ഭീതാശ്ച പര്വതാഃ സര്വേ ചുക്രുശുഃ പ്രലയാദ്യഥാ ൨൯.
എല്ലാ പർവതങ്ങളും ഭയപ്പെട്ട് പ്രളയകാലത്തെപ്പോലെ നിലവിളിച്ചു.
ഏവം ശ്രുത്വാ തതോ ദേവാ വാസവം സഹ തേഽബ്രുവന് ൨൯.
ഇങ്ങനെ കേട്ട ദേവന്മാർ ഒരുമിച്ച് വാസവനോടു പറഞ്ഞു.
സ സംക്രുദ്ധഃ ക്ഷണാദ്വിശ്വം സംഹരിഷ്യതി വാസവ ൨൯.
അവൻ കോപിതനാകുമ്പോൾ, വാസവാ, ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ലോകം മുഴുവൻ നശിപ്പിക്കും.
തച്ച ത്രാണം സദാ കാര്യം പ്രാണൈഃ കംഠഗതൈരപി ൨൯.
അതുകൊണ്ട്, ജീവൻ തൊണ്ടയിൽ എത്തിയാലും സംരക്ഷണം എപ്പോഴും ചെയ്യണം.
ധിക്തതോ ജന്മ വീരാണാം ശ്ലാഘ്യം ഹി മരണം ക്ഷണാത് ൨൯.
വീരന്മാരുടെ ജനനം നിന്ദ്യമാണ്; ഒരു നിമിഷത്തിൽ മരിക്കുന്നതാണ് മഹത്വം.
ഏവമുക്തസ്തഥേത്യുക്ത്വാ ദേവൈഃ സാര്ധം തമഭ്യയാത് ൨൯.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു ദേവന്മാരോടൊപ്പം അവന്റെ അടുക്കൽ പോയി.
ഉഗ്രം തച്ച മഹാവേഗം ദേവാനീകം ദുരാസദമ് ൨൯.
അത് അത്യന്തം ഭയങ്കരവും വേഗതയുമുള്ള ദേവസേന ആയിരുന്നു; അതിലേക്കു സമീപിക്കാനാവില്ലായിരുന്നു.
തസ്യ നാദേന മഹതാ സമുദ്ധൂതോദധിപ്രഭമ് ൨൯.
അവന്റെ വലിയ ഗർജ്ജനത്തിൽ, ആ സൈന്യം ഉണർന്ന കടലുപോലെ പ്രകാശിച്ചു.
ജിഘാംസൂനുപസംപ്രാപ്താന്ദേവാന്ദൃഷ്ട്വാ സ പാവകിഃ ൨൯.
കൊല്ലാനുള്ള ഉദ്ദേശത്തോടെ സമീപിക്കുന്ന ദേവന്മാരെ കണ്ട അഗ്നിപുത്രൻ—
അദഹദ്ദേവസൈന്യാനി ചേഷ്ട മാനാനി ഭൂതലേ ൨൯.
ഭൂമിയിൽ ദേവസേനകളും അവരുടെ പ്രവർത്തികളും അവൻ അഗ്നിയിൽ ചുട്ടു നശിപ്പിച്ചു.
പ്രച്യുതാഃ സഹസാ ഭാംതി ദിവസ്താരാഗണാ ഇവ ൨൯.
അവർ ഉടനടി ചിതറിപ്പോയി, പകലിൽ നക്ഷത്രങ്ങൾ പോലെ തിളങ്ങി.
ദേവാ വജ്രധരം പ്രോചുസ്ത്യജ വജ്രം ശതക്രതോ ൨൯.
ദേവന്മാർ വജ്രം കൈവശമുള്ളവനോടു പറഞ്ഞു: 'ശതക്രതുവേ, വജ്രം വലിച്ചെറിഞ്ഞു വിടു!'
തദ്വിസൃഷ്ടം ജഘാനാശു പാര്ശ്വ സ്കംദസ്യ ദക്ഷിണമ് ൨൯.
അവിടെ വിട്ടയച്ചത് വേഗത്തിൽ സ്കന്ദന്റെ വലതുഭാഗത്ത് തട്ടിയിറങ്ങി.
വജ്രപ്രഹാരാത്സ്കംദസ്യ സംജാതഃ പുരുഷോഽപരഃ ൨൯.
അങ്ങോട്ട് വജ്രം ഇടിച്ചപ്പോൾ, സ്കന്ദനിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു പുരുഷൻ ജനിച്ചു.
ശാഖ ഇത്യഭിവിഖ്യാതഃ സോപി വ്യനദദദ്ഭുതമ് ൨൯.
അവനെ ശാഖ എന്നാണു വിളിച്ചത്; അവനും അത്ഭുതകരമായ ഒരു നിലവിളി ഉയർത്തി.
