സര്വമേതത്സുസാധ്യം ച ഭേരീ സംതാഡ്യതാം ദൃഢമ് ൩൨.
ഇതൊക്കെയും എളുപ്പത്തിൽ സാധ്യമാകും; ഭേരി ശക്തമായി അടിക്കട്ടെ.
ഭൃശം സംതാഡിതാ ഭേരീ കംപയാമാസ സാ ജഗത് ൩൨.
ഭേരി ശക്തമായി അടിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ലോകം മുഴുവൻ നടുങ്ങി.
നിമ്നഗാഭ്യഃ സമുദ്രേഭ്യഃ പാതാലേഭ്യോംഽബരാദപി ൩൨.
നദികളിൽ നിന്നും സമുദ്രങ്ങളിൽ നിന്നും പാതാളങ്ങളിൽ നിന്നും ആകാശത്തിൽ നിന്നും—
കോടികോടിസഹസ്രൈസ്തു പരാര്ധൈര്ദശഭിഃ ശതൈഃ ൩൨.
പതിനൂറ് കോടി കോടികൾക്കും പത്തു ലക്ഷം കോടികൾക്കും തുല്യമായ—
ചതുര്യോജനവിസ്തീര്ണേ നാനാശ്ചര്യസമന്വിതേ ൩൨.
നാനാ അത്ഭുതങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, നാലു യോജന വീതിയുള്ള ദേശത്ത്—
ഏതസ്മിന്നംതരേ പാര്ഥ ക്രുദ്ധൈഃ സ്കന്ദസ്യ പാര്ഷദൈഃ ൩൨.
അത്രയിടയിൽ, പാർത്ഥാ, ക്രോധത്തോടെ സ്കന്ദന്റെ അനുചിതർ—
തതശ്ചചാല വസുധാ ദേവീ സവനകാനനാ ൩൨.
അപ്പോൾ ഭൂമിദേവിയും അവളുടെ വനങ്ങളും കാടുകളും കുലുങ്ങി—
തമോഭൂതം ജഗച്ചസീദ്ഗൃധ്രൈര്വ്യാപ്തം നഭോഽഭവത് ൩൨.
ലോകം ഇരുണ്ടതിൽ മറഞ്ഞു, ആകാശം കഴുകന്മാരാൽ നിറഞ്ഞു—
കാലനേമിമുഖം പാര്ഥ അദൃശ്യത മഹദ്ബലമ് ൩൨.
പാർത്ഥാ, കാലനെമിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള മഹാശക്തി ദൃശ്യമായി—
അഭ്യദ്രവദ്രണേ ദേവാന്ഭഗവംതം ച ശംകരമ് ൩൨.
അവർ യുദ്ധത്തിൽ ദേവന്മാരെയും മഹാത്മാവായ ശങ്കരനെയും നേരെ ആക്രമിച്ചു—
പര്വതൈശ്ച ശതഘ്നീഭിരായസൈഃ പരിധൈരപി ൩൨.
പർവതങ്ങൾ കൊണ്ടും നൂറ് അസ്ത്രങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കുന്ന യന്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ടും ഇരുമ്പ് ദണ്ഡങ്ങൾ കൊണ്ടും—
അസുരൈര്വധ്യമാനേ തു പാവകൈരിവ കാനനമ് ൩൨.
അസുരന്മാർ വധിക്കപ്പെട്ടു, തീപിടിച്ച കാട് പോലെ—
തേ ഭിന്നാസ്ഥിശി രോദേഹാഃ പ്രാദ്രവംത ദിവൌകസഃ ൩൨.
അവരുടെ അസ്ഥികളും ശരീരങ്ങളും തകർന്നു, സ്വർഗ്ഗവാസികൾ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു—
അഥ തദ്വിദ്രുതം സൈന്യം ദൃഷ്ട്വാഃ പുരംദരഃ ൩൨.
അപ്പോൾ ആ സൈന്യം ഓടിപ്പോകുന്നത് കണ്ടു, പുരന്ദരൻ—
ഭയം ത്യജത ഭദ്രം വഃ ശുരാഃ ശസ്ത്രാണി ഗൃഹ്ണത ൩൨.
