തസ്യാരക്ഷദ്ഭവഃ പാര്ശ്വം ദക്ഷിണം ചൈവ തം ഹരിഃ ൩൨.
ഭവന് അവന്റെ വലതുവശം കാത്തു, ഹരിയും അവനെ സംരക്ഷിച്ചു.
തതസ്തൌ സുമഹായുദ്ധേ സംസക്തൌ ദേവദൈത്യയൌഃ ൩൨.
അതിനുശേഷം ആ മഹാസമരത്തില് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മില് ഏറ്റുമുട്ടി.
തതഃ കുമാരമാസാദ്യ ലീലയാ താരകോഽബ്രവീത് ൩൨.
അതിനുശേഷം താരകൻ കുമാരനെ സമീപിച്ച് കളിയോടെ പറഞ്ഞു.
ആസാദയസി മാം യുദ്ധേ പതംഗ ഇവ പാവകമ് ൩൨.
നീ യുദ്ധത്തില് എനിക്ക് നേരെ വരുന്നത് ഒരു പുഴു തീയിലേക്കു പോകുന്നതുപോലെയാണ്.
പിഷ ക്ഷീരം ഗൃഹാണേമം കംദുകം ക്രീഡ ലീലയാ ൩൨.
പാല് ചതച്ച് കളിക്കൂ, ഈ പന്ത് എടുക്കൂ, ഇഷ്ടം പോലെ കളിക്കൂ.
ശിശുത്വം മാവമംസ്ഥാ മേ ശിശുഃ കഷ്ടോ ഭുജംഗമഃ ൩൨.
എന്റെ ബാല്യത്തെ നീ അവഹേളിക്കരുത്; ഒരു കുഞ്ഞ് പോലും ഭയങ്കരനായ പാമ്പാകാം.
അല്പാക്ഷരോ ന മംത്രഃ കിം സസ്ഫുരോ ദൈത്യ ദൃശ്യതേ ൩൨.
ദൈവം, കുറച്ച് അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രം എങ്ങനെ ഇത്ര ശക്തമായിരിക്കുന്നു എന്ന് കാണുന്നു?
തസ്മിഞ്ഛക്ത്യസ്ത്രമാദായ ദൈത്യായ പ്രമുമോച ഹ ൩൨.
അതിനുശേഷം അവന് ശക്തിയസ്ത്രം എടുത്ത് അസുരനിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.
ചതുര്യോജനമാത്രോ യോ നാനാശ്ചര്യസമന്വിതഃ ൩൨.
അത് നാലു യോജന ദൈര്ഘ്യമുണ്ടായിരുന്നതും അനേകം അത്ഭുതങ്ങള് നിറഞ്ഞതുമായിരിന്നു.
മുക്താഃ കഥംചിദുത്പത്യ സാഗരാംതരമാവിശന് ൩൨.
അത് വിട്ടയച്ചപ്പോള് അതൊരു വിധം പറന്ന് സമുദ്രത്തിന്റെ നടുവില് കടന്നു.
വിംധ്യാദ്രിമിവ തം സ്കംദോ ഗൃഹീത്വാ തം വ്യതാഡയത് ൩൨.
സ്കന്ദന് അവനെ വിന്ധ്യപര്വതംപോലെ പിടിച്ചു തല്ലി.
മേനേ ച ദുര്ജയം ദൈത്യസ്തദാ ഷഡ്വദനം രണേ ൩൨.
അപ്പോള് അസുരന് ആ ആറുമുഖനെ യുദ്ധത്തില് ജയിക്കാനാവില്ലെന്ന് കരുതി.
തം ഭീതമിവ ചാലക്ഷ്യ ദൈത്യവീരാശ്ച കോടിശഃ ൩൨.
അവന് ഭയപ്പെട്ടതുപോലെ കണ്ടപ്പോള് കോടിക്കണക്കിന് അസുരവീരന്മാര് ചുറ്റി കൂടിയു.
ക്രുദ്ധസ്തേഷു തതഃ സ്കംദഃ ശക്തിം ഘോരാമഥാദദേ ൩൨.
അവരെ കണ്ടു കോപം വന്ന സ്കന്ദന് ഭയങ്കരമായ ശക്തി എടുത്തു.
ഉല്കാജാലം മഹാഘോരം പപാത വസുധാതലേ ൩൨.
ഭൂമിയിൽ ഭയാനകമായ ഒരു ഉൽക്കാവർഷം വീണു.
