ധാവതശ്ചാപി കല്പാംതം രുദ്രകല്പസ്യ തസ്യ യാഃ ൩൨.
അവൻ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കേ, ഒരു രുദ്രകല്പം മുഴുവൻ ലോകങ്ങൾ നടുങ്ങി.
തതോംഽതരിക്ഷേ വാചശ്ച പ്രോചുഃ സിദ്ധാഃ സ്വയം തദാ ൩൨.
അപ്പോൾ ആകാശത്ത് സിദ്ധന്മാർ തന്നെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
അനാദൃത്യേവ തദ്വാക്യം ബ്രുവന്നാന്യത്കരോമ്യഹമ് ൩൨.
അവരുടെ വാക്കുകൾ അവഗണിച്ച്, അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ വേറൊന്ന് ചെയ്യും.'
ഉവാച വാചം സാധൂംശ്ച യത്നാത്പാലയതാം ഫലമ് ൩൨.
അവൻ നല്ലവർക്കു പറഞ്ഞു: 'ശ്രമിച്ച് സംരക്ഷിക്കുന്നവർക്കാണ് ഫലം ലഭിക്കുക.'
അഥാപശ്യന്മഹാസേനോ രുദ്രം യാംതം ച താരകമ് ൩൨.
അപ്പോൾ മഹാസേനൻ രുദ്രനും താരകനും പുറപ്പെടുന്നത് കണ്ടു.
ജഗച്ച ക്ഷുബ്ധമത്യര്ഥം സ്വാം പ്രതിജ്ഞാം പുരാ കൃതാമ് ൩൨.
ലോകം അതീവ കലങ്ങിപ്പോയി, മുമ്പ് എടുത്ത പ്രതിജ്ഞ ഓർത്തു.
ആകാശവാണീം ശ്രൃണ്വംശ്ച കിം സ്കന്ദ ത്വം വിഷീദസീ ൩൨.
'എന്തുകൊണ്ട്, സ്കന്ദ, നീ നിരാശനാകുന്നു?' എന്ന ആകാശവാണി കേട്ടു.
സ്ഥാപയേര്ലിഗമീശസ്യ മോക്ഷോ ഹത്യാശതൈരപി ൩൨.
ഇശ്വരന്റെ ലിംഗം സ്ഥാപിക്കൂ; നൂറു കൊലപാതകങ്ങൾ ചെയ്താലും മോക്ഷം ലഭിക്കും.
അഥോത്പ്ലുത്യ മയൂരാത്സ പ്രഹസന്നിവ കേശവമ് ൩൨.
അപ്പോൾ മയൂരത്തിൽ നിന്ന് ചാടിയ_skanda, കേശവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
ജാനാമി ത്വാമഹം വിഷ്ണോ മഹാബുദ്ധിപരാക്രമമ് ൩൨.
നീ വലിയ ബുദ്ധിയും വീര്യവും ഉള്ള വിഷ്ണുവാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം.
ത്വമേവ ഹംതാ ദൈത്യാനാം ദേവാനാം പരിപാലകഃ ൩൨.
അസുരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നതും ദേവന്മാരെ രക്ഷിക്കുന്നതും നീയത്രേ.
ക്ഷണാര്ധം പശ്യ മേ വീര്യം ഭാസ്കരോ ലോഹിതായതേ ൩൨.
അരക്ഷണം മാത്രം എന്റെ വീര്യം കാണൂ; സൂര്യൻ ചുവപ്പായി മാറുന്നു.
വിരോഷോഽഭൂത്തമാലിംഗ്യ വചനം കേശവോഽബ്രവീത് ൩൨.
അവനെ അണച്ച് കേശവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
സ്മരാത്മാനം യദര്ഥം ത്വമുത്പന്നോഽസി മഹേശ്വരാത് സുരവിപ്രകൃതേ ജന്മ ജീവിതം ച മഹാത്മനാമ്॥ ൩൨.
നീ മഹേശ്വരനിൽ നിന്ന് ജനിച്ചതിന്റെ ഉദ്ദേശം ഓർക്കൂ; മഹാത്മാക്കളുടെ ജനനവും ജീവനും ദേവന്മാരുടെ കലഹത്തിനായാണ്.
രുദ്രസ്യ ദേവ്യാ ഗംഗായാഃ കൃത്തികാനാം ച തേജസാ സാധൂനാം ച കൃതേ യസ്യ ധനം വീര്യം ച സംപദഃ॥ ൩൨.
രുദ്രന്റെയും ദേവിയുടെയും ഗംഗയുടെയും കൃത്തികകളുടെയും തേജസ്സിൽ നിന്നുമാണ്, നല്ലവർക്കുവേണ്ടി അവന്റെ ധനവും വീര്യവും ഐശ്വര്യവും.
