ദംഡം യമാദുപാദായ മൂര്ധ്ന്യാഹത്യ ന്യപാതയത് ൩൨.
യമന്റെ ദണ്ഡം എടുത്ത് തലയിൽ അടിച്ചു താഴെ വീഴ്ത്തി.
വരുണാത്പാശമാദായ തേന ബദ്ധാ ന്യപാതയത് ൩൨.
വരുണന്റെ പാശം പിടിച്ചു അതുകൊണ്ട് കെട്ടി താഴെ വീഴ്ത്തി.
ഫൂല്കാരൈരുദ്ധതം വഹ്നിം ശമയാമാസ താരകഃ ൩൨.
താരകൻ വായ് വീശി കത്തിയ തീ അണച്ചു.
ശൂലൈരേവ തഥാ രുദ്രാഃ സാധ്യാശ്ച ധനുഷാര്ദിതാഃ ൩൨.
അതുപോലെ, രുദ്രന്മാരും സാദ്ധ്യന്മാരും അമ്പും കുന്തവും കൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ടു.
രേണുനാച്ഛാദ്യ ചംദ്രാര്കൌ വല്മീകസ്ഥാവിവേക്ഷിതൌ ൩൨.
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും പൊടിയാൽ മൂടി, അവയെ കിടങ്ങിൽപോലെയും തിരിച്ചറിയാനാവാതെ ചെയ്തു.
സവിഷാശ്ച കൃതാ നാഗാ നിര്വിഷാഃ പാദകുട്ടനൈഃ ൩൨.
പാമ്പുകൾക്ക് വിഷം ഉണ്ടാക്കി, വിഷമില്ലാത്തവയെ കാൽകൊണ്ട് ചവിട്ടി നശിപ്പിച്ചു.
ഏവം തദ്ദേവസൈന്യം ച ഹാഹാഭൂതമചേതനമ് ൩൨.
ഇങ്ങനെ ദേവസൈന്യം മുഴുവൻ ഭയത്താൽ ജീവൻ ഇല്ലാതെ ബോധംകെട്ടുപോയി.
തതശ്ചാംതര്ദധേ സദ്യഃ പ്രഹസന്നിവ കേശവഃ ൩൨.
അപ്പോൾ തന്നെ, ഹസിച്ചുപോലെ, കേശവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി.
അപശ്യംസ്താരകോ വിഷ്ണും പുനര്വൃഷഭവാ ഹനമ് ൩൨.
താരകൻ വിഷ്ണുവിനെ കാണാനായില്ല, പക്ഷേ വീണ്ടും കാളയുടെ മകനായ വധകനെ കണ്ടു.
അചിരാംശുരിവാലക്ഷ്യോ ലക്ഷ്യോഥ ഭഗവാന്ഹരിഃ ൩൨.
ഭഗവാൻ ഹരി ഒരു ക്ഷണികമായ കിരണമായി ദൃശ്യമാകുകയും, പിന്നെ ലക്ഷ്യമായിത്തീരുകയും ചെയ്തു.
പലായധ്വമഹോ ദേവാഃ ശക്തിശ്ചേദ്വഃ പലായിതുമ് ൩൨.
ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾക്ക് കഴിയുമെങ്കിൽ ഓടി രക്ഷപ്പെടൂ!
കിം ന ശ്രുതഃ പുരാ ഗീതഃ ശ്ലോകഃ സ്വായംഭുവേന യഃ അപസ്മാരീഷു ചൈവാപി സര്വേ തേ സംശയം ഗതാഃ॥ ൩൨.
സ്വയമ്പുവു പാടിയ പഴയ ശ്ലോകം നിങ്ങൾ കേട്ടില്ലേ? അപസ്മാര ബാധിതരായ എല്ലാവരും സംശയത്തിലായി.
പ്രത്യക്ഷം തദിദം സര്വമാധുനാ ചാത്ര ദൃസ്യതേ॥ ൩൨.
ഇവയെല്ലാം ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ കണ്ണിന് മുന്നിൽ വ്യക്തമായി കാണാം.
അജ്ഞാസിഷ്മ പുരൈവൈതദ്രുദ്രഭക്തം ന ഹംത്യസൌ ൩൨.
ഇത് മുമ്പേ തന്നെ ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരുന്നു: രുദ്രഭക്തനെ കൊല്ലാൻ കഴിയില്ല.
അഥൈഷ യദി ദൈത്യേംദ്രം ന നിഹംതി കുബുദ്ധിമാന് ൩൨.
ഇവൻ ദൈത്യാധിപതിയെ കൊല്ലാതെ ഇരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനാണ്.
