തതസ്താന്പ്രഹസന്നാഹ വിവാദോ യുജ്യതേ ന ച ൨൯.
അപ്പോൾ അവരെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'ഇങ്ങനെ തർക്കിക്കുന്നത് ശരിയല്ല'.
തതഃ പ്രാഹുശ്ച ഷഡ്ദേവ്യഃ സ്വര്ഗോ നോ ഹ്യക്ഷയോ ഭവേത് ൨൯.
അതിനുശേഷം ആറ് ദേവികൾ പറഞ്ഞു: 'നമ്മുടെ സ്വർഗ്ഗം ഒരിക്കലും കുറയരുതേ'.
രോഹിണ്യാശ്ചാനുജാ സ്കംദ സ്പര്ധമാനാഭിജിത്ഖലാ ൨൯.
സ്കന്ദാ, രോഹിണിയുടെ ഇളയ സഹോദരി അഭിജിത് അസൂയയും മത്സരവും കാണിച്ചു.
തു. ലക്ഷ്മീനാരായണസംഹിതാ [https://sa.wikisource.org/s/1v7e ൨.൩൨.൧൪] തതഃ പ്രഭൃതി മൂഢോഽസ്മി തത്സ്ഥാനേ സ്ഥാപയ പ്രഭോ ൨൯.
അതിനുശേഷം മുതൽ ഞാൻ ഭ്രമിതനായി; പ്രഭോ, എന്നെ ആ സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിക്കണമേ.
നക്ഷത്രം സപ്തശീര്ഷാഭം ഭാതി തദ്വഹ്നിദൈവതമ് തദഗ്നേഃ പ്രിയതാം ദേഹി സഹവാസം സദൈവ ച॥ ൨൯.
ഏഴു തലകളുള്ള നക്ഷത്രം പ്രകാശിക്കുന്നു; അതാണ് അഗ്നിയുടെ ദൈവം. അഗ്നിക്ക് ദയ കാണിച്ച് എന്നും കൂടെയിരിക്കാൻ അനുഗ്രഹിക്കണമേ.
ഹവ്യം കവ്യം ച യത്കിംചിദ്ദ്വിജാ ഹോഷ്യംതി പാവകേ॥ ൨൯.
ദ്വിജന്മാർ യാതൊക്കെയോ ഹോമം കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോൾ, അതെല്ലാം അഗ്നിയിൽ സമർപ്പിക്കും.
തത്തേ നാമ്നാ പ്രദാസ്യംതി വാസഃ സാര്ധം ഭവേത്തവ ൨൯.
അവർ നിന്റെ പേരിൽ അവനോടൊപ്പം താമസിക്കാൻ അനുമതി നൽകും.
സ ചാപ്യാഹാദ്യപ്രഭൃതി യജ്ഞഭാഗാനവാപ്നുഹി ൨൯.
അതിന്റെ ശേഷം നീ യാഗങ്ങളിൽ പങ്ക് ലഭിക്കും.
ഏവമേവേതി താനാഹ സ്കംദസ്തദ്ധി സുദുര്ലഭമ് അഭ്യഷിംചന്ഗിരൌ തസ്മിന്യോഗിനാമാദിപത്യകേ॥ ൨൯.
'അങ്ങനെയാകട്ടെ,' എന്ന് സ്കന്ദൻ പറഞ്ഞു, അതു വളരെ അപൂർവമാണ്. പിന്നെ അവർ ആ മലയിൽ, യോഗികളിൽ പ്രധാനനായവനെ അഭിഷേകം ചെയ്തു.
യോഗീശ്വരമിതി പ്രാഹുസ്തതസ്തം യോഗിനസ്തഥാ ൨൯.
അതിനുശേഷം, യോഗികൾ അവനെ 'യോഗികളുടെ പ്രഭു' എന്ന് വിളിച്ചു.
അഭിഷിക്തേന തേനാസൌ ശുശുഭേ ശ്വേതപര്വതഃ ൨൯.
അവർ അഭിഷേകം ചെയ്തതോടെ ശ്വേതപർവതം അതീവ ഭംഗിയായി തെളിഞ്ഞു.
തതോ ദേവാഃ സഗന്ധര്വാ നൃത്യംത്യപ്സരസസ്തഥാ ൨൯.
അതിനുശേഷം ദേവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, അപ്സരസുകൾ എന്നിവരും നൃത്തം ചെയ്തു.
ഏവം സേന്ദ്രം ജഗത്സര്വം ശ്വേതപര്വതസംസ്ഥിതമ് ൨൯.
ഇങ്ങനെ, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം മുഴുവൻ ലോകവും ശ്വേതപർവതത്തിൽ സുസ്ഥിരമായി നിലകൊണ്ടു.
