പുത്രേത്യുവാച തം ദേവീ തതഃ സംഹൃഷ്ടമാനസാ ൨൭.
ദേവി സന്തോഷഹൃദയത്തോടെ അവനോട്, "മകനേ!" എന്നു പറഞ്ഞു.
പുത്രസ്തവായം ഗിരിജേ ശ്രൃണു യാദൃഗ്ഭവിഷ്യതി ൨൭.
"ഇവന് നിന്റെ മകനാണ്, ഗിരിജേ; അവന് എങ്ങനെയായിരിക്കും എന്നു കേള്ക്കു."
യഥാഹം താദൃശശ്ചാസൌ പുത്രസ്തേ ഭവിതാ ഗുണൈഃ ൨൭.
"ഞാന് എങ്ങനെയാണോ, അതുപോലെയാണ് നിന്റെ മകനും ഗുണങ്ങളില് സമ്പന്നനായിരിക്കും."
തേഷാമാമരണാംതാനി വിഘ്നാന്യേഷ കരിഷ്യതി ൨൭.
"അവന് അവര്ക്ക് മരണത്തില് അവസാനിക്കുന്ന വിഘ്നങ്ങള് ഉണ്ടാക്കും."
വിഘ്നിതാ വിഘ്നരാജേന തേ യാസ്യംതി മഹത്തമഃ ൨൭.
"വിഘ്നരാജാവായ അവനാല് തടയപ്പെടുന്നവര് പരമാവസ്ഥയിലേക്കെത്തും."
പുത്രസ്യ തവ വിഘ്നേന സമൂലം തസ്യ നശ്യതി ൨൭.
"നിന്റെ മകന്റെ വിഘ്നം കൊണ്ടു അവരുടെ മൂലവും നശിക്കും."
രൌദ്രസാഹസികാ യേ ച തേഷാം വിഘ്നം കരിഷ്യതി ൨൭.
"ആ ക്രൂരരും സാഹസികരും ആയവര്ക്ക് അവന് വിഘ്നങ്ങള് ഉണ്ടാക്കും."
കൃപാലവോ ഗതക്രോധാസ്തേഷാം വിഘ്നം ഹരിഷ്യതി ൨൭.
"ദയയും ക്രോധം ഇല്ലായ്മയും ഉള്ളവര്ക്ക് അവന് വിഘ്നങ്ങള് നീക്കും."
സവിഘ്നാനി ഭിവഷ്യംതി പൂജയാസ്യ വിനാ ശുഭേ ൨൭.
"ശുഭേ, അവനെ ആരാധിക്കാതെ വിഘ്നങ്ങള് ഉറപ്പായും വരും."
തതോ ബൃഹത്തനുഃ സോഽഭൂത്തേജസാ ദ്യോതയന്ദിശഃ യാവത്താര കഹംതാ വോ ഭവേത്താവദയം പ്രഭുഃ॥ ൨൭.
അതിനുശേഷം അവന് മഹത്തായ രൂപം ധരിച്ച് തന്റെ തേജസ്സാല് ദിശകള് പ്രകാശിപ്പിച്ചു; താരകനെ സംഹരിക്കുന്നവന് ജനിക്കുവോളം ഈ പ്രഭു അവിടെ നിലകൊള്ളും.
തതോ വിഘ്നപതിര്ദേവൈഃ സംസ്തുതഃ പ്രമതാര്തിഹാ ൨൭.
അപ്പോള് ദേവന്മാര് സ്തുതിച്ച വിഘ്നങ്ങളുടെ അധിപന് ആ അറ്റുതിരിഞ്ഞവരുടെ ദുഃഖം നീക്കി.
പാര്വതീ ച പുനര്ദേവീ പുത്രത്വേ പരികല്പ്യ ച ൨൭.
പിന്നീട് പാര്വ്വതി ദേവി, അവനെ തന്റെ മകനായി കരുതി,
സപ്തര്ഷീനഥ ചാഹൂയ സംസ്കാരമംഗലം തരോഃ ൨൭.
ഏഴു മഹർഷിമാരെയും വിളിച്ച് കുട്ടിക്ക് ശുഭകരമായ കര്മ്മങ്ങള് നടത്തി.
ത്വയൈവ ദര്ശിതേ മാര്ഗേ മര്യാദാം കര്തുമര്ഹസി ൨൭.
നീ തന്നെ വഴികാട്ടിയതുകൊണ്ട്, ശരിയായ ആചാരം സ്ഥാപിക്കേണ്ടത് നിനക്കാണ്.
യോ വൈ നിരുദകേ ഗ്രാമേ കൂപം കാരയതേ ബുധഃ ൨൭.
ജലമില്ലാത്ത ഗ്രാമത്തില് ആരെങ്കിലും ബുദ്ധിയോടെ കിണര് നിര്മ്മിച്ചാല്,
ദശകൂപസമാവാപീ ദശവാപീ സമം സരഃ ൨൭.
