വിചിത്രവാഹനാശ്ചൈവ നാനായുധധരാസ്തഥാ ൨൭.
അവരിൽ ചിലർ വിചിത്രമായ വാഹനങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ചും, ചിലർ പലവിധ ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വെച്ചുമുണ്ടായിരുന്നു.
താന്ദൃഷ്ട്വാ പാര്വതീ പ്രാഹ കതിസംഖ്യാഭിധാസ്ത്വമീ॥ ൨൭.
അവരെ കണ്ടു ഗിരിജ ചോദിച്ചു: ഇവരുടെ എണ്ണം എത്ര? പേരുകൾ എന്തൊക്കെയാണ്?
അസംഖ്യേ യാസ്ത്വമീ ദേവീ അസംഖ്യേയാഭിധാസ്തഥാ ൨൭.
ദേവി, ഇവർക്ക് എണ്ണം പറയാനാവില്ല, പേരുകളും അതുപോലെ അനന്തമാണ്.
സിദ്ധക്ഷേത്രേഷു രഥ്യാസു ജീര്ണോദ്യാനേഷു വേശ്മസു ൨൭.
സിദ്ധന്മാരുടെ സ്ഥലങ്ങളിലും, വഴികളിലും, പഴയ തോട്ടങ്ങളിലും വീടുകളിലും ഇവർ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ഏതേ വിശതി മുദിതാ നാനാഹാരവിഹാരിണഃ മദാഹാരാഃ സര്വഭക്ഷ്യാസ്തഥാന്യേ ചാപ്യഭോജനാഃ॥ ൨൭.
ഇവർ സന്തോഷത്തോടെ വിവിധ ഭക്ഷണങ്ങൾ ആസ്വദിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്നു; ചിലർ എല്ലാം തിന്നുന്നവരും, മറ്റുചിലർ ഒന്നും തിന്നാത്തവരുമാണ്.
ഗീതനൃത്യോപഹാരാശ്ച നാനാവാദ്യരവപ്രിയാഃ ൨൭.
അവർ പാട്ടിലും നൃത്തത്തിലും, പലവിധ വാദ്യങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തിലും, അർപ്പണങ്ങളിലും ആനന്ദിക്കുന്നു.
മനഃശിലേന കല്കേന യ ഏഷ ച്ഛുരിതാനനഃ ൨൭.
ഇവൻ, മുഖത്ത് ചുവപ്പൻ മഞ്ഞും ലേഖനവും പുരട്ടിയവനാണ്.
ആകര്ണ്യാകര്ണ്യ തേ ദേവ ഗണൈര്ഗീതാന്മഹാഗുണാന് ൨൭.
ദേവാ, ഗണങ്ങൾ നിന്റെ മഹത്വം പാടുന്നത് വീണ്ടും വീണ്ടും കേട്ട്,
സദാശിവശിവേത്യേവം വിഹ്വലോ വക്തി യോ മുഹുഃ ൨൭.
അവൻ ആവേശത്തോടെ വീണ്ടും വീണ്ടും 'സദാശിവ! ശിവ!' എന്നേ പറയുന്നത്.
ഏനം വിജ്ഞാതുമിച്ഛാമി കിംനാമാസൌ ഗണസ്തവ ശ്രീശംകര ഉവാച ൨൭.
നിന്റെ ഈ ഗണൻ ആരാണ്, അവന്റെ പേര് എന്താണ് എന്നറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ശ്രീശംകരാ.
നാനാശ്ചര്യഗുണാധാരഃ പ്രതീഹാരോ മതോംഽബികേ ദേവ്യുവാച ൨൭.
അവൻ അനവധി അത്ഭുതഗുണങ്ങൾ ഉള്ള പ്രതീഹാരൻ എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്, അമ്മേ.
കദാഹമീദൃശം പുത്രം ലപ്സ്യാമ്യാനംദദായകമ് ശര്വ ഉവാച ൨൭.
ഇങ്ങനെയൊരു സന്തോഷം നൽകുന്ന മകനെ ഞാൻ എപ്പോഴാണ് ലഭിക്കുക? ദേവി ചോദിച്ചു. ശർവൻ പറഞ്ഞു:
ഇത്യുക്താ വിജയാം പ്രാഹ ശീഘ്രമാനയ വീരകമ് ൨൭.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ വിജയ പറഞ്ഞു: 'വീരകനെ വേഗം കൊണ്ടുവരിക.'
ഏഹി വീരക തേ ദേവീ ഗിരിജാ തോഷിതാ ശുഭാ ൨൭.
'വീരക, ഗിരിജാദേവി, ആ ശുഭദായിനി, നിന്നിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു.'
