ഉത്സൃജ്യ സഹസാ പാര്ഥ ഐരാവണശിരഃസ്ഥിതഃ ൩൨.
പാർഥാ, അപ്രതീക്ഷിതമായി അവൻ എയരാവതന്റെ തലയിൽ നിന്നു നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
ശക്രം ച ചഘ്നേ വിനദന്പേതതുസ്താവുഭൌ ഭുവി ൩൨.
അവൻ ഗർജിച്ച് ശക്രനെ അടിച്ചു; ഇരുവരും നിലത്തേക്ക് വീണു.
രഥമാശ്രിത്യ ഭൂയോപി താരകാഭിമുഖോ യയൌ ൩൨.
അവൻ വീണ്ടും രഥത്തിൽ കയറി, താരകന്റെ നേരെ മുന്നേറി.
ഹ്രിയതേ ഹ്രിയതേ രാജാ ത്രാതാ കോഽപി ന വിദ്യതേ ൩൨.
രാജാവിനെ പിടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, പിടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു—രക്ഷിക്കാൻ ആരുമില്ല.
ബാണൈഃ സസൈന്യം കൃത്വാ ച ജംഭകം ഗൃധ്രമോദനമ് ൩൨.
അവൻ അമ്പുകൾകൊണ്ട് ജംഭകനെയും ഗൃധ്രമോദനനെയും അവരുടെ സൈന്യങ്ങളോടൊപ്പം ആക്രമിച്ചു.
കിമേതേന മഹേന്ദ്രേണ മയാ യുധ്യസ്വ ദാനവ ൩൨.
ഇത്ര വലിയ ഇന്ദ്രൻ നിന്നെന്തിനാണ്? ദാനവാ, എന്നോടു പോരാടു!
നഗ്നേന സഹ കോ യുധ്യേദ്ധതേനാപി ച യേന വാ ൩൨.
നഗ്നനോടോ, ക്ഷീണിച്ചവനോടോ, അങ്ങനെയുള്ളവരോടോ ആരാണ് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത്?
ആത്മനസ്തു സമം കിംചിദ്വിലോക്യ സുദുര്മതേ ൩൨.
നിന്റെതോതിൽ തുല്യമായതെന്തെങ്കിലും നോക്കു, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനേ.
തതഃ കുമാരഃ സഹസാ മയൂരസ്ഥോഽഭ്യധാവത ൩൨.
അതിനുശേഷം കുമാരൻ മയിലിന്റെ മേൽ കയറി ഉടൻ മുന്നേറി.
തതോ ഹരിഃ സ്കംദമാഹ കിമേതേന തവ പ്രഭോ ൩൨.
അപ്പോൾ ഹരി സ്കന്ദനോടു പറഞ്ഞു: 'ഇതെന്താണ് നിനക്ക്, പ്രഭുവേ?'
ഏവമുക്ത്വാ നിവാര്യൈനം കേശവോ ഗരുഡസ്ഥിതഃ ൩൨.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഗരുഡയുടെ മേൽ നിന്നു കേശവൻ അവനെ തടഞ്ഞു.
സ തൈര്ബാണൈസ്താഡ്യമാനോ വജ്രൈരിവ മഹാസുരഃ ൩൨.
അവരുടെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ആ മഹാസുരൻ വജ്രം കൊണ്ടു അടിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ ആയിരുന്നു.
യാന്യാന്ബാണാന്ഹരിര്ദിവ്യാനസ്ത്രാണി ച മുമോച ഹ ൩൨.
ഹരി പലവിധ ദൈവിക അമ്പുകളും ആയുധങ്ങളും വിട്ടുവിട്ടു.
തതഃ കൌമോദകീം ഗൃഹ്യ ക്ഷിപ്രകാരീ ജനാര്ദനഃ ൩൨.
അതിനുശേഷം ജനാർദ്ദനൻ വേഗത്തിൽ കൗമോദകി ഗദ എടുത്തു.
തതോ രഥാദവപ്ലുത്യ വിവൃത്യ വദനം മഹത് ൩൨.
അപ്പോൾ രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടിയവൻ വലിയ വായ് തുറന്നു.
തതോഽഭൂത്സര്വദേവാനാം വിമോഹോ ജഗതാമപി ൩൨.
അതിനുശേഷം എല്ലാ ദേവന്മാരിലും ലോകങ്ങളിലുമാണ് ആശങ്കയുയർന്നത്.