അദ്യ മേ വിപുലം ബാഹ്വോര്ബലം പശ്യത ദൈത്യാധമം നാശയാമി മുഷ്ടിനൈകേന പശ്യത॥ ൩൨.
ഇന്ന് എന്റെ കൈകളുടെ വലിയ ശക്തി കാണൂ; ഞാൻ ഒരു മുഷ്ടിയാൽ ഈ ദുഷ്ട ദൈത്യനെ നശിപ്പിക്കും—നോക്കൂ!
മയാ ഹി ദക്ഷിണോ ബാഹുര്ദത്തശ്ച ഭവതാം സദാ ൩൨.
എന്റെ വലതുകൈ എപ്പോഴും നിങ്ങളെക്കായി നൽകിയതാണല്ലോ.
യേംഽബരേ യേ ച പാതാലേ ഭുവി യേ ച മഹാസുരാഃ ൩൨.
ആകാശത്തുള്ളവരും പാതാളത്തുള്ളവരും ഭൂമിയിലുള്ളവരും മഹാസുരന്മാരും എല്ലാം.
ഏവമുക്താ ജഗന്നാഥോ മുഷ്ടിമുദ്യമ്യ ദക്ഷിണമ് ൩൨.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ലോകനാഥൻ തന്റെ വലതുകൈയിലൊരു മുത്തി ഉയർത്തി.
തസ്മിന്ധാവതി ഗോവിംദേ ചചാല ഭുവനത്രയമ് ൩൨.
ഗോവിന്ദൻ ഓടിയപ്പോൾ മൂന്നു ലോകങ്ങളും വിറച്ചു.
ധാവതശ്ചാപി കല്പാംതം രുദ്രകല്പസ്യ തസ്യ യാഃ ൩൨.
അവൻ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കേ, ഒരു രുദ്രകല്പം മുഴുവൻ ലോകങ്ങൾ നടുങ്ങി.
തതോംഽതരിക്ഷേ വാചശ്ച പ്രോചുഃ സിദ്ധാഃ സ്വയം തദാ ൩൨.
അപ്പോൾ ആകാശത്ത് സിദ്ധന്മാർ തന്നെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
അനാദൃത്യേവ തദ്വാക്യം ബ്രുവന്നാന്യത്കരോമ്യഹമ് ൩൨.
അവരുടെ വാക്കുകൾ അവഗണിച്ച്, അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ വേറൊന്ന് ചെയ്യും.'
ഉവാച വാചം സാധൂംശ്ച യത്നാത്പാലയതാം ഫലമ് ൩൨.
അവൻ നല്ലവർക്കു പറഞ്ഞു: 'ശ്രമിച്ച് സംരക്ഷിക്കുന്നവർക്കാണ് ഫലം ലഭിക്കുക.'
അഥാപശ്യന്മഹാസേനോ രുദ്രം യാംതം ച താരകമ് ൩൨.
അപ്പോൾ മഹാസേനൻ രുദ്രനും താരകനും പുറപ്പെടുന്നത് കണ്ടു.
ജഗച്ച ക്ഷുബ്ധമത്യര്ഥം സ്വാം പ്രതിജ്ഞാം പുരാ കൃതാമ് ൩൨.
ലോകം അതീവ കലങ്ങിപ്പോയി, മുമ്പ് എടുത്ത പ്രതിജ്ഞ ഓർത്തു.
ആകാശവാണീം ശ്രൃണ്വംശ്ച കിം സ്കന്ദ ത്വം വിഷീദസീ ൩൨.
'എന്തുകൊണ്ട്, സ്കന്ദ, നീ നിരാശനാകുന്നു?' എന്ന ആകാശവാണി കേട്ടു.
സ്ഥാപയേര്ലിഗമീശസ്യ മോക്ഷോ ഹത്യാശതൈരപി ൩൨.
ഇശ്വരന്റെ ലിംഗം സ്ഥാപിക്കൂ; നൂറു കൊലപാതകങ്ങൾ ചെയ്താലും മോക്ഷം ലഭിക്കും.
അഥോത്പ്ലുത്യ മയൂരാത്സ പ്രഹസന്നിവ കേശവമ് ൩൨.
അപ്പോൾ മയൂരത്തിൽ നിന്ന് ചാടിയ_skanda, കേശവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
ജാനാമി ത്വാമഹം വിഷ്ണോ മഹാബുദ്ധിപരാക്രമമ് ൩൨.
നീ വലിയ ബുദ്ധിയും വീര്യവും ഉള്ള വിഷ്ണുവാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം.