ഏകാ ജീവാത്മികാ തത്ര പ്രത്യക്ഷാ ച തഥാപരാ ൩൨.
അവിടെ ഒരു ജീവാത്മാവുണ്ട്, ഒരു പ്രകടമായതും മറ്റൊന്ന് അപ്രകടമായതുമാണ്.
ഭക്തോ രുദ്രോ കൃപാവാംശ്ച ജംതുഷ്വേവ ഹരവ്രതഃ ൩൨.
രുദ്രൻ ദയയുള്ള ഭക്തനാണ്, ഹരന്റെ വ്രതം പാലിച്ച് സകല ജീവികളിലും നിലകൊള്ളുന്നു.
ജഹി നൈവാത്ര പശ്യാമി ദോഷം കംചന തേ പ്രഭോ ൩൨.
അടിക്കൂ, പ്രഭോ, ഇവിടെ ഞാന് ഒരു തെറ്റും കാണുന്നില്ല.
ഹംതും ന കുരുതേ ബുദ്ധിം രുദ്രഭക്ത ഇതി സ്മരന് ൩൨.
അവന് രുദ്രഭക്തനാണെന്ന് ഓര്ത്തു, കൊല്ലാന് മനസ്സില്ലാതിരിക്കുന്നു.
പ്രാഹ ചൈവം സുദുര്ബുദ്ധേ ഹന്മി ത്വാം പശ്യ മേ ബലമ് ഹത്വാ ത്വാമദ്യ സര്വാംസ്താംശ്ഛേത്സ്യേ പശ്യാദ്യ മേ ബലമ്॥ ൩൨.
അവന് അത്യന്തം മൂഢനോടു പറഞ്ഞു: 'ഞാന് നിന്നെ കൊല്ലും — എന്റെ ശക്തി കാണൂ! ഇന്നത്തെ ദിവസം നിന്നെ കൊല്ലി, അവരെല്ലാവരെയും നശിപ്പിക്കും; ഇന്ന് എന്റെ ശക്തി കാണൂ!'
ദൈത്യേംദ്ര തവ ചാസ്മാഭിഃ കിമഹോ ശ്രൃണു സത്യതാമ്॥ ൩൨.
ദൈത്യാധിപാ, ഞങ്ങളില് നിന്നു യഥാര്ത്ഥം എന്താണെന്നു കേള്ക്കൂ.
രഥേ യ ഏഷ ശര്വോഽയം ഹതേഽസ്മിന്സകലം ഹതമ് ൩൨.
ആ രഥത്തില് ഇരിക്കുന്നവന് ശര്വ്വനാണ്; അവനെ കൊല്ലുകയാണെങ്കില് എല്ലാം നശിക്കും.
അഭിസൃത്യ സ ജഗ്രാഹ രുദ്രസ്യ രഥകൂബരമ് ൩൨.
അവന് ഓടിയെത്തി രുദ്രന്റെ രഥത്തിന്റെ കൂവരം പിടിച്ചു.
രേസതൂ രോദസീ തൂര്ണം മുമുഹുശ്ച മഹര്ഷയഃ ൩൨.
ആകാശവും ഭൂമിയും വേഗത്തില് മുഴങ്ങുകയും മഹർഷിമാര് അത്ഭുതപ്പെട്ടു പോകുകയും ചെയ്തു.
ആസീച്ച നിശ്ചിതം തേഷാം ജിതമസ്മാഭിരിത്യുത ൩൨.
അവരില് ഉറപ്പായി: 'ഞങ്ങള് തോറ്റു' എന്ന്.
ഉമയാ സഹ സംത്യക്ത്വാ രഥം വൃഷഭമാവഹത് ൩൨.
ഉമയോടൊപ്പം രഥം ഉപേക്ഷിച്ച്, അവന് കാളയെ കയറി.
തതസ്തം ശതസിംഹം ച രഥം രുദ്രേണ നിര്മിതമ് ൩൨.
അപ്പുറം, രുദ്രന് ഉണ്ടാക്കിയ നൂറ് സിംഹങ്ങളുള്ള രഥം അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി.
ശൂലപാശുപതാദീനി സഹസോപസ്ഥിതാനി ച ൩൨.
ശൂലം, പാശുപതം തുടങ്ങിയ ആയുധങ്ങള് അപ്രത്യക്ഷമായി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തതഃ സ്വവംചിതം ജ്ഞാത്വാ രുദ്രേണാത്മാനമീര്ഷ്യയാ ൩൨.
രുദ്രന് തനിക്കു വഞ്ചന ചെയ്തുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, അവന് അസൂയയോടെ നിറഞ്ഞു.
തതോ ജനാര്ദനോഽധാവച്ചക്രമുദ്യമ്യ വേഗതഃ ൩൨.
അപ്പോള് ജനാര്ദ്ദനന് വേഗത്തില് ചക്രം ഉയര്ത്തി മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു.
