വിംധ്യാദ്രിമിവ തം സ്കംദോ ഗൃഹീത്വാ തം വ്യതാഡയത് ൩൨.
സ്കന്ദന് അവനെ വിന്ധ്യപര്വതംപോലെ പിടിച്ചു തല്ലി.
മേനേ ച ദുര്ജയം ദൈത്യസ്തദാ ഷഡ്വദനം രണേ ൩൨.
അപ്പോള് അസുരന് ആ ആറുമുഖനെ യുദ്ധത്തില് ജയിക്കാനാവില്ലെന്ന് കരുതി.
തം ഭീതമിവ ചാലക്ഷ്യ ദൈത്യവീരാശ്ച കോടിശഃ ൩൨.
അവന് ഭയപ്പെട്ടതുപോലെ കണ്ടപ്പോള് കോടിക്കണക്കിന് അസുരവീരന്മാര് ചുറ്റി കൂടിയു.
ക്രുദ്ധസ്തേഷു തതഃ സ്കംദഃ ശക്തിം ഘോരാമഥാദദേ ൩൨.
അവരെ കണ്ടു കോപം വന്ന സ്കന്ദന് ഭയങ്കരമായ ശക്തി എടുത്തു.
ഉല്കാജാലം മഹാഘോരം പപാത വസുധാതലേ ൩൨.
ഭൂമിയിൽ ഭയാനകമായ ഒരു ഉൽക്കാവർഷം വീണു.
തതഃ കോട്യോ വിനിഷ്പേതുഃ ശക്തീനാം ഭര്തര്ഷഭ ൩൨.
അപ്പോൾ, ധീരനായോനേ, കോടിക്കണക്കിന് കുന്തങ്ങൾ പടർന്നുവന്നു.
അഷ്ടൌ പദ്മാനി ദൈത്വാനാം ദശകോടിശതാനി ച ൩൨.
അവിടെ, അഷ്ടപദ്മങ്ങളായ അസുരസംഘങ്ങളും, പത്ത് കോടിശതങ്ങൾ കൂട്ടങ്ങളായും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഹ്രംദോദരം ച ദൈത്യേംദ്രം നിഖര്വൈര്ദശഭിര്വൃതമ് ൩൨.
ഹ്രംദോദരൻ എന്ന അസുരരാജാവ് പത്ത് കഠിനവൈരികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
കുമാരാനുചരാഃ പാര്ഥ പൂരയംതോ ദിശോ ദശ ൩൨.
കുമാരന്റെ അനുചിതർ, അർജുനാ, പത്ത് ദിക്കുകളും നിറച്ചു.
പതാകയാവധൂതാശ്ച ഹതാഃ കേചിത്സഹസ്രശഃ ൩൨.
ചിലർ പതാകകളാൽ അടിക്കപ്പെട്ടു, ആയിരക്കണക്കിന് പേർ അങ്ങനെ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
കേചിന്മയൂരപക്ഷാഭ്യാം ചരണാഭ്യാം ച സൂദിതാഃ ൩൨.
ചിലർ മയിലിന്റെ ആലകളും കാലുകളും കൊണ്ടും കൊല്ലപ്പെട്ടു.
പാര്ഷദൈര്മാതൃഭിഃ സാര്ധം പദ്മശോ നിഹതാഃ പരേ ൩൨.
മാതാക്കളോടൊപ്പം കൂടിയ അനുചിതർ കൂട്ടങ്ങളായി മറ്റുള്ളവരെ സംഹരിച്ചു.
അഭാഗ്യൈരിവ ലോകേഷു താരകഃ സ്കംദമായയൌ ൩൨.
ഭാഗ്യമില്ലാത്തവരെപ്പോലെ, താരകൻ സ്കന്ദനോടു സമീപിച്ചു.
തയാ മയൂരമാജഘ്നേ മയൂരോ വിമുഖോഽഭവത് ൩൨.
അവൻ അതിനാൽ മയിലിനെ അടിച്ചു; മയിൽ മുഖം തിരിച്ചു.
ദേവസേനാപതേ ശീഘ്രം ശക്തിം മുംച മഹാസുരേ ൩൨.
ദേവസേനാപതിയേ, വേഗത്തിൽ ആ മഹാസുരനിലേക്കു കുന്തം എറിയൂ.
ത്വയൈവ രുദ്രഭക്തോഽയം ജനാര്ദന മമേരിതമ് ൩൨.
ഇവൻ രുദ്രഭക്തനാണ്, ജനാർദ്ദനാ, ഞാനാണ് അയാളെ അയച്ചത്.
നാരുദ്രഃ പൂജയേദ്രുദ്രം ഭക്തരൂപസ്യ യോ ഹരഃ ൩൨.
