അഭിഷിക്തേന തേനാസൌ ശുശുഭേ ശ്വേതപര്വതഃ ൨൯.
അവർ അഭിഷേകം ചെയ്തതോടെ ശ്വേതപർവതം അതീവ ഭംഗിയായി തെളിഞ്ഞു.
തതോ ദേവാഃ സഗന്ധര്വാ നൃത്യംത്യപ്സരസസ്തഥാ ൨൯.
അതിനുശേഷം ദേവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, അപ്സരസുകൾ എന്നിവരും നൃത്തം ചെയ്തു.
ഏവം സേന്ദ്രം ജഗത്സര്വം ശ്വേതപര്വതസംസ്ഥിതമ് ൨൯.
ഇങ്ങനെ, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം മുഴുവൻ ലോകവും ശ്വേതപർവതത്തിൽ സുസ്ഥിരമായി നിലകൊണ്ടു.
തതഃ സ്കന്ദഃ സുരൈഃ സാര്ധം ശ്വേതപര്വത മസ്തകാത് ൩൦.
അതിനുശേഷം സ്കന്ദനും ദേവന്മാരും ചേർന്ന് ശ്വേതപർവതത്തിന്റെ ശിഖരത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി.
തതഃ സരസ്വതീതീരേ യാനി ഭൂതാനി നാരദ ൩൦.
അതിനുശേഷം, നാരദാ, സരസ്വതീ നദിയുടെ തീരത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ ജീവികളും—
ഉന്മാദാ യേ ഹ്യപസ്മാരാഃ പലാദാശ്ച പിശാചകാഃ ൩൦.
അവിടെയുള്ള ഉന്മാദികൾ, അപസ്മാരികൾ, പലാദന്മാർ, പിശാചുകൾ—
യഥാ തേ നൈവ മര്യാദാം സംത്യജംതി ദുരാശയാഃ ൩൦.
ദുഷ്ടഹൃദയമുള്ളവർ എപ്പോഴും നല്ല ആചാരങ്ങൾ വിട്ട് കളയാറില്ല.
അപ്രകീര്ണേന്ദ്രിയം ദാംതം ശുചിം നിത്യമതംദ്രിതമ് ൩൦.
യാരുടേയോ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ചിതറാതെ, ആത്മസംയമനം പുലർത്തി, ശുദ്ധനും എപ്പോഴും ജാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കുന്നവനുമാണ്.
മഹേശ്വരം ച യേ ഭക്താ ഭക്താ നാരായണം ച യേ ൩൦.
മഹേശ്വരനോടു ഭക്തിയുള്ളവരും നാരായണനോടു ഭക്തിയുള്ളവരും ആകുന്നു.
തതഃ സര്വൈഃ സുരൈഃ സാര്ധം മഹീതീരം യയൌ ഗുഹഃ ൩൦.
അതിനുശേഷം ഗുഹനും എല്ലാ ദേവതകളും ചേർന്ന് നദിക്കരയിലേക്ക് പോയി.
ശ്രൃണ്വന്വിസിഷ്മിയേ സ്കന്ദഃ പ്രണനാമ ച താം നദീമ് ൩൦.
അത് കേട്ടപ്പോൾ സ്കന്ദൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു ആ നദിക്ക് നമസ്കരിച്ചു.
പ്രണമ്യ ശക്രപ്രമുഖാ ഗുഹം വചനമബ്രുവന് ൩൦.
നമസ്കരിച്ച ശേഷം ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവതകളും ഗുഹനോടു പറഞ്ഞു.
ന ശര്മ ലഭതേ സേനാ തസ്മാത്ത്വമഭിഷേചയ ൩൦.
സൈന്യത്തിന് സമാധാനം കിട്ടുന്നില്ല; അതിനാൽ നീ അഭിഷേകം സ്വീകരിക്കണം.
അഭിഷേക്ഷ്യാമഹേ ത്വാം ച തത്ര നോ ദ്രഷ്ടുമര്ഹസി ൩൦.
അവിടെ ഞങ്ങൾ നിന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യും; നീ അതു കാണാൻ അവിടെ ഇരിക്കണം.
സര്വതീര്ഥാന്തരസ്ഥാനം തഥാര്ണവമഹീജലേ ൩൦.
