തതഃ പുനഃ സ്കംദമാഹ പ്രഹൃഷ്ടഃ കേശവോഽരിഹാ ൩൨.
അതിനുശേഷം, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്ന കേശവൻ സന്തോഷത്തോടെ വീണ്ടും സ്കന്ദനോടു പറഞ്ഞു:
ക്രൌംചപര്വതമാദായ ദേവസംഘാന്പ്രബാധതേ ജഹി തം പാപസംകല്പം ക്രൌംചസ്ഥം ശക്തിവേഗതഃ॥ ൩൨.
അവൻ ക്രൗഞ്ചപർവതം എടുത്ത് ദേവഗണങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കുന്നു; നീ ആ ക്രൗഞ്ചയിൽ താമസിക്കുന്ന ദുഷ്ടചിന്തയുള്ളവനെ നിന്റെ ശക്തിയുടെ വേഗത്തിൽ സംഹരിക്ക.
തതഃ ക്രൌംചം മഹാതേജാ നാനാവ്യാലവിനാദിതമ് ൩൨.
അതിനുശേഷം, മഹാശക്തിയുള്ള സ്കന്ദൻ അനേകം പാമ്പുകളുടെ കുരലുകൾ മുഴങ്ങുന്ന ക്രൗഞ്ചപർവതത്തേക്കു സമീപിച്ചു.
തത്ര വ്യാലസഹസ്രാണി ദൈത്യകോട്യയുതം തഥാ ൩൨.
അവിടെ ആയിരക്കണക്കിന് പാമ്പുകളും കോടിയധികം ദാനവന്മാരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അദ്യാപി ഛിദ്രം തത്പാര്ഥ ക്രൌംചസ്യ പരിവര്തതേ॥ ൩൨.
പാർഥാ, ഇന്നും ആ ക്രൗഞ്ചപർവതത്തിലെ പൊട്ടൽ നിലനിൽക്കുന്നു.
യേന ഹംസാശ്ച ക്രൌംചാശ്ച മാനസായ പ്രയാംതി ച പ്രത്യായാതി മനഃ സാധോരാഹൃതം പ്രഹിതം തഥാ॥ ൩൨.
അതിനുവഴി ഹംസകളും ക്രൗഞ്ചപക്ഷികളും മാനസസരസ്സിലേക്ക് പോകുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ, സദ്ഭാവമുള്ളവരുടെ മനസ്സ് എവിടെയെങ്കിലും പോയാൽ പിന്നെ തിരിച്ചു വരുന്നു.
തതോ ഹരീംദ്രപ്രമുഖാഃ പ്രതുഷ്ടുവുര്നനൃതുശ്ച രംഭാപ്രമുഖാ വരാംഗനാഃ ൩൨.
അതിനുശേഷം, ഇന്ദ്രൻമുതൽ ദേവന്മാർ സ്കന്ദനെ സ്തുതിച്ചു; രംഭയെ മുന്നിൽ നിർത്തി ഉത്തമ സ്ത്രികൾ പാടിയും നൃത്തം ചെയ്തു.
തതസ്തം ഗിരിവര്ഷ്മാണം പതിതം വസുധോപരി ൩൩.
അതിനുശേഷം, വലിയ പർവതം ഭൂമിയിൽ വീണുകിടക്കുന്നത് അവർ കണ്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ ദേവാ വിസ്മിതാസ്തേ ജയം ജഗുസ്തഥാ മുഹുഃ ൩൩.
അത് കണ്ട ദേവന്മാർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു, വീണ്ടും വീണ്ടും ജയഘോഷം നടത്തി.
ഉത്ഥായ താരകോ ദൈത്യഃ കദാ ചിന്നോ നിഹംതി ചേത് ൩൩.
എപ്പോഴെങ്കിലും താൻ കൊല്ലപ്പെടുമോ എന്ന് താരകാസുരൻ എഴുന്നേറ്റ് വിചാരിച്ചു.
ആസീദ്ദീനമനാഃ പാര്ഥ ശുശോച ച മഹാമതിഃ ൩൩.
അവൻ വിഷാദഭാവത്തോടെ, പാർഥാ, ദുഃഖിച്ചു.
ശോച്യം പാതകിനം മാം ച സംസ്തുവധ്വം കഥം സുരാഃ ൩൩.
ദേവന്മാരേ, ദുഃഖവും നാശവും അർഹിക്കുന്ന പാപിയെ നിങ്ങൾ എങ്ങനെ സ്തുതിക്കുന്നു?
സ തു രുദ്രാംശജഃ പ്രോക്തസ്തസ്യ ദ്രുഹ്യന്ന രുദ്രഁവത് ൩൩.
രുദ്രന്റെ ഭാഗമായവൻ അവനോടും രുദ്രനോടു ചെയ്യുന്നതുപോലെ ദ്രോഹം ചെയ്യുന്നു.
വീരം ഹി പുരുഷം ഹത്വാ ഗോസഹസ്രേണ മുച്യതേ ൩൩.