തത്രാപി താദൃശോ ജജ്ഞേ നൈഗമേയ ഇതി ശ്രുതഃ ൨൯.
അവിടെ തന്നെയും അതുപോലെയുള്ള ഒരാൾ കൂടി ജനിച്ചു; അയാളെ നൈഗമേയൻ എന്നാണ് കേട്ടത്.
തദേംദ്രോ വജ്രമുത്സൃജ്യ പ്രാംജലിഃ ശരണം യയൌ ൨൯.
അപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ വജ്രം ഉപേക്ഷിച്ച് കൈകൂപ്പി അഭയം തേടി സമീപിച്ചു.
തതഃ പ്രഹൃഷ്ടാസ്ത്രഭിദശാ വാദിത്രാണ്യഭ്യവാദയന് ൨൯.
അതിനുശേഷം സന്തോഷത്തോടെ ദേവന്മാർ വാദ്യങ്ങൾ വായിച്ചു, മൃദംഗങ്ങൾ മുഴക്കി.
യാ ഹരം തി ശിശൂഞ്ജാതാന്ഗര്ഭസ്ഥാംശ്ചൈവ ദാരുണാഃ ൨൯.
ഹരനെയും ഗർഭത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെയും പ്രസവിച്ച ആ ക്രൂരമായ അമ്മമാർ,
ആയാ പലാലാ മിത്രാ ച സപ്തൈതാഃ ശിശുമാതരഃ ൨൯.
ആയാ, പലാലാ, മിത്രാ—ഇവരാണ് ആ കുഞ്ഞിന്റെ ഏഴു അമ്മമാർ.
സ്കംദപ്രസാദജഃ പുത്രോ ലോഹിതാക്ഷോ ഭയംകരഃ ൨൯.
സ്കന്ദന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ജനിച്ച, ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ള ഭയങ്കരനായ മകൻ,
പൂജനീയഃ സദാ ഭക്ത്യാ സര്വാപസ്മാരശാംതിദഃ ൨൯.
അവനെ എല്ലായ്പ്പോഴും ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം; അവൻ എല്ലാ അപസ്മാരരോഗങ്ങൾക്കും ശാന്തി നൽകുന്നവൻ.
ലോഹിതാംബരസംവീതം ത്രൈലോക്യസ്യാപി സുപ്രഭമ് ൨൯.
ചുവന്ന വസ്ത്രം ധരിച്ച, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രകാശമുള്ളവൻ,
ശ്രിയാ ജുഷ്ടം ച തം പ്രാഹുഃ സര്വേ ദേവാഃ പ്രണമ്യ വൈ ൨൯.
മഹത്വം നിറഞ്ഞവനെന്നു ദേവന്മാർ എല്ലാവരും നമസ്കരിച്ച് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ഭവാനിംദ്രോഽസ്തു നോ നാഥ ത്രൈലോക്യസ്യ ഹിതായ വൈ॥ ൨൯.
ഭവാനീന്ദ്രൻ മൂന്നു ലോകത്തിനും നന്മക്കായി ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകനാകട്ടെ.
കിമിംദ്രഃ സര്വലോകാനാം കരോതീഹ സുരോത്തമാഃ ൨൯.
കിമീന്ദ്രൻ എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുന്നു, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ.
ഇംദ്രോ ദിശതി ഭൂതാനാം ബലം തേജഃ പ്രജാഃ സുഖമ് ൨൯.
ഇന്ദ്രൻ സകല ജീവികൾക്കും ശക്തിയും തേജസ്സും സന്താനവും സന്തോഷവും നൽകുന്നു.
ദുര്വൃത്താനാം സ ഹരതി വൃത്തസ്ഥാനാം പ്രയച്ഛതി ൨൯.
ദുഷ്ടന്മാരിൽ നിന്ന് അവൻ അകറ്റുന്നു, സദാചാരികള്ക്ക് അവൻ അനുഗ്രഹം നൽകുന്നു.
അസൂര്യേ ച ഭവേത്സൂര്യസ്തഥാഽചംദ്രേ ച ചംദ്രമാഃ ൨൯.
സൂര്യൻ ഇല്ലാത്തിടത്ത് അവൻ സൂര്യനാകുന്നു; ചന്ദ്രൻ ഇല്ലാത്തിടത്ത് അവൻ ചന്ദ്രനാകുന്നു.
ഏതദിംദ്രേണ കര്തവ്യമിംദ്രോ ഹി വിപുലം ബലമ് ൨൯.
ഇത് ഇന്ദ്രൻ ചെയ്യേണ്ടതാണു; കാരണം ഇന്ദ്രന് വലിയ ശക്തിയുണ്ട്.