ഉമയാ സഹ സംത്യക്ത്വാ രഥം വൃഷഭമാവഹത് ൩൨.
ഉമയോടൊപ്പം രഥം ഉപേക്ഷിച്ച്, അവന് കാളയെ കയറി.
തതസ്തം ശതസിംഹം ച രഥം രുദ്രേണ നിര്മിതമ് ൩൨.
അപ്പുറം, രുദ്രന് ഉണ്ടാക്കിയ നൂറ് സിംഹങ്ങളുള്ള രഥം അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി.
ശൂലപാശുപതാദീനി സഹസോപസ്ഥിതാനി ച ൩൨.
ശൂലം, പാശുപതം തുടങ്ങിയ ആയുധങ്ങള് അപ്രത്യക്ഷമായി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തതഃ സ്വവംചിതം ജ്ഞാത്വാ രുദ്രേണാത്മാനമീര്ഷ്യയാ ൩൨.
രുദ്രന് തനിക്കു വഞ്ചന ചെയ്തുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, അവന് അസൂയയോടെ നിറഞ്ഞു.
തതോ ജനാര്ദനോഽധാവച്ചക്രമുദ്യമ്യ വേഗതഃ ൩൨.
അപ്പോള് ജനാര്ദ്ദനന് വേഗത്തില് ചക്രം ഉയര്ത്തി മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു.
ഗദാം ധനേശ്വരഃ ക്രുദ്ധഃ പാശം ച വരുണോ നദന് വായുര്മഹാംകുശം ഘോരം ശക്തിം വഹ്നിര്മഹാപ്രഭാമ്॥ ൩൨.
കോപിച്ച ധനേശ്വരന് ഗദയും, വരുണന് ഉച്ചത്തില് വിളിച്ച് പാശവും, വായു ഭയങ്കരമായ വലിയങ്കുശവും, അഗ്നി പ്രകാശമുള്ള ശക്തിയും എടുത്തു.
നിര്ഋതിര്നിശിതം ഖഡ്ഗം രുദ്രാഃ ശൂലാനി കോപിതാഃ ൩൨.
നിരൃതി മൂര്ച്ചയുള്ള വാളും, കോപിച്ച രുദ്രന്മാര് ശൂലങ്ങളും എടുത്തു.
വിശ്വേദേവാശ്ച മുസലം ചംദ്രാര്കൌ സ്വപ്രഭാമപി ൩൨.
വിശ്വദേവന്മാര് ഉലകയും, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും തങ്ങളുടെ പ്രകാശവും എടുത്തു.
ഹിമാദ്രി പ്രമുഖാശ്ചാപി സമുദ്യമ്യ മഹീധരാന് ൩൨.
ഹിമാലയം മുതലായ വലിയ പര്വ്വതങ്ങള് വലിയ മലശിഖരങ്ങള് ഉയര്ത്തി.
നിവൃത്തഃ സഹസാ പാര്ഥ മഹാഗജ ഇവോന്നദന് ൩൨.
പാര്ത്ഥാ, വലിയാനയാനപോലെ ഉച്ചത്തില് മുഴക്കി, അവന് പെട്ടെന്ന് പിന്വാങ്ങി.
ദംഡം യമാദുപാദായ മൂര്ധ്ന്യാഹത്യ ന്യപാതയത് ൩൨.
യമന്റെ ദണ്ഡം എടുത്ത് തലയിൽ അടിച്ചു താഴെ വീഴ്ത്തി.
വരുണാത്പാശമാദായ തേന ബദ്ധാ ന്യപാതയത് ൩൨.
വരുണന്റെ പാശം പിടിച്ചു അതുകൊണ്ട് കെട്ടി താഴെ വീഴ്ത്തി.
ഫൂല്കാരൈരുദ്ധതം വഹ്നിം ശമയാമാസ താരകഃ ൩൨.
താരകൻ വായ് വീശി കത്തിയ തീ അണച്ചു.
ശൂലൈരേവ തഥാ രുദ്രാഃ സാധ്യാശ്ച ധനുഷാര്ദിതാഃ ൩൨.
അതുപോലെ, രുദ്രന്മാരും സാദ്ധ്യന്മാരും അമ്പും കുന്തവും കൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ടു.
രേണുനാച്ഛാദ്യ ചംദ്രാര്കൌ വല്മീകസ്ഥാവിവേക്ഷിതൌ ൩൨.
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും പൊടിയാൽ മൂടി, അവയെ കിടങ്ങിൽപോലെയും തിരിച്ചറിയാനാവാതെ ചെയ്തു.
സവിഷാശ്ച കൃതാ നാഗാ നിര്വിഷാഃ പാദകുട്ടനൈഃ ൩൨.