ഭയം ഉപേക്ഷിക്കുക, നിങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം! വീരന്മാരേ, ആയുധങ്ങൾ എടുക്കൂ—
ഏഷ കാലാനലപ്രഖ്യോ മയൂരം സമുപസ്ഥിതഃ ൩൨.
കാലാഗ്നിപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന ഈവൻ മയൂരത്തിന് സമീപം എത്തി—
ശക്രസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ സമാശ്വസ്താ ദിവോകസഃ ൩൨.
ശക്രന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, സ്വർഗ്ഗവാസികൾ ആശ്വാസം നേടി—
കാലനേമിര്മഹേന്ദ്രേണ സംയുഗേ സമയുജ്യത ൩൨.
കാലനെമി മഹേന്ദ്രനോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്തു—
കുജംഭോ വിഷ്ണുനാ ചൈവ താവത്യ ക്ഷൌഹിണീവൃതഃ ൩൨.
കുജംഭൻ, അങ്ങനെയുള്ള ഒരു സൈന്യത്തോടൊപ്പം, വിഷ്ണുവിനോടുകൂടെ—
പ്രത്യയുധ്യംതം ദൈത്യേംദ്രേഃ സാധ്യാശ്ച വസുഭിഃ സഹ ൩൨.
സാധ്യന്മാരും വസുക്കളുമൊത്ത് ദൈത്യാധിപനോടു തിരിച്ച് യുദ്ധം ചെയ്തു—
ഉത്സൃജ്യ സഹസാ പാര്ഥ ഐരാവണശിരഃസ്ഥിതഃ ൩൨.
പാർഥാ, അപ്രതീക്ഷിതമായി അവൻ എയരാവതന്റെ തലയിൽ നിന്നു നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
ശക്രം ച ചഘ്നേ വിനദന്പേതതുസ്താവുഭൌ ഭുവി ൩൨.
അവൻ ഗർജിച്ച് ശക്രനെ അടിച്ചു; ഇരുവരും നിലത്തേക്ക് വീണു.
രഥമാശ്രിത്യ ഭൂയോപി താരകാഭിമുഖോ യയൌ ൩൨.
അവൻ വീണ്ടും രഥത്തിൽ കയറി, താരകന്റെ നേരെ മുന്നേറി.
ഹ്രിയതേ ഹ്രിയതേ രാജാ ത്രാതാ കോഽപി ന വിദ്യതേ ൩൨.
രാജാവിനെ പിടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, പിടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു—രക്ഷിക്കാൻ ആരുമില്ല.
ബാണൈഃ സസൈന്യം കൃത്വാ ച ജംഭകം ഗൃധ്രമോദനമ് ൩൨.
അവൻ അമ്പുകൾകൊണ്ട് ജംഭകനെയും ഗൃധ്രമോദനനെയും അവരുടെ സൈന്യങ്ങളോടൊപ്പം ആക്രമിച്ചു.
കിമേതേന മഹേന്ദ്രേണ മയാ യുധ്യസ്വ ദാനവ ൩൨.
ഇത്ര വലിയ ഇന്ദ്രൻ നിന്നെന്തിനാണ്? ദാനവാ, എന്നോടു പോരാടു!
നഗ്നേന സഹ കോ യുധ്യേദ്ധതേനാപി ച യേന വാ ൩൨.
നഗ്നനോടോ, ക്ഷീണിച്ചവനോടോ, അങ്ങനെയുള്ളവരോടോ ആരാണ് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത്?
ആത്മനസ്തു സമം കിംചിദ്വിലോക്യ സുദുര്മതേ ൩൨.
നിന്റെതോതിൽ തുല്യമായതെന്തെങ്കിലും നോക്കു, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനേ.
തതഃ കുമാരഃ സഹസാ മയൂരസ്ഥോഽഭ്യധാവത ൩൨.
അതിനുശേഷം കുമാരൻ മയിലിന്റെ മേൽ കയറി ഉടൻ മുന്നേറി.
തതോ ഹരിഃ സ്കംദമാഹ കിമേതേന തവ പ്രഭോ ൩൨.
അപ്പോൾ ഹരി സ്കന്ദനോടു പറഞ്ഞു: 'ഇതെന്താണ് നിനക്ക്, പ്രഭുവേ?'