ഏവമുക്ത്വാ നിവാര്യൈനം കേശവോ ഗരുഡസ്ഥിതഃ ൩൨.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഗരുഡയുടെ മേൽ നിന്നു കേശവൻ അവനെ തടഞ്ഞു.
സ തൈര്ബാണൈസ്താഡ്യമാനോ വജ്രൈരിവ മഹാസുരഃ ൩൨.
അവരുടെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ആ മഹാസുരൻ വജ്രം കൊണ്ടു അടിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ ആയിരുന്നു.
യാന്യാന്ബാണാന്ഹരിര്ദിവ്യാനസ്ത്രാണി ച മുമോച ഹ ൩൨.
ഹരി പലവിധ ദൈവിക അമ്പുകളും ആയുധങ്ങളും വിട്ടുവിട്ടു.
തതഃ കൌമോദകീം ഗൃഹ്യ ക്ഷിപ്രകാരീ ജനാര്ദനഃ ൩൨.
അതിനുശേഷം ജനാർദ്ദനൻ വേഗത്തിൽ കൗമോദകി ഗദ എടുത്തു.
തതോ രഥാദവപ്ലുത്യ വിവൃത്യ വദനം മഹത് ൩൨.
അപ്പോൾ രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടിയവൻ വലിയ വായ് തുറന്നു.
തതോഽഭൂത്സര്വദേവാനാം വിമോഹോ ജഗതാമപി ൩൨.
അതിനുശേഷം എല്ലാ ദേവന്മാരിലും ലോകങ്ങളിലുമാണ് ആശങ്കയുയർന്നത്.
കാലനേമിര്നശ്ചൈവ പ്രാനൃത്യത മഹാരണേ ൩൨.
കാളനെമി നശിച്ചു, മഹായുദ്ധഭൂമിയിൽ നൃത്തം ചെയ്തു.
കുക്ഷിം വിദാര്യ ചക്രേണ ഭാസ്കരോഽഭാദിവോദിതഃ ൩൨.
ചക്രംകൊണ്ട് വയറ് കീറി, സൂര്യൻ ഉദയിക്കുന്നതുപോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
പാതാലസ്യ തലം നിന്യേ തത്ര ശിശ്യേ സ കാഷ്ഠവത് ൩൨.
അവൻ പാതാളത്തിന്റെ തറയിലേക്ക് അവനെ കൊണ്ടുപോയി; അവിടെ അവൻ ഒരു മരക്കഷ്ണംപോലെ കിടന്നു.
പ്രമോദിതാസ്തഥാ ദേവാ വിമോഹാസ്തത്ക്ഷണാദ്ബഭുഃ ൩൨.
ദേവന്മാർ അതിനാൽ അതിയായി സന്തോഷിച്ചു; അസുരന്മാർ അതു കണ്ടു ഉടൻ തന്നെ ആശ്ചര്യത്തിൽ ആകുന്നു.
ത്വയാ യദ്വിഹിതം കര്മ തത്കര്താന്യോ ന വിദ്യതേ ൩൨.
നീ ചെയ്ത ഈ പ്രവർത്തി മറ്റാരും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.
തേഷാമതിബലോ ഹ്യേഷ ത്വയാ വിഷ്ണോ വിനിര്ജിതഃ ൩൨.
ഇവരിൽ ഏറ്റവും ശക്തനായവനെയാണ് നീ ജയിച്ചത്, വിഷ്ണുവേ.
കംസരൂപഃ പുനസ്തേഽയം ഹംതവ്യോഽഷ്ടമജന്മനി ൩൨.
ഇവൻ വീണ്ടും കംസനായി എട്ടാമത്തെ ജന്മത്തിൽ കൊല്ലപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്.
ശസ്ത്രജാലൈര്ലബ്ധസംജ്ഞാന്ദൈത്യസൈന്യാനനാശയത് ൩൨.
അസുരസൈന്യങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ ആയുധങ്ങളുടെ മഴയാൽ അവരെ അവൻ നശിപ്പിച്ചു.
അപതന്ഭൂതലേ പാര്ഥ ച്ഛിന്നാഭ്രാണീവ സര്വശഃ ൩൨.
പാർഥാ, മേഘങ്ങൾ ചിതറുന്നപോലെ അവർ മുഴുവനും ഭൂമിയിലേക്ക് വീണു.