രുദ്രൻ രുദ്രനെ പൂജിക്കില്ല; ഹരൻ ഭക്തരൂപത്തിലാണ്.
തിരസ്കൃതാ വിപ്രലബ്ധാഃ ശപ്താഃ ക്ഷിപ്താഃ പ്രപീഡിതാഃ ൩൨.
അവർ അവഗണിക്കപ്പെട്ടവരും, വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടവരും, ശപിക്കപ്പെട്ടവരും, തള്ളിക്കളയപ്പെട്ടവരും, പീഡിക്കപ്പെട്ടവരുമാണ്.
ഏഷ ചേദ്ധംതി തദ്ഭദ്രം ഹന്യതാമേഷ മാം രണേ ൩൨.
ഇവൻ എന്നെ കൊല്ലുകയാണെങ്കിൽ അതു നല്ലതായിരിക്കും; അവൻ എന്നെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലട്ടെ.
നൈതത്തവോചിതം സ്കംദ രുദ്രഭക്തോ യഥാ ശ്രൃണു ൩൨.
ഇത് നിനക്ക് യോജിച്ചതല്ല, സ്കന്ദാ, രുദ്രഭക്തനെന്ന നിലയിൽ; കേൾക്കൂ.
ഏകാ ജീവാത്മികാ തത്ര പ്രത്യക്ഷാ ച തഥാപരാ ൩൨.
അവിടെ ഒരു ജീവാത്മാവുണ്ട്, ഒരു പ്രകടമായതും മറ്റൊന്ന് അപ്രകടമായതുമാണ്.
ഭക്തോ രുദ്രോ കൃപാവാംശ്ച ജംതുഷ്വേവ ഹരവ്രതഃ ൩൨.
രുദ്രൻ ദയയുള്ള ഭക്തനാണ്, ഹരന്റെ വ്രതം പാലിച്ച് സകല ജീവികളിലും നിലകൊള്ളുന്നു.
ജഹി നൈവാത്ര പശ്യാമി ദോഷം കംചന തേ പ്രഭോ ൩൨.
അടിക്കൂ, പ്രഭോ, ഇവിടെ ഞാന് ഒരു തെറ്റും കാണുന്നില്ല.
ഹംതും ന കുരുതേ ബുദ്ധിം രുദ്രഭക്ത ഇതി സ്മരന് ൩൨.
അവന് രുദ്രഭക്തനാണെന്ന് ഓര്ത്തു, കൊല്ലാന് മനസ്സില്ലാതിരിക്കുന്നു.
പ്രാഹ ചൈവം സുദുര്ബുദ്ധേ ഹന്മി ത്വാം പശ്യ മേ ബലമ് ഹത്വാ ത്വാമദ്യ സര്വാംസ്താംശ്ഛേത്സ്യേ പശ്യാദ്യ മേ ബലമ്॥ ൩൨.
അവന് അത്യന്തം മൂഢനോടു പറഞ്ഞു: 'ഞാന് നിന്നെ കൊല്ലും — എന്റെ ശക്തി കാണൂ! ഇന്നത്തെ ദിവസം നിന്നെ കൊല്ലി, അവരെല്ലാവരെയും നശിപ്പിക്കും; ഇന്ന് എന്റെ ശക്തി കാണൂ!'
ദൈത്യേംദ്ര തവ ചാസ്മാഭിഃ കിമഹോ ശ്രൃണു സത്യതാമ്॥ ൩൨.
ദൈത്യാധിപാ, ഞങ്ങളില് നിന്നു യഥാര്ത്ഥം എന്താണെന്നു കേള്ക്കൂ.
രഥേ യ ഏഷ ശര്വോഽയം ഹതേഽസ്മിന്സകലം ഹതമ് ൩൨.
ആ രഥത്തില് ഇരിക്കുന്നവന് ശര്വ്വനാണ്; അവനെ കൊല്ലുകയാണെങ്കില് എല്ലാം നശിക്കും.
അഭിസൃത്യ സ ജഗ്രാഹ രുദ്രസ്യ രഥകൂബരമ് ൩൨.
അവന് ഓടിയെത്തി രുദ്രന്റെ രഥത്തിന്റെ കൂവരം പിടിച്ചു.
രേസതൂ രോദസീ തൂര്ണം മുമുഹുശ്ച മഹര്ഷയഃ ൩൨.
ആകാശവും ഭൂമിയും വേഗത്തില് മുഴങ്ങുകയും മഹർഷിമാര് അത്ഭുതപ്പെട്ടു പോകുകയും ചെയ്തു.
ആസീച്ച നിശ്ചിതം തേഷാം ജിതമസ്മാഭിരിത്യുത ൩൨.
അവരില് ഉറപ്പായി: 'ഞങ്ങള് തോറ്റു' എന്ന്.