ക്രീഡാമയൂരൈര്ഹസൈശ്ച ശ്രുതൈശ്ചൈവാഭിനാദിതേ ൨൭.
അവിടെ കളിയാടുന്ന മയിലുകളും ചിരിയും മനോഹരമായ ശബ്ദങ്ങളും മുഴങ്ങുന്നിടത്ത്,
തത്ര പുണ്യകഥാഭിശ്ച ക്രീഡതോ രുഭയോസ്തയോഃ ൨൭.
അവിടെ, പുണ്യകഥകള് പറയുമ്പോള് ഇരുവരും സന്തോഷത്തോടെ കളിച്ചു.
തം ശ്രുത്വാ കൌതുകാദ്ദേവീ കിമേതദിതി ശംകരമ് ൨൭.
അത് കേട്ട ദേവി ആസക്തിയോടെ ശങ്കരനോടു ചോദിച്ചു: 'ഇത് എന്താണ്?' എന്ന്.
താമാഹ ദേവീം ഗിരിശോ ദൃഷ്ടപൂര്വാസ്തു തേ ത്വയാ ൨൭.
അപ്പോള് ഗിരിശന് ദേവിയോട് പറഞ്ഞു: 'നീ ഇവരെ മുമ്പ് കണ്ടിട്ടുണ്ട്.'
തപസാ ബ്രഹ്മചര്യേണ ക്ലേശേന ക്ഷേത്രസാധനൈഃ ൨൭.
തപസ്സും ബ്രഹ്മചര്യവും കഷ്ടപ്പാടും നിലം പരിപാലിച്ചും,
മത്സമീപമനുപ്രാപ്താ മമ ലോകം വരാനനേ ൨൭.
അവര് എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് എത്തി, മനോഹരമുഖിയായേ, എന്റെ ലോകം പ്രാപിച്ചു.
വിനൈതാന്നൈവ മേ പ്രീതിര്നൈഭിര്വിരഹിതോ രമേ ൨൭.
അവര് ഇല്ലാതെ എനിക്ക് സന്തോഷമില്ല; അവരെ വിട്ട് എനിക്ക് ആനന്ദം ഉണ്ടാവില്ല.
ഇത്യുക്താ വിസ്മിതാ ദേവീ ദദൃശേ താന്ഗവാക്ഷകേ ൨൭.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള് അത്ഭുതപ്പെട്ട ദേവി ജാലകത്തിലൂടെ അവരെ കണ്ടു.
കേചിത്കൃശാ ഹ്രസ്വദീര്ഘാഃ കേചിത്സ്ഥൂലമഹോദരാഃ ൨൭.
അവരിൽ ചിലർ വളരെ വലിപ്പം കുറഞ്ഞവരും, ചിലർ ചെറുതും നീളമുള്ളവരുമായിരുന്നു. ചിലർക്കു വലിയ ശരീരവും വലിയ വയറും ഉണ്ടായിരുന്നു.
വ്യാഘ്രചര്മപരീധാനാ നഗ്നാ ജ്വാലാമുഖാഃ പരേ ൨൭.
ചിലർ കടുവച്ചർമ്മം ധരിച്ചിരുന്നു, ചിലർ നഗ്നരായിരുന്നു, മറ്റുചിലർക്കു തീപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന മുഖം ഉണ്ടായിരുന്നു.
വിചിത്രവാഹനാശ്ചൈവ നാനായുധധരാസ്തഥാ ൨൭.
അവരിൽ ചിലർ വിചിത്രമായ വാഹനങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ചും, ചിലർ പലവിധ ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വെച്ചുമുണ്ടായിരുന്നു.
താന്ദൃഷ്ട്വാ പാര്വതീ പ്രാഹ കതിസംഖ്യാഭിധാസ്ത്വമീ॥ ൨൭.
അവരെ കണ്ടു ഗിരിജ ചോദിച്ചു: ഇവരുടെ എണ്ണം എത്ര? പേരുകൾ എന്തൊക്കെയാണ്?
അസംഖ്യേ യാസ്ത്വമീ ദേവീ അസംഖ്യേയാഭിധാസ്തഥാ ൨൭.
ദേവി, ഇവർക്ക് എണ്ണം പറയാനാവില്ല, പേരുകളും അതുപോലെ അനന്തമാണ്.
സിദ്ധക്ഷേത്രേഷു രഥ്യാസു ജീര്ണോദ്യാനേഷു വേശ്മസു ൨൭.
സിദ്ധന്മാരുടെ സ്ഥലങ്ങളിലും, വഴികളിലും, പഴയ തോട്ടങ്ങളിലും വീടുകളിലും ഇവർ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ഏതേ വിശതി മുദിതാ നാനാഹാരവിഹാരിണഃ മദാഹാരാഃ സര്വഭക്ഷ്യാസ്തഥാന്യേ ചാപ്യഭോജനാഃ॥ ൨൭.
