സ്കംദപ്രസാദജഃ പുത്രോ ലോഹിതാക്ഷോ ഭയംകരഃ ൨൯.
സ്കന്ദന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ജനിച്ച, ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ള ഭയങ്കരനായ മകൻ,
പൂജനീയഃ സദാ ഭക്ത്യാ സര്വാപസ്മാരശാംതിദഃ ൨൯.
അവനെ എല്ലായ്പ്പോഴും ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം; അവൻ എല്ലാ അപസ്മാരരോഗങ്ങൾക്കും ശാന്തി നൽകുന്നവൻ.
ലോഹിതാംബരസംവീതം ത്രൈലോക്യസ്യാപി സുപ്രഭമ് ൨൯.
ചുവന്ന വസ്ത്രം ധരിച്ച, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രകാശമുള്ളവൻ,
ശ്രിയാ ജുഷ്ടം ച തം പ്രാഹുഃ സര്വേ ദേവാഃ പ്രണമ്യ വൈ ൨൯.
മഹത്വം നിറഞ്ഞവനെന്നു ദേവന്മാർ എല്ലാവരും നമസ്കരിച്ച് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ഭവാനിംദ്രോഽസ്തു നോ നാഥ ത്രൈലോക്യസ്യ ഹിതായ വൈ॥ ൨൯.
ഭവാനീന്ദ്രൻ മൂന്നു ലോകത്തിനും നന്മക്കായി ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകനാകട്ടെ.
കിമിംദ്രഃ സര്വലോകാനാം കരോതീഹ സുരോത്തമാഃ ൨൯.
കിമീന്ദ്രൻ എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുന്നു, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ.
ഇംദ്രോ ദിശതി ഭൂതാനാം ബലം തേജഃ പ്രജാഃ സുഖമ് ൨൯.
ഇന്ദ്രൻ സകല ജീവികൾക്കും ശക്തിയും തേജസ്സും സന്താനവും സന്തോഷവും നൽകുന്നു.
ദുര്വൃത്താനാം സ ഹരതി വൃത്തസ്ഥാനാം പ്രയച്ഛതി ൨൯.
ദുഷ്ടന്മാരിൽ നിന്ന് അവൻ അകറ്റുന്നു, സദാചാരികള്ക്ക് അവൻ അനുഗ്രഹം നൽകുന്നു.
അസൂര്യേ ച ഭവേത്സൂര്യസ്തഥാഽചംദ്രേ ച ചംദ്രമാഃ ൨൯.
സൂര്യൻ ഇല്ലാത്തിടത്ത് അവൻ സൂര്യനാകുന്നു; ചന്ദ്രൻ ഇല്ലാത്തിടത്ത് അവൻ ചന്ദ്രനാകുന്നു.
ഏതദിംദ്രേണ കര്തവ്യമിംദ്രോ ഹി വിപുലം ബലമ് ൨൯.
ഇത് ഇന്ദ്രൻ ചെയ്യേണ്ടതാണു; കാരണം ഇന്ദ്രന് വലിയ ശക്തിയുണ്ട്.
ത്വം ഭവേംദ്രോ മഹാബാഹോ സര്വേഷാം നഃ സുഖാവഹഃ ൨൯.
മഹാബാഹുവായ നീ ഞങ്ങളൊക്കെയും സന്തോഷത്തോടെ നയിക്കുന്ന ഇന്ദ്രനാകും.
ശാധി ത്വമേവ ത്രൈലോക്യം ഭവാനിംദ്രോസ്തു സര്വദാ ൨൯.
ഭവാനിയുടെ ഇന്ദ്രനായി നീയേയും എല്ലായ്പ്പോഴും മൂന്നു ലോകവും ഭരിക്കണം.
ത്വമേവ രാജാ ഭദ്രം തേ ത്രൈലോക്യസ്യ മമൈവ ച ൨൯.
മൂന്നു ലോകത്തിന്റെയും എന്റെ രാജാവും നീയാണു; നിനക്കു സുഖവും ആശീർവാദവും ഉണ്ടാകട്ടെ.
യദി സത്യമിദം വാക്യം നിശ്ചയാദ്ഭാഷിതം ത്വയാ അഹമിംദ്രോ ഭവിഷ്യാമി തവ വാക്യാദ്യശോഽസ്തു തേ॥ ൨൯.
നിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ സത്യമായാണെങ്കിൽ, ഞാൻ ഇന്ദ്രനാകും; നിന്റെ വാക്കു കൊണ്ടു നിനക്ക് പ്രശസ്തി ലഭിക്കട്ടെ.