സഫലം തസ്യ തത്സര്വം നാന്യഥാ രുദ്രനംദന॥ ൩൨.
അവന്റെ എല്ലാം ഫലപ്രദമാണ്, മറ്റൊന്നുമല്ല, രുദ്രപുത്രാ.
അദ്യ ധര്മശ്ച ദേവാശ്ച ഗാവഃ സാധ്യാശ്ച ബ്രാഹ്മണാഃ ൩൨.
ഇന്ന് ധർമ്മവും ദേവന്മാരും പശുക്കളും സാദ്ധ്യന്മാരും ബ്രാഹ്മണന്മാരും—all ഇവർക്ക് സംഭവിക്കുന്നു.
യാ ഗതിഃ ശിവത്യാഗേന ത്വത്ത്യാഗേന ച കേശവ ൩൨.
ശിവനെ ഉപേക്ഷിച്ചും നിന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചും ലഭിക്കുന്ന അവസ്ഥ, കേശവ, അതാണ് ഇപ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നത്.
യാ ഗതിഃ ശ്രുതിത്യാഗേന സാധ്വീ ഭാര്യാതിപീഡനാത് നിഷ്ഠുരസ്യ ഗതിര്യാ ച താം ഗതിം യാമി കേശവ॥ ൩൨.
വേദങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചും നല്ല ഭാര്യയെ പീഡിപ്പിച്ചും ക്രൂരതയോടെ ജീവിച്ചവർക്കു കിട്ടുന്ന അവസ്ഥ, കേശവ, ഞാൻ അതിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.
ഇത്യുക്തേ സുമഹാന്നാദഃ സംപ്രജജ്ഞേ ദിവൌകസാമ് ൩൨.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദേവലോകവാസികൾക്കിടയിൽ വലിയൊരു ശബ്ദം ഉയർന്നു.
തതസ്താര്ക്ഷഅയം സമാരുദ്യ ഹരിസ്തസ്മിന്മഹാരണേ ൩൨.
അതിനുശേഷം ഹരി, ഗരുഡനിൽ കയറി, ആ മഹാവനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
ലോഹിതാംബരസംവീതോ ലോഹിതസ്രഗ്വിഭൂഷണഃ ൩൨.
ചുവപ്പുനിറമുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ചുവപ്പു പുഷ്പമാലകളും ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞ്,
ഭുജേന തോലയഞ്ഛക്തിം സര്വഭൂതാനി കമ്പയന് ൩൨.
അവൻ തന്റെ കൈയിൽ ആയുധം ഉയർത്തി, എല്ലാ ജീവികളും വിറയച്ചു.
തിഷ്ഠതിഷ്ഠ സുദുര്ബുദ്ധേ ജീവിതം തേ മയി സ്ഥിതമ് ൩൨.
നില്ക്കു, നില്ക്കു, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനേ! നിന്റെ ജീവൻ എന്റെ കൈയിലാണ്.
യത്തേ സുനിഷ്ഠുരത്വം ച ധര്മേ ദേവേഷു ഗോഷു ച ൩൨.
നീ ധർമ്മത്തോടും ദേവന്മാരോടും പശുക്കളോടും കാണിച്ച അത്യന്തം ക്രൂരത—
ഏവമുക്തേ ഗുഹേനാഥ നിവൃത്തസ്യാസ്യ ഭാരത ൩൨.
ഇങ്ങനെ ഗുഹൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഭാരതാ, അവൻ പിന്മാറി.
തേജസാ ഭാസയംതീ തമധ ഊര്ധ്വം ദിശോ ദശ ൩൨.
അവന്റെ തേജസാൽ ആ സ്ഥലം മുഴുവൻ, മുകളിലെയും താഴെയെയും പത്ത് ദിക്കുകളും പ്രകാശിച്ചു.
അഹം ശക്തിര്ഗുഹാഖ്യാതാ ഭൂതലേഷു സദാ സ്ഥിതാ ൩൨.
ഞാൻ ഗുഹ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ശക്തിയാണ്, ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ജീവികളിലും എപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നവൾ.
സുരേഷു സര്വേഷു വസാമി ചാഹം വിപ്രേഷു ശാസ്ത്രാര്ഥരതേഷു ചാഹമ് ൩൨.
എല്ലാ ദേവന്മാരിലും ഞാൻ വസിക്കുന്നു, ശാസ്ത്രത്തിന്റെ അർത്ഥത്തിൽ ആസ്വാദനമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരിലും ഞാൻ ഉണ്ടു.
തദസ്യ പുണ്യസംഘസ്യ സംപ്രാപ്തോദ്യാവധിര്ഗുഹ ൩൨.
ഇങ്ങനെ, ഗുഹ, ഈ പുണ്യസംഘം സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അതിരിൽ എത്തി.