ത്വയാ യദ്വിഹിതം കര്മ തത്കര്താന്യോ ന വിദ്യതേ ൩൨.
നീ ചെയ്ത ഈ പ്രവർത്തി മറ്റാരും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.
തേഷാമതിബലോ ഹ്യേഷ ത്വയാ വിഷ്ണോ വിനിര്ജിതഃ ൩൨.
ഇവരിൽ ഏറ്റവും ശക്തനായവനെയാണ് നീ ജയിച്ചത്, വിഷ്ണുവേ.
കംസരൂപഃ പുനസ്തേഽയം ഹംതവ്യോഽഷ്ടമജന്മനി ൩൨.
ഇവൻ വീണ്ടും കംസനായി എട്ടാമത്തെ ജന്മത്തിൽ കൊല്ലപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്.
ശസ്ത്രജാലൈര്ലബ്ധസംജ്ഞാന്ദൈത്യസൈന്യാനനാശയത് ൩൨.
അസുരസൈന്യങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ ആയുധങ്ങളുടെ മഴയാൽ അവരെ അവൻ നശിപ്പിച്ചു.
അപതന്ഭൂതലേ പാര്ഥ ച്ഛിന്നാഭ്രാണീവ സര്വശഃ ൩൨.
പാർഥാ, മേഘങ്ങൾ ചിതറുന്നപോലെ അവർ മുഴുവനും ഭൂമിയിലേക്ക് വീണു.
ദേവൈഃ സ്കംദാനുഗൈശ്ചൈവ കൃതം ശസ്ത്രൈഃ പരാങ്മുഖമ് ൩൨.
ദേവന്മാരും സ്കന്ദന്റെ അനുയായികളും ആയുധങ്ങളാൽ അവനെ പിന്തിരിപ്പിച്ചു.
സംഹതാനി ച സര്വാണി തദാ തൂര്യാണ്യവാദയന് ൩൨.
അപ്പോൾ കൂട്ടമായി എല്ലാ വാദ്യോപകരണങ്ങളും ഒരുമിച്ച് മുഴക്കി.
ദേവാനാം ച മഹാമോദം താരകഃ പ്രാഹ സാരഥിമ് ൩൨.
ദേവന്മാരുടെ മഹാനന്ദത്തിൽ, താരകൻ തന്റെ രഥസാരഥിയോട് പറഞ്ഞു.
യേസ്മാഭിസ്തൃണവദ്ദൃഷ്ടാഃ പശ്യ കാലസ്യ ചിത്രതാമ് ൩൨.
നാം പുല്ലുപോലെ കണ്ടിരുന്നവരെ കാണൂ, കാലത്തിന്റെ അത്ഭുതങ്ങൾ എങ്ങനെയെന്ന്!
പശ്യംതു മേ ബലം ബാഹ്വോര്ദ്രവംതു ച സുരാധമാഃ ൩൨.
എന്റെ കൈകളുടെ ശക്തി അവർ കാണട്ടെ; ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവർ ഓടിപ്പോകട്ടെ!
ക്രോധ രക്തേക്ഷണോ രാജാ ദേവസൈന്യം സമാവിശത് ൩൨.
കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവന്ന രാജാവ് ദേവസൈന്യത്തിലേക്ക് കയറി.
കുമാര പശ്യ ദൈത്യേംദ്രം കാലം യദ്വദ്യുഗാത്യയേ ൩൨.
കുമാരാ, കാലാന്ത്യത്തിൽ സമയംപോലെ ദൈത്യാധിപതിയെ കാണു.
അയം സ യേന ശക്രാദ്യാഃ കൃതാ മര്കാഃ സമാര്ബുദമ് ൩൨.
ഇവനാണ് ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും കോടിയാണ്ടുകൾക്കാലം അലഞ്ഞു നടന്നത്.
നാവജ്ഞയാ പ്രദ്രഷ്ടവ്യസ്താരകോഽയം മഹാസുരഃ ൩൨.
ഈ മഹാസുരനായ താരകനെ നമുക്ക് അവഗണനയോടെ കാണാൻ പാടില്ല.
അര്വാഗസ്തമനാദേനം ജഹി വധ്യോഽന്യഥാ നഹി ൩൨.
നേരിൽ ചെന്നു അവനെ സംഹരിക്കണം; അല്ലാതെ അവനെ കൊല്ലാൻ കഴിയില്ല.
ആയാസയത ദൈത്യേംദ്രം സുഖവധ്യോ യഥാ ഭവേത് ൩൨.