ഒരു വീരനായ മനുഷ്യനെ കൊല്ലുമ്പോൾ ആയിരം പശുക്കൾ കൊടുത്താൽ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.
പാപശീലസ്യ ഹനനേ ദോഷോ യദ്യപി നാസ്തി ച ൩൩.
പാപം ചെയ്യുന്നവനെ കൊല്ലുന്നതിൽ പാപം ഇല്ലെങ്കിലും,
തദഹം ശ്രോതുമിച്ഛാമി പ്രായാശ്ചിത്തം ച കിംചന ൩൩.
അതുകൊണ്ട്, അതിന് എന്തെങ്കിലും പ്രായശ്ചിത്തം ഉണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഇതി സംശോചതസ്തസ്യ ശിവപുത്രസ്യ ധീമതഃ ൩൩.
ശിവപുത്രനായ ധീരൻ ഇങ്ങനെ ദുഃഖിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ,
ശ്രുതിഃ സ്മൃതിശ്ചേതിഹാസാഃ പുരാണം ച ശിവാത്മജ ൩൩.
ശിവപുത്രാ, വേദം, സ്മൃതി, ഇതിഹാസങ്ങൾ, പുരാണം—all ഈവയും,
സ്വപ്രാണാന്യഃ പരപ്രാണൈഃ പ്രപുഷ്ണാത്യഘൃണഃ പുമാന് ൩൩.
മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവൻ ഉപയോഗിച്ച് സ്വന്തം ജീവൻ നിലനിർത്തുന്ന ദയയില്ലാത്ത മനുഷ്യൻ,
അന്നാദേ ഭ്രൂണഹാ മാര്ഷ്ടി പത്യൌ ഭാര്യാ പചാരിണീ ൩൩.
അന്നം കഴിക്കുന്നവൻ, ഗർഭഹത്യ ചെയ്യുന്നവൻ, ഭർത്താവിനോടു വിശ്വാസം ഇല്ലാത്ത ഭാര്യ—
പാപിനം പുരുഷം യോ ഹി സമര്ഥോ ന നിഹംതി ച ൩൩.
പാപി എന്നറിയുന്നവനെ കൊല്ലാൻ കഴിയുമ്പോഴും കൊല്ലാത്തവൻ,
പാപിനോ യദി വധ്യംതേ നൈവ പാലനസംസ്ഥിതൈഃ ൩൩.
പാലനത്തിനായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവർ പാപികളെ കൊല്ലുന്നില്ലെങ്കിൽ,
കഥം യജ്ഞാശ്ച വേദാശ്ച വര്തതേ വിശ്വധാരകാഃ ൩൩.
അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ, യജ്ഞങ്ങളും വേദങ്ങളും, ലോകം നിലനിർത്തുന്നവ, എങ്ങനെ തുടരും?
അഥ ചേദ്രുദ്രഭക്തേഷു ബഹുമാനസ്തവ പ്രഭോ ൩൩.
പ്രഭോ, നിന്റെ മനസ്സിൽ രുദ്രഭക്തന്മാരോടു വലിയ ആദരം ഉണ്ടെങ്കിൽ,
ആജന്മസംഭവൈഃ പാപൈഃ പുമാന്യേന വിമുച്യതേ ൩൩.
അതു കൊണ്ട് മനുഷ്യൻ ജനനത്തോടു കൂടി വന്ന പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
കൃതേ പാപേഽനുതാപോ വൈ യസ്യ സ്കന്ദ പ്രജായതേ ൩൩.
സ്കന്ദാ, പാപം ചെയ്തശേഷം ആര്ക്ക് അനുതാപം ഉണ്ടാകുന്നു,
ന യസ്യാലമപി ബ്രഹ്മാമഹിമാനം വിവര്ണിതുമ് ൩൩.
ബ്രഹ്മാവിന്റെ മഹത്വം പൂർണ്ണമായി വിവരിക്കാൻ ആര്ക്കും കഴിയില്ല.
അകാംഡേ യച്ച ബ്രഹ്മാംഡക്ഷയോദ്യുക്തം ഹലാഹലമ് ൩൩.
യുഗാന്തത്തിൽ ബ്രഹ്മാണ്ഡം നശിപ്പിക്കാൻ തയ്യാറാക്കിയ വിഷം,
ദുഃഖതാംഡവദീനോഽഭൂദണ്ഡസംകീര്ണമാനസഃ ൩൩.
ലോകം മുഴുവൻ ദുഃഖത്തിൽ ആകുമ്പോൾ, അവന്റെ മനസ്സ് അതിനാൽ കുഴഞ്ഞു.
വിയദ്വ്യാപീ സുരസരിത്പ്രവാഹോ വിപ്രുഷാകൃതിഃ ൩൩.
ആകാശം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവൻ, ദൈവനദിയുടെ ഒഴുക്കുപോലെയുള്ള രൂപം, ജലബിന്ദുവിനെപ്പോലെയും.