഷ്ണുനാ ൩൩.
ഇങ്ങനെ, വിഷ്ണു ഇവിടെ മറ്റൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
നാവയോരംതരം കിംചിദ്ദീപയോരിവ സുവ്രത ൩൩.
നമ്മിൽ ഒരു വ്യത്യാസവും ഇല്ല, നല്ലവനേ, രണ്ട് വിളക്കുകൾക്കിടയിൽ വ്യത്യാസമില്ലാത്തതുപോലെ.
ഇതി സ്കന്ദ വിജാനാതി സ മദ്ഭക്തോന്യഥാ ന ഹി॥ ൩൩.
ഇങ്ങനെ സ്കന്ദൻ അറിയുന്നു; അവൻ എന്റെ ഭക്തനാണ്, വേറൊന്നുമല്ല.
ഏവമേവാസ്മി ജാനാമി ത്വാം ച വിഷ്ണും ച ശംകര॥ ൩൩.
അതു പോലെ തന്നെ, ഞാനും നിന്നെയും വിഷ്ണുവിനെയും അറിയുന്നു, ശങ്കരാ.
യച്ച ലിംഗകൃതേ പ്രാഹ ഹരിര്മാം ധര്മവത്സലഃ ൩൩.
ലിംഗം സംബന്ധിച്ച് ധർമ്മപ്രിയനായ ഹരി എന്നോട് പറഞ്ഞത്—
ലിംഗം സംസ്ഥാപയിഷ്യാമി സര്വപാപാ പഹം തതഃ ൩൩.
എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്ന ലിംഗം ഞാൻ സ്ഥാപിക്കും.
ദ്വിതീയം യത്ര നിഃസത്ത്വസത്യക്തഃ ശക്ത്യാഽസുരോഽഭവത് ൩൩.
രണ്ടാമത്തേതിൽ, ശക്തി ഉപേക്ഷിച്ചതിനാൽ അസുരൻ ശൂന്യനായിരുന്നത്—
ഇത്യുക്ത്വാ വിശ്വകര്മാണമാഹൂയ പ്രാഹ പാവകിഃ ൩൩.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, പാവകൻ വിശ്വകർമ്മനെ വിളിച്ചു.
വചനാദ്ബാഹുലേയസ്യ നിര്മമേ ദേവവര്ദ്ധകിഃ ൩൩.
ബാഹുലേയന്റെ കല്പനപ്രകാരം ദേവശില്പി അതു നിർമ്മിച്ചു.