ദൈത്യാധിപതിയെ ക്ഷീണിപ്പിക്കൂ, എളുപ്പത്തിൽ കൊല്ലാൻ കഴിയുന്നവനാക്കാൻ.
തമാസാദ്യ ശരവ്രാതൈര്മുദിതാഃ സമവാകിരന് ൩൨.
അവനെ സമീപിച്ച ദേവതകള് സന്തോഷത്തോടെ അമ്പുകളുടെ മഴ പെയ്യിച്ചു.
യഥാ നാസ്തികദുര്വൃത്തോ നാനാശാസ്ത്രോപദേശകാന് ൩൨.
നാനാവിധ ഉപദേശങ്ങള് പറയുന്ന ദുഷ്ടനായ നാസ്തികനെ എങ്ങനെ ചെയ്യുമോ അതുപോലെ.
മഹാപസ്മാരസംക്രാംതം യഥൈവാപ്രിയവാദിനമ് ൩൨.
വലിയ പിസാചം ബാധിച്ചവനെയോ, ദുര്വചനങ്ങള് പറയുന്നവനെയോ എങ്ങനെ ചെയ്യുമോ അതുപോലെയും.
ആജഗാമ കുമാരായ വിധുവന്സ മഹാധനുഃ ൩൨.
അവന് വലിയ വില്ല് കയ്യില് പിടിച്ച് കുമാരന്റെ മുമ്പില് വന്നു.
തസ്യാരക്ഷദ്ഭവഃ പാര്ശ്വം ദക്ഷിണം ചൈവ തം ഹരിഃ ൩൨.
ഭവന് അവന്റെ വലതുവശം കാത്തു, ഹരിയും അവനെ സംരക്ഷിച്ചു.
തതസ്തൌ സുമഹായുദ്ധേ സംസക്തൌ ദേവദൈത്യയൌഃ ൩൨.
അതിനുശേഷം ആ മഹാസമരത്തില് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മില് ഏറ്റുമുട്ടി.
തതഃ കുമാരമാസാദ്യ ലീലയാ താരകോഽബ്രവീത് ൩൨.
അതിനുശേഷം താരകൻ കുമാരനെ സമീപിച്ച് കളിയോടെ പറഞ്ഞു.
ആസാദയസി മാം യുദ്ധേ പതംഗ ഇവ പാവകമ് ൩൨.
നീ യുദ്ധത്തില് എനിക്ക് നേരെ വരുന്നത് ഒരു പുഴു തീയിലേക്കു പോകുന്നതുപോലെയാണ്.
പിഷ ക്ഷീരം ഗൃഹാണേമം കംദുകം ക്രീഡ ലീലയാ ൩൨.
പാല് ചതച്ച് കളിക്കൂ, ഈ പന്ത് എടുക്കൂ, ഇഷ്ടം പോലെ കളിക്കൂ.
ശിശുത്വം മാവമംസ്ഥാ മേ ശിശുഃ കഷ്ടോ ഭുജംഗമഃ ൩൨.
എന്റെ ബാല്യത്തെ നീ അവഹേളിക്കരുത്; ഒരു കുഞ്ഞ് പോലും ഭയങ്കരനായ പാമ്പാകാം.
അല്പാക്ഷരോ ന മംത്രഃ കിം സസ്ഫുരോ ദൈത്യ ദൃശ്യതേ ൩൨.
ദൈവം, കുറച്ച് അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രം എങ്ങനെ ഇത്ര ശക്തമായിരിക്കുന്നു എന്ന് കാണുന്നു?
തസ്മിഞ്ഛക്ത്യസ്ത്രമാദായ ദൈത്യായ പ്രമുമോച ഹ ൩൨.
അതിനുശേഷം അവന് ശക്തിയസ്ത്രം എടുത്ത് അസുരനിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.
ചതുര്യോജനമാത്രോ യോ നാനാശ്ചര്യസമന്വിതഃ ൩൨.
അത് നാലു യോജന ദൈര്ഘ്യമുണ്ടായിരുന്നതും അനേകം അത്ഭുതങ്ങള് നിറഞ്ഞതുമായിരിന്നു.
മുക്താഃ കഥംചിദുത്പത്യ സാഗരാംതരമാവിശന് ൩൨.
അത് വിട്ടയച്ചപ്പോള് അതൊരു വിധം പറന്ന് സമുദ്രത്തിന്റെ നടുവില് കടന്നു.