ഗദാം ധനേശ്വരഃ ക്രുദ്ധഃ പാശം ച വരുണോ നദന് വായുര്മഹാംകുശം ഘോരം ശക്തിം വഹ്നിര്മഹാപ്രഭാമ്॥ ൩൨.
കോപിച്ച ധനേശ്വരന് ഗദയും, വരുണന് ഉച്ചത്തില് വിളിച്ച് പാശവും, വായു ഭയങ്കരമായ വലിയങ്കുശവും, അഗ്നി പ്രകാശമുള്ള ശക്തിയും എടുത്തു.
നിര്ഋതിര്നിശിതം ഖഡ്ഗം രുദ്രാഃ ശൂലാനി കോപിതാഃ ൩൨.
നിരൃതി മൂര്ച്ചയുള്ള വാളും, കോപിച്ച രുദ്രന്മാര് ശൂലങ്ങളും എടുത്തു.
വിശ്വേദേവാശ്ച മുസലം ചംദ്രാര്കൌ സ്വപ്രഭാമപി ൩൨.
വിശ്വദേവന്മാര് ഉലകയും, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും തങ്ങളുടെ പ്രകാശവും എടുത്തു.
ഹിമാദ്രി പ്രമുഖാശ്ചാപി സമുദ്യമ്യ മഹീധരാന് ൩൨.
ഹിമാലയം മുതലായ വലിയ പര്വ്വതങ്ങള് വലിയ മലശിഖരങ്ങള് ഉയര്ത്തി.
നിവൃത്തഃ സഹസാ പാര്ഥ മഹാഗജ ഇവോന്നദന് ൩൨.
പാര്ത്ഥാ, വലിയാനയാനപോലെ ഉച്ചത്തില് മുഴക്കി, അവന് പെട്ടെന്ന് പിന്വാങ്ങി.
ദംഡം യമാദുപാദായ മൂര്ധ്ന്യാഹത്യ ന്യപാതയത് ൩൨.
യമന്റെ ദണ്ഡം എടുത്ത് തലയിൽ അടിച്ചു താഴെ വീഴ്ത്തി.
വരുണാത്പാശമാദായ തേന ബദ്ധാ ന്യപാതയത് ൩൨.
വരുണന്റെ പാശം പിടിച്ചു അതുകൊണ്ട് കെട്ടി താഴെ വീഴ്ത്തി.
ഫൂല്കാരൈരുദ്ധതം വഹ്നിം ശമയാമാസ താരകഃ ൩൨.
താരകൻ വായ് വീശി കത്തിയ തീ അണച്ചു.
ശൂലൈരേവ തഥാ രുദ്രാഃ സാധ്യാശ്ച ധനുഷാര്ദിതാഃ ൩൨.
അതുപോലെ, രുദ്രന്മാരും സാദ്ധ്യന്മാരും അമ്പും കുന്തവും കൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ടു.
രേണുനാച്ഛാദ്യ ചംദ്രാര്കൌ വല്മീകസ്ഥാവിവേക്ഷിതൌ ൩൨.
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും പൊടിയാൽ മൂടി, അവയെ കിടങ്ങിൽപോലെയും തിരിച്ചറിയാനാവാതെ ചെയ്തു.
സവിഷാശ്ച കൃതാ നാഗാ നിര്വിഷാഃ പാദകുട്ടനൈഃ ൩൨.
പാമ്പുകൾക്ക് വിഷം ഉണ്ടാക്കി, വിഷമില്ലാത്തവയെ കാൽകൊണ്ട് ചവിട്ടി നശിപ്പിച്ചു.
ഏവം തദ്ദേവസൈന്യം ച ഹാഹാഭൂതമചേതനമ് ൩൨.
ഇങ്ങനെ ദേവസൈന്യം മുഴുവൻ ഭയത്താൽ ജീവൻ ഇല്ലാതെ ബോധംകെട്ടുപോയി.
തതശ്ചാംതര്ദധേ സദ്യഃ പ്രഹസന്നിവ കേശവഃ ൩൨.
അപ്പോൾ തന്നെ, ഹസിച്ചുപോലെ, കേശവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി.
അപശ്യംസ്താരകോ വിഷ്ണും പുനര്വൃഷഭവാ ഹനമ് ൩൨.
താരകൻ വിഷ്ണുവിനെ കാണാനായില്ല, പക്ഷേ വീണ്ടും കാളയുടെ മകനായ വധകനെ കണ്ടു.
അചിരാംശുരിവാലക്ഷ്യോ ലക്ഷ്യോഥ ഭഗവാന്ഹരിഃ ൩൨.
ഭഗവാൻ ഹരി ഒരു ക്ഷണികമായ കിരണമായി ദൃശ്യമാകുകയും, പിന്നെ ലക്ഷ്യമായിത്തീരുകയും ചെയ്തു.