തതഃ സ്കന്ദഃ സുരൈഃ സാര്ധം ശ്വേതപര്വത മസ്തകാത് ൩൦.
അതിനുശേഷം സ്കന്ദനും ദേവന്മാരും ചേർന്ന് ശ്വേതപർവതത്തിന്റെ ശിഖരത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി.
തതഃ സരസ്വതീതീരേ യാനി ഭൂതാനി നാരദ ൩൦.
അതിനുശേഷം, നാരദാ, സരസ്വതീ നദിയുടെ തീരത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ ജീവികളും—
ഉന്മാദാ യേ ഹ്യപസ്മാരാഃ പലാദാശ്ച പിശാചകാഃ ൩൦.
അവിടെയുള്ള ഉന്മാദികൾ, അപസ്മാരികൾ, പലാദന്മാർ, പിശാചുകൾ—
യഥാ തേ നൈവ മര്യാദാം സംത്യജംതി ദുരാശയാഃ ൩൦.
ദുഷ്ടഹൃദയമുള്ളവർ എപ്പോഴും നല്ല ആചാരങ്ങൾ വിട്ട് കളയാറില്ല.
അപ്രകീര്ണേന്ദ്രിയം ദാംതം ശുചിം നിത്യമതംദ്രിതമ് ൩൦.
യാരുടേയോ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ചിതറാതെ, ആത്മസംയമനം പുലർത്തി, ശുദ്ധനും എപ്പോഴും ജാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കുന്നവനുമാണ്.
മഹേശ്വരം ച യേ ഭക്താ ഭക്താ നാരായണം ച യേ ൩൦.
മഹേശ്വരനോടു ഭക്തിയുള്ളവരും നാരായണനോടു ഭക്തിയുള്ളവരും ആകുന്നു.
തതഃ സര്വൈഃ സുരൈഃ സാര്ധം മഹീതീരം യയൌ ഗുഹഃ ൩൦.
അതിനുശേഷം ഗുഹനും എല്ലാ ദേവതകളും ചേർന്ന് നദിക്കരയിലേക്ക് പോയി.
ശ്രൃണ്വന്വിസിഷ്മിയേ സ്കന്ദഃ പ്രണനാമ ച താം നദീമ് ൩൦.
അത് കേട്ടപ്പോൾ സ്കന്ദൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു ആ നദിക്ക് നമസ്കരിച്ചു.
പ്രണമ്യ ശക്രപ്രമുഖാ ഗുഹം വചനമബ്രുവന് ൩൦.
നമസ്കരിച്ച ശേഷം ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവതകളും ഗുഹനോടു പറഞ്ഞു.
ന ശര്മ ലഭതേ സേനാ തസ്മാത്ത്വമഭിഷേചയ ൩൦.
സൈന്യത്തിന് സമാധാനം കിട്ടുന്നില്ല; അതിനാൽ നീ അഭിഷേകം സ്വീകരിക്കണം.
അഭിഷേക്ഷ്യാമഹേ ത്വാം ച തത്ര നോ ദ്രഷ്ടുമര്ഹസി ൩൦.
അവിടെ ഞങ്ങൾ നിന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യും; നീ അതു കാണാൻ അവിടെ ഇരിക്കണം.
സര്വതീര്ഥാന്തരസ്ഥാനം തഥാര്ണവമഹീജലേ ൩൦.
അവിടത്തെ സ്ഥലം എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും, സമുദ്രജലം, ഭൂജലം എന്നിവയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
സര്വതീര്ഥമയസ്തദ്വന്മഹീസാഗരസംഗമഃ ൩൦.
ഭൂമിയും സമുദ്രവും സംഗമിക്കുന്ന ആ സ്ഥലം എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളുടെയും സാന്നിധ്യമുള്ളതാണ്.
തഥാ മഹീസമുദ്രസ്യ സ്നാനം സര്വഫലപ്രദമ് ൩൦.
അങ്ങനെ ഭൂസമുദ്രത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നത് എല്ലാ ഫലങ്ങളും നൽകുന്നു.
തേന സര്വേഷു തീര്ഥേഷു തര്പിതാ നാത്ര സംശയഃ ൩൦.
അതിനാൽ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും തൃപ്തരാകും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
യഥാ ഹി കടുതിക്താദി ഗവാ ഗ്രസ്തം ഹി ക്ഷീരദമ് ൩൦.
പശു കയ്പും കട്ടും ഭക്ഷിച്ചാലും, അവൾ പാലാണ് നൽകുന്നത്.
ഏവം ബ്രുവത്സു ദേവേഷു കപിലോഽപി മുനിര്ജഗൌ ൩൦.
ദേവതകൾ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ കപിലമുനിയും വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.