പാമ്പുകൾക്ക് വിഷം ഉണ്ടാക്കി, വിഷമില്ലാത്തവയെ കാൽകൊണ്ട് ചവിട്ടി നശിപ്പിച്ചു.
ഏവം തദ്ദേവസൈന്യം ച ഹാഹാഭൂതമചേതനമ് ൩൨.
ഇങ്ങനെ ദേവസൈന്യം മുഴുവൻ ഭയത്താൽ ജീവൻ ഇല്ലാതെ ബോധംകെട്ടുപോയി.
തതശ്ചാംതര്ദധേ സദ്യഃ പ്രഹസന്നിവ കേശവഃ ൩൨.
അപ്പോൾ തന്നെ, ഹസിച്ചുപോലെ, കേശവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി.
അപശ്യംസ്താരകോ വിഷ്ണും പുനര്വൃഷഭവാ ഹനമ് ൩൨.
താരകൻ വിഷ്ണുവിനെ കാണാനായില്ല, പക്ഷേ വീണ്ടും കാളയുടെ മകനായ വധകനെ കണ്ടു.
അചിരാംശുരിവാലക്ഷ്യോ ലക്ഷ്യോഥ ഭഗവാന്ഹരിഃ ൩൨.
ഭഗവാൻ ഹരി ഒരു ക്ഷണികമായ കിരണമായി ദൃശ്യമാകുകയും, പിന്നെ ലക്ഷ്യമായിത്തീരുകയും ചെയ്തു.
പലായധ്വമഹോ ദേവാഃ ശക്തിശ്ചേദ്വഃ പലായിതുമ് ൩൨.
ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾക്ക് കഴിയുമെങ്കിൽ ഓടി രക്ഷപ്പെടൂ!
കിം ന ശ്രുതഃ പുരാ ഗീതഃ ശ്ലോകഃ സ്വായംഭുവേന യഃ അപസ്മാരീഷു ചൈവാപി സര്വേ തേ സംശയം ഗതാഃ॥ ൩൨.
സ്വയമ്പുവു പാടിയ പഴയ ശ്ലോകം നിങ്ങൾ കേട്ടില്ലേ? അപസ്മാര ബാധിതരായ എല്ലാവരും സംശയത്തിലായി.
പ്രത്യക്ഷം തദിദം സര്വമാധുനാ ചാത്ര ദൃസ്യതേ॥ ൩൨.
ഇവയെല്ലാം ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ കണ്ണിന് മുന്നിൽ വ്യക്തമായി കാണാം.
അജ്ഞാസിഷ്മ പുരൈവൈതദ്രുദ്രഭക്തം ന ഹംത്യസൌ ൩൨.
ഇത് മുമ്പേ തന്നെ ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരുന്നു: രുദ്രഭക്തനെ കൊല്ലാൻ കഴിയില്ല.
അഥൈഷ യദി ദൈത്യേംദ്രം ന നിഹംതി കുബുദ്ധിമാന് ൩൨.
ഇവൻ ദൈത്യാധിപതിയെ കൊല്ലാതെ ഇരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനാണ്.
അദ്യ മേ വിപുലം ബാഹ്വോര്ബലം പശ്യത ദൈത്യാധമം നാശയാമി മുഷ്ടിനൈകേന പശ്യത॥ ൩൨.
ഇന്ന് എന്റെ കൈകളുടെ വലിയ ശക്തി കാണൂ; ഞാൻ ഒരു മുഷ്ടിയാൽ ഈ ദുഷ്ട ദൈത്യനെ നശിപ്പിക്കും—നോക്കൂ!
മയാ ഹി ദക്ഷിണോ ബാഹുര്ദത്തശ്ച ഭവതാം സദാ ൩൨.
എന്റെ വലതുകൈ എപ്പോഴും നിങ്ങളെക്കായി നൽകിയതാണല്ലോ.
യേംഽബരേ യേ ച പാതാലേ ഭുവി യേ ച മഹാസുരാഃ ൩൨.
ആകാശത്തുള്ളവരും പാതാളത്തുള്ളവരും ഭൂമിയിലുള്ളവരും മഹാസുരന്മാരും എല്ലാം.
ഏവമുക്താ ജഗന്നാഥോ മുഷ്ടിമുദ്യമ്യ ദക്ഷിണമ് ൩൨.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ലോകനാഥൻ തന്റെ വലതുകൈയിലൊരു മുത്തി ഉയർത്തി.
തസ്മിന്ധാവതി ഗോവിംദേ ചചാല ഭുവനത്രയമ് ൩൨.
ഗോവിന്ദൻ ഓടിയപ്പോൾ മൂന്നു ലോകങ്ങളും വിറച്ചു.