കാലനേമിര്നശ്ചൈവ പ്രാനൃത്യത മഹാരണേ ൩൨.
കാളനെമി നശിച്ചു, മഹായുദ്ധഭൂമിയിൽ നൃത്തം ചെയ്തു.
കുക്ഷിം വിദാര്യ ചക്രേണ ഭാസ്കരോഽഭാദിവോദിതഃ ൩൨.
ചക്രംകൊണ്ട് വയറ് കീറി, സൂര്യൻ ഉദയിക്കുന്നതുപോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
പാതാലസ്യ തലം നിന്യേ തത്ര ശിശ്യേ സ കാഷ്ഠവത് ൩൨.
അവൻ പാതാളത്തിന്റെ തറയിലേക്ക് അവനെ കൊണ്ടുപോയി; അവിടെ അവൻ ഒരു മരക്കഷ്ണംപോലെ കിടന്നു.
പ്രമോദിതാസ്തഥാ ദേവാ വിമോഹാസ്തത്ക്ഷണാദ്ബഭുഃ ൩൨.
ദേവന്മാർ അതിനാൽ അതിയായി സന്തോഷിച്ചു; അസുരന്മാർ അതു കണ്ടു ഉടൻ തന്നെ ആശ്ചര്യത്തിൽ ആകുന്നു.
ത്വയാ യദ്വിഹിതം കര്മ തത്കര്താന്യോ ന വിദ്യതേ ൩൨.
നീ ചെയ്ത ഈ പ്രവർത്തി മറ്റാരും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.
തേഷാമതിബലോ ഹ്യേഷ ത്വയാ വിഷ്ണോ വിനിര്ജിതഃ ൩൨.
ഇവരിൽ ഏറ്റവും ശക്തനായവനെയാണ് നീ ജയിച്ചത്, വിഷ്ണുവേ.
കംസരൂപഃ പുനസ്തേഽയം ഹംതവ്യോഽഷ്ടമജന്മനി ൩൨.
ഇവൻ വീണ്ടും കംസനായി എട്ടാമത്തെ ജന്മത്തിൽ കൊല്ലപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്.
ശസ്ത്രജാലൈര്ലബ്ധസംജ്ഞാന്ദൈത്യസൈന്യാനനാശയത് ൩൨.
അസുരസൈന്യങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ ആയുധങ്ങളുടെ മഴയാൽ അവരെ അവൻ നശിപ്പിച്ചു.
അപതന്ഭൂതലേ പാര്ഥ ച്ഛിന്നാഭ്രാണീവ സര്വശഃ ൩൨.
പാർഥാ, മേഘങ്ങൾ ചിതറുന്നപോലെ അവർ മുഴുവനും ഭൂമിയിലേക്ക് വീണു.
ദേവൈഃ സ്കംദാനുഗൈശ്ചൈവ കൃതം ശസ്ത്രൈഃ പരാങ്മുഖമ് ൩൨.
ദേവന്മാരും സ്കന്ദന്റെ അനുയായികളും ആയുധങ്ങളാൽ അവനെ പിന്തിരിപ്പിച്ചു.
സംഹതാനി ച സര്വാണി തദാ തൂര്യാണ്യവാദയന് ൩൨.
അപ്പോൾ കൂട്ടമായി എല്ലാ വാദ്യോപകരണങ്ങളും ഒരുമിച്ച് മുഴക്കി.
ദേവാനാം ച മഹാമോദം താരകഃ പ്രാഹ സാരഥിമ് ൩൨.
ദേവന്മാരുടെ മഹാനന്ദത്തിൽ, താരകൻ തന്റെ രഥസാരഥിയോട് പറഞ്ഞു.
യേസ്മാഭിസ്തൃണവദ്ദൃഷ്ടാഃ പശ്യ കാലസ്യ ചിത്രതാമ് ൩൨.
നാം പുല്ലുപോലെ കണ്ടിരുന്നവരെ കാണൂ, കാലത്തിന്റെ അത്ഭുതങ്ങൾ എങ്ങനെയെന്ന്!
പശ്യംതു മേ ബലം ബാഹ്വോര്ദ്രവംതു ച സുരാധമാഃ ൩൨.
എന്റെ കൈകളുടെ ശക്തി അവർ കാണട്ടെ; ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവർ ഓടിപ്പോകട്ടെ!