പത്ത് കിണറിന് തുല്യം ഒരു കുളം, പത്ത് കുളത്തിന് തുല്യം ഒരു വലിയ തടാകം.
ദശക്രതുസമഃ പുത്രോ ദശപുത്രസമോ ദ്രുമഃ॥ ൨൭.
പത്ത് യാഗത്തിന് തുല്യം ഒരു മകന്, പത്ത് മക്കള്ക്ക് തുല്യം ഒരു വൃക്ഷം.
ഏഷൈവ മമ മര്യാദാ നിയതാ ലോകഭാവിനീ ൨൭.
ഇതാണ് എന്റെ സ്ഥിരമായ നിയമം, ലോകത്തിന് വേണ്ടി നിര്ണയിച്ചത്.
തതഃ കദാചിദ്ഭഗവാനുമയാ സഹ മംദരേ ൨൭.
അതിനുശേഷം ഒരിക്കല് ഭഗവാന് എന്നോടൊപ്പം മന്ദരപര്വ്വതത്തില്,
പ്രകീര്ണകുസുമാമോദമഹാലികുലകൂജിതേ ൨൭.
പൂക്കള് ചിതറുകയും സുഗന്ധം പരക്കുകയും തേനീച്ചകള് ഗാനം പാടുകയും ചെയ്ത സ്ഥലത്ത്,
ക്രീഡാമയൂരൈര്ഹസൈശ്ച ശ്രുതൈശ്ചൈവാഭിനാദിതേ ൨൭.
അവിടെ കളിയാടുന്ന മയിലുകളും ചിരിയും മനോഹരമായ ശബ്ദങ്ങളും മുഴങ്ങുന്നിടത്ത്,
തത്ര പുണ്യകഥാഭിശ്ച ക്രീഡതോ രുഭയോസ്തയോഃ ൨൭.
അവിടെ, പുണ്യകഥകള് പറയുമ്പോള് ഇരുവരും സന്തോഷത്തോടെ കളിച്ചു.
തം ശ്രുത്വാ കൌതുകാദ്ദേവീ കിമേതദിതി ശംകരമ് ൨൭.
അത് കേട്ട ദേവി ആസക്തിയോടെ ശങ്കരനോടു ചോദിച്ചു: 'ഇത് എന്താണ്?' എന്ന്.
താമാഹ ദേവീം ഗിരിശോ ദൃഷ്ടപൂര്വാസ്തു തേ ത്വയാ ൨൭.
അപ്പോള് ഗിരിശന് ദേവിയോട് പറഞ്ഞു: 'നീ ഇവരെ മുമ്പ് കണ്ടിട്ടുണ്ട്.'
തപസാ ബ്രഹ്മചര്യേണ ക്ലേശേന ക്ഷേത്രസാധനൈഃ ൨൭.
തപസ്സും ബ്രഹ്മചര്യവും കഷ്ടപ്പാടും നിലം പരിപാലിച്ചും,
മത്സമീപമനുപ്രാപ്താ മമ ലോകം വരാനനേ ൨൭.
അവര് എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് എത്തി, മനോഹരമുഖിയായേ, എന്റെ ലോകം പ്രാപിച്ചു.
വിനൈതാന്നൈവ മേ പ്രീതിര്നൈഭിര്വിരഹിതോ രമേ ൨൭.
അവര് ഇല്ലാതെ എനിക്ക് സന്തോഷമില്ല; അവരെ വിട്ട് എനിക്ക് ആനന്ദം ഉണ്ടാവില്ല.
ഇത്യുക്താ വിസ്മിതാ ദേവീ ദദൃശേ താന്ഗവാക്ഷകേ ൨൭.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള് അത്ഭുതപ്പെട്ട ദേവി ജാലകത്തിലൂടെ അവരെ കണ്ടു.
കേചിത്കൃശാ ഹ്രസ്വദീര്ഘാഃ കേചിത്സ്ഥൂലമഹോദരാഃ ൨൭.
അവരിൽ ചിലർ വളരെ വലിപ്പം കുറഞ്ഞവരും, ചിലർ ചെറുതും നീളമുള്ളവരുമായിരുന്നു. ചിലർക്കു വലിയ ശരീരവും വലിയ വയറും ഉണ്ടായിരുന്നു.
വ്യാഘ്രചര്മപരീധാനാ നഗ്നാ ജ്വാലാമുഖാഃ പരേ ൨൭.
ചിലർ കടുവച്ചർമ്മം ധരിച്ചിരുന്നു, ചിലർ നഗ്നരായിരുന്നു, മറ്റുചിലർക്കു തീപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന മുഖം ഉണ്ടായിരുന്നു.