സംസ്കാരരഹിതം ജന്മ യതശ്ച പശുവത്സ്മൃതമ് ൨൯.
സംസ്കാരങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ജനനം മൃഗത്തിന്റെ ജനനത്തോടു സമമാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
തതോ മുനിസ്തസ്യ ചക്രേ ജാതകര്മാദികാഃ ക്രിയാഃ ൨൯.
അതിനാൽ ആ മുനി അവനുവേണ്ടി ജാതകർമാദി ചടങ്ങുകൾ നടത്തി.
തതസ്തം വഹ്നിരഭ്യാഗാദ്ദദര്ശ ച സുതം ഗുഹമ് ൨൯.
അതിനുശേഷം അഗ്നിദേവൻ അവനെ സമീപിച്ചു, തന്റെ മകൻ ഗുഹനെ കണ്ടു.
ഏകഗ്രീവം ചൈകകായം കുമാരം സ വ്യലോകയത് ൨൯.
ഒരു കഴുത്തും ഒരു ശരീരവും ഉള്ള ബാലനെ അഗ്നിദേവൻ കണ്ടു.
ദൃതീയായാം ശിശുര്ജാതശ്ചതുര്ഥ്യാം പൂര്ണ ഏവച ൨൯.
രണ്ടാം ദിവസം ആ കുഞ്ഞ് ജനിച്ചു; നാലാം ദിവസം തന്നെ, അവൻ പൂർണ്ണമായി വളർന്നു.
തതസ്തം പാവകഃ പാര്ഥ ആലിലിംഗ ചുചുംബ ച ൨൯.
അതിനുശേഷം, പാർഥാ, അഗ്നിദേവൻ അവനെ അണക്കി ചേർത്ത് ചുംബിച്ചു.
സ ച ശക്തിം സമാദായ നമസ്കൃത്യ ച പാവകമ് ൨൯.
അവൻ തന്റെ കുന്തം എടുത്ത് അഗ്നിയെ വണങ്ങി.
വ്യനദദ്ഭൈരവം നാദം ത്രാസ യന്സാസുരം ജഗത് ൨൯.
അവൻ ഭയാനകമായ ഒരു ഗർജ്ജനം മുഴക്കി, അതു അസുരലോകത്ത് ഭയം പടർത്തി.
ബിഭേദ തരസാ ശക്ത്യാ ശതയോജനവിസ്തൃതമ് ൨൯.
അവൻ ശക്തിയായി കുന്തം പ്രയോഗിച്ച് നൂറ് യോജന വീതിയുള്ള പ്രദേശം തകർത്തു.
ചൂര്ണീകൃതാ രാക്ഷസാസ്തേ സതതം ധര്മശത്രവഃ ൨൯.
ധർമ്മത്തിന് എപ്പോഴും ശത്രുക്കളായിരുന്ന ആ രാക്ഷസന്മാർ മുഴുവൻ പൊടിയായി തീർന്നു.
ഭീതാശ്ച പര്വതാഃ സര്വേ ചുക്രുശുഃ പ്രലയാദ്യഥാ ൨൯.
എല്ലാ പർവതങ്ങളും ഭയപ്പെട്ട് പ്രളയകാലത്തെപ്പോലെ നിലവിളിച്ചു.
ഏവം ശ്രുത്വാ തതോ ദേവാ വാസവം സഹ തേഽബ്രുവന് ൨൯.
ഇങ്ങനെ കേട്ട ദേവന്മാർ ഒരുമിച്ച് വാസവനോടു പറഞ്ഞു.
സ സംക്രുദ്ധഃ ക്ഷണാദ്വിശ്വം സംഹരിഷ്യതി വാസവ ൨൯.
അവൻ കോപിതനാകുമ്പോൾ, വാസവാ, ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ലോകം മുഴുവൻ നശിപ്പിക്കും.
തച്ച ത്രാണം സദാ കാര്യം പ്രാണൈഃ കംഠഗതൈരപി ൨൯.
അതുകൊണ്ട്, ജീവൻ തൊണ്ടയിൽ എത്തിയാലും സംരക്ഷണം എപ്പോഴും ചെയ്യണം.
ധിക്തതോ ജന്മ വീരാണാം ശ്ലാഘ്യം ഹി മരണം ക്ഷണാത് ൨൯.
വീരന്മാരുടെ ജനനം നിന്ദ്യമാണ്; ഒരു നിമിഷത്തിൽ മരിക്കുന്നതാണ് മഹത്വം.
ഏവമുക്തസ്തഥേത്യുക്ത്വാ ദേവൈഃ സാര്ധം തമഭ്യയാത് ൨൯.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു ദേവന്മാരോടൊപ്പം അവന്റെ അടുക്കൽ പോയി.