ദേവൈഃ സ്കംദാനുഗൈശ്ചൈവ കൃതം ശസ്ത്രൈഃ പരാങ്മുഖമ് ൩൨.
ദേവന്മാരും സ്കന്ദന്റെ അനുയായികളും ആയുധങ്ങളാൽ അവനെ പിന്തിരിപ്പിച്ചു.
സംഹതാനി ച സര്വാണി തദാ തൂര്യാണ്യവാദയന് ൩൨.
അപ്പോൾ കൂട്ടമായി എല്ലാ വാദ്യോപകരണങ്ങളും ഒരുമിച്ച് മുഴക്കി.
ദേവാനാം ച മഹാമോദം താരകഃ പ്രാഹ സാരഥിമ് ൩൨.
ദേവന്മാരുടെ മഹാനന്ദത്തിൽ, താരകൻ തന്റെ രഥസാരഥിയോട് പറഞ്ഞു.
യേസ്മാഭിസ്തൃണവദ്ദൃഷ്ടാഃ പശ്യ കാലസ്യ ചിത്രതാമ് ൩൨.
നാം പുല്ലുപോലെ കണ്ടിരുന്നവരെ കാണൂ, കാലത്തിന്റെ അത്ഭുതങ്ങൾ എങ്ങനെയെന്ന്!
പശ്യംതു മേ ബലം ബാഹ്വോര്ദ്രവംതു ച സുരാധമാഃ ൩൨.
എന്റെ കൈകളുടെ ശക്തി അവർ കാണട്ടെ; ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവർ ഓടിപ്പോകട്ടെ!
ക്രോധ രക്തേക്ഷണോ രാജാ ദേവസൈന്യം സമാവിശത് ൩൨.
കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവന്ന രാജാവ് ദേവസൈന്യത്തിലേക്ക് കയറി.
കുമാര പശ്യ ദൈത്യേംദ്രം കാലം യദ്വദ്യുഗാത്യയേ ൩൨.
കുമാരാ, കാലാന്ത്യത്തിൽ സമയംപോലെ ദൈത്യാധിപതിയെ കാണു.
അയം സ യേന ശക്രാദ്യാഃ കൃതാ മര്കാഃ സമാര്ബുദമ് ൩൨.
ഇവനാണ് ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും കോടിയാണ്ടുകൾക്കാലം അലഞ്ഞു നടന്നത്.
നാവജ്ഞയാ പ്രദ്രഷ്ടവ്യസ്താരകോഽയം മഹാസുരഃ ൩൨.
ഈ മഹാസുരനായ താരകനെ നമുക്ക് അവഗണനയോടെ കാണാൻ പാടില്ല.
അര്വാഗസ്തമനാദേനം ജഹി വധ്യോഽന്യഥാ നഹി ൩൨.
നേരിൽ ചെന്നു അവനെ സംഹരിക്കണം; അല്ലാതെ അവനെ കൊല്ലാൻ കഴിയില്ല.
ആയാസയത ദൈത്യേംദ്രം സുഖവധ്യോ യഥാ ഭവേത് ൩൨.
ദൈത്യാധിപതിയെ ക്ഷീണിപ്പിക്കൂ, എളുപ്പത്തിൽ കൊല്ലാൻ കഴിയുന്നവനാക്കാൻ.
തമാസാദ്യ ശരവ്രാതൈര്മുദിതാഃ സമവാകിരന് ൩൨.
അവനെ സമീപിച്ച ദേവതകള് സന്തോഷത്തോടെ അമ്പുകളുടെ മഴ പെയ്യിച്ചു.
യഥാ നാസ്തികദുര്വൃത്തോ നാനാശാസ്ത്രോപദേശകാന് ൩൨.
നാനാവിധ ഉപദേശങ്ങള് പറയുന്ന ദുഷ്ടനായ നാസ്തികനെ എങ്ങനെ ചെയ്യുമോ അതുപോലെ.
മഹാപസ്മാരസംക്രാംതം യഥൈവാപ്രിയവാദിനമ് ൩൨.
വലിയ പിസാചം ബാധിച്ചവനെയോ, ദുര്വചനങ്ങള് പറയുന്നവനെയോ എങ്ങനെ ചെയ്യുമോ അതുപോലെയും.
ആജഗാമ കുമാരായ വിധുവന്സ മഹാധനുഃ ൩൨.
അവന് വലിയ വില്ല് കയ്യില് പിടിച്ച് കുമാരന്റെ മുമ്പില് വന്നു.