ദാനവാനാം വിനാശായ ദേവാനാമര്ഥസിദ്ധയേ ൨൯.
ദാനവരെ നശിപ്പിക്കാനും ദേവന്മാരുടെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കാനും വേണ്ടി.
ഇത്യുക്തേ സുമഹാനാദഃ സുരാണാമഭ്യജായത ൨൯.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ വലിയൊരു ശബ്ദം ഉയർന്നു.
ജയേതി തുഷ്ടുവുശ്ചൈനം വാദിത്രാണ്യഭ്യവാദയന് ൨൯.
അവർ ജയമെന്നു സ്തുതിച്ചു, വാദ്യങ്ങൾ മുഴക്കി.
തേന ശബ്ദേന മഹതാ വിസ്മിതാ നഗനംദിനീ ൨൯.
ആ വലിയ ശബ്ദം കേട്ട് പർവ്വതങ്ങളുടെ നന്ദിനി അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
അദ്യ നുനം പ്രഹൃഷ്ടാനാം സുരാണാം വിവിധാ ഗിരഃ ൨൯.
ഇന്ന് സന്തോഷത്തോടെ ദേവന്മാരുടെ വിവിധ ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കുന്നു.
ഗവാം ച ബ്രാഹ്മണാനാം ച സാധ്വീനാം ച ദിവൌകസാമ് ൨൯.
പശുക്കളുടെ, ബ്രാഹ്മണരുടെ, സദാചാരമുള്ള സ്ത്രീകളുടെ, ദിവ്യജനങ്ങളുടെ ശബ്ദങ്ങളും കേൾക്കുന്നു.
ഏവം വദതി സാ ദേവീ ദ്രഷ്ടും തമുത്സുകാഽഭവത് ൨൯.
അങ്ങനെ ദേവി പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അവനെ കാണാൻ ആകാംക്ഷയോടെ ആയിരുന്നു.
വൃഷഭം തത ആരുഹ്യ ദേവ്യാ സഹ സമുത്സുകഃ ൨൯.
ശേഷം കാളയിൽ കയറി ദേവിയോടൊപ്പം അവൻ ഉത്സാഹത്തോടെ പുറപ്പെട്ടു.
തതോ ബ്രഹ്മാ മഹാസേനം പ്രജാപതിരഥാബ്രവീത് ൨൯.
അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവ്, പ്രജാപതി, മഹാസേനനോടു പറഞ്ഞു.
അനയോര്വീര്യസംയോഗാത്തവോത്പത്തിസ്തു പ്രാഥമീ ൨൯.
അവരുടെ ശക്തികൾ ഒന്നിച്ചപ്പോൾ നിന്നെ ആദ്യമായി ജനിപ്പിച്ചു.
അപൂജയദമേയാത്മാ പിതരം മാതരം ച താമ് ൨൯.
അളവുകിട്ടാത്ത ആത്മാവായ അവൻ തന്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ആദരിച്ചു.
ചിരം ജഹൃഷതുശ്ചോഭൌ പാര്വതീപരമേശ്വരൌ ൨൯.
പാർവതിയും പരമേശ്വരനും ദീർഘകാലം സന്തോഷിച്ചു.
ദേവീ പ്രകൃതിമോക്ഷം ച തുഷ്ടാ ഹര്ഷപരിപ്ലുതാ ൨൯.
സന്തോഷത്താൽ നിറഞ്ഞ ദേവി സ്വഭാവികമായ മോക്ഷം നേടി.
ഋഷിഭിസ്താഃ പരിത്യക്താസ്തം പുത്രേതി ജഗുസ്തദാ ൨൯.
ഋഷിമാർ ഉപേക്ഷിച്ചവരെ അപ്പോൾ 'മകൻ' എന്നു വിളിച്ചു.
സ്വാഹാ മമേതി ച പ്രാഹ പാവകശ്ച മമേതി ച ൨൯.
സ്വാഹാ പറഞ്ഞു: 'അവൻ എന്റേതാണ്', അഗ്നിയും പറഞ്ഞു: 'അവൻ എന്റേതാണ്'.
ചക്രുസ്തേ കലഹം ഘോരം വിവദംതഃ പരസ്പരമ് ൨൯.
അവർ തമ്മിൽ കടുത്ത വഴക്കിൽ ഏർപ്പെട്ടു, പരസ്പരം തർക്കിച്ചു.