ഉഗ്രം തച്ച മഹാവേഗം ദേവാനീകം ദുരാസദമ് ൨൯.
അത് അത്യന്തം ഭയങ്കരവും വേഗതയുമുള്ള ദേവസേന ആയിരുന്നു; അതിലേക്കു സമീപിക്കാനാവില്ലായിരുന്നു.
തസ്യ നാദേന മഹതാ സമുദ്ധൂതോദധിപ്രഭമ് ൨൯.
അവന്റെ വലിയ ഗർജ്ജനത്തിൽ, ആ സൈന്യം ഉണർന്ന കടലുപോലെ പ്രകാശിച്ചു.
ജിഘാംസൂനുപസംപ്രാപ്താന്ദേവാന്ദൃഷ്ട്വാ സ പാവകിഃ ൨൯.
കൊല്ലാനുള്ള ഉദ്ദേശത്തോടെ സമീപിക്കുന്ന ദേവന്മാരെ കണ്ട അഗ്നിപുത്രൻ—
അദഹദ്ദേവസൈന്യാനി ചേഷ്ട മാനാനി ഭൂതലേ ൨൯.
ഭൂമിയിൽ ദേവസേനകളും അവരുടെ പ്രവർത്തികളും അവൻ അഗ്നിയിൽ ചുട്ടു നശിപ്പിച്ചു.
പ്രച്യുതാഃ സഹസാ ഭാംതി ദിവസ്താരാഗണാ ഇവ ൨൯.
അവർ ഉടനടി ചിതറിപ്പോയി, പകലിൽ നക്ഷത്രങ്ങൾ പോലെ തിളങ്ങി.
ദേവാ വജ്രധരം പ്രോചുസ്ത്യജ വജ്രം ശതക്രതോ ൨൯.
ദേവന്മാർ വജ്രം കൈവശമുള്ളവനോടു പറഞ്ഞു: 'ശതക്രതുവേ, വജ്രം വലിച്ചെറിഞ്ഞു വിടു!'
തദ്വിസൃഷ്ടം ജഘാനാശു പാര്ശ്വ സ്കംദസ്യ ദക്ഷിണമ് ൨൯.
അവിടെ വിട്ടയച്ചത് വേഗത്തിൽ സ്കന്ദന്റെ വലതുഭാഗത്ത് തട്ടിയിറങ്ങി.
വജ്രപ്രഹാരാത്സ്കംദസ്യ സംജാതഃ പുരുഷോഽപരഃ ൨൯.
അങ്ങോട്ട് വജ്രം ഇടിച്ചപ്പോൾ, സ്കന്ദനിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു പുരുഷൻ ജനിച്ചു.
ശാഖ ഇത്യഭിവിഖ്യാതഃ സോപി വ്യനദദദ്ഭുതമ് ൨൯.
അവനെ ശാഖ എന്നാണു വിളിച്ചത്; അവനും അത്ഭുതകരമായ ഒരു നിലവിളി ഉയർത്തി.
തത്രാപി താദൃശോ ജജ്ഞേ നൈഗമേയ ഇതി ശ്രുതഃ ൨൯.
അവിടെ തന്നെയും അതുപോലെയുള്ള ഒരാൾ കൂടി ജനിച്ചു; അയാളെ നൈഗമേയൻ എന്നാണ് കേട്ടത്.
തദേംദ്രോ വജ്രമുത്സൃജ്യ പ്രാംജലിഃ ശരണം യയൌ ൨൯.
അപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ വജ്രം ഉപേക്ഷിച്ച് കൈകൂപ്പി അഭയം തേടി സമീപിച്ചു.
തതഃ പ്രഹൃഷ്ടാസ്ത്രഭിദശാ വാദിത്രാണ്യഭ്യവാദയന് ൨൯.
അതിനുശേഷം സന്തോഷത്തോടെ ദേവന്മാർ വാദ്യങ്ങൾ വായിച്ചു, മൃദംഗങ്ങൾ മുഴക്കി.
യാ ഹരം തി ശിശൂഞ്ജാതാന്ഗര്ഭസ്ഥാംശ്ചൈവ ദാരുണാഃ ൨൯.
ഹരനെയും ഗർഭത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെയും പ്രസവിച്ച ആ ക്രൂരമായ അമ്മമാർ,
ആയാ പലാലാ മിത്രാ ച സപ്തൈതാഃ ശിശുമാതരഃ ൨൯.
ആയാ, പലാലാ, മിത്രാ—ഇവരാണ് ആ കുഞ്ഞിന്റെ ഏഴു അമ്മമാർ.