ഇത്യുക്തഃ സംഭ്രമയുതോ മുഖം സംമാര്ജ്യ പാണിനാ ൨൭.
അങ്ങനെ വിളിച്ചപ്പോൾ ആവേശത്തോടെ വീരകൻ കൈകൊണ്ട് മുഖം തുടച്ചു.
തം ദൃഷ്ട്വാ ഗിരിജാ പ്രാഹ ഗിരാമധുരവര്ണയാ ൨൭.
അവനെ കണ്ടു ഗിരിജാ മധുരമായ വാക്കുകളിൽ സംസാരിച്ചു.
ഇത്യുക്തോ ദംഡവദ്ദേവീം പ്രണമ്യാവസ്ഥിതഃ പുരഃ ൨൭.
അവളീങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, അവൻ ദണ്ഡവത്പ്രണാമം ചെയ്ത് ദേവിയെ നമസ്കരിച്ചു, അവളുടെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
ചുചുംബ ച കപോലേ തം ഗാത്രാണി ച പ്രമാര്ജയത് ൨൭.
അവൾ അവന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുംബനം നൽകി, അവന്റെ ശരീരം സ്നേഹത്തോടെ തേച്ചു കൊടുത്തു.
ഏവം സംകല്പ്യ തം പുത്രം ലാലയിത്വാ ഉമാചിരമ് ൨൭.
ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച്, ഉമാ തന്റെ മകനെ കുറേ നേരം സ്നേഹത്തോടെ ആലിംഗനം ചെയ്തു.
തതശ്ചിക്രീഡ മധ്യേ സ ഗണാനാം പാര്വതീസുതഃ ൨൭.
ശേഷം, പാർവതിയുടെ മകൻ ഗണങ്ങളുടെ ഇടയിൽ സന്തോഷത്തോടെ കളിച്ചു.
പ്രണമ്യ സര്വഭൂതാനി പ്രാര്ഥയാമ്യസ്മി ദുഷ്കരമ് ൨൭.
എല്ലാ ജീവികളെയും നമസ്കരിച്ച്, ഞാൻ പ്രാപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതിനെ തേടുന്നു.
ക്രീഡിതും വീരകേ യാതേ തതോ ദേവീ ച പാര്വതീ ൨൭.
വീരകുമാരൻ കളിക്കാൻ പോയപ്പോൾ, പാർവതി ദേവിയും—
തതോ ഗിരിസുതാകണ്ഠേ ക്ഷിപ്തബാഹുര്മഹേശ്വരഃ ൨൭.
അപ്പോൾ, ഗിരിപുത്രിയുടെ കഴുത്തിൽ കൈയിട്ടു മഹേശ്വരൻ—
സ ഹി ഗൌരതനുഃ ശര്വോ വിശേഷാച്ഛശിശോഭിതഃ ൨൭.
പാണ്ടുവർണ്ണമായ ശരീരമുള്ള ശർവൻ, ചന്ദ്രന്റെ പ്രകാശത്തിൽ പ്രത്യേകമായി ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.
ശരീരേ മമ തന്വംഗീ സിതേ ഭാസ്യസിതദ്യുതിഃ ൨൭.
എന്റെ ശരീരത്തിൽ, സുന്ദരിയായവളേ, നിന്റെ വെള്ളപ്രഭ തിളങ്ങുന്നു.
ചംദ്രജ്യോത്സ്നാഭിസംപൃക്താ താമസീ രജനീ യഥാ ൨൭.
ചന്ദ്രന്റെ കിരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്ന കറുത്ത രാത്രി പോലെ, എന്റെ രൂപവും അങ്ങനെ ആകുന്നു.
ഇത്യുക്താ ഗിരിജാ തേന കണ്ഠം ശര്വാദ്വിമുച്യ സാ ൨൭.
ശർവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഗിരിജ അവന്റെ കഴുത്ത് വിട്ടു.
സ്വകൃതേന ജനഃ സര്വോ ജനേന പരിഭൂയതേ ൨൭.
ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ തന്നെ പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടാണ് മറ്റുള്ളവരാൽ അവഗണിക്കപ്പെടുന്നത്.
തപോഭിര്ദീപ്തചരിതൈര്യത്ത്വാം പ്രാര്ഥിതവത്യഹമ് ൨൭.
തപസ്സും ഉജ്ജ്വലമായ പ്രവൃത്തികളും കൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ പ്രാപിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
നൈവാഹം കുടിലാ ശര്വ വിഷമാ ന ച ധൂര്ജടേ ൨൭.
ശർവനേ, ഞാൻ വക്രയോ കഠിനയോ അല്ല, ധൂർജടിയേ.