ഇവർ സന്തോഷത്തോടെ വിവിധ ഭക്ഷണങ്ങൾ ആസ്വദിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്നു; ചിലർ എല്ലാം തിന്നുന്നവരും, മറ്റുചിലർ ഒന്നും തിന്നാത്തവരുമാണ്.
ഗീതനൃത്യോപഹാരാശ്ച നാനാവാദ്യരവപ്രിയാഃ ൨൭.
അവർ പാട്ടിലും നൃത്തത്തിലും, പലവിധ വാദ്യങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തിലും, അർപ്പണങ്ങളിലും ആനന്ദിക്കുന്നു.
മനഃശിലേന കല്കേന യ ഏഷ ച്ഛുരിതാനനഃ ൨൭.
ഇവൻ, മുഖത്ത് ചുവപ്പൻ മഞ്ഞും ലേഖനവും പുരട്ടിയവനാണ്.
ആകര്ണ്യാകര്ണ്യ തേ ദേവ ഗണൈര്ഗീതാന്മഹാഗുണാന് ൨൭.
ദേവാ, ഗണങ്ങൾ നിന്റെ മഹത്വം പാടുന്നത് വീണ്ടും വീണ്ടും കേട്ട്,
സദാശിവശിവേത്യേവം വിഹ്വലോ വക്തി യോ മുഹുഃ ൨൭.
അവൻ ആവേശത്തോടെ വീണ്ടും വീണ്ടും 'സദാശിവ! ശിവ!' എന്നേ പറയുന്നത്.
ഏനം വിജ്ഞാതുമിച്ഛാമി കിംനാമാസൌ ഗണസ്തവ ശ്രീശംകര ഉവാച ൨൭.
നിന്റെ ഈ ഗണൻ ആരാണ്, അവന്റെ പേര് എന്താണ് എന്നറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ശ്രീശംകരാ.
നാനാശ്ചര്യഗുണാധാരഃ പ്രതീഹാരോ മതോംഽബികേ ദേവ്യുവാച ൨൭.
അവൻ അനവധി അത്ഭുതഗുണങ്ങൾ ഉള്ള പ്രതീഹാരൻ എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്, അമ്മേ.
കദാഹമീദൃശം പുത്രം ലപ്സ്യാമ്യാനംദദായകമ് ശര്വ ഉവാച ൨൭.
ഇങ്ങനെയൊരു സന്തോഷം നൽകുന്ന മകനെ ഞാൻ എപ്പോഴാണ് ലഭിക്കുക? ദേവി ചോദിച്ചു. ശർവൻ പറഞ്ഞു:
ഇത്യുക്താ വിജയാം പ്രാഹ ശീഘ്രമാനയ വീരകമ് ൨൭.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ വിജയ പറഞ്ഞു: 'വീരകനെ വേഗം കൊണ്ടുവരിക.'
ഏഹി വീരക തേ ദേവീ ഗിരിജാ തോഷിതാ ശുഭാ ൨൭.
'വീരക, ഗിരിജാദേവി, ആ ശുഭദായിനി, നിന്നിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു.'
ഇത്യുക്തഃ സംഭ്രമയുതോ മുഖം സംമാര്ജ്യ പാണിനാ ൨൭.
അങ്ങനെ വിളിച്ചപ്പോൾ ആവേശത്തോടെ വീരകൻ കൈകൊണ്ട് മുഖം തുടച്ചു.
തം ദൃഷ്ട്വാ ഗിരിജാ പ്രാഹ ഗിരാമധുരവര്ണയാ ൨൭.
അവനെ കണ്ടു ഗിരിജാ മധുരമായ വാക്കുകളിൽ സംസാരിച്ചു.
ഇത്യുക്തോ ദംഡവദ്ദേവീം പ്രണമ്യാവസ്ഥിതഃ പുരഃ ൨൭.
അവളീങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, അവൻ ദണ്ഡവത്പ്രണാമം ചെയ്ത് ദേവിയെ നമസ്കരിച്ചു, അവളുടെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
ചുചുംബ ച കപോലേ തം ഗാത്രാണി ച പ്രമാര്ജയത് ൨൭.
അവൾ അവന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുംബനം നൽകി, അവന്റെ ശരീരം സ്നേഹത്തോടെ തേച്ചു കൊടുത്തു.
ഏവം സംകല്പ്യ തം പുത്രം ലാലയിത്വാ ഉമാചിരമ് ൨൭.
ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച്, ഉമാ തന്റെ മകനെ കുറേ നേരം സ്നേഹത്തോടെ ആലിംഗനം ചെയ്തു.
തതശ്ചിക്രീഡ മധ്യേ സ ഗണാനാം പാര്വതീസുതഃ ൨൭.
ശേഷം, പാർവതിയുടെ മകൻ ഗണങ്ങളുടെ ഇടയിൽ സന്തോഷത്തോടെ കളിച്ചു.