അവിടത്തെ സ്ഥലം എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും, സമുദ്രജലം, ഭൂജലം എന്നിവയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
സര്വതീര്ഥമയസ്തദ്വന്മഹീസാഗരസംഗമഃ ൩൦.
ഭൂമിയും സമുദ്രവും സംഗമിക്കുന്ന ആ സ്ഥലം എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളുടെയും സാന്നിധ്യമുള്ളതാണ്.
തഥാ മഹീസമുദ്രസ്യ സ്നാനം സര്വഫലപ്രദമ് ൩൦.
അങ്ങനെ ഭൂസമുദ്രത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നത് എല്ലാ ഫലങ്ങളും നൽകുന്നു.
തേന സര്വേഷു തീര്ഥേഷു തര്പിതാ നാത്ര സംശയഃ ൩൦.
അതിനാൽ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും തൃപ്തരാകും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
യഥാ ഹി കടുതിക്താദി ഗവാ ഗ്രസ്തം ഹി ക്ഷീരദമ് ൩൦.
പശു കയ്പും കട്ടും ഭക്ഷിച്ചാലും, അവൾ പാലാണ് നൽകുന്നത്.
ഏവം ബ്രുവത്സു ദേവേഷു കപിലോഽപി മുനിര്ജഗൌ ൩൦.
ദേവതകൾ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ കപിലമുനിയും വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
കര്ദമോ യസ്ത്വഹമപി ജ്ഞാത്വാ തീര്ഥമഹാ ഗുണാന് ൩൦.
ഞാൻ തന്നെ കർദമൻ; തീർത്ഥങ്ങളുടെ മഹത്ത്വം അറിഞ്ഞവൻ.
തതോ മഹേശ്വരഃ പ്രാഹ സത്യമേതത്സുരോദിതമ് ൩൦.
അതിനുശേഷം മഹേശ്വരൻ പറഞ്ഞു: ദേവതകൾ പറഞ്ഞത് സത്യമാണു.
അത്രാഭിഷേകം തേ വീര കരിഷ്യാമഃ സമാദിശ ൩൦.
ഇവിടെ തന്നെ നിന്റെ അഭിഷേകം ഞങ്ങൾ നടത്തും, വീരാ, നീ കല്പിക്കുക.
അഭിഷിഞ്ചന്തു മാം ദേവാ ഇതി താനബ്രവീദ്വചഃ ൩൦.
ദേവതകൾ എന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യട്ടെ എന്ന് അവൻ അവരോട് പറഞ്ഞു.
ജുഹുവുര്മംത്രപൂതേഽഗ്നൌ ചത്വാരോ മുഖ്യഋത്വിജഃ ൩൦.
നാലു പ്രധാന പുരോഹിതന്മാർ മന്ത്രശുദ്ധിയോടെ അഗ്നിയിൽ ഹോമം നടത്തി.
അന്യേ ച ശതശസ്തത്ര മുനയോ വേദപാരഗാഃ ൩൦.
അവിടെ വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയ നൂറുകണക്കിന് മുനികൾ കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു.
യദഗ്നികുണ്ഡമധ്യസ്ഥോ ലിംഗമൂര്തിര്വ്യദൃശ്യത ൩൦.
യാഗകുണ്ടത്തിന്റെ നടുവിൽ ലിംഗത്തിന്റെ രൂപം പ്രത്യക്ഷമായി.
ഏതത്സംദര്ശനാര്ഥായ ലിംഗമൂര്തിരഭൂദ്വിഭുഃ ൩൦.
ഈ ദർശനത്തിനായി സർവ്വവ്യാപിയായ ലിംഗരൂപം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
സര്വപാപാപഹം പാര്ഥ സര്വകാമഫലപ്രദമ് ൩൦.
പാർഥാ, അതു എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുകയും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും ഫലം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
ദിവ്യരത്നാന്വിതേ സ്കന്ദോ നിഷണ്ണഃ പരമാസനേ ൩൦.
ദിവ്യരത്നങ്ങൾ അണിഞ്ഞു സ്കന്ദൻ ഉന്നതാസനത്തിൽ ഇരുന്നു.