തതഃ കോട്യോ വിനിഷ്പേതുഃ ശക്തീനാം ഭര്തര്ഷഭ ൩൨.
അപ്പോൾ, ധീരനായോനേ, കോടിക്കണക്കിന് കുന്തങ്ങൾ പടർന്നുവന്നു.
അഷ്ടൌ പദ്മാനി ദൈത്വാനാം ദശകോടിശതാനി ച ൩൨.
അവിടെ, അഷ്ടപദ്മങ്ങളായ അസുരസംഘങ്ങളും, പത്ത് കോടിശതങ്ങൾ കൂട്ടങ്ങളായും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഹ്രംദോദരം ച ദൈത്യേംദ്രം നിഖര്വൈര്ദശഭിര്വൃതമ് ൩൨.
ഹ്രംദോദരൻ എന്ന അസുരരാജാവ് പത്ത് കഠിനവൈരികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
കുമാരാനുചരാഃ പാര്ഥ പൂരയംതോ ദിശോ ദശ ൩൨.
കുമാരന്റെ അനുചിതർ, അർജുനാ, പത്ത് ദിക്കുകളും നിറച്ചു.
പതാകയാവധൂതാശ്ച ഹതാഃ കേചിത്സഹസ്രശഃ ൩൨.
ചിലർ പതാകകളാൽ അടിക്കപ്പെട്ടു, ആയിരക്കണക്കിന് പേർ അങ്ങനെ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
കേചിന്മയൂരപക്ഷാഭ്യാം ചരണാഭ്യാം ച സൂദിതാഃ ൩൨.
ചിലർ മയിലിന്റെ ആലകളും കാലുകളും കൊണ്ടും കൊല്ലപ്പെട്ടു.
പാര്ഷദൈര്മാതൃഭിഃ സാര്ധം പദ്മശോ നിഹതാഃ പരേ ൩൨.
മാതാക്കളോടൊപ്പം കൂടിയ അനുചിതർ കൂട്ടങ്ങളായി മറ്റുള്ളവരെ സംഹരിച്ചു.
അഭാഗ്യൈരിവ ലോകേഷു താരകഃ സ്കംദമായയൌ ൩൨.
ഭാഗ്യമില്ലാത്തവരെപ്പോലെ, താരകൻ സ്കന്ദനോടു സമീപിച്ചു.
തയാ മയൂരമാജഘ്നേ മയൂരോ വിമുഖോഽഭവത് ൩൨.
അവൻ അതിനാൽ മയിലിനെ അടിച്ചു; മയിൽ മുഖം തിരിച്ചു.
ദേവസേനാപതേ ശീഘ്രം ശക്തിം മുംച മഹാസുരേ ൩൨.
ദേവസേനാപതിയേ, വേഗത്തിൽ ആ മഹാസുരനിലേക്കു കുന്തം എറിയൂ.
ത്വയൈവ രുദ്രഭക്തോഽയം ജനാര്ദന മമേരിതമ് ൩൨.
ഇവൻ രുദ്രഭക്തനാണ്, ജനാർദ്ദനാ, ഞാനാണ് അയാളെ അയച്ചത്.
നാരുദ്രഃ പൂജയേദ്രുദ്രം ഭക്തരൂപസ്യ യോ ഹരഃ ൩൨.
രുദ്രൻ രുദ്രനെ പൂജിക്കില്ല; ഹരൻ ഭക്തരൂപത്തിലാണ്.
തിരസ്കൃതാ വിപ്രലബ്ധാഃ ശപ്താഃ ക്ഷിപ്താഃ പ്രപീഡിതാഃ ൩൨.
അവർ അവഗണിക്കപ്പെട്ടവരും, വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടവരും, ശപിക്കപ്പെട്ടവരും, തള്ളിക്കളയപ്പെട്ടവരും, പീഡിക്കപ്പെട്ടവരുമാണ്.
ഏഷ ചേദ്ധംതി തദ്ഭദ്രം ഹന്യതാമേഷ മാം രണേ ൩൨.
ഇവൻ എന്നെ കൊല്ലുകയാണെങ്കിൽ അതു നല്ലതായിരിക്കും; അവൻ എന്നെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലട്ടെ.
നൈതത്തവോചിതം സ്കംദ രുദ്രഭക്തോ യഥാ ശ്രൃണു ൩൨.
ഇത് നിനക്ക് യോജിച്ചതല്ല, സ്കന്ദാ, രുദ്രഭക്തനെന്ന നിലയിൽ